Ετικέτες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Portraits. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Portraits. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 11 Ιουλίου 2026

Η έννοια της "Ευζωίας" και οι "Πέντε Ελευθερίες" των ζώων κατά τον τελευταίο αιώνα της εκμετάλλευσης τους από τους ανθρώπους (updated)

 

Οι Πέντε Ελευθερίες των Ζώων (Five Freedoms) οι οποίες, στην Ελλάδα σήμερα, εμφανίζονται ως "πρωτοπορία", δεν είναι κάτι καινούργιο. Η ιστορία τους ανάγεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, το μακρινό 1964, με αφορμή ένα τεκμηριωμένο σύγγραμμα που περιγράφει την υποβάθμιση των ζώων σε παραγωγικές μηχανές. Πρόκειται για το βιβλίο της Αγγλίδας ακτιβίστριας Ruth Harrison, που έχει τίτλο "Animal Machines", εισάγει τον όρο "Factory Farming", και παρουσιάζει τις πρακτικές της εντατικοποιημένης κτηνοτροφίας, προκαλώντας δημόσια κατακραυγή. [Διαβάστε περισσότερα εδώ]. 


Ήταν λοιπόν η δημόσια κατακραυγή για την κακοποίηση των παραγωγικών ζώων - ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '60 - αυτό που ώθησε την βρετανική κυβέρνηση στη σύσταση μιας επιτροπής που ανέλαβε να διερευνήσει το ζήτημα. Έτσι, σε μια πρώτη προσέγγιση που αποτέλεσε τον πρόδρομο των Πέντε Ελευθεριών και έγινε γνωστή ως έκθεση Brambell (1965), η επιτροπή αυτή αναφέρει ότι σε κάθε ζώο θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα "να σηκώνεται όρθιο, να ξαπλώνει, να κάνει στροφή επί τόπου, να περιποιείται το τρίχωμά του και να τεντώνει τα πόδια του"! Τόσο "καλά" και τόσο ΤΡΑΓΙΚΑ! Από τότε, για την "ευζωία" (καλή διαβίωση των ζώων - animal welfare - βλ. ετυμολογία), ξοδεύτηκε κάμποσο μελάνι, ακόμη και σήμερα όμως, στον "πολιτισμένο" Δυτικό κόσμο, εκατομμύρια θηλυκά γουρούνια αναπαραγωγής που περνούν τη ζωή τους μέσα στα κλουβιά λοχείας και τοκετού (gestation και farrowing crates), ΔΕΝ έχουν την δυνατότητα να κάνουν στροφή επί τόπου, ούτε να τεντώσουν τα πόδια τους!


Με δύο λόγια, οι Πέντε Ελευθερίες (οι οποίες αρχικά είχαν σκοπό να περιγράψουν την απαλλαγή των "παραγωγικών" ζώων από τον πέρα από κάθε φαντασία βασανισμό που τους επιφυλάσσει η αντιμετώπιση τους ως άψυχες μηχανές, και στη συνέχεια βρήκαν εφαρμογή και στα άλλα είδη - όπως ζώα εργασίας, συντροφιάς κλπ) περιλαμβάνουν τρεις συνθήκες (προϋποθέσεις) που αναφέρονται στην σωματική τους διάσταση, και δύο που αναφέρονται στην ψυχοδιανοητική. Οι συνθήκες αυτές είναι: 1) απαλλαγή από την πείνα και την δίψα, 2) απαλλαγή από την κακουχία, 3) προσπάθεια απαλλαγής από κάθε πόνο, τραυματισμό και ασθένεια, 4) απαλλαγή από την στέρηση της δυνατότητας έκφρασης φυσιολογικής συμπεριφοράς, και 5) απαλλαγή από τον φόβο και την αγωνία. 

Συνοπτικά, η απαλλαγή ενός ζώου από τον βασανισμό προϋποθέτει επάρκεια τροφής και νερού (freedom from hunger and thirst), διαβίωση και ξεκούραση σε προστατευμένο και κατάλληλο περιβάλλον (freedom from discomfort), απουσία σωματικής κακοποίησης και προσφορά της αναγκαίας προληπτικής και θεραπευτικής φροντίδας (freedom from pain, injury, disease), δυνατότητα έκφρασης της φυσιολογικής για το είδος του συμπεριφοράς (freedom to express normal behavior), και απουσία συναισθηματικής κακοποίησης με πρόκληση φόβου, ματαίωσης και δυστυχίας (freedom from fear and distress). 


Το 2009, ο πίνακας των πέντε ελευθεριών εκσυγχρονίστηκε από την Βρετανική Επιτροπή Ευζωίας των Παραγωγικών Ζώων (Farm Animal Welfare Committee), προκειμένου αυτές να αποτελέσουν ένα αντικειμενικό εργαλείο αξιολόγησης της ευζωίας. Έτσι, προέκυψε η δυνατότητα αξιολόγησης της ποιότητας της ζωής ενός ή περισσοτέρων ζώων, που διακρίνεται σε υψηλή, καλή, μέτρια, πτωχή και ανυπόφορη, δηλαδή ζωή που ένα ζώο αξίζει ή δεν αξίζει να ζει, όπως θα έκρινε το ίδιο το ζώο αν μπορούσε να αποφασίσει για τον εαυτό του ("a life worth or not worth living from THEIR point of view"). 


Στην πράξη, αν και η κακοποίηση των ζώων συντροφιάς γνωστοποιείται και προβάλλεται με όλο και περισσότερη έμφαση από τα ΜΜΕ, ο βασανισμός των "παραγωγικών" ειδών (που χρησιμοποιούνται για ένδυση και τροφή) μένει πίσω από τις κλειστές πόρτες των εκτροφείων, των οχημάτων μεταφοράς και των σφαγείων. Έτσι, η αντίδραση του κοινού, στην πρώτη περίπτωση  επικροτείται ως "δείκτης πολιτισμού", ενώ στη δεύτερη λοιδωρείται, ακυρώνεται και ενίοτε τιμωρείται ως "ακρότητα", που πάντοτε θεωρείται υπερβολική και συχνά είναι απαγορευμένη (βλ. Ag-gag laws). Δεδομένης μάλιστα της ραγδαίας αύξησης ενός ανθρώπινου πληθυσμού που επιμένει να ταυτίζει την ευημερία του με την κατανάλωση ζωϊκής πρωτεΐνης, η εντατικοποίηση της παραγωγής (με την συνεπαγόμενη βιομηχανοποίηση της κτηνοτροφίας), κανονικοποιείται, νομιμοποιείται και αυξάνεται συνεχώς, ενώ τα ζώα υποφέρουν όλο και περισσότερο. 


Και κάπως έτσι φτάσαμε να βλέπουμε πως για την κακοποίηση ενός και μόνον σκύλου κινητοποιείται το πανελλήνιο, ενώ για την μαζική ταφή χιλιάδων αιγοπροβάτων, συνήθως κάτω από αποτρόπαιες συνθήκες (βλ. πχ ευλογιά), ανησυχούμε μονάχα μην τυχόν ακριβύνει η φέτα... 

Κάπως έτσι βλέπουμε λοιπόν πως, αν και το ζήτημα της ευζωίας τέθηκε αρχικά για τα "παραγωγικά", πριν από 60 και πλέον χρόνια, σήμερα γίνεται λόγος μόνο για τα ζώα συντροφιάς (περισσότερο) και για τα ζώα εργασίας (λιγότερο). Για τα ζώα της εντατικοποιημένης κτηνοτροφίας (που εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως μηχανές παραγωγής - βλ. The Ghosts in Our Machine), τα πράγματα θα μπορούσαν - ΙΣΩΣ - να γίνουν ΛΙΓΟ καλύτερα, μόνο ΑΝ αποφασίζαμε να αλλάξουμε τις καταναλωτικές μας συνήθειες (αν όχι ποιοτικά, τουλάχιστον ποσοτικά - τρώγοντας δηλαδή λιγότερα ζωικά προϊόντα). 

Με άλλα λόγια, σε έναν κόσμο οκτώ δισεκατομμυρίων  ανθρώπων, δεν μπορούμε να μιλάμε για φιλοζωία και "ευζωία", αν συνεχίσουμε να στηρίζουμε ένα κάθε άλλο παρά  συμπονετικόκακοποιητικό (για ανθρώπους, ζώα και περιβάλλονκαι μη βιώσιμο διατροφικό σύστημα. 



Οι ΠΕΝΤΕ Ελευθερίες των ζώων, οι οποίες εστιάζουν μόνο σε αρνητικές καταστάσεις, και τις οποίες, ακόμη και σήμερα, πολλοί επικαλούνται ενώ μπερδεύουν με τα "δικαιώματα", παπαγαλίζουν ή και αγνοούν [προχτές, διάβασα κάπου, σε μια προχειρογραμμένη διατύπωση - διακήρυξη πολιτικού φορέα, ότι οι πέντε ελευθερίες είναι τέσσερεις...], δεν συνιστούν πρωτοπορία αλλά ένα μοντέλο αξιολόγησης που πλέον θεωρείται (και είναι) αναχρονιστικό. 

Ήδη από το 1994, για την αξιολόγηση της ευζωίας των ζώων κατά την "χρήση" τους από τους ανθρώπους, ο πρωτοπόρος και βραβευμένος καθηγητής Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας και Βιοηθικής, David Mellor (Νέα Ζηλανδία), έχει προτείνει μια νέα προσέγγιση, η οποία δεν προβλέπει μόνο την εκτίμηση των αρνητικών εμπειριών αλλά και των θετικών. Έτσι το μοντέλο των Πέντε Ελευθεριών (Five Freedoms) τείνει πλέον να αντικατασταθεί από εκείνο των Πέντε Πεδίων (Five Domains), τα οποία αφορούν επίσης στην σίτιση, το περιβάλλον, την υγεία, την συμπεριφορά και την ψυχοδιανοητική κατάσταση των ζώων. [Διαβάστε περισσότερα εδώ και εδώ].


Σήμερα, πέρα από κάθε συλλογική σκοπιμότητα, κάθε διατροφική προτίμηση, και κάθε ατομική συναισθηματική υπερβολή, το ζήτημα της "Ευζωίας" των ζώων (ΟΛΩΝ των ζώων, και όχι μόνο εκείνων που επιλέγουμε για "prestige", παιχνίδι, "ψυχοφάρμακο", μόδα ή συντροφιά) είναι ένα ζωτικό και νευραλγικό πεδίο αλληλοεπικάλυψης της Επίγνωσης με την Τρυφερότητα και της Ηθικής με την Επιστήμη, στα πλαίσια μιας κρίσιμης ατομικής και συλλογικής αναγκαιότητας για ανάληψη Ευθύνης. Και δεν νοείται πολιτικός σχηματισμός (δεξιός, κεντρώας ή "αριστερός") που προβάλλει φιλοζωική ατζέντα με μεγαλόσχημες διακηρύξεις για την "Ευζωία" ή/και τα (υποτιθέμενα) "Δικαιώματα"* των ζώωνχωρίς αναφορά στις διατροφικές επιλογές των πολιτών και τα συμφέροντα που τις κατευθύνουν.


Στην πρώτη φωτογραφία, η Ruth Harrison σε εκτροφείο γούνας στην Δανία, το 1997 (at researchgate και at Pioneers of Change for Animals) -- POWER of ONE [Fb]

Η δεύτερη είναι από την ιστοσελίδα της οργάνωσης COMPASSION in world farming

Στην τελευταία, ο David Mellor, το 1971



 ΠαραπομπήΑν και η κακοποίηση των ζώων τίθεται ως ζήτημα ήδη από τον 19ο αιώνα (στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αμερική, όπου δημιουργήθηκαν δύο μεγάλες οργανώσεις, η RSPCA, το 1824, και η ASPCA, το 1866, ως πρωτοπόροι της προστασίας τους από την υπερεκμετάλλευση και τον βασανισμό), η σχέση των ανθρώπων με τα ζώα άρχισε να αλλάζει ριζικά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, με την αστικοποίηση (urbanization), την μετατροπή της κτηνοτροφίας σε βαριά βιομηχανία, και την προαγωγή του σκύλου και της γάτας σε "μέλη της οικογένειας". Τότε είναι που άρχισε να τίθεται για πρώτη φορά και το ζήτημα της ευζωίας καθώς, κατά τις δεκαετίας του '60 και του '70, αρχίζουν να εκφράζονται τα 3 μεγάλα κινήματα για τα ζώα: το κίνημα της Ευζωίας (Animal Welfare), το κίνημα των Δικαιωμάτων (Animal Rights) και το κίνημα της Ολικής ή Πλήρους Απελευθέρωσης (Animal Liberation movement). 

Η λογική της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ζώων εκπορεύεται από την φιλοσοφία και την περιβαλλοντική ηθική, και δεν ταυτίζεται ούτε με την διατήρηση ενός ή περισσοτέρων ζώων συντροφιάς, ούτε με την φιλοζωίαΗ "ευζωία" και τα "δικαιώματα" είναι διαφορετικές έννοιες, καθώς η θεωρία των Δικαιωμάτων αποκλείει κάθε μορφή χρησιμοποίησης και εκμετάλλευσης των ζώων από τους ανθρώπους. Συνεπώς, νεολογισμοί όπως "δικαίωμα στην ευζωία" είναι φράσεις κενές περιεχομένου που όχι μόνο δεν ενημερώνουν (ούτε ευαισθητοποιούν) τον κόσμο, αλλά συσκοτίζουν και παραπέμπουν σε λαϊκισμό. 



Επιλεκτικές αναφορές
























Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2025

Γιώργος Χριστοδουλόπουλος: "των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν "...

  

Συνέντευξη του καθηγητή Υγιεινής Αγροτικών Ζώων, κτηνιάτρου Γιώργου Χριστοδουλόπουλου*, στην Θεσσαλική Τηλεόραση TRT και την εκπομπή "Κεντρική Ελλάδα Καλησπέρα", με τον δημοσιογράφο Σωτήρη Πολύζο, στις 3/11/25, για την σφαγή λόγω ευλογιάς και την αναγκαιότητα εμβολιασμού των αιγοπροβάτων 


 

Δημοσιογράφος (Δ): Βλέπουμε τους κτηνοτρόφους να υπερασπίζονται το εμβόλιο και να κοντράρονται με την πολιτεία που, σε αυτήν την φάση, το απαγορεύει. Επειδή είναι το πεδίο σας, να δούμε το ζήτημα ψύχραιμα, επιστημονικά και κατανοητά. 

Καθηγητής (Κ): Το εμβόλιο είναι η λύση και αυτό υποστηρίζει οποιοδήποτε δουλεύει στην πράξη. Αυτό γινόταν στην Ελλάδα, από το 1972 μέχρι το 1998, κάθε φορά που είχαμε επιδημία ευλογιάς. Αυτό προτείνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Όλιβερ Βαρχέλι προτρέπει σε εμβολιασμό. Το πρόβλημα λοιπόν δεν προκύπτει από τους κτηνοτρόφους αλλά από εκείνους που δεν θέλουν τον εμβολιασμό και ευθυγραμμίζονται με τις θέσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. 

Δ: Η επιτροπή** που δημιουργήθηκε πριν από μιάμιση βδομάδα και αποτελείται από κτηνιάτρους, αντιτίθεται

Κ: Κύριε Πολύζο, επιτρέψτε μου να πω το εξής: την επιτροπή που σχημάτισε ο κύριος Τσιάρας δεν πρέπει να την βλέπουμε ως πρόσκομμα. Κατά πάσαν πιθανότητα, η επιτροπή προσπαθεί να επικουρήσει στην δημόσια εικόνα την απόφαση του υπουργείου. Δεν νομίζω ότι αυτή η επιτροπή εκφράζει την επιστημονική της άποψη. Εάν ο κύριος Τσιάρας ήθελε να φτιάξει μια επιτροπή επιστημονική, δεν θα έπαιρνε ανθρώπους οι οποίοι είχαν ήδη αυτοσυσταθεί σε ομάδα και υποστήριζαν αυτά που έλεγε το υπουργείο. Οπότε, εδώ δεν έχουμε μια επιστημονική άποψη αλλά την θέση του υπουργείου. Οι ανακοινώσεις που έβγαζαν ήταν επικουρικές της προπαγάνδας του υπουργείου. Των οικιών ημών εμπιπραμένων (όταν δηλαδή καίγεται το σπίτι μας)... εμείς τώρα καθόμαστε και συζητάμε τι λέει η επιτροπή. 

Δ: Εσείς δηλαδή τώρα λέτε ότι το εμβόλιο υπάρχει (κάτι που αμφισβητεί η κυβέρνηση), ότι ο εμβολιασμός είναι προτροπή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και μάλιστα έχετε επικαλεστεί έγγραφο με υπογραφή επιτρόπου, αυτό μας λέτε. 

Κ: Μα, αυτό το έγγραφο που απευθύνεται προς τον υπουργό κύριο Τσιάρα και είναι επίσημο, κυκλοφορεί ευρέως. 

Δ: Εσείς γιατί νομίζετε ο κύριος Τσιάρας μαζί με την επιτροπή αντιτίθεται στον εμβολιασμό; Έχετε ακούσει τα επιχειρήματα που έχουν οι συνάδελφοι σας, και με όρους που είναι πιο οικείοι σ' εσάς και όχι στο ευρύ κοινό. Γιατί συμβαίνουν αυτά, γιατί έχουμε αυτήν την απόσταση στις απόψεις; 

Κ: Δεν ξέρω αν οι άνθρωποι που δεν είναι κτηνοτρόφοι έχουν καταλάβει γιατί εμείς θέλουμε το εμβόλιο. Εμείς θέλουμε το εμβόλιο διότι, άμα μπούμε σε εμβολιακή πολιτική αντιμετώπισης της ευλογιάς, δεν θα θυσιάζονται εκτροφές, δεν θα σφάζονται ζώα. Θα σφάζονται μόνον τα ζώα που έχουν τα συμπτώματα, και ο προβατοτρόφος θα διατηρεί στον κοπάδι του τα υγιή. Αυτό είναι το μεγάλο πλεονέκτημα που δίνει το εμβόλιο. 

Δ: Όμως οι συνάδελφοι σας λένε ότι, έτσι, δεν θα ξέρουμε ποιο είναι το πραγματικά άρρωστο και ποιο το εμβολιασμένο. 

Κ: Όλα αυτά, τα οποία έχουν ειπωθεί με μεγάλη ψυχραιμία, τα έχουμε απαντήσει γραπτώς, και μπορούμε κάθε φορά να τα επαναλάβουμε. Παραδείγματος χάριν, λένε ότι δεν μπορεί να διαχωριστεί το άρρωστο ζώο  από το εμβολιασμένο. Αυτό δεν είναι σωστό διότι, πρώτον, με μοριακές τεχνικές, μπορεί να διαχωριστεί***. Δεύτερον, διότι ανάλογο εμβόλιο χρησιμοποιείται αυτή τη στιγμή και στην Γαλλία, όπως γίνεται εμβολιασμός για την ευλογιά στην Ουγγαρία και την Ρουμανία. Επειδή όμως το αντιμετωπίζουν κάπως ελιτίστικα, το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να απαντήσουν γιατί γίνεται εμβολιασμός για την οζώδη δερματίτιδα των βοοειδών στην Γαλλία. Και λένε το εξής: ότι το εμβόλιο για την οζώδη δερματίτιδα των βοοειδών στην Γαλλία παρέχει την δυνατότητα διάκρισης των ασθενών από τα εμβολιασμένα, πράγμα το οποίο, επιστημονικώς, είναι ψευδές. Είναι λάθος να το πιστεύουν αυτό. Μπορεί να μην είναι ενήμεροι οι συνάδελφοι, αλλά το εμβόλιο που χρησιμοποιεί η Γαλλία είναι ανάλογο με αυτό που θα χρησιμοποιούσαμε εμείς. Δηλαδή, το γαλλικό εμβόλιο δεν παρέχει αυτήν την δυνατότητα, και όμως το χρησιμοποιούν. 

Δ: Πάντως μας έλεγε ο πρόεδρος της επιτροπής ότι ούτε στην Βουλγαρία, ούτε σε καμιά χώρα δεν γίνεται εφαρμογή του εμβολιασμού. 

Κ: Με συγχωρείτε, στις ειδήσεις είναι. Η Βουλγαρία έχει αγοράσει 500.000 εμβόλια και έχει ήδη ξεκινήσει εμβολιασμό. 

Δ: Πείτε μου κάτι τελευταίο. Πως το απόλυτο όχι της Πολιτείας, αυτό το απόλυτο όχι, πως θα μετατοπιστεί και θα γίνει ένα ναι; Γιατί καταλαβαίνω ότι, στον δημόσιο διάλογο, ακούγονται όλα, ακούγεται κι' ο Χριστοδουλόπουλος, ακούγεται κι' ο Μπιλλίνης, αλλά δεν μοιάζουν να συναντιούνται οι απόψεις. Πως θα μετατοπιστεί η κυβέρνηση; Γιατί, όπως είπαμε, οι κτηνοτρόφοι έχουν πεισθεί ότι το εμβόλιο είναι η άμυνα τους, είναι η ελπίδα τους. 

Κ: Κοιτάξτε. Εγώ πιστεύω ότι η ηγεσία δημιουργεί αυτό το κώλυμα προς τον εμβολιασμό που δεν προχωράει, εκτός αν μου πείτε ότι η επιστολή****, την οποία διαβάζω και είναι από τις 6 Οκτωβρίου, είναι πλαστή. Από τη στιγμή λοιπόν που οι Ευρωπαίοι απευθύνονται και λένε "κύριε υπουργέ, προχωρήστε στον εμβολιασμό, αλλιώς θα έχετε προβλήματα", και δεν το κάνει, νομίζω ότι θα έπρεπε να παρέμβει ο πρωθυπουργός και να αλλάξει την ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Στο σημείο που έχει φέρει την χώρα... 

Δ: (τον διακόπτει) Προβλέπω ότι θα τα ξαναπούμε, κύριε Χριστοδουλόπουλε, διότι δεν το βλέπω να τελειώνει αύριο το θέμα. Σας ευχαριστώ. Καλό μήνα!

Κ: Να είστε καλά. 

Δ: Να είστε καλά κι' εσείς.  



Παραπομπές

*Σύντομο βιογραφικό του καθηγητή Γιώργου Χριστοδουλόπουλου 

**

Σύνθεση και έργο της Ελληνικής επιτροπής για την διαχείριση και τον έλεγχο της ευλογιάς, η σύσταση της οποίας ανακοινώθηκε στις 22/10/25: https://www.ertnews.gr/eidiseis/k-tsiaras-systinetai-ethniki-epitropi-epistimonon-gia-tin-eylogia-ton-provaton/

***info: Εμβόλια κατά της ευλογιάς των αιγοπροβάτων χρησιμοποιούνται, εδώ και πολλές δεκαετίες, σε χώρες όπου η νόσος είναι ενδημική (Τουρκία, Ινδία, Πακιστάν, χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής). Εμβόλια τύπου DIVA (Differentiating Infected from Vaccinated Animals), δηλαδή εμβόλια που να επιτρέπουν την διάκριση των φυσικά μολυσμένων ζώων από τα εμβολιασμένα, δεν υπάρχουν και, χωρίς αυτήν την διάκριση, η επιδημιολογική παρακολούθηση και ιχνηλάτηση γίνεται πιο δύσκολη. Ωστόσο, υπάρχει δυνατότητα διάκρισης μεταξύ μολυσμένων και εμβολιασμένων ζώων με PCR, ακόμη και μετά την χρήση ζωντανών εξασθενημένων εμβολίων.


****Ολόκληρη η επιστολή του Ευρωπαίου Επιτρόπου. (6/10/25): https://www.formedia.gr/2025/11/17/oliver-varcheli-an-den-emvoliasete-eseis-tha-to-kanoume-emeis/

https://www.larissapress.gr/2025/11/04/o-evropaios-epitropos-ygeias-eiche-proteinei-stin-ellada-maziko-emvoliasmo-gia-tin-evlogia-yparchei-emvolio-dorean-engrafo/

https://www.formedia.gr/wp-content/uploads/2025/11/202511130953241058.pdf 

και στο Fb εδώhttps://tinyurl.com/4twhe2ss (+ εδώ με σχολιασμό)

και εδώhttps://tinyurl.com/27ku7ryv

και εδώ στα ελληνικά 


Η επιστολή του Ευρωπαϊκού Επιτρόπου Υγείας και Ευζωίας των Ζώων Όλιβερ Βαρχέλι προς τον Έλληνα Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστα Τσιάρα, με ημερομηνία 6 Οκτωβρίου 2025, συνιστά την χρήση του εμβολιασμού ως απαραίτητο συμπληρωματικό μέτρο για τον έλεγχο της ευλογιάς των αιγοπροβάτων (SGP) που πλήττει την Ελλάδα από τον Αύγουστο του 2024. Τα λοιπά μέτρα ελέγχου, συμπεριλαμβανομένης της μαζικής θανάτωσης των ζώων, δεν επαρκούν για να σταματήσουν την εξάπλωση της νόσου. Αυτή τη στιγμή, στην Ελλάδα, ο εμβολιασμός ενδείκνυται ως το μόνο πρόσθετο μέτρο που μπορεί να σταματήσει τα κρούσματα και να αναχαιτίσει την περαιτέρω εξάπλωση της επιζωοτίας.













Δείτε επίσης: Το τελευταίο πρόβατο

Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2025

Ταξιδεύοντας με τραγούδια και ποιήματα του Διονύση Σαββόπουλου

 


Τις τελευταίες ημέρες, παρακολούθησα κι' εγώ (σχεδόν εμμονικά, θα έλεγα), ό,τι μεταδόθηκε σχετικά με τον θάνατο του Διονύση Σαββόπουλου από διάφορα μέσα. 

Απογοητεύτηκα (για άλλη μια φορά) και εξοργίστηκα, όχι τόσο με τα άδεια καθίσματα της Αριστεράς, όσο με τα μικρόψυχα και πολλές φορές συκοφαντικά (i) σχόλια, σε αντιπαράθεση με τις εκ Δεξιών (απο)στειρωτικές και διαστρεβλωτικές προσεγγίσεις... "Ησυχάστε, γιατί τα ουράνια σώματα δεν συμμετέχουν σε δημοσκοπήσεις και δεν διεκδικούν ψήφους", ήθελα να πω. Αλλά δεν το είπα. Συγκινήθηκα με κάποιους αποχαιρετισμούς, όπως αυτόν του Αλκίνοου Ιωαννίδη. 

Έψαξα και διάβασα, άκουσα και είδα διάφορα αφιερώματα που υπέπεσαν στην αντίληψη μου*.


Θυμήθηκα και αναζήτησα τα τραγούδια που είχα αγαπήσει απ' την αρχή, κάποια που είχα αργήσει να καταλάβω, κάποια που δεν ήξερα, και κάποια άλλα που δεν είχα προσέξει ποτέ.

Ταξίδεψα στα χρόνια που "έτρεχαν χύμα", παίρνοντας σχήμα από τις προσδοκίες και τα πρόσωπα, τα ανταμώματα και τους αποχωρισμούς, τις αναθεωρήσεις και τις ματαιώσεις (προσωπικές και συλλογικές).

Και σκέφτηκα (για μια ακόμα φορά) πως τα τραγούδια, όταν πλέον περάσουν στον κόσμο, δεν ανήκουν στον δημιουργό τους, ανήκουν σε όλους, ενώ εκείνος δεν ανήκει σε κανέναν.


Τέλος, επαναλαμβάνοντας (για μια ακόμα φορά) στον εαυτό μου την επιβεβλημένη κοινοτυπία, αυτήν που θέλει να παρηγορήσει (χωρίς όμως πάντοτε να τα καταφέρνει), αυτήν που υπενθυμίζει πως, ό,τι κι' αν χαθεί, η ζωή συνεχίζεται, έπεσα πάνω σε ένα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ μπιζουδάκι ποίησης το οποίο νοιώθω την ανάγκη (αντί οιουδήποτε άλλου σχολίου) να μοιραστώ. 

Στο τραγούδι "Είδα τη Σούλα και το Δεσποτίδη", ο Σαββόπουλος διηγείται ένα όνειρο αποχωρισμού και απώλειας (περιγράφοντας το βαθύτατο τραύμα χωρίς ίχνος μιζέριας), κι' εγώ αναρωτιέμαι, άλλη μια φορά: μήπως τελικά έχουν δίκιο εκείνοι που λένε πως υπάρχουν φορές που η ποίηση δεν μπορεί, δεν χρειάζεται (ή και δεν πρέπει) να μελοποιείται;** 

Εξελικτικά, στην ανθρώπινη ιστορία, σίγουρα η μουσική προηγείται της ποίησης, όπως ο προφορικός λόγος προηγείται του γραπτού. Ως τραγουδοποιός, ο Σαββόπουλος δηλώνει πως γράφει μουσική και στίχους σχεδόν ταυτόχρονα. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω, διαισθάνομαι όμως πως το συγκεκριμένο τραγούδι δεν γράφτηκε ακριβώς έτσι. 

Στην δική μου αντίληψη, η μουσική της γλώσσας, αν και όχι τόσο πρόδηλη όσο η γλώσσα της μουσικής, προσφέρει μια απόλαυση βαθύτερη, πιο στοχαστική, περισσότερο ελεύθερη, σχεδόν μυσταγωγική. Δεν είναι, μάλιστα, λίγες οι φορές που, ακούγοντας ένα τραγούδι, έχω την αίσθηση πως η μουσική "καπελώνει" τους στίχους.  

Παραθέτω το τραγούδι γυμνό (χωρίς τη μουσική του), και αισθάνομαι πως θέλω να το διαβάσω πολλές φορές με απόλαυση, μέχρι να το μεταβολίσω και να "χορτάσω". Γιατί αναμφίβολα, ό,τι κι' αν προηγείται ή ακολουθεί (στίχος ή μουσική), ο Σαββόπουλος ήταν ΚΑΙ ποιητής


"Είδα τη Σούλα και το Δεσποτίδη***
στον ύπνο μου τους είδα ζωντανούς
κι' άστραψε τ' όνειρο σαν δαχτυλίδι 
που ήρθε να ντύσει πάλι τους γυμνούς. 

Ανησυχούσα μήπως καταλάβουν 
πως ήταν πεθαμένοι από καιρό,
το ανεμιστήκανε και για να με προλάβουν 
με πλύναν μ' ένα γέλιο καθαρό. 

Που ήταν το θάρρος και η πίστη μου αίφνης; 
Μαζί τους ήμουνα στην άλλη Αριστερά 
που είδε τον κόσμο αυτό σαν έργο τέχνης 
με τελειωμένα και αθάνατα φτερά. 

Ένα κουβούκλιο μου είχαν κατεβάσει 
πλάι στο τριφύλλι σ' ένα γήπεδο βαθύ.
Φωνές και κόρνες είχανε σωπάσει,´
στον Υμηττό είδα ένα φως τριανταφυλλί.

Είδα τους φίλους και τα πρόσωπα όλα 
την Ιπποκράτους και τη θάλασσα μακρυά, 
είδα τα σκαλοπάτια του Αϊ Νικόλα,
καρέκλες άδειες στο υπαίθριο σινεμά. 

Κι' είδα ένα τέλος μέσ' στο σινεμά τους, 
στο μαξιλάρι μου έκλαψα βαθειά
τα πρόσωπά τους, τα ονόματά τους...
Πόση προσπάθεια, πόση μοναξιά;

Και τι ιδρώτας από τη μεριά μου 
μέσ' στων ονείρων τις αόρατες κλωστές
που όταν ανοίξανε τα βλέφαρα μου 
στο στόμα πλάι μου ακόμα ήταν υγρές. 

Φιλί και σάλιο από μετάξι 
σα σκουληκάκι στα φύλλα της μουριάς 
που έγινε νύμφη για να πετάξει 
μέσα στου ήλιου τα εκατομμύρια φλας". 






**Μελοποίηση

Μουσική και ποίηση [24 γράμματα]



***σταγόναΠοια είναι τα πρόσωπα που αναφέρονται στα τραγούδια του Σαββόπουλου


Photo1 at "Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα" (Αυτοβιογραφία), εκδόσεις Πατάκη, Ιανουάριος 2025] - Αποσπάσματα 





Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2025

Gideon Levi (video)

 

Στέλιος Ελληνιάδης ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ: "Παρακολουθώ τον Gideon Levi πάρα πολλά χρόνια και είναι ένας από τους ήρωες μου". 

Απόσπασμα από την εκπομπή "Ένα ντέφι που πάει παντού", το Σάββατο 11/10/25, για την Παλαιστίνη





Photo at REPORTES UNITED 




Τρία πρόσφατα άρθρα του GL μεταφρασμένα στα Ελληνικά, εδώεδώ [KOMMONκαι εδώ 

Παλαιότερα μεταφρασμένα άρθρα του εδώ (Αλμανάκ - 50 χρόνια ψέματα)

Κυριακή 2 Ιουνίου 2024

Λωξάντρα

 

Τηλεοπτική σειρά εποχής, παραγωγής 1980, βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα* της Μαρίας Ιορδανίδου**, ψηφιοποιημένη στο Αρχείο της ΕΡΤ.***

Η ιστορία ακολουθεί τη ζωή της Πολίτισσας Λωξάντρας, του άντρα της Δημητρού, των έξι παιδιών και της ευρύτερης οικογένειας, στην Κωνσταντινούπολη, από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τις παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου πολέμου. 

Η Λωξάντρα ήταν υπαρκτό πρόσωπο. Ήταν η γιαγιά της Μαρίας Ιορδανίδου (που ήταν κόρη του Υδραίου Νικολάκη Κριεζή και της Πολίτισσας Ευφροσύνης Μάγκου).


*Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ

Μικρό απόσπασμα 


**https://biblionet.gr/προσωπο/?personid=23486https://www.ert.gr/ert-arxeio/maria-iordanidoy-6-noemvrioy-1989-2/


***https://www.ertflix.gr/series/ser.268629-loxantra



Επεισόδια

1ο https://archive.ert.gr/7672/

2ο https://archive.ert.gr/7716/

3ο https://archive.ert.gr/7678/

4ο https://archive.ert.gr/7671/

5ο https://archive.ert.gr/647/

6ο https://archive.ert.gr/649/

7ο https://archive.ert.gr/7576/

8ο https://archive.ert.gr/7619/

9ο https://archive.ert.gr/7673/

10ο https://archive.ert.gr/7213/


11ο https://archive.ert.gr/7674/

12ο https://archive.ert.gr/657/

13ο https://archive.ert.gr/7558/

14ο https://archive.ert.gr/20240/

15ο https://archive.ert.gr/7719/

16ο https://archive.ert.gr/7720/

17ο https://archive.ert.gr/7138/

18ο https://archive.ert.gr/7779/

19ο https://archive.ert.gr/7709/

20ο https://archive.ert.gr/7630/


21ο https://archive.ert.gr/6546/

22ο https://archive.ert.gr/6547/

23ο https://archive.ert.gr/6556/

24ο https://archive.ert.gr/7723/

25ο https://archive.ert.gr/6557/

26ο https://archive.ert.gr/6558/

27ο https://archive.ert.gr/6559/

28ο https://archive.ert.gr/7556/

29ο https://archive.ert.gr/6554/

30ο https://archive.ert.gr/7358/