Ετικέτες

Δευτέρα 22 Απριλίου 2013

Το μεγαλύτερο δελφίνι της θάλασσας


Για σωστές μεταφράσεις στα Ελληνικά, προσέξτε: Οι σωστοί όροι και ονόματα των διαφόρων ειδών κητωδών: http://www.pelagosinstitute.gr/gr/eidi_kitodon/sostoi_oroi.html  * Η όρκα ΔΕΝ είναι φάλαινα. Είναι δελφίνι!
 

 
http://tinyurl.com/brdwyn4
Γνωστή και σαν "φάλαινα δολοφόνος", η όρκα είναι ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος της οικογένειας των δελφινιών και η εικόνα της (με τον χαρακτηριστικό μαυρόασπρο χρωματισμό) την αναδεικνύει στο πιο αναγνωρίσιμο απ' όλα τα είδη των κητωδών. Τα αρσενικά μπορεί να φτάσουν σε βάρος τους 9 τόνους (με μήκος που πλησιάζει τα 10 μέτρα), ενώ τα θηλυκά φτάνουν στους 5,5 τόνους και 8,5 μέτρα αντίστοιχα. Τα νεογέννητα ζυγίζουν γύρω στα 180 κιλά και έχουν μήκος λίγο περισσότερο από 2 μέτρα.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο θερμόαιμο αρπακτικό που υπήρξε ποτέ στον πλανήτη, τον κορυφαίο θηρευτή της θάλασσας, και το μόνο κητώδες που κυνηγάει άλλα θαλάσσια θηλαστικά, όπως φώκιες, θαλάσσια λιοντάρια, δελφίνια και θαλάσσιες ενυδρίδες. Μπορεί να επιτεθεί ακόμα και σε μεγάλες φάλαινες, και τρέφεται επίσης με ψάρια (ανάμεσα στα οποία καρχαρίες και σελάχια), καλαμάρια, χταπόδια, θαλάσσιες χελώνες, και μεγάλα θαλασσοπούλια όπως πιγκουίνους. Η όρκα ΔΕΝ έχει φυσικούς εχθρούς. Ακόμα και οι άνθρωποι αποφεύγουν να την κυνηγούν, καθώς η φυσική της δύναμη και ευελιξία κάνουν το κυνήγι της εξαιρετικά δύσκολο. Απειλείται όμως
από την υπεραλίευση, την χημική και ηχητική ρύπανση των θαλασσών, την αιχμαλωσία και την κλιματική αλλαγή.
 

Είδος ιδιαίτερα κοινωνικό, χρησιμοποιεί μια μεγάλη γκάμα από ήχους επικοινωνίας, κρότους και σφυρίγματα. Η σωματική γλώσσα περιλαμβάνει επίσης χτυπήματα των πτερυγίων και της ουράς και κάθετες επί τόπου αναπηδήσεις με το κεφάλι έξω από το νερό. Μεταλλικοί ήχοι παράγονται και κατά τη διαδικασία του ηχοεντοπισμού, όπως και στα μικρότερα δελφίνια. Τα κοπάδια αποτελούνται συνήθως από 40 - 50 μέλη, αν και μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα μεγαλύτερες συναθροίσεις ομάδων που συνδέονται μεταξύ τους για κάποια χρονικά διαστήματα. Η κοινωνική συγκρότηση στις όρκες είναι ιδιαίτερα περίπλοκη, με δομή μητριαρχική. Το κοπάδι αποτελείται συνήθως από το κυρίαρχο θηλυκό και τους απογόνους του, κόρες και εγγόνια, που συνδέονται με στενούς κοινωνικούς δεσμούς και παραμένουν μαζί σε ολόκληρη τη ζωή τους, αν και ζευγαρώνουν με άτομα από άλλες ομάδες. Τα μέλη της κάθε σταθερής ομάδας (που ονομάζεται pod, δηλαδή κοπάδι ή αγέλη) χρησιμοποιούν τη δική τους μοναδική διάλεκτο επικοινωνίας, ενώ το κάθε κοπάδι υπάγεται σε ένα ευρύτερο φυλετικό σύνολο (clan), που περιλαμβάνει έναν αριθμό από αγέλες με παρόμοιες φωνητικές διαλέκτους. 

Τα αρσενικά φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στην ηλικία των 15 ετών, αλλά η φυσιολογική τους ανάπτυξη δεν ολοκληρώνεται πριν τα 21, ενώ τα θηλυκά ωριμάζουν από τα πρώτα χρόνια των "teen". Η αναπαραγωγική διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, αν και στο βόρειο ημισφαίριο οι γεννήσεις κορυφώνονται μεταξύ του Οκτωβρίου και του Μαρτίου. Τα θηλυκά γεννούν μόνον ένα μικρό (calf), μετά από κύηση 15 έως 18 μηνών. Τα μικρά απογαλακτίζονται σε ηλικία ενός έως δύο ετών. Με προσδόκιμο ζωής πάνω από 90 χρόνια, μια όρκα γεννά κάθε 3 έως 8 χρόνια, μέχρι να φτάσει στην ηλικία των 40 ετών. Μετά τα 40, η θηλυκιά χάνει την αναπαραγωγική της ικανότητα αλλά συνεχίζει να ζεί, προκειμένου να παίξει το ρόλο της σαν γιαγιά και να μεταλαμπαδεύσει την εμπειρία της στις νεότερες μητέρες. 

Σε όλα σχεδόν τα θηλαστικά (εκτός από τον ελέφαντα και τον άνθρωπο), το τέλος της ζωής του θηλυκού συμπίπτει με το τέλος της αναπαραγωγικής του ηλικίας. Η αναπαραγωγή ικανότητα στα θηλυκά άτομα σταματά σε ηλικία μεταξύ 30 και 40 ετών, η διάρκεια της ζωής τους όμως μπορεί να φτάσει μέχρι τα 90. Τα αποτελέσματα μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση "Science", την οποία πραγματοποίησαν ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Exeter σε συνεργασία με το Αμερικανικό Κέντρο για τη Μελέτη των Φαλαινών και τον Βιολογικό Σταθμό του Ειρηνικού στον Καναδά, ερμηνεύουν αυτό το φαινόμενο, φωτίζοντας ένα από τα μυστήρια της μητριαρχικής κοινωνίας των δελφινιών: Τα θηλυκά πρέπει να ζήσουν όσο περισσότερο μπορούν προκειμένου να φροντίζουν τους γιους τους, αναφέρουν οι επιστήμονες. Και αυτό διότι, εάν η μητέρα τους πεθάνει, οι γυιοί αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες, σε σύγκριση με τις αδελφές τους, να πεθάνουν σύντομα και οι ίδιοι. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, που είχε διάρκεια 36 χρόνια και αφορούσε στην παρακολούθηση σχεδόν 600 ατόμων που ζούσαν στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, κοντά στις ακτές της πολιτείας της Ουάσινγκτον και της Βρετανικής Κολομβίας, παρατηρήθηκε ότι μια αρσενική όρκα άνω των 30 ετών που έχανε τη μητέρα της, αντιμετώπιζε 14 φορές πιο αυξημένο κίνδυνο να πεθάνει και η ίδια μέσα στο επόμενο έτος. Αντιθέτως τα αρσενικά των οποίων οι μητέρες ζούσαν για πολλά χρόνια είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να ζήσουν και τα ίδια μέχρι τα βαθιά γεράματα.

"Τα αρσενικά του είδους είναι πραγματικά 'μαμόθρεφτα' και τους είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσουν χωρίς τη βοήθεια της μητέρας τους", εξηγεί η Έμα Φόστερ, που κάνει το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Exeter, και προσθέτει ότι "μητέρες και γιοι είναι σύντροφοι για ολόκληρη τη ζωή τους". Σύμφωνα με την ερευνήτρια, τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι, σε αυτό το είδος, η μακροβιότητα των θηλυκών ατόμων μετά την εμμηνόπαυση εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό: Οι μητέρες έχουν προορισμό να παραμείνουν αφοσιωμένες στα μεγαλύτερα αρσενικά παιδιά τους. Αυτή η "σχέση ζωής και θανάτου" που συνδέει στενά μητέρα και γυιό, δεν φάνηκε να υπάρχει σε τόσο μεγάλο βαθμό ανάμεσα σε μητέρα και κόρη. Αν πεθάνει η μητέρα τους, τα αρσενικά - όχι όμως και τα θηλυκά - αντιμετωπίζουν πολύ αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Η Φόστερ σημειώνει ότι οι θηλυκές όρκες που σταματούν να αναπαράγονται αλλά συνεχίζουν να ζουν, αυξάνουν τις πιθανότητες επιβίωσης των γυιων τους και τελικά, με το τρόπο αυτό, επιτυγχάνουν να περάσουν τα γονίδιά τους στις επόμενες γενεές, ενώ παράλληλα αποτρέπουν την εμφάνιση ανταγωνιστικών σχέσεων στην ομάδα τους όταν αποκτούν απογόνους οι κόρες τους. Κι΄αυτό γιατί, τα εγγόνια που γεννιούνται από τις κόρες παραμένουν στην ίδια αγέλη, περιορίζοντας τη μεταφορά των μητρικών γονιδίων και αυξάνοντας τον ανταγωνισμό για τροφή, ενώ αντίθετα τα εγγόνια που προκύπτουν από τους γυιούς ζούν σε διαφορετικές αγέλες, όπου και μεταφέρουν τα γονίδια του πατέρα και τελικά της γιαγιάς τους. (Σ' αυτό το σημείο πρέπει να διευκρινήσουμε ότι τα αρσενικά απομακρύνονται προσωρινά από την μητριαρχική αγέλη για να ζευγαρώσουν, και μετά επιστρέφουν και πάλι κοντά στη μητέρα τους). Με βάση αυτή τη θεωρία, οι μητέρες επικεντρώνονται περισσότερο στους γιούς τους, γιατί αυτοί έχουν ανάγκη από στήριξη, προκειμένου να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν, για να περάσουν τα γονίδιά τους (άρα και τα γονίδια της μητέρας τους) στις επόμενες γενιές, σε διαφορετικές αγέλες. Οι μητέρες βοηθούν τους γυιούς τους στη αναζήτηση τροφής και στην αντιμετώπιση των κινδύνων από επιθέσεις. 

Η όρκα απαντάται σε όλες σχεδόν τις θάλασσες του κόσμου και θεωρείται ως το θηλαστικό με την ευρύτερη, μετά τον άνθρωπο, κατανομή πάνω στον πλανήτη. Απαντάται όχι μόνον στους ωκεανούς αλλά ακόμη και σε πιο κλειστές θάλασσες, όπως η Μεσόγειος Θάλασσα, ο κόλπος του Μεξικού, ο κόλπος της Καλιφόρνιας, η Ερυθρά Θάλασσα και ο Αραβικός κόλπος. Μερικοί πληθυσμοί εμφανίζουν μεταναστευτική συμπεριφορά, ακολουθώντας προφανώς τις μετακινήσεις των θηραμάτων της προτίμησής τους, ενώ οι ενδημικοί πληθυσμοί είναι πολύ μικροί και αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο κίνδυνο εξαφάνισης. Για παράδειγμα, η κοινωνία που ενδημεί στα νερά της Ουάσιγκτον και της Βρεττανικής Κολούμπια (γνωστή με το όνομα "southern resident" community), κατατάσσεται στη λίστα των απειλουμένων, ενώ ο πληθυσμός που ενδημεί στα στενά του Γιβραλτάρ έχει υποστεί μεγάλη μείωση εξ αιτίας της μείωσης της διαθεσιμότητας τροφής, και οι μικροί πληθυσμοί που ζούν στα νερά της Νότιας Αφρικής βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο λόγω της υπεραλίευσης.

Κάποτε, η "φάλαινα δολοφόνος" αντιμετωπιζόταν με το φόβο που μπορεί να εμπνεύσει ένα επικίνδυνο αρπακτικό, τις τελευταίες δεκαετίες όμως η αντιμετώπιση έχει αλλάξει και η όρκα έχει αναδειχθεί σε ένα πολύ αγαπημένο και εξαιρετικά χαρισματικό είδος, που κλείνει μέσα του πολλά από τα ανεξερεύνητα θαύματα του ωκεανού, ενώ προστατεύεται τόσο από τις διάφορες εθνικές όσο και από τη διεθνή νομοθεσία. Αξίζει μάλιστα να τονιστεί ότι το τεράστιο και τρομερό αυτό "θεριό" της θάλασσας χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα φιλική προδιάθεση για τους ανθρώπους και ενώ σε συνθήκες αιχμαλωσίας πολύ συχνά εκδηλώνει επιθετική συμπεριφορά
, στην ανοικτή θάλασσα δεν έχει βλάψει κανέναν άνθρωπο, ποτέ και πουθενά. Δυστυχώς, στις μέρες μας, παρά τις γνώσεις που έχουν αποκτηθεί και τα θύματα (ανθρώπων και ζώων) που έχουν πληρώσει το τίμημα της αιχμαλωσίας, στα δελφινάρια του κόσμου εξακολουθούν να διατηρούνται ακόμα όρκες, τις οποίες μπορείτε να δείτε και να γνωρίσετε εδώ


Από την εποχή της Moby Doll, της πρώτης όρκας που εκτέθηκε στο ενυδρείο του Βανκούβερ το 1964, μέχρι σήμερα (η ΤΡΑΓΙΚΗ ιστορία της, εδώ: pbs.org -- Stories of Captive Killer Whales), 158 τέτοια ζώα έχουν βρει το θάνατο στην αιχμαλωσία - και ο αριθμός εξακολουθεί να μεγαλώνει. Είναι παρήγορο ότι, τα τελευταία χρόνια, η πλειονότητα του πολιτισμένου κόσμου, έχει σαφέστατη και συνειδητή απέχθεια σε κάθε είδους τσίρκο, που βασανίζει για διασκέδαση τα πλάσματα της γης, για το υδάτινο τσίρκο των δελφιναρίων όμως οι εντυπώσεις είναι ακόμα ανολοκλήρωτες και θολές, και η συλλογική συνείδηση μιας μεγάλης μερίδας ανθρώπων δυσκολεύεται να διακρίνει την κακοποίηση. Ίσως γιατί οι περιορισμένες γνώσεις μας για τα πλάσματα της θάλασσας δεν μάς επιτρέπουν να δούμε πέρα από αυτό που μάς εμφανίζουν σαν "εκπαίδευση" τα δελφινάρια.


 Filikaki   -- Stop Attica Zoological Park Dolphinarium (Athens - Greece)

  


Πηγές: 


- Long Menopause Allows Killer Whales to Care for Adult Sons: http://www.sciencedaily.com/releases/2012/09/120913141415.htm


- ΝΕΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΟΡΚΑΣ: http://on.fb.me/Ui1DTT




LUNA, THE WILD ORCA BOY...
    


                                        Ήταν ένα μοναχικό δελφίνι και τον έλεγαν LUNA :)
                     treehugger.com (Fb)                            



TILIKUM




                                                                                       DAWN BRANCHEAU

http://news.bbc.co.uk/2/hi/8535618.stm






What you should know about dolphinariums




Σχετικοί σύνδεσμοι (Fb): 

- Orcas in Captivity: A Tragic Story

LIKE THE DANCING BEAR...

Can all captive dolphins be released?

- The Lost Whale

- A KILLER WHALE NAMED LUNA




ΥΓ. Μεταξύ του 1962 και του 1973, πολλά θαλάσσια πάρκα έκριναν πως οι "φάλαινες δολοφόνοι" μπορούσαν να "εξημερωθούν" και να διατηρηθούν σε δεξαμενές για να διασκεδάζουν τους ανθρώπους, και μια νέα προοπτική για ένα νέο είδος "τουρισμού πολυτελείας" φάνηκε στον ορίζοντα. Η πλέον προσβάσιμη θαλάσσια περιοχή για την απόκτηση τέτοιων ζώων ήταν στη Βρεττανική Κολομβία, όπου ζούσε μια μεγάλη κοινωνία από φάλαινες δολοφόνους. Για να περικυκλώσουν τα ζώα, οι διώκτες τους χρησιμοποίησαν καμάκια, πυροβόλα όπλα, εκκρηκτικά και άλλα απάνθρωπα μέσα. Η πιο γνωστή επιχείρηση τέτοιου τύπου είναι εκείνη που διαδραματίστηκε στην Ουάσιγκτον, στις 8 Αυγούστου του 1970, όταν ένα ολόκληρο κοπάδι από 85 όρκες περικυκλώθηκε και οδηγήθηκε στα ρηχά... Από τις 45 συνολικά όρκες που αιχμαλωτίστηκαν εκείνη την εποχή, και από τις επτά όρκες-μωρά που οδηγήθηκαν στην αιχμαλωσία εκείνη την ημέρα, μία μόνον επιζεί μέχρι σήμερα, ολομόναχη στο Maiami Seaquarium. Η δεξαμενή της έχει το μέγεθος πισίνας ξενοδοχείου και το όνομά της είναι Λολίτα. Αν έχετε λογαριασμό στο Facebook, μπορείτε να διαβάσετε τη συνέχεια αυτής της θλιβερής ιστορίας, όπως είναι καταγεγραμμένη εδώ. Και εδώ θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες στα Αγγλικά. 


Lolita Slave to Entertainment animal rights documentary:
http://youtu.be/wGxMLiL1uZI





orcinus orca

Killer whales, more properly known as orcas, are the apex predators of the sea and the largest members of the dolphin family. They are highly intelligent, highly adaptable and able to communicate and coordinate hunting tactics. Not typically a migratory species, orca ‘migrations' are principally in response to changes in favoured prey abundance and can sometimes be long, e.g between Alaska and California. At up to nearly 10 metres long, males are larger than females and have a tall dorsal fin - up to nearly 2 metres in height. Maximum weight: Male: 10,000 kg's -- Female: 7,500 kg's -- Calf: 180 kg's
 

Extremely fast swimmers, have been recorded at speeds of up to 54km/h. Depending on the type of social group and location, orcas will hunt fish, squid, seals, sea lions, seabirds and even whales much larger than themselves. There has never been a documented attack on a human in the wild, and there are some stories of orcas actually protecting humans at sea from sharks.

Orcas have been kept in captivity since 1961, helpless victims of a blatantly commercial experiment. Unaware of their plight, millions of people flock each year to watch the orca show, seduced by the extravagant promises of the display industry. Visitors are invited to enter a fantasy land, where orcas weighing several tonnes circle, leap and tail-slap seemingly out of sheer high spirits. Highly-choreographed show routines, performed to a background of tired old rock songs, are presented as 'natural behaviour'. Nowadays they continue to be an attraction at marine parks; orca populations in the US and Canadian Pacific Northwest, Iceland and Japan were negatively impacted from the 1960s to the 1980s by the live capture industry. The ‘southern resident' orcas of the American Pacific Northwest were particularly affected and this, together with other environmental factors, has resulted in this declining population being classified as ‘Endangered'.

At least 144 orcas have been taken into captivity from the wild. 125 of these (or 87%) orcas are now dead (at least 44 of them have died at SeaWorld). There are currently 53 orcas in captivity around the world.


Jean-Michel Cousteau's Statement on Captive Orcas & the Trainer Killed at Sea World

http://youtu.be/fp8MkPyBE5A

 

http://www.oceanfutures.org/action/marine-mammals/captivity

 "We need to look at ourselves and decide the time has come to view captivity of whales and dolphins as a part of our history, not a tragic part of our future". ~ Jean Michel Cousteau 





    http://orcahome.de/ 
      








Voice of the Orcas


http://www.digitaljournal.com/article/353324
http://www.seaworldofhurt.com/orca-capture/





Wellcome to the Voice of the Orcas!   







SeaWorld’s main attraction is its Orcas, several of which are housed in 7-million-gallon habitats that are each known as "Shamu Stadium". 

Shamu was the name of the first female Orca brought to SeaWorld San Diego in the 1960s from the Seattle Aquarium, where she was previously housed with the young male Namu. Shamu (so-named as the “she” version of Namu) is now used as a stage name for adult Orcas in performances at SeaWorld parks. Currently, SeaWorld houses 23 killer whales in its three U.S. parks. Ten of them live at Seaworld San Diego, California. Seven at SeaWorld Orlando, Florida. Six at SeaWorld San Antonio, Texas. / Source  --  Photo: Shamu Stadium and pool complex








Σύνδεσμοι - Άρθρα



   
Since 1961, 141 orcas have been captured for entertainment. Of those, 125 have died. The median lifespan of these 125 was 4 years ranging from one day to 28 years. Read more at http://www.buzzfeed.com/tanyachen/facts-you-should-know-about-orca-captivity

Κυριακή 7 Απριλίου 2013

Τα μικρά μαγαζιά της θλίψης



Το αίτημα που υποβλήθηκε, τον περασμένο Σεπτέμβριο, από την Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία για την απαγόρευση της πώλησης ζώων συντροφιάς και εξωτικών ειδών από τα pet shops, ακολουθεί, τις ημέρες αυτές, ανάλογο αίτημα της Θεματικής Ομάδας για τα Δικαιώματα των Ζώων των Οικολόγων Πρασίνων, οι οποίοι με ανοικτή επιστολή τους προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ζητούν επίσης να κλείσουν αυτά τα καταστήματα της θλίψης και της ντροπής. Η επιστολή υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με το Νόμο 4039/2012, η κακοποίηση των ζώων αποτελεί ποινικό αδίκημα, και θεμελιώδες καθήκον της πολιτείας είναι ο έλεγχος για την τήρηση της νομιμότητας, ο οποίος όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση αποδεικνύεται εκ των πραγμάτων μη εφαρμόσιμος.

Ο παραπληροφορημένος αγοραστής συνήθως επιλέγει απερίσκεπτα, όχι με κριτήριο τα σταθεροποιημένα φαινοτυπικά και γενοτυπικά χαρακτηριστικά που προβλέπεται να εμφανίσει ένας καθαρόαιμος σκύλος (ή γάτα) μιας συγκεκριμένης φυλής μετά την ενηλικίωση (μέγεθος, χαρακτήρας, προσαρμοστικότητα, ιδιαίτερες απαιτήσεις, αντοχές και ευαισθησίες, γενετικές προδιαθέσεις κλπ), τα οποία στις περισσότερες των περιπτώσεων ούτε καν γνωρίζει, αλλά με βάση τη μόδα, τη διαφήμιση, ή την εικόνα που βλέπει στη βιτρίνα εκείνη τη στιγμή, ενώ ο πωλητής λανσάρει το έμψυχο εμπόρευμά του χωρίς να υποβάλλει ερωτήσεις ούτε να παρέχει την σωστή πληροφόρηση. 

Η έκθεση στις βιτρίνες των καταστημάτων νεαρών ζώων που μπορεί να φαίνονται στον καταναλωτή ελκυστικά και αξιαγάπητα, ενθαρρύνει την αυθόρμητη αγορά η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, ακολουθείται αργότερα από εγκατάλειψη, την ίδια στιγμή που στους δρόμους και στα υπερπλήρη καταφύγια, πολλά άλλα (ημίαιμα ή και καθαρόαιμα) παραμένουν μονίμως και αδίκως στα αζήτητα, ως υπεράριθμα.

Η βιομηχανοποιημένη παραγωγή ζώων συντροφιάς δημιουργήθηκε σαν αποτέλεσμα της αυξημένης ζήτησης των καταναλωτών για τυποποιημένους εκπρόσωπους της κάθε φυλής, ζήτηση που ακολουθεί τις ανάγκες, τη μόδα ή τη διαφήμιση της κάθε εποχής. Και παρά το γεγονός ότι πάντοτε υπάρχει μια αλυσσίδα επαγγελμάτων που μπορεί να οφελούνται από τη βιομηχανία αυτή, τελικά το κράτος ζημιώνεται, τόσο από τη φοροδιαφυγή των "παραγωγών" και των καταστημάτων, όσο και από τα επί πλέον έξοδα που δημιουργεί η ανάγκη διαχείρισης των αδεσπότων που (εμμέσως ή αμέσως) προκύπτουν. Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία, με επιστολή της προς το Σώμα Δίωξη Οικονομικού Εγκλήματος, κατήγγειλε την φοροδιαφυγή που συντελείται από την πώληση ζώων στις χιλιάδες αγγελίες που δημοσιεύονται στον έντυπο και στον ηλεκτρονικό τύπο, υπενθυμίζοντας ότι το παράνομο εμπόριο ζώων αποτελεί το τρίτο σε μέγεθος παράνομο εμπόριο παγκοσμίως, μετά από εκείνο των όπλων και των ναρκωτικών. Όσον αφορά δε στα έξοδα της διαχείρισης των αδεσπότων, αξίζει να σημειωθεί ότι, μόνο για το 2013, ο προϋπολογισμός για τα καταφύγια ανέρχεται σε 1,5 εκατομμύριο ευρώ.

Πέρα από όλα αυτά όμως, η ανεξέλεγκτη εμπορική διακίνηση ζώων συντροφιάς αλλά και πολλών εξωτικών ειδών έχει εντελώς αντιεκπαιδευτικό χαρακτήρα, όχι μόνον για τα παιδιά που μαθαίνουν να αντιμετωπίζουν τα ζώα σαν αντικείμενα, να αγοράζουν τους φίλους τους, και να ταυτίζουν την αξία με την τιμή, αλλά και για τον μέσο κάτοικο της σύγχρονης πόλης, ο οποίος έχοντας χάσει την άλλοτε ισορροπημένη σχέση του με τη φύση, συγχέει την υιοθεσία με την αιχμαλωσία, και την την εγκατάλειψη με την ελευθερία, ενώ χάνει το αίσθημα της ευθύνης που ο πολιτισμένος άνθρωπος οφείλει να αναλαμβάνει απέναντι στα μη ανθρώπινα πλάσματα, αντιδιαστέλλοντας τις ανάγκες ενός άγριου ζώου από εκείνες ενός εξημερωμένου. Σε αυτή τη σύγχιση άλλωστε στηρίζουν την πειθώ και την αυτοδιαφήμιση της φιλοζωίας τους τα δελφινάρια και οι ζωολογικοί κήποι. 

Η τύχη των ζώων που μεγαλώνουν απούλητα στις βιτρίνες των καταστημάτων παραμένει άγνωστη, ενώ τα τελευταία χρόνια οι φιλοζωικές οργανώσεις έχουν κληθεί επανειλημμένα να περιμαζέψουν εκτός από σκυλιά και γατιά, χελώνες, πουλιά και ερπετά που έχουν εγκαταλειφθεί, και στρατιές ολόκληρες από ευαισθητοποιημένους ανθρώπους αναγκάζονται να γίνουν άγγελοι των δρόμων και των καταφυγίων αδεσπότων, αγγίζοντας πολύ συχνά τα όρια και τα αδιέξοδα του παραλόγου, και πληρώνοντας ένα τεράστιο κόστος που δεν είναι δικό τους, στον αγώνα τους να σταματήσουν την ατέρμονα πλημμύρα μιας δεξαμενής που δε σταματά ποτέ να τροφοδοτείται από την πηγή.   

Τον τελευταίο καιρό, όλο και συχνότερα διαβάζουμε για "αδέσποτα" είδη που δεν είναι αλλά ούτε μπορούν να γίνουν κατοικίδια, όπως άγριες σαύρες προς πώληση και αδέσποτα ιγκουάνα χαμένα στη Θεσσαλονίκη, γεράκια στο Γαλάτσι, και κροκοδειλάκια στην Αχαρνών. Είδη των οποίων η εμπορική εκμετάλλευση είναι απαγορευμένη από το νόμο, διακινούνται ανεξέλεγκτα στα pet shops, που συμβάλλουν με τον τρόπο αυτό στη διατήρηση του εμπορίου άγριας ζωής, απειλώντας όχι μόνον τους άγριους πληθυσμούς και την ισορροπία των οικοσυστημάτων αλλά και τη δημόσια υγεία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Αυστρία, η κατάργηση του εμπορίου ζώων συντροφιάς για ηθικούς λόγους είναι τετελεσμένο γεγονός από τον Ιανουάριο του 2005, ενώ στο Λος Άντζελες της Αμερικής, από τις 21 Αυγούστου 2012, η πώληση ζώων απαγορεύτηκε όχι μόνο για τα καταστήματα αλλά και για τους επίσημους εκτροφείς. Οι αρχές του Λος Άντζελες, αναγνωρίζοντας ότι η εγκατάλειψη ζώων στα καταφύγια οδηγεί σε αναγκαστικές και άδικες μαζικές θανατώσεις, έθεσαν και εδώ ζήτημα ηθικής, και απαγόρευσαν δια νόμου κάθε μορφή εμπορίας εξωτικών και κατοικιδίων στην πολιτεία αυτή.

Στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής, όπως και στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες, σπάνια θα συναντήσεις αδέσποτα στους δρόμους. Όμως κάθε λεπτό που περνά, υπολογίζεται ότι 38 απολύτως υγιή ζώα θανατώνονται στη χώρα αυτή, μόνο και μόνο γιατί δεν τα θέλει κανείς. Γιατί ενώ η καταναλωτική κοινωνία των αδιεξόδων και της παρακμής φροντίζει πάντα να μεγιστοποιεί το κέρδος για τους διαχειριστές της, άνθρωποι, ζώα και εμπορεύματα που ξοδεύτηκαν χωρίς να αξιοποιηθούν, οδηγούνται στο καλάθι των αχρήστων σαν "πλεόνασμα" και σαν παράπλευρη απώλεια που προκύπτει από την αλόγιστη παραγωγή.



                                         

                                                         http://youtu.be/_P7zUKyb4C4



Η επιστολή της ΠΦΠΟ: http://tinyurl.com/cnellcg -- http://pansyn.org/?p=2105
Η επιστολή των ΟΠ: http://tinyurl.com/d3v7kzr

Σχετικά δημοσιεύματα
Φοροδιαφυγή στις πωλήσεις




http://tinyurl.com/d8nz57d
  



Αίτηση και συγκέντρωση υπογραφών







Η κάθε αγορά συμβάλλει στην αύξηση της ζήτησης και διαιωνίζει τη δυστυχία. Μην αγοράζετε ΤΙΠΟΤΑ από pet shops που πουλάνε ζώα. Αν ανήκετε στην κατηγορία των εντελώς ανυποψίαστων, ξεκκινήστε την αναζήτηση εδώ και εδώ. Μια πρώτη περιήγηση στο παρασκήνιο της βιτρίνας, στον σύνδεσμο - λεζάντα της φωτογραφίας που ακολουθεί. 

  Filikaki
http://tinyurl.com/bobx3dp
                                 
                                    
http://tinyurl.com/d6t8qys


Γιατρέ, τι φταίει που χάλασε το ζώο;
  
Πώς εισάγονται τα καθαρόαιμα που πωλούνται στην Ελλάδα
                                                           

       

Updates

Prisoners for profit
  • On July 16th, 2012, Mr Andrea Zanoni, MEP (ALDE) addressed α written parlamentary question to the European Commission, saying that the Italian police forces have intervened on several occasions, seizing hundreds of puppies that had been smuggled into Italy. This business is an extremely lucrative one, the value of which is estimated in Italy to be around EUR 300 million a year. This illegal trade is therefore also having a negative impact on taxes, given that it is undeclared. Read more here and here
  • An article published 5th of July, 2013, by the Luxembourgian newspaper "Luxemburger Wort" (Wort.lu) states: Luxembourg is being targeted by a puppy mafia, in which dogs are intensely reared in Eastern Europe and sold in the Grand Duchy, a Wort investigation has found. The traffickers reportedly obtain the young from large-scale farms in Eastern Europe for 50 to 100 euros and then sell them on for up to five times this price. Those that cannot be sold are killed. Despite these losses, the traffickers make up to 70,000 euros per van-load. And the industry as a whole is believed to be worth around 400 million euros per year in Europe alone. Furthermore, the illegal trade is connected with the trafficking of women and girls. Read more here and here.

Παρασκευή 5 Απριλίου 2013

Μία ακόμη μέρα για τα αδέσποτα

Χτες, 4 Απριλίου 2013, ήταν μια ακόμη "παγκόσμια ημέρα" για τα αδέσποτα. Οι παγκόσμιες ημέρες που καθιερώνονται και γιορτάζονται ετήσια σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, αποτελούν μία υπενθύμιση για κάτι που όλο τον υπόλοιπο χρόνο έχει κατά κοινή ομολογία παραμεληθεί. Σήμερα, υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 600 εκατομμύρια αδέσποτα ζώα σε όλο τον κόσμο. Πολλά από αυτά βρίσκονται εκτεθειμένα στους δρόμους και κακοποιούνται από πολίτες αλλά και από τις ίδιες τις αρχές κάποιων κρατών, ενώ κάποια άλλα παραδίδονται από τους κηδεμόνες τους κάθε χρόνο απευθείας στα καταφύγια, όπου τελικά θανατώνονται  μόνο και μόνο επειδή δεν τα θέλει κανείς.

http://tinyurl.com/cazsks3
 Στην Ελλάδα, ο αριθμός των αδεσπότων τελευταίως παρουσιάζει αυξητική τάση, ενώ ο αριθμός των ζώων συντροφιάς που πωλούνται από τα pet shops, ακόμα και μετά από την οικονομική κρίση, φαίνεται ότι παραμένει αμείωτος, και η Πανελλαδική Φιλοζωϊκή και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία, με επιστολή προς το Σώμα Δίωξη Οικονομικού Εγκλήματος, καταγγέλλει την φοροδιαφυγή που συντελείται από τις πωλήσεις ζώων, μέσα από τις χιλιάδες αγγελίες που συναντά κανείς στον ηλεκτρονικό και στον έντυπo τύπο. Και παράλληλα με τις απολύτως απαραίτητες και - κακά τα ψέμματα - όχι πάντοτε ανώδυνες στειρώσεις (χειρουργικές επεμβάσεις σε ζώα χωρίς ιατρικό ιστορικό, χωρίς προεγχειρητικό έλεγχο και με πλημμελή ή ανύπαρκτη μετεγχειρητική φροντίδα), η ανεξέλεγκτη εκτροφή και εμπορία συνεχίζεται. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, η εμπορία, σε συνδιασμό με τη μόδα και το έλλειμμα παιδείας, τείνει να δημιουργήσει, και κάποια άλλου είδους αδέσποτα, εκτός από τους σκύλους και γάτες που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε στους δρόμους και στα καταφύγια μέχρι τώρα. Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές.

Την κοινωνική του ευαισθησία και αρωγή σε κάθε προσπάθεια για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ζώων εκφράζει και ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος στο δελτίο τύπου που εξέδωσε με αφορμή την ημέρα αυτή, δηλώνοντας υπερήφανος για τη συγκρότηση του Δικτύου Ελλήνων Εθελοντών Κτηνιάτρων που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα προγράμματα στειρώσεων και εμβολιασμών. "Οι κτηνίατροι θεωρούν απαγορευτικές τις συνειδησιακές εκπτώσεις και με μοναδικό γνώμονα το ήθος και την επιστημονική τους κατάρτιση, υποκαθιστούν πολλές φορές το κρατικό κενό και το έλλειμα κουλτούρας των κηδεμόνων των ζώων", τονίζει.

Με την αφορμή της χτεσινής παγκόσμιας "γιορτής", σαν κτηνίατρος θα ήθελα να εκφράσω και γω, για μια ακόμα φορά, μια παλιά και μέχρι στιγμής ανεκπλήρωτη επιθυμία: Να υποστηριχτεί έμπρακτα από τον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο και την Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία η προσπάθεια που γίνεται στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου για την απαγόρευση της εμπορίας κατοικιδίων και εξωτικών ειδών ζώων από τα pet shops, γιατί πιστεύω ότι, αν δεν απαγορευτεί η πώληση ζώων στα καταστήματα, οι στειρώσεις δεν θα είναι ποτέ αρκετές. Και ότι ο φαύλος κύκλος "βιτρίνα - αγορά - εγκατάλειψη - θάνατος - βιτρίνα"... πρέπει να σπάσει. Γιατί όσες στειρώσεις κι' αν καταφέρει να κάνει με κόπο και αυτοθυσία η Εθελοντική Δράση Κτηνιάτρων Ελλάδος (ΕΔΚΕ) και ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος (με την ΔΕΕΚ), είτε βρίσκεται σε αντίθεση, είτε σε συνεργασία με τα φιλοζωϊκά σωματεία, και όσους δασκάλους, γονείς και παιδιά κι' αν καταφέρουν να ευαισθητοποιήσουν οι κτηνίατροι με τα μαθήματα που παραδίδουν στα σχολεία, πάντα θα υπάρχει μια βιτρίνα pet shop στην επόμενη γωνία, που θα μετριάζει ή θα ακυρώνει το αποτέλεσμα.


Για τις αδέσποτες αγάπες της πόλης και της καρδιάς μας, Filikaki                     



Δελτίο τύπου
Το δελτίο τύπου του Πανελληνίου Κτηνιατρικού Συλλόγου, μπορείτε να το διαβάσετε επίσης εδώ και εδώ.



                                                        
                                                                           Και μην ξεχνάμε ότι...
..."Pet" πάει να πει "χαϊδεμένο"...






Αν θέλετε να προωθήσετε ένα αδέσποτο ζωάκι για υιοθεσία, να υιοθετήσετε ή να συνεισφέρετε με οποιονδήποτε τρόπο, μπορείτε να ξεκκινήσετε μια πρώτη περιήγηση από εδώ


Ενδεικτικοί ιστότοποι για δωρεάν δημοσίευση αγγελίας: mousouda.gr, η Φωλιά του Τσίνο, adespoto.gr, pets.gr, interpet.gr, strayshelp.gr, χρυσή ευκαιρία


Αν θέλετε να βοηθήσετε ένα αδέσποτο σκυλί, μάς αρέσουν και προτείνουμε ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ .




                                           Εδώ (http://on.fb.me/1cSEqQM) θα βρείτε μια  
                                          ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΥΙΟΘΕΣΙΕΣ
           
και εδώ (http://on.fb.me/1acGovj) άλλη μία εξ' ίσου καλή 
από Τα φαντάσματα του Ασπρόπυργου
        

Τρίτη 2 Απριλίου 2013

Οι πέντε ελευθερίες, η γούνα και οι κτηνίατροι





Η αντιπαράθεση απόψεων σχετικά με τα ζώα που εκτρέφονται για τη γούνα τους, που τις τελευταίες ημέρες πήρε διαστάσεις (με αφορμή αφενός την 3η διεθνή έκθεση γούνας που πραγματοποιήθηκε στο Metropolitan Expo, στην Αθήνα, αφετέρου την ημερίδα της Ελληνικής Κτηνιατρικής Εταιρείας -- ΕΚΕ με τίτλο Γουνοφόρα ζώα στην Ελλάδα. Μια πρώτη προσέγγιση, που θα γίνει στις 7 Απριλίου, στην Καστοριά), έφερε και πάλι στο προσκήνιο την έννοια της "ευζωίας" των ζώων (εκτροφής και όχι μόνον), με την οποία ο ρόλος των κτηνιάτρων σχετίζεται άμεσα. 

Η κυρίαρχη άποψη περί ζωοφιλίας (στην Ελλάδα και όχι μόνον) χωρίζει τα ζώα σε δύο μεγάλες κατηγορίες, σ' εκείνα που καταναλώνουμε ή εκμεταλλευόμαστε και κείνα που χαϊδεύουμε. Τα δεύτερα είναι φίλοι μας, τα αγαπάμε, ή απλώς "χρησιμεύουν" για να συντροφεύουν τους ανθρώπους, γι' αυτό κι' εμείς, σαν άνθρωποι του δυτικού πολιτισμού, εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για τις Ασιατικές χώρες που έχουν συνηθίσει να τα σκοτώνουν για τη γούνα τους ή να τα τρώνε.

Η έννοια της ευζωίας των ζώων (animal welfare) εμφανίστηκε στο δυτικό κόσμο μετά τη βιομηχανική επανάσταση, που είχε σαν αποτέλεσμα την αστικοποίηση και την αποκοπή των αστικών πληθυσμών από τις δραστηριότητες της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Δεδομένου μάλιστα ότι η βιομηχανική επανάσταση ξεκκίνησε από τη Μεγάλη Βρεττανία, δεν είναι τυχαίο που οι πρώτες αναφορές στην έννοια της ευζωίας ξεκκίνησαν από τη χώρα αυτή, με την πρώτη οδηγία της Βρεττανικής βουλής για την προστασία των βοοειδών από την κακοποίηση και τον βασανισμό, το 1882. To 1965, η Βρεττανική κυβέρνηση ανέθεσε στον καθηγητή Francis William Rogers Brambell μια έρευνα σχετικά με τα ζώα της ανατέλλουσας τότε βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας (factory farming), σαν απάντηση στα ερωτήματα που αναδύθηκαν από το βιβλίο της Ruth Harrison "Ζωικές μηχανές" (Animal Machines). Όσο κι' αν φαίνεται τραγικό, στην έκθεση που προέκυψε από την έρευνα αυτή, αναφέρεται πολύ απλά ότι τα ζώα που κρατούνται για εκμετάλλευση στις εγκαταστάσεις των διαφόρων επιχειρήσεων, θα πρέπει να μπορούν να σηκώνονται όρθια, να ξαπλώνουν, να κάνουν στροφή επί τόπου, να καθαρίζουν και να περιποιούνται τον εαυτό τους, και να τεντώνουν τα πόδια τους.

Το αποτέλεσμα της έκθεσης που διατυπώνει τα παραπάνω αυτονόητα δικαιώματα, αποτέλεσε την αφορμή να δημιουργηθεί η Συμβουλευτική Επιτροπή για την Ευζωία των Ζώων της Κτηνοτροφίας ("Farm Animal Welfare Advisory Committee"), μια επιτροπή αρμόδια να δίνει συστάσεις για την καλύτερη μεταχείριση του ζωικού κεφαλαίου (livestock). Τον Ιούλιο του 1979, η επιτροπή αυτή αντικαταστάθηκε από το Συμβούλιο για την Ευζωία των Ζώων της Κτηνοτροφίας (Farm Animal Welfare Council) και προς το τέλος του ίδιου έτους, πέντε συστάσεις διατυπώθηκαν με τη μορφή οδηγίας για τη μεταχείριση των ζώων, η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή ως "οι πέντε ελευθερίες" (five freedoms), στη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα από το Farm Animal Welfare Committee, το οποίο αποτελεί την διάδοχο κατάσταση του προηγουμένου, από τον Απρίλιο του 2011. Η οδηγία αυτή αναφέρεται όχι μόνο στο άμεσο παράγωγο της αστικοποίησης, που είναι τα ζώα συντροφιάς, αλλά σε όλα τα ζώα που εξαρτώνται άμεσα από την ανθρώπινη φροντίδα ή εκμετάλλευση, στους τομείς της κτηνοτροφίας, της εργασίας και της διασκέδασης. 

Οι πέντε συστάσεις για την ορθή μεταχείριση, ή αλλιώς πέντε ελευθερίες* των ζώων, είναι: 
  •  Ελευθερία από την πείνα και τη δίψα (ικανοποιητική και κατάλληλη παροχή τροφής και νερού)
  •  Ελευθερία από την ταλαιπωρία (διαβίωση σε κατάλληλο περιβάλλον και δυνατότητα πρόσβασης σε κατάλληλο χώρο ξεκούρασης)
  •  Ελευθερία από τον πόνο, τον τραυματισμό και την ασθένεια (αποφυγή της σκληρής και επώδυνης μεταχείρισης και παροχή έγκαιρης περίθαλψης και θεραπείας) 
  • Ελευθερία στην έκφραση της κατά φύσιν συμπεριφοράς, την οποία ορίζει το εκάστοτε είδος (μέσα στις εγκαταστάσεις στις οποίες ο άνθρωπος επιβάλλει στα ζώα να ζουν, και οι οποίες θα πρέπει να παρέχουν δυνατότητες απομόνωσης και κοινωνικοποίησης ανάλογες με τις κατά φύσιν ανάγκες των διαφόρων ειδών)
  • Ελευθερία από το φόβο και την αγωνία (με την εξασφάλιση συνθηκών που δεν επιτρέπουν την έκθεση σε σωματική και ψυχοδιανοητική καταπόνηση - stress). 
Οι πέντε ελευθερίες, γνωστές και σαν ελευθερίες του Brambell (Brambell's Five Freedoms), έφτασαν σήμερα να αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της ζωοφιλίας ή ένα άτυπο συμβόλαιο για την παραχώρηση κάποιων στοιχειωδών "προνομίων"  στα ζώα που εξαρτώνται από την ανθρώπινη φροντίδα, και συμπεριλαμβάνουν τα ζώα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή προϊόντων, για εργασία, για διασκέδαση ή για συντροφιά. Το συμβόλαιο αυτό έχει υιοθετηθεί διεθνώς από μεγάλες κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας των Ζώων (World Organisation for Animal Health), και η Βασιλική Εταιρία Πρόληψης της Βάναυσης Μεταχείρισης των Ζώων (Royalw Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA), και αποτελεί μια κατευθυντήρια αρχή, στην οποία οφείλουν να συμμορφώνονται όλοι οι ασχολούμενοι ή εμπλεκόμενοι με τα ζώα. 

* Σύνδεσμοι για to animal welfare και τις πέντε ελευθερίες:
[Farm Animal Welfare Committee: http://www.defra.gov.uk/fawc/ 
Farm Animal Welfare Committee -- Five freedoms: http://www.defra.gov.uk/fawc/about/five-freedoms/ 
The Farm Animal Welfare Council closes down on 31 March 2011: http://www.fawc.org.uk/default.htm 
Farm Animal Welfare Council -- Five Freedoms: http://www.fawc.org.uk/freedoms.htm]

 

Στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, τα μικρά γουνοφόρα ζωάκια όπως τα μινκ και οι διάφοροι εκπρόσωποι της οικογενείας των μουστελιδών, θανατώνονται με ασφυξία σε κλειστούς θαλάμους διοξειδίου ή μονοξειδίου του άνθρακα, ενώ οι αλεπούδες συνήθως με πρωκτική ηλεκτροπληξία. Η Ευρωπαϊκή Επιστημονική Επιτροπή για την Υγεία και την Ευζωία των Ζώων (Scientific Commettee on Animal Health and Animal Welfare), σε έκθεση με τίτλο "The Welfare for Animals Kept for Fur Production", η οποία έχει υποβληθεί από το 2001, επισημαίνει πολύ σημαντικά και δυσεπίλυτα εως ανεπίλυτα προβλήματα που αφορούν στην ευζωία των ζώων που εκτρέφονται για παραγωγή γούνας, εξ αιτίας άλλωστε των οποίων πολλές ευνομούμενες Eυρωπαϊκές χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστρία, η Κροατία, η Δανία, η Σλοβενία, η Ελβετία και η Ολλανδία, αναγκάστηκαν να προβούν σε σταδιακή απαγόρευση ή αυστηρό περιορισμό αυτού του είδους της εκτροφής. Εναντίον της εκτροφής "γουνοφόρων" έχει επίσης τοποθετηθεί, από το 2009, και ο κτηνιατρικός σύλλογος της Νορβηγίας.

Έρευνα των Ιταλικών οργανώσεων essereAnimali και Nemesi Animale αποκαλύπτει την μαρτυρική ζωή και τον οδυνηρό θάνατο των μικρών μουστελιδών σε εκτροφείο γούνας της Ιταλίας. Μπορείτε να δείτε ένα μικρό βίντεο που γυρίστηκε με κρυφές κάμερες, εδώ. 

 
baby mink

Συνηθίσαμε να "αγαπάμε" μόνο τα ζώα που μάς επέτρεψαν, αυτά για τα οποία η αγάπη μας όχι μόνον δεν θίγει αλλά και προάγει τα οικονομικά συμφέροντα του συστήματος που εκμεταλλεύεται τις ανθρώπινες ανάγκες τα ανθρώπινα συναισθήματα. Μόνον αυτά που στις δυτικές χώρες ονομάστηκαν "pets" και όχι τα άλλα. Γιατί τα άλλα αποδίδουν πολλαπλάσια κέρδη μέσα από την απαξίωσή μας. Και δεν τολμάμε ούτε στην επιστήμη μας ούτε στην καθημερινότητά μας να αμφισβητήσουμε το ρόλο μέσα από τον οποίο κατορθώσαμε να γίνουμε αυτοί που είμαστε, το ρόλο που εξυπηρετεί την επιβεβλημένη τάξη πραγμάτων. Στον κλονισμένο από κάθε άποψη πολιτισμό μας, τα ζώα "αξιοποιούνται" για να αποδώσουν το μέγιστο δυνατό όφελος, και βρίσκονται στο απόλυτο έλεός μας. Και δεν υπάρχει στον κόσμο ζωντανό πλάσμα πιο εκτεθειμένο στην απουσία του ανθρωπίνου ελέους από το εκτρεφόμενο, που γεννιέται,  πεθαίνει και υπάρχει, μόνο και μόνο για την εξυπηρέτηση των ανθρώπινων αναγκών. 

Ποια είναι η φιλοζωϊκή κουλτούρα
της Ελλάδας του σήμερα και τι ρόλο καλείται να παίξει ο κτηνίατρος στη διαμόρφωση αυτής της κουλτούρας; Είναι συμβατή η ευζωία των ζώων που εκτρέφονται για τη γούνα τους με αυτό το είδος της εκτροφής; Υπάρχει περίπτωση οι επιχειρήσεις εκτροφής γουνοφόρων να παραμείνουν οικονομικά βιώσιμες, εαν εφαρμόσουν τους στοιχειώδεις κανόνες ευζωίας; Καλούνται να πειθαρχήσουν οι επιχειρήσεις στους κανόνες που ορίζει η επιστήμη, ή καλείται η επιστήμη να προσαρμόσει το δυναμικό της στην υπηρεσία των επιχειρήσεων; Έχει - ή θα έπρεπε να έχει - σχέση η επιστήμη με την πολιτική και την ηθική; Πότε σταματάει ένα ζώο να είναι άγριο και γίνεται εξημερωμένο; Είναι ταυτόσημη η έννοια της απόλυτης εξάρτησης ενός ζώου από τον άνθρωπο με την έννοια της εξημέρωσης; Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην εξημέρωση και στην αιχμαλωσία και ανάμεσα στην απελευθέρωση και την εγκατάλειψη; Ποιο ονομάζουμε ζώο συντροφιάς; Ποια είδη ζώων επιλέγουμε να αγαπάμε σαν παιδιά μας και ποια απλώς να εκμεταλλευόμαστε, να τρώμε και να φοράμε; Σε τι "χρησιμεύουν" σήμερα τα ζώα συντροφιάς και τι είναι αυτό που καθορίζει την οικονομική τους αξία; Είναι ευθέως ή αντιστρόφως ανάλογη η σχέση της αγάπης με την εκμετάλλευση και τη χρησιμότητα; Θα έπρεπε να είναι εμπορεύσιμα τα ζώα συντροφιάς; Πού σταματάει η εκμετάλλευση, πού αρχίζει η αγάπη και πού τελειώνει το έλεος; Σε ποιο σημείο αποφασίζουμε να βάλουμε τη διαχωριστική γραμμή; 


Εκεί όπου η εγγενής ανθρώπινη δυνατότητα της ενσυναίσθησης και της συμπόνοιας δε νομιμοποιούνται να αποτελέσουν πυξίδα θέσεων και επιλογών, η αμέσως επόμενη δυνατότητα είναι η ενημέρωση και η παιδεία - σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ευρύτητα και με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και ο καταναλωτής οφείλει και δικαιούται να γνωρίζει, μεταξύ άλλων πολλών τα οποία επιμελώς τού αποκρύπτονται, ότι η γούνα δεν είναι ούτε φιλική προς το περιβάλλον ούτε "πράσινη", όπως θέλει να παρουσιάσει η ένωση γουνοποιών του Καναδά. Η γούνα είναι φιλική μόνον προς του επιχειρηματίες που την παράγουν, τους οποίους συντηρεί η μόδα και η ανθρώπινη ματαιοδοξία. Η γούνα είναι προϊόν πόνου και βίας και δεν είναι πράσινη, είναι κόκκινη, κατακόκκινη.

Λυπάμαι που αναγκάζομαι να επιστρατεύσω γνώσεις και επιχειρήματα για να υπερασπιστώ το αυτονόητο ακόμη και στον ίδιο μου τον εαυτό. Τα συμπεράσματα είναι έγκυρα μόνον όταν εξάγονται με τη λογική, ακόμα και εκεί που η καρδιά ξέρει καλύτερα. Όμως, τόσο η ευ-ζωία των λεγομένων "γουνοφόρων" ζώων (λες και τα άλλα δεν έχουν γούνα) όσο και η ευ-θανασία τους, είναι εκ των πραγμάτων ασυμβίβαστες με την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων γουνοπαραγωγής. Λυπάμαι που το μεγαλύτερο επιστημονικό σωματείο κτηνιατρικής στην Ελλάδα αποφάσισε να σταθεί δίπλα σε αυτήν την τόσο σοβαρή μορφή κακοποίησης και όχι απέναντι. Λυπάμαι γι΄αυτό το δρόμο που πορευόμαστε χωρίς ενσυναίσθηση και χωρίς έλεος. Και αν αυτό λέγεται οικονομική ανάπτυξη, λυπάμαι που η κτηνιατρική επιστημονική κοινότητα την υποστηρίζει, ενώ εκατομμύρια ζώα βασανίζονται απάνθρωπα για να παράγουν ένα προϊόν εντελώς περιττό. Λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ

 Filikaki




Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις ό,τι θέλεις. Μόνο να ξέρεις ότι, αυτό το ζώο που φοράς, έτσι ζεί και έτσι πεθαίνει.

                                              






http://on.fb.me/1mVEB5m 


Επιλεκτικές αναφορές:
- The Welfare of Animals Kept for Fur Production Report of the Scientific Commettee on Animal Health and Animal Welfare Adopted on 12-13 December 2001: http://ec.europa.eu/food/animal/welfare/international/out67_en.pdf
- Fur industry: Synonym of animal cruelty? http://www.nt.ntnu.no/users/clabec/pdf/Furindustry.pdf
- Victories on the road to a Fur-Free World: http://www.antifurcoalition.org/fur-free-victories.html
- Toxic Fur: The Impacts of Fur Production on the Environment and the Risks to Human Health: http://www.humanesociety.org/assets/pdfs/fur/toxic-fur-january-22-2009.pdf
 
Για την κατάργηση του εμπορίου γούνας:  http://furabolition.blogspot.gr/
 - ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΤΗΣ ΓΟΥΝΑΣ: http://furabolition2.blogspot.gr/p/fur-farms.html
- Fur Abolition: https://plus.google.com/110005540112561943170/posts
- Έλληνες Πολίτες κατά της χρηματοδότησης και χρήσης ζώων για γούνα: http://citizensaynotofur.blogspot.gr/ 
- Νίκες στο δρόμο για έναν Κόσμο Χωρίς Γούνα: http://citizensaynotofur.blogspot.gr/p/blog-page_23.html
STOP FUR

Σχετικός σύνδεσμος: Μουσείο γούνας και πολιτισμός




http://tinyurl.com/oltl485



 Η γούνα μπορεί να "ζεσταίνει" την Ελληνική οικονομία 
αλλά παγώνει τις καρδιές και τις συνειδήσεις. 
Άλλωστε, είναι κοινή διαπίστωση ότι η ανθρωπότητα 
περνάει το "state" της διαστροφής. Και...
 ...φοριέται και σε μπικίνι...



 Και επειδή όλα αυτά (και πολλά άλλα που μπορεί να αφορούν τον καθένα 
πολύ περισσότερο από τις κτηνιατρικές ημερίδες, 
τις γούνες και τα εκθεσιακά δρώμενα) δεν αντέχονται, 
κλείνω την ανάρτηση με ένα τετράλεπτο animation, 
 όπου πολύ απλά 




Δευτέρα 1 Απριλίου 2013

Στο βυθό της λίμνης

(Ο Αντωνάκης ή αλλιώς Freeze Response Mode*)
  
Αυτοπροσωπογραφία (i)
Ο πατέρας μου, από όσο θυμάμαι, δεν με είχε πονέσει ποτέ, εκτός από κείνο το πρωινό με τα κουνέλια, κάτι που κάποτε χρέωνα στην μητέρα μου, αλλά μάλλον είχα άδικο γιατί, κατά πώς φαίνεται, η απουσία της ήταν τυχαία και καμιά  προσυνεννόηση δεν υπήρχε. 

Εγώ νηπιαγωγείο δεν πήγαινα, οπότε τα πρωινά έπαιζα συνήθως στον κήπο. Τα κουνέλια προφανώς αποτελούσαν για τη ζωή μας ένα αδιέξοδο, γιατί ο πολλαπλασιασμός τους είχε ξεφύγει πλέον από κάθε έλεγχο. Εκείνο το πρωί ο πατέρας μου έμεινε μόνος και έτσι βρήκε την ευκαιρία να φωνάξει στο σπίτι έναν θηριώδη τύπο, τον Λεωνίδα, που δούλευε θελήματα και βαριές δουλειές. 

Όταν η επιχείρηση έλαβε τέλος, εμείς δεν φάγαμε απολύτως τίποτα. Το κρέας αποδείχτηκε χρήσιμο μόνο για να βγάλει "κοινωνικές υποχρεώσεις".

Φωνή πόνου ή άλλον ήχο δεν θυμάμαι να είχα ακούσει κανέναν. Θυμάμαι μόνον πως, έτσι όπως καθόμουν μαρμαρωμένη πάνω σε μια πέτρα επίπεδη που άλλοτε χρησιμοποιούσα για "κρεββατοκάμαρα" του γάτου μου κι άλλοτε για "τραπεζαρία" δικιά μου, είχα κλείσει τα μάτια μου πάρα πολύ σφιχτά και δεν έβλεπα τίποτα, μονάχα προσπαθούσα απεγνωσμένα να ακούσω τα πάντα, όταν αντιλήφτηκα, χωρίς να βλέπω, με την καταπληκτική αίσθηση του χώρου που αναπτύσσουν οι τυφλοί, ότι μπήκε μέσα στον κήπο κείνο το αγοράκι που παίζαμε κάπου - κάπου μαζί, ο Αντωνάκης.

Κάθισε δίπλα μου και μάλλον με ρώτησε "έχεις τίποτα"; ή κάτι τέτοιο, δεν θυμάμαι. Θυμάμαι μόνο ότι άρπαξα το χέρι του τόσο δυνατά, όσο αν κινδύνευα να γκρεμιστώ από τον πιο ψηλό γκρεμό χωρίς αυτό.

Για κείνο το αγοράκι που μ' έσωσε από τη συναισθηματική ισοπέδωση που μπορεί να προκληθεί όταν οι περιστάσεις παραβιάζουν τα ανώτατα όρια των ατομικών αντοχών, δεν θυμάμαι τίποτ’ άλλο να σας πώ. Ίσως ήταν κάποιο γειτονόπουλο που σύντομα άλλαξε γειτονιά, κι’ έτσι χαθήκαμε. Με τις παρουσίες και την απουσίες του Αντωνάκη υπάρχει στη μνήμη μου μεγάλο κενό και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να με βοηθήσει καθόλου, και κανένας δεν ξέρει να πεί αν εγώ τελικά τα κατάφερα μόνη μου, κι' αν υπήρξε στ' αλήθεια ένα τέτοιο παιδάκι ποτέ.

Το συναίσθημα εκείνου του πρωινού είναι ένας τόπος που τον επισκέπτομαι από τότε κάθε τόσο ξανά, για να υπερασπιστώ αυτό το "κάτι" που, εξαιτίας του μικρού μου μεγέθους, παραδόθηκε στον τεράστιο Λεωνίδα αμαχητί.


Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Λόγου και Τέχνης "ΚΙΝΣΤΕΡΝΑ", τεύχος δέκατο έκτο, ISSN  1109-6756 (facebook.com/story
) και αργότερα εδώ: https://bit.ly/3VlSfpg -- https://www.facebook.com/notes/3540570269335948/
 

copyright Κάκη Πριμηκύρη