Η έννοια της "Ευζωίας" και οι "Πέντε Ελευθερίες" των ζώων κατά τον τελευταίο αιώνα της εκμετάλλευσης τους από τους ανθρώπους (updated)

 

Οι Πέντε Ελευθερίες των Ζώων (Five Freedoms) οι οποίες, στην Ελλάδα σήμερα, εμφανίζονται ως "πρωτοπορία", δεν είναι κάτι καινούργιο. Η ιστορία τους ανάγεται στο Ηνωμένο Βασίλειο, το μακρινό 1964, με αφορμή ένα τεκμηριωμένο σύγγραμμα που περιγράφει την υποβάθμιση των ζώων σε παραγωγικές μηχανές. Πρόκειται για το βιβλίο της Αγγλίδας ακτιβίστριας Ruth Harrison, που έχει τίτλο "Animal Machines", εισάγει τον όρο "Factory Farming", και παρουσιάζει τις πρακτικές της εντατικοποιημένης κτηνοτροφίας, προκαλώντας δημόσια κατακραυγή. [Διαβάστε περισσότερα εδώ]. 

Ήταν λοιπόν η δημόσια κατακραυγή για την κακοποίηση των παραγωγικών ζώων - ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '60 - αυτό που ώθησε την βρετανική κυβέρνηση στη σύσταση μιας επιτροπής που ανέλαβε να διερευνήσει το ζήτημα. Έτσι, σε μια πρώτη προσέγγιση που αποτέλεσε τον πρόδρομο των Πέντε Ελευθεριών και έγινε γνωστή ως έκθεση Brambell (1965), η επιτροπή αυτή αναφέρει ότι σε κάθε ζώο θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα "να σηκώνεται όρθιο, να ξαπλώνει, να κάνει στροφή επί τόπου, να περιποιείται το τρίχωμά του και να τεντώνει τα πόδια του"! Τόσο "καλά" και τόσο ΤΡΑΓΙΚΑ! Από τότε, για την "ευζωία" (καλή διαβίωση των ζώων - animal welfare - βλ. ετυμολογία), ξοδεύτηκε κάμποσο μελάνι, ακόμη και σήμερα όμως, στον "πολιτισμένο" Δυτικό κόσμο, εκατομμύρια θηλυκά γουρούνια αναπαραγωγής που περνούν τη ζωή τους μέσα στα κλουβιά λοχείας και τοκετού (gestation και farrowing crates), ΔΕΝ έχουν την δυνατότητα να κάνουν στροφή επί τόπου, ούτε να τεντώσουν τα πόδια τους!

Με δύο λόγια, οι Πέντε Ελευθερίες (οι οποίες αρχικά είχαν σκοπό να περιγράψουν την απαλλαγή των "παραγωγικών" ζώων από τον πέρα από κάθε φαντασία βασανισμό που τους επιφυλάσσει η αντιμετώπιση τους ως άψυχες μηχανές, και στη συνέχεια βρήκαν εφαρμογή και στα άλλα είδη - όπως ζώα εργασίας, συντροφιάς κλπ) περιλαμβάνουν τρεις συνθήκες (προϋποθέσεις) που αναφέρονται στην σωματική τους διάσταση, και δύο που αναφέρονται στην ψυχοδιανοητική. Οι συνθήκες αυτές είναι: 1) απαλλαγή από την πείνα και την δίψα, 2) απαλλαγή από την κακουχία, 3) προσπάθεια απαλλαγής από κάθε πόνο, τραυματισμό και ασθένεια, 4) απαλλαγή από την στέρηση της δυνατότητας έκφρασης φυσιολογικής συμπεριφοράς, και 5) απαλλαγή από τον φόβο και την αγωνία. 

Συνοπτικά, η απαλλαγή ενός ζώου από τον βασανισμό προϋποθέτει επάρκεια τροφής και νερού (freedom from hunger and thirst), διαβίωση και ξεκούραση σε προστατευμένο και κατάλληλο περιβάλλον (freedom from discomfort), απουσία σωματικής κακοποίησης και προσφορά της αναγκαίας προληπτικής και θεραπευτικής φροντίδας (freedom from pain, injury, disease), δυνατότητα έκφρασης της φυσιολογικής για το είδος του συμπεριφοράς (freedom to express normal behavior), και απουσία συναισθηματικής κακοποίησης με πρόκληση φόβου, ματαίωσης και δυστυχίας (freedom from fear and distress). 

Το 2009, ο πίνακας των πέντε ελευθεριών εκσυγχρονίστηκε από την Βρετανική Επιτροπή Ευζωίας των Παραγωγικών Ζώων (Farm Animal Welfare Committee), προκειμένου αυτές να αποτελέσουν ένα αντικειμενικό εργαλείο αξιολόγησης της ευζωίας. Έτσι, προέκυψε η δυνατότητα αξιολόγησης της ποιότητας της ζωής ενός ή περισσοτέρων ζώων, που διακρίνεται σε υψηλή, καλή, μέτρια, πτωχή και ανυπόφορη, δηλαδή ζωή που ένα ζώο αξίζει ή δεν αξίζει να ζει, όπως θα έκρινε το ίδιο το ζώο αν μπορούσε να αποφασίσει για τον εαυτό του ("a life worth or not worth living from THEIR point of view"). 

Στην πράξη, αν και η κακοποίηση των ζώων συντροφιάς γνωστοποιείται και προβάλλεται με όλο και περισσότερη έμφαση από τα ΜΜΕ, ο βασανισμός των "παραγωγικών" ειδών (που χρησιμοποιούνται για ένδυση και τροφή) μένει πίσω από τις κλειστές πόρτες των εκτροφείων, των οχημάτων μεταφοράς και των σφαγείων. Έτσι, η αντίδραση του κοινού, στην πρώτη περίπτωση  επικροτείται ως "δείκτης πολιτισμού", ενώ στη δεύτερη λοιδωρείται, ακυρώνεται και ενίοτε τιμωρείται ως "ακρότητα", που πάντοτε θεωρείται υπερβολική και συχνά είναι απαγορευμένη (βλ. Ag-gag laws). Δεδομένης μάλιστα της ραγδαίας αύξησης ενός ανθρώπινου πληθυσμού που επιμένει να ταυτίζει την ευημερία του με την κατανάλωση ζωϊκής πρωτεΐνης, η εντατικοποίηση της παραγωγής (με την συνεπαγόμενη βιομηχανοποίηση της κτηνοτροφίας), κανονικοποιείται, νομιμοποιείται και αυξάνεται συνεχώς, ενώ τα ζώα υποφέρουν όλο και περισσότερο. 

Και κάπως έτσι φτάσαμε να βλέπουμε πως για την κακοποίηση ενός και μόνον σκύλου κινητοποιείται το πανελλήνιο, ενώ για την μαζική ταφή χιλιάδων αιγοπροβάτων, συνήθως κάτω από αποτρόπαιες συνθήκες (βλ. πχ ευλογιά), ανησυχούμε μονάχα μην τυχόν ακριβύνει η φέτα... 

Κάπως έτσι βλέπουμε λοιπόν πως, αν και το ζήτημα της ευζωίας τέθηκε αρχικά για τα "παραγωγικά", πριν από 60 και πλέον χρόνια, σήμερα γίνεται λόγος μόνο για τα ζώα συντροφιάς (περισσότερο) και για τα ζώα εργασίας (λιγότερο). Για τα ζώα της εντατικοποιημένης κτηνοτροφίας (που εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως μηχανές παραγωγής - βλ. The Ghosts in Our Machine), τα πράγματα θα μπορούσαν - ΙΣΩΣ - να γίνουν ΛΙΓΟ καλύτερα, μόνο ΑΝ αποφασίζαμε να αλλάξουμε τις καταναλωτικές μας συνήθειες (αν όχι ποιοτικά, τουλάχιστον ποσοτικά - τρώγοντας δηλαδή λιγότερα ζωικά προϊόντα). 

Με άλλα λόγια, σε έναν κόσμο οκτώ δισεκατομμυρίων  ανθρώπων, δεν μπορούμε να μιλάμε για φιλοζωία και "ευζωία", αν συνεχίσουμε να στηρίζουμε ένα κάθε άλλο παρά  συμπονετικό, κακοποιητικό (για ανθρώπους, ζώα και περιβάλλον) και μη βιώσιμο διατροφικό σύστημα. 

Οι ΠΕΝΤΕ Ελευθερίες των ζώων, οι οποίες εστιάζουν μόνο σε αρνητικές καταστάσεις, και τις οποίες, ακόμη και σήμερα, πολλοί επικαλούνται ενώ μπερδεύουν με τα "δικαιώματα", παπαγαλίζουν ή και αγνοούν [προχτές, διάβασα κάπου, σε μια προχειρογραμμένη διατύπωση - διακήρυξη πολιτικού φορέα, ότι οι πέντε ελευθερίες είναι τέσσερεις...], δεν συνιστούν πρωτοπορία αλλά ένα μοντέλο αξιολόγησης που πλέον θεωρείται (και είναι) αναχρονιστικό. 

Ήδη από το 1994, για την αξιολόγηση της ευζωίας των ζώων κατά την "χρήση" τους από τους ανθρώπους, ο πρωτοπόρος και βραβευμένος καθηγητής Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας και Βιοηθικής, David Mellor (Νέα Ζηλανδία), έχει προτείνει μια νέα προσέγγιση, η οποία δεν προβλέπει μόνο την εκτίμηση των αρνητικών εμπειριών αλλά και των θετικών. Έτσι το μοντέλο των Πέντε Ελευθεριών (Five Freedoms) τείνει πλέον να αντικατασταθεί από εκείνο των Πέντε Πεδίων (Five Domains), τα οποία αφορούν επίσης στην σίτιση, το περιβάλλον, την υγεία, την συμπεριφορά και την ψυχοδιανοητική κατάσταση των ζώων. [Διαβάστε περισσότερα εδώ και εδώ].

Σήμερα, πέρα από κάθε συλλογική σκοπιμότητα, κάθε διατροφική προτίμηση, και κάθε ατομική συναισθηματική υπερβολή, το ζήτημα της "Ευζωίας" των ζώων (ΟΛΩΝ των ζώων, και όχι μόνο εκείνων που επιλέγουμε για "prestige", παιχνίδι, "ψυχοφάρμακο", μόδα ή συντροφιά) είναι ένα ζωτικό και νευραλγικό πεδίο αλληλοεπικάλυψης της Επίγνωσης με την Τρυφερότητα και της Ηθικής με την Επιστήμη, στα πλαίσια μιας κρίσιμης ατομικής και συλλογικής αναγκαιότητας για ανάληψη Ευθύνης. Και δεν νοείται πολιτικός σχηματισμός (δεξιός, κεντρώας ή "αριστερός") που προβάλλει φιλοζωική ατζέντα με μεγαλόσχημες διακηρύξεις για την "Ευζωία" ή/και τα (υποτιθέμενα) "Δικαιώματα"* των ζώων, χωρίς αναφορά στις διατροφικές επιλογές των πολιτών και τα συμφέροντα που τις κατευθύνουν.

Στην πρώτη φωτογραφία, η Ruth Harrison σε εκτροφείο γούνας στην Δανία, το 1997 (at researchgate και at Pioneers of Change for Animals) -- POWER of ONE [Fb]

Η δεύτερη είναι από την ιστοσελίδα της οργάνωσης COMPASSION in world farming. 

Στην τελευταία, ο David Mellor, το 1971

*  Παραπομπή: Αν και η κακοποίηση των ζώων τίθεται ως ζήτημα ήδη από τον 19ο αιώνα (στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αμερική, όπου δημιουργήθηκαν δύο μεγάλες οργανώσεις, η RSPCA, το 1824, και η ASPCA, το 1866, ως πρωτοπόροι της προστασίας τους από την υπερεκμετάλλευση και τον βασανισμό), η σχέση των ανθρώπων με τα ζώα άρχισε να αλλάζει ριζικά μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, με την αστικοποίηση (urbanization), την μετατροπή της κτηνοτροφίας σε βαριά βιομηχανία, και την προαγωγή του σκύλου και της γάτας σε "μέλη της οικογένειας". Τότε είναι που άρχισε να τίθεται για πρώτη φορά και το ζήτημα της ευζωίας καθώς, κατά τις δεκαετίας του '60 και του '70, αρχίζουν να εκφράζονται τα 3 μεγάλα κινήματα για τα ζώα: το κίνημα της Ευζωίας (Animal Welfare), το κίνημα των Δικαιωμάτων (Animal Rights) και το κίνημα της Ολικής ή Πλήρους Απελευθέρωσης (Animal Liberation movement). 

Η λογική της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ζώων εκπορεύεται από την φιλοσοφία και την περιβαλλοντική ηθική, και δεν ταυτίζεται ούτε με την διατήρηση ενός ή περισσοτέρων ζώων συντροφιάς, ούτε με την φιλοζωία. Η "ευζωία" και τα "δικαιώματα" είναι διαφορετικές έννοιες, καθώς η θεωρία των Δικαιωμάτων αποκλείει κάθε μορφή χρησιμοποίησης και εκμετάλλευσης των ζώων από τους ανθρώπους. Συνεπώς, νεολογισμοί όπως "δικαίωμα στην ευζωία" είναι φράσεις κενές περιεχομένου που όχι μόνο δεν ενημερώνουν (ούτε ευαισθητοποιούν) τον κόσμο, αλλά συσκοτίζουν και παραπέμπουν σε λαϊκισμό. 

Επιλεκτικές αναφορές: 

• What is animal welfare? https://www.worldanimalprotection.ca/blogs/what-is-animal-welfare/
• Origin and history of welfare: https://www.etymonline.com/word/welfare
• Five Freedoms: https://en.wikipedia.org/wiki/Five_Freedoms
• Ruth Harrison: https://en.wikipedia.org/wiki/Ruth_Harrison
• Intensive animal farming: https://en.wikipedia.org/wiki/Intensive_animal_farming
• Animal Machines: https://en.wikipedia.org/wiki/Animal_Machines
• Factory Farming: What It Is and Why It's a Problem: https://thehumaneleague.org/article/what-is-factory-farming
• Οι Πέντε Ελευθερίες των Ζώων: σημασία και ιστορική αναδρομή: https://gatouiti-blog.blogspot.com/2021/09/blog-post_28.html
• The Five Freedoms: A history lesson in animal care and welfare: https://www.canr.msu.edu/news/an_animal_welfare_history_lesson_on_the_five_freedoms
• Στερεοτυπική συμπεριφορά στα ζώα: https://filikaki-blog.blogspot.com/2020/02/blog-post_78.html
• FAWC Report on Farm Animal Welfare in Great Britain: Past, Present and Future: https://www.gov.uk/government/publications/fawc-report-on-farm-animal-welfare-in-great-britain-past-present-and-future
• Agricultural gag laws (Ag-gag): https://www.worldanimalprotection.ca/blogs/what-is-animal-welfare/
• The Ghosts in Our Machine: https://en.wikipedia.org/wiki/The_Ghosts_in_Our_Machine
• Η κακοποίηση των ζώων και οι φιλόζωοι: https://gatouiti-blog.blogspot.com/2022/05/blog-post.html
• About Compassion in World Farming: https://www.ciwf.org.uk/about-us/
• Αόρατα ζώα αλλά και αόρατοι άνθρωποι στα γρανάζια της βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας: https://filikaki-blog.blogspot.com/2023/12/blog-post_19.html
• Factory Farming Hurts People and Communities: https://www.aspca.org/protecting-farm-animals/factory-farming-hurts-people-and-communities
• Why Eating Meat Is Bad for the Environment and Climate Change, Explained: https://sentientmedia.org/why-is-eating-meat-bad-for-the-environment/

• Δικαιώματα των ζώων: https://el.wikipedia.org/wiki/Δικαιώματα_των_ζώων
• Τι σημαίνει για τα ζώα "ευζωία" και τι "δικαιώματα"; https://filikaki-blog.blogspot.com/2020/07/blog-post_4.html
• Animal welfare science: https://en.wikipedia.org/wiki/Animal_welfare_science
• The science behind animal welfare: https://medicine-vet-medicine.ed.ac.uk/staff-and-current-students/alumni-profiles/the-science-behind-animal-welfare
• The Sciences of Animal Welfare: https://scienceforanimalwelfare.org/publication/the-sciences-of-animal-welfare/
• Animal Welfare: from Five Freedoms to Five Domains: https://gatouiti-blog.blogspot.com/2024/04/animal-welfare-and-five-domains.html
• Five Domains model: https://en.wikipedia.org/wiki/Five_Domains_model
• UNDERSTANDING THE FIVE DOMAINS MODEL OF ANIMAL WELFARE: https://vet.ed.ac.uk/sites/default/files/2024-09/5%20Domains%20Model.pdf
• Women Pioneers of Change for Animals: https://petsweekly.com/cats/catshome/womens-history-month-pioneers-of-change-for-animals/
• Ruth Harrison: The Woman Who Changed the Lives of Millions of Animals: https://powerofone.org.uk/stories/ruth-harrison-the-woman-who-changed-the-lives-of-millions-of-animals/
• RSPCA ADVICE AND WELFARE: https://www.rspca.org.uk/adviceandwelfare
• ASPCA Protecting Farm Animals: https://www.aspca.org/protecting-farm-animals
• FARMED ANIMALS: https://www.ciwf.com/farmed-animals/
• About pigs: https://www.ciwf.com/farmed-animals/pigs/
• Welfare issues for pigs: https://www.ciwf.com/farmed-animals/pigs/welfare-issues/
• Welfare issues for dairy cows: https://www.ciwf.com/farmed-animals/cows/dairy-cows/welfare-issues/
• Welfare issues for calves reared for veal: https://www.ciwf.com/farmed-animals/cows/veal-calves/welfare-issues/
• Welfare issues for chickens: https://www.ciwf.com/farmed-animals/chickens/
• Emeritus Professor David Mellor: https://www.une.edu.au/alumni/meet-our-alumni/people/emeritus-professor-david-mellor
• The Meat Industry Is Funding Studies That Claim Meat Is Good For You: https://filikaki-blog.blogspot.com/2026/07/the-meat-industry-is-funding-studies.html

The Meat Industry Is Funding Studies That Claim Meat Is Good For You

 

Is meat good for you? It’s been the subject of heated debate for decades. Countless studies have attempted to determine the effects of meat on the human body, and they’ve largely come to the same conclusion: eating too much red and ultraprocessed meat is unhealthy. Specifically, it leads to higher risks of cancer, cardiovascular disease and diabetes. 

But sometimes, meat studies are carried out not by independent parties, but by researchers who have connections to, or funding from, the meat industry itself. And wouldn’t you know it: These industry-affiliated studies are 16 times more likely to conclude that meat, actually, isn’t all that bad for you. 

That’s what a recent meta-analysis in the journal Obesity Reviews found. Researchers looked at 500 studies on the health impacts of meat consumption published between 2014 and 2023, around 15% of which were funded by or conducted by researchers with connections to the meat industry. 

The search criteria the researchers used focused mostly on red meat, specifically meat from cows, pigs and sheep. 

Before diving into the results at length, it’s worth noting that none of the studies were directly connected to individual meat companies themselves. Rather, they were associated with or funded by initiatives like the American Beef and Pork Checkoff programs — government-run, taxpayer-funded initiatives aimed at increasing the public’s consumption of meat products and supporting American meat producers — or industry trade associations, like the Australian Meat and Livestock Association. 

Ultimately, 61% of independently-funded studies concluded that eating meat in some quantity or another is correlated with negative health outcomes, and 28% reached neutral or mixed conclusions. 

By contrast, only one single industry-funded study linked negative health outcomes to eating meat, and a whopping 75% of the studies with meat industry funding reported “favorable nutritional outcomes” associated with meat consumption. In total, industry-affiliated studies were 16 times more likely than the rest to report favorable conclusions regarding meat’s health impacts.

While it may not be surprising to learn that conflicts of interest can skew the results of a study, it’s worth taking a closer look at how this skewing actually works, as it’s not quite as straightforward as it may seem. 

Using something called the Mixed Methods Appraisal Tool, the researchers behind this meta-analysis assessed and compared how well the studies were designed from a scientific perspective. The goal was to determine whether the industry-affiliated studies were less methodologically sound than the others, and as it turns out, they were: Studies with industry ties scored an average of 61% on the assessment, while studies without any ties scored an average of 80%, indicating a higher level of methodological rigor. 

However, that’s not the end of the story. While 61% isn’t great, it’s also not terrible, and doesn’t indicate that the study is complete garbage or should be disregarded. Moreover, the researchers behind the meta-analysis accounted for the lower scores in their analysis, and concluded that “while industry studies may differ in methodological quality, this does not sufficiently explain the large differences in their conclusions compared to independent studies.” 

What this means is that the skew towards positive outcomes in meat industry-associated research is “not necessarily related to the scientific rigor of these studies,” the meta-analysis says. 

But if scientific rigor doesn’t explain the difference, what does? While the authors say that more research is needed to definitively answer this question, they did cite three factors that may account for the differences: Choice of study design, selective reporting and the framing or interpretation of the results. 

Choice of study design simply refers to what type of study is being conducted and what specifically is being studied. Research on the health impacts of food typically don’t seek to answer broad sweeping questions like “is meat good for you?” Instead, they focus narrowly on one specific sub-question, such as “does eating red meat two or more times a week increase the risk of colorectal cancer?” It’s possible that these choices of what to study, and how, could account for the different conclusions of industry-affiliated studies and independent ones. 

Selective reporting is a type of bias in which researchers only report some of the findings of their studies, while the use of framing or interpretation refers to the way in which the findings of a study are described and articulated by the researchers. 

Most scientific studies have an “Abstract” section at the top that summarizes the findings for the reader, along with a “Conclusions” section at the bottom that sums up the big-picture takeaways. These sections offer researchers the opportunity to “spin” their study’s findings to promote one takeaway or another without literally misreporting the findings themselves. 

Previous research on topics other than meat consumption “has shown that industry ties in research studies can influence conclusions without necessarily influencing results, indicating the use of spin in their reporting and the reporting of less reliable conclusions,” the paper reads. “Conclusions are important because they may be picked up by media publications and can influence how research is interpreted.” 

Whatever the reason for this discrepancy, the upsides for the meat industry are numerous, notes Marion Nestle, emerita professor of nutrition, food studies and public health at New York University. When a published study claims that a product is good for you, “the press picks it up and widely publicizes the benefits of the product.” 

“Consumers read their reports and consider the product a health food,” Nestle tells Sentient in an email. “Sales of the product increase. Government agencies and health organizations have to take that research into consideration when formulating dietary guidelines.” 

The Obesity Reviews study illustrates the importance of looking at the body of research, as opposed to one single study, before drawing any firm conclusions. And when it comes to red and processed meat, the body of research is clear: Eating too much of it is bad for you.

Source: https://sentientmedia.org/meat-industry-funding-studies-claim-meat-is-good-for-you/, Wed June 3rd, 2026

Image1 at https://goodmenproject.com/featured-content/the-meat-industry-is-funding-studies-that-claim-meat-is-good-for-you/ 

Image2 at healthstat.gr

Η ευλογιά των αιγοπροβάτων ως ευκαιρία για την εξαφάνιση της παραδοσιακής κτηνοτροφίας

 

Στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε δεκάδες χιλιάδες, μικρές κυρίως, ατομικές επιχειρήσεις στην εστίαση και το λιανικό εμπόριο, κατά την περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού, δείχνει, με τις επιλογές της, πως καταφεύγει η κυβέρνηση και στην περίπτωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων: αντιμετωπίζει την επιζωοτία ως εργαλείο για το γρήγορο ξεκαθάρισμα της ελληνικής κτηνοτροφίας από τους μικρούς κτηνοτρόφους. 

Η επιλογή της μη εφαρμογής κανενός απολύτως προγράμματος εμβολιασμού, παρά τις μεγάλες απώλειες "ζωικού κεφαλαίου", ταυτίζεται απόλυτα με τις απαιτήσεις των μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών της χώρας. Γι’ αυτό και κραδαίνει ως επιχείρημα τον κίνδυνο απώλειας των εξαγωγών φέτας και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων σε περίπτωση εμβολιασμού των κοπαδιών. 

Με λίγα λόγια, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και η κυβέρνηση συνολικά μετατρέπουν την κρίση της επιζωοτίας σε ευκαιρία. Στόχος του κυβερνητικού σχεδιασμού είναι να βγάλει εκτός κτηνοτροφικής παραγωγής όλους τους μικρούς κτηνοτρόφους, να δώσει ένα πολύ ισχυρό χτύπημα στην ποιμενική κτηνοτροφία και να ενισχύσει την σταβλισμένη κτηνοτροφία. Το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών των επιλογών θα είναι το πέρασμα  της κτηνοτροφίας στα χέρια ενός σχετικά μικρού αριθμού μεγάλων επιχειρήσεων που θα αποτελούν παραρτήματα των μεγάλων γαλακτοβιομηχανιών. 

Είναι γεγονός ότι, τις δύο τελευταίες δεκαετίες, οι πολιτικές και τα μέτρα που εφαρμόζονται έχουν επιταχύνει κατά πολύ τον ρυθμό ξεκληρίσματος των αγροτών. Η σημερινή κυβέρνηση κάνει κάτι ακόμη χειρότερο: αξιοποιεί τις επιπτώσεις της επιζωοτίας, για να επιταχύνει τον αφανισμό  των πιο αδύναμων παραγωγών καθώς, για το ΥΠΑΑΤ, η μεγάλη πλειοψηφία των κτηνοτρόφων είναι "αντιπαραγωγικοί" και δεν συμβάλουν στην "ανάπτυξη". 

Η ευλογιά εμφανίστηκε στην χώρα τον Αύγουστο του 2024 με τις κτηνιατρικές υπηρεσίες να αριθμούν μόλις 300 κτηνιάτρους. Σημειωτέον ότι, το 2010, στον δημόσιο τομέα υπηρετούσαν 600 κτηνίατροι, και τα συνδικαλιστικά όργανα των γεωτεχνικών τόνιζαν τότε πως αυτός ο αριθμός ήταν εξαιρετικά μικρός για το εύρος των αντικειμένων που έπρεπε να καλύψουν. Οι κτηνιατρικές υπηρεσίες των περιφερειών δεν έχουν διοικητικούς υπαλλήλους για να διεκπεραιώνουν τις γραφειοκρατικές διαδικασίες, με συνέπεια και αυτές οι εργασίες να πραγματοποιούνται από κτηνιάτρους. 

Αν η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο ήθελαν να αντιμετωπίσουν την ευλογιά, ένα από τα βασικά μέτρα που θα έπρεπε να εφαρμόσουν είναι η στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών, έστω εκ των υστέρων, αυξάνοντας παράλληλα και τον μισθό των κτηνιάτρων και λοιπών γεωτεχνικών. Αντ' αυτού, αφήνουν ολόκληρες περιοχές της χώρας χωρίς κτηνιάτρους εν μέσω επιζωοτίας. 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Λήμνος, όπου εκτρέφονται περί τα 100.000 αιγοπρόβατα, και είναι χωρίς κτηνίατρο από τις αρχές του 2025. Η τοπική υπηρεσία του νησιού λειτουργεί με "ιπτάμενους" κτηνιάτρους από Λέσβο, Χίο, Σάμο και Ικαρία. Χρειάστηκε να φθάσουμε στα τέλη του 2025 για να "αξιοποιηθούν" στρατιωτικοί κτηνίατροι, στους οποίους όμως δεν έχει δοθεί δικαίωμα υπογραφής, δηλαδή πρακτικά δεν μπορούν να ολοκληρώσουν καμία εργασία. 

Για την κυβέρνηση, η λήψη μέτρων βιοασφάλειας (ψεκασμοί, απολυμάνσεις κλπ) για την κυβέρνηση αποτελεί ατομική ευθύνη του κάθε κτηνοτρόφου, ο οποίος θα πρέπει μόνος του να μάθει να τα εφαρμόζει σωστά, καταβάλλοντας παράλληλα ένα πρόσθετο και δυσβάσταχτο κόστος. Από τον Αύγουστο του 2024, το υπουργείο και η πλειοψηφία των περιφερειών της χώρας προχώρησαν στην εφαρμογή μέτρων βιοασφάλειας μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις (παρότι ήταν γνωστό πως φορτηγά μεταφοράς γάλακτος, ζώντων ζώων, ζωοτροφών και αγροτικά οχήματα μπορούσαν εύκολα να μεταφέρουν από περιοχή σε περιοχή την ζωονόσο). Στα μέτρα βιοασφάλειας περιλαμβάνεται και ο υποχρεωτικός εγκλεισμός των κοπαδιών στις στάνες, αν στην περιοχή εντοπισθεί κρούσμα. Εξοντωτικά πρόστιμα έχουν ήδη επιβληθεί σε κτηνοτρόφους, μόνο και μόνο γιατί έβγαλαν τα ζώα τους για βοσκή (βλέπε περιπτώσεις σε Καστοριά και Φλώρινα). 

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η κυβέρνηση καθυστερεί επί μήνες να δώσεις τις αποζημιώσεις για τα ζώα που έχουν θανατωθεί. Στα τέλη του Οκτωβρίου, δεν είχαν ακόμη πληρωθεί αποζημιώσεις για ζώα που θανατώθηκαν τον Απρίλιο. Και, παρότι με διοικητικές αποφάσεις, επιβάλλεται ο εγκλεισμός των ζώων στις στάνες, μέχρι σήμερα δεν έχουν πληρωθεί ενισχύσεις για το πρόσθετο κόστος ζωοτροφών, ενώ το υπουργείο επικαλείται το αστείο επιχείρημα που λέει ότι "ο ΟΠΕΚΕΠΕ αντιμετωπίζει προβλήματα". 

Δεν είναι η Ελλάδα η πρώτη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αντιμετωπίζει προβλήματα με επιζωοτίες, ευλογιά των προβάτων, καταρροϊκό πυρετό και πανώλη των μικρών μηρυκαστικών. Αντίστοιχα προβλήματα αντιμετωπίζουν κι' άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα, το τελευταίο διάστημα, η Ισπανία κατέγραψε μεγάλο αριθμό κρουσμάτων οζώδους δερματίτιδας στα βοοειδή, καταρροϊκού πυρετού στα αιγοπρόβατα, και γρίπης των πτηνών σε πουλερικά. Η Αλβανία αντιμετωπίζει κρούσματα πανώλης των μικρών μηρυκαστικών. Πρόσφατα, στις δυτικές ακτές της Τουρκίας, έχουν καταγραφεί κρούσματα αφθώδους πυρετού. Μεγάλο αριθμό κρουσμάτων αφθώδους πυρετού αντιμετώπισαν επίσης, την περασμένη άνοιξη, η Σλοβακία και η Ουγγαρία. Αντιμέτωπες με επιζωοτίες έχουν έλθει η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Πολλά προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι χώρες της κεντρικής και δυτικής Ευρώπης. 

Είναι φανερό λοιπόν πως για να αντιμετωπισθούν τέτοιες επιζωοτίες χρειάζεται ένα επιστημονικό όργανο που θα καθοδηγεί την λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών. Η κυβέρνηση επέλεξε να δημιουργήσει ένα τέτοιο όργανο μόλις στις 22 Οκτωβρίου ενώ, μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει στην Ελλάδα αξιόπιστο σύστημα καταγραφής του πληθυσμού των αιγοπροβάτων και των μετακινήσεων τους. 

Όλα τα παραπάνω δεν μαρτυρούν απλώς ολιγωρία, ανικανότητα ή υποτίμηση των κινδύνων. Πρόκειται για αξιοποίηση της συγκυρίας, προκειμένου να επιτευχθεί ένας συγκεκριμένος στόχος, που δεν είναι άλλος από την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων των γαλακτοβιομηχάνων και των χονδρεμπόρων κρέατος. 

Η Αυτόνομη Ριζοσπαστική Παρέμβαση Κτηνιάτρων, σε πρόσφατη ανακοίνωση της, υπογραμμίζει ότι "αυτό που χρειάζεται είναι μια άλλη οργάνωση που θα βάλει στο επίκεντρο την ίδια την αιγοπροβατοτροφία, ειδικά στις ορεινές και μειονεκτικές περιοχές, την εξασφάλιση της επιβίωσής της και της παραγωγής ποιοτικών προϊόντων για την κάλυψη των αναγκών της χώρας. Μια οργάνωση που αναγκαστικά θα περνάει μέσα από την στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και εργαστηρίων με επαρκές κτηνιατρικό και βοηθητικό προσωπικό, το οποίο θα αμείβεται όσο πραγματικά αντιστοιχεί στην προσφορά του. Χρειάζεται μια οργάνωση που θα περνάει μέσα από κρατικές δομές, οι οποίες θα παράγουν πρωτότυπη έρευνα για τις ανάγκες της εγχώριας παραγωγής, και όχι για την αύξηση των κερδών των μεγάλων βιομηχανιών -και σίγουρα μέσα από τον προσανατολισμό της εθνικής αγροτικής πολιτικής στη στήριξη της εγχώριας ζωικής παραγωγής, και όχι απλά στην απορρόφηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων".  

Πηγή: https://prin.gr/2025/10/evlogia-provaton-ktinotrofoi/ 

Τα hyperlinks σχετικά με τις επιλογές και τον ΜΗ εμβολιασμό προστέθηκαν μετά την αντιγραφή. 

 

 

Η σφαγή των αμνών: ερωτήματα, εγκλήματα, σκοπιμότητες και παραλογισμοί

Στην Ελλάδα σήμερα, μπροστά στην σφαγή των δικών τους αμνών, βοσκοί και κτηνοτρόφοι με παραδοσιακές οικογενειακές μονάδες, θρηνούν. Εξ αιτίας της επιδημίας ευλογιάς που έχει ξεσπάσει στην χώρα μας από τον Αύγουστο του 2024, έχουν ήδη χαθεί πάρα πολλά αιγοπρόβατα (450.233 μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΥΠΑΑΤ). Μαζί τους κινδυνεύουν να χαθούν, όχι μονάχα τα μονοπάτια των βουνών που αγαπήσαμε, αλλά και τα χωράφια με το τριφύλλι, το καλαμπόκι και το σιτάρι ενώ, στην Ελλάδα, απειλείται πλέον η πρωτογενής παραγωγή στο σύνολό της.

Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς: θα μπορούσε αυτή η ολική καταστροφή να προκύπτει από κάποιο οργανωμένο σχέδιο; Μήπως πρόκειται για σκόπιμη πολιτική (ελληνική ή/και ξένη), προκειμένου να εξοντωθούν οι μικροί παραγωγοί, και να επικρατήσουν οι μεγάλες βιομηχανίες γάλακτος και κρέατος που εισάγουν πρώτη ύλη από τρίτες χώρες; Μήπως θέλουν να εκτοπίσουν τα πρόβατα για να γεμίσουν τα βουνά με ανεμογεννήτριες και τους κάμπους με φωτοβολταϊκά, ή μήπως τέτοιου είδους ερωτήματα προωθούνται μέσα από διάφορες θεωρίες συνωμοσίας; Δυστυχώς, μια σειρά απαντήσεων σε επιμέρους ερωτήματα* συνηγορούν με εκείνους που μιλούν για οργανωμένο σχέδιο καταστροφής της ελληνικής κτηνοτροφίας. 

Επειδή καλό θα ήταν να μην (κάνουμε πως) ξεχνάμε την ιστορία μας, καθώς, στην Ελλάδα, η ευλογιά δεν είναι καινούργιο νόσημα, το πρώτο ερώτημα που έρχεται στο μυαλό είναι γιατί, όταν διαπιστώθηκαν τα πρώτα κρούσματα, δεν έγιναν εμβολιασμοί, όπως γινόταν παλιά (και όπως γίνεται σε άλλες χώρες, εδώ και χρόνια, πχ Τουρκία και Βουλγαρία). Μέχρι και την δεκαετία του '90, εμβόλιο ευλογιάς γινόταν και στην Ελλάδα**, με πολύ καλά αποτελέσματα. Οι εμβολιασμοί πραγματοποιούνταν σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων γύρω από τις προσβεβλημένες εκτροφές, τα ζώα των οποίων θανατώνονταν. Αυτή η πρακτική είχε ως αποτέλεσμα τον έγκαιρο και αποτελεσματικό έλεγχο της νόσου, με ελάχιστα κρούσματα και εστίες, έτσι ώστε, τελικά, η ευλογιά να μην ενδημεί στη χώρα. Για παράδειγμα, κατά την επιζωοτία του 1988, θανατώθηκαν μόλις 500 ζώα από 7 εκτροφές, ενώ εμβολιάστηκαν 50.000 πρόβατα. 

Είναι αλήθεια ότι, προκειμένου για τα ζώα τα οποία μάθαμε να αντιμετωπίζουμε ως "παραγωγικά", πολύ σπάνια υπάρχει έλεος. Προκειμένου για ζώα τα οποία συνηθίσαμε να αποκαλούμε "livestock" και για την αποτροπή εξάπλωσης μιας μη ενδημικής "εξωτικής" νόσου, οι αρμόδιες υπηρεσίες της Ε.Ε. συνιστούν, μεταξύ άλλων, και την μέθοδο της μαζικής εκρίζωσης (stamping out). Η διαδικασία (θα έπρεπε να) πραγματοποιείται ΑΜΕΣΩΣ μετά την διάγνωση, και περιλαμβάνει την ανώδυνη (με "ανθρωπιστικό τρόπο") θανάτωση όλων των ζώων της προσβεβλημένα εκτροφής, την απομάκρυνση και διαχείριση των πτωμάτων με τρόπο ασφαλή, και την αποτελεσματική απολύμανση των μολυσμένων χώρων. 

Αν και όχι ακριβώς όπως θα έπρεπε [...], αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε και τώρα, όταν όμως η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο και εκατοντάδες χιλιάδες ζώα οδηγήθηκαν στον θάνατο χωρίς να αναχαιτιστεί η εξάπλωση, οι ίδιες οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες και ο αρμόδιος Επίτροποςγια την Υγεία και την Καλή Μεταχείριση των Ζώων, Oliver Varhelyi (Όλιβερ Βαρχέλι) συνέστησαν στον υπουργό του ΥΠΠΑΤ, Κώστα Τσιάρα, να ξεκινήσει επειγόντως πρόγραμμα εμβολιασμού με συνδρομή της Ε.Ε. Εκείνος όμως αρνήθηκε, υποστηρίζοντας ότι η χώρα θα έμπαινε σε "καθεστώς ενδημικής νόσου", και δεν θα μπορούσε να εξάγει φέτα. Έτσι φτάσαμε (μέχρι στιγμής) να εξαφανίσουμε σχεδόν μισό εκατομμύριο αιγοπρόβατα. 

Παράλληλα με τους προβληματισμούς σχετικά με την φέτα, υποστηρίχτηκε και διαδόθηκε ότι εμβόλιο για την ευλογιά "δεν υπάρχει". Υποστηρίχτηκε και διαδόθηκε επίσης πως το εμβόλιο*** "δεν αποτελεί απλή ή αυτονόητη λύση", πάρα το γεγονός ότι είναι δοκιμασμένο, ασφαλές, χωρίς παρενέργειες, και με πάρα πολύ καλή αποτελεσματικότητα. (έως και 100%). Σταματά την εξάπλωση, προσφέρει ανοσία που διαρκεί τουλάχιστον ένα έτος, και χρησιμοποιείται, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, σε διάφορες χώρες. Η άποψη ότι δεν μπορούν να διαχωριστούν τα εμβολιασμένα από τα άρρωστα ζώα είναι ξεπερασμένη, δεδομένου ότι οι σύγχρονες μοριακές τεχνικές επιτρέπουν άμεση διάκριση. 

Πολύ πρόσφατα, ένας σοφός τσέλιγκας ακούστηκε να λέει ότι "η προβατίνα είναι ζώο θυσίας", γιατί είναι προορισμένη να προσφέρει (γάλα, αρνιά και επιδοτήσεις), ακόμα και πεθαμένη προσφέρει, "δίνει"... Ακούγοντας τον συγκεκριμένο άνθρωπο, αν δεν ήσουν άνοιωθος, καταλάβαινες πως εννοούσε ότι, όταν κάποιος θυσιάζεται για σένα, αξίζει τουλάχιστον μια στάλα έλεος, αν όχι ευγνωμοσύνη και σεβασμό. Όταν κάποια από τα πρόβατα του συγκεκριμένου ανθρώπου αρρώστησαν, εκείνος τα τάισε ρυζόκρεμα στο στόμα, τα φρόντισε, τα γιατροπόρεψε και, όταν το κοπάδι στάθηκε και πάλι στα πόδια του, ακμαίο και δυνατό, ήρθαν οι "επιστήμονες" και του τα πήραν. 

Τα πρόβατα είναι "ζώα θυσίας", όμως αυτά που θάφτηκαν όπως - όπως στα χωράφια και στα μαντριά, δεν πρόκειται να θρέψουν κανέναν. Ο φρικτός τρόπος με τον οποίο ξεψύχησαν δεν έχει καμία σχέση με τις προδιαγραφές καλής μεταχείρισης που ορίζονται από την Ε.Ε, και δεν συνιστά, σε καμία περίπτωση, "ευθανασία". Η θανάτωση δεν έγινε για λόγους ιατρικούς. Αιτιολογική θεραπεία για την ευλογιά των αιγοπροβάτων δεν είναι υπάρχει, υπάρχουν όμως πολλές περιπτώσεις αυτοΐασης. Το ποσοστό θνητότητας είναι πολύ χαμηλότερο για τις αυτόχθονες φυλές προβάτων, ενώ οι κατσίκες νοσούν ηπιότερα ή καθόλου. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας των Ζώων (WOHA), τα άτομα που έχουν αναρρώσει δεν μεταδίδουν τον ιό, ενώ αποκτούν ισόβια ανοσία. Όμως, σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την εκρίζωση ("stamping out"), ακόμη και ένα άρρωστο πρόβατο αν βρεθεί, ολόκληρο το κοπάδι θανατώνεται μαζί του και, παρά το ότι τα ζώα που ιάθηκαν δεν διασπείρουν τον ιό, η εξόντωση είναι ολική για να "σπάσει" ο κύκλος της μετάδοσης. 

Σύμφωνα με την επίσημη επιστημονική άποψη, η νόσος δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο, και η κατανάλωση κρέατος ή γάλατος από μολυσμένο ζώο δεν είναι επικίνδυνη. Συνεπώς, η θανάτωση των κοπαδιών δεν γίνεται για λόγους δημόσιας υγείας (που σχετίζονται με τον άνθρωπο), ούτε για λόγους "ευθανασίας" (που σχετίζονται με τα ζώα), αλλά για λόγους καθαρά οικονομικούς που σχετίζονται με το "ζωικό κεφάλαιο". Η ευλογιά είναι νόσημα είναι υποχρεωτικής δήλωσης, δεδομένου όμως ότι ο ιός είναι ανθεκτικός στο περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα, η εκρίζωση επιτυγχάνεται πολύ δύσκολα. Η μετάδοση μπορεί να γίνει και με έμμεσους τρόπους (έντομα, πουλιά, άνθρωποι, αντικείμενα και άλλοι μηχανικοί φορείς), γι' αυτό και η νόσος μπορεί να εξαπλωθεί πολύ εύκολα. 

Βεβαίως, η επιλογή της καθολικής σφαγής ολόκληρων κοπαδιών έχει χαρακτήρα σύστασης και δεν μπορεί να επιβληθεί ως νόμος. Συνεπώς, αν η Ελλάδα ήθελε, θα μπορούσε να ζητήσει εφαρμογή προγράμματος εμβολιασμού κατά παρέκκλιση. Και αυτό ακριβώς της προτάθηκε από τις Βρυξέλλες, όπως αποκάλυψε (φέρνοντας στο φως της δημοσιότητας τα σχετικά έγγραφα) ο ερευνητικός ιστότοπος SOLOMON. Το υπουργείο όμως απέρριψε την πρόταση, χωρίς καμία πειστική δικαιολογία, όπως δε -μεταξύ άλλων- φημολογείται, η μαζική θανάτωση ευνοεί και την κάλυψη του σκανδάλου στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Κι' αυτό γιατί, μέσα στην όλη σύγχιση, θα μπορούσαν να "θανατωθούν" και μερικά από τα πρόβατα - φαντάσματα που δηλώθηκαν και επιδοτήθηκαν, καθώς τα εμβόλια που θα έδινε η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μετρημένα. 

Ανάλογη μαζική σφαγή, αν και σε πολύ μικρότερη κλίμακα, έγινε και στην Γαλλία, με τα την οζώδη δερματίτιδα των βοοειδών. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πρωτογενής παραγωγή δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Μήπως λοιπόν, επειδή όλη αυτή η ιστορία φαίνεται (και είναι) παράλογη, συμβαίνει και κάτι χειρότερο που δεν αντιλαμβανόμαστε; 

Τα ζώα που σφάζονται, θάβονται και δεν δίνονται προς κατανάλωση. Στο σημείο αυτό, θα μπορούσε να θεωρήσει κανείς πως το ζήτημα σχετίζεται με τον κίνδυνο διασποράς του ιού. Πράγματι, κανόνας της Ε.Ε απαγορεύει την εμπορική εκμετάλλευση κρέατος που προέρχεται από ζώο (αποδεδειγμένα ή δυνητικά) μολυσμένο με νόσο υποχρεωτικής εκρίζωσης.

Όμως, στην Ελλάδα, τα σκοτωμένα πρόβατα, αντί να κατευθυνθούν σε καύση ή υγειονομική ταφή, θάβονται πρόχειρα δίπλα στις στάνες και θέτουν σε κίνδυνο το περιβάλλον, μολύνοντας και τον υδροφόρο ορίζοντα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η ασθένεια εξακολουθεί να μεταδίδεται, τα κρούσματα να αυξάνονται, και η σφαγή να επεκτείνεται μέχρι τελικής πτώσεως. 

Καθώς φαίνεται, η σταδιακή αποδυνάμωση του κλάδου της αγροτοκτηνοτροφίας αποτελεί στρατηγική που οδηγεί σε μια νέα εποχή βιομηχανοποιημένης εκτροφής, μεταλλαγμένων, συνθετικού κρέατος και εντομοφαγίας. Αυτό, οι άμεσα ενδιαφερόμενοι αγρότες και κτηνοτρόφοι έχουν αρχίσει να το αντιλαμβάνονται, εξ ου και οι πρωτοφανείς κινητοποιήσεις στην Ελλάδα, οι διαδηλώσεις στη Γαλλία και το άγριο ξέσπασμα στην ίδια την έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. 

Ειδικά σε ό,τι αφορά στο ευρωπαϊκό "ζωικό κεφάλαιο", η αντιμετώπιση δεν γίνεται τόσο με ιατρικά όσο με καθαρά οικονομικά κριτήρια, και είναι ισοπεδωτική: ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑ κρούσμα εξωτικού (δηλαδή μη ενδημικού) νοσήματος αν βρεθεί σε μια εκτροφή, επιβάλλεται η άμεση θανάτωση ολόκληρου του κοπαδιού, ακόμη και αν το νόσημα αυτό δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο, δεν αποτελεί κίνδυνο για την δημόσια υγεία, και μπορεί να προληφθεί με εμβόλιο. "Stamping out" σημαίνει ριζική απαλλαγή, ολική εξάλειψη.  

Τελικά, ποιος μπορεί να ωφεληθεί, αν οι Ευρωπαίοι (και οι Έλληνες) κτηνοτρόφοι χάσουν τα ζώα τους; Μήπως αυτοί που εισάγουν κρέατα και γαλακτοκομικά από τρίτες χώρες; Η εμπορική συμφωνία Mercosur**** είναι υπό συζήτηση, αν και η υπογραφή της, μπροστά στις οργισμένες αντιδράσεις των αγροτών, μετατέθηκε για τον επόμενο μήνα. Η φιλοσοφία αυτής της εμπορικής σύμπραξης με χώρες της Λατινικής Αμερικής συνοψίζεται στο εξής: "σας δίνουμε αυτοκίνητα για να μας δώσετε κρέας". Είναι δηλαδή ένα είδος ανταλλαγής ευρωπαϊκών προϊόντων υψηλής τεχνολογίας με φθηνά αλλά αμφιβόλου ποιότητας τρόφιμα αναπτυσσόμενων χωρών, που θα ανταγωνιστεί τους Ευρωπαίους παραγωγούς, μεταξύ των οποίων οι Έλληνες. 

Εντωμεταξύ, στην Ελλάδα, γαλακτοβιομήχανοι φέρνουν μεγάλες ποσότητες γάλακτος από γειτονικές χώρες, εξασφαλίζοντας όχι μόνο επάρκεια αλλά και αυξημένες ποσότητες στην αγορά. 

Ευρέως συζητείται επίσης πως μπορεί να υπάρχουν και άλλοι που θα ωφεληθούν από το τέλος της ελληνικής κτηνοτροφίας. Είναι γνωστό ότι το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, το ίδιο που συμβουλεύει το ΥΠΑΑΤ στην διαχείριση της ευλογιάς [βλ. και meatnews 1 και 2 και ΔΤ] πραγματοποιεί έρευνες για την εντομοφαγία. Και, την ίδια στιγμή που ο πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Χαράλαμπος Μπιλλίνης, κτηνίατρος επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής επιστημόνων για την ευλογιά, έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην άρνηση εμβολιασμού των αιγοπροβάτων, το Π.Θ διακρίνεται για το ερευνητικό του έργο στην παραγωγή εντόμων κατάλληλων προς βρώση. 

Εντεταλμένη διδάσκουσα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας έστησε μονάδα εκτροφής εντόμων για παρασκευή αλεύρων, στο Πήλιο. Όπως η ίδια εξηγεί, η "φάρμα" δεν θα παράγει μόνο τροφές και λιχουδιές για κατοικίδια, αλλά και προνύμφες  εντόμων, εγκεκριμένων για ανθρώπινη κατανάλωση. Και ενώ η παραδοσιακή κτηνοτροφία στην Ελλάδα κινδυνεύει να αφανιστεί, σε ένα πρόσφατο podcast της LIFO, μια άλλη καθηγήτρια (από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης αυτή τη φορά) εξηγεί πως (παράπλευρα με τον εφιάλτη της απάνθρωπης εντατικοποίησης που μετατρέπει τα ζώα σε μηχανές παραγωγής) μια νέα (διατροφική και όχι μόνο) δυστοπία*****, απειλεί να μπει στη ζωή μας. 

Σε μια Ελλάδα χαρά Θεού, χώρα της Μεσογειακής Διατροφής που, όπως σημειώνει και ο κτηνίατρος Ανδρέας Κλαυδιανός, έχει δυνατότητα παραγωγής για "να θρέψει δέκα Ελλάδες", φαίνεται αστείο να μιλάμε για καλλιέργεια εντόμων. Προσωπικά, δεν πιστεύω πως η "εντομοφαγία" είναι το επίμαχο. Προς το παρόν, στον Δυτικό κόσμο, τα λιγότερο κακοποιημένα από την εντατικοποίηση της εκτροφής ζώα είναι τα πρόβατα. Σύμφωνα με την διεθνή οργάνωση Compassion in World Farming (Συμπόνοια για τα Παραγωγικά Ζώα), μόνο το 1% των εκτρεφόμενων προβάτων διατηρείται σε κλειστές εργοστασιακού τύπου μονάδες, και τα υπόλοιπα ζουν ελεύθερα. Φαίνεται όμως πως, στη χώρα μας, κάποιοι θα ήθελαν να το αλλάξουν κι' αυτό. 

Photo1 

Photo2

Photo3 [ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟ ΒΙΝΤΕΟ] 
βλ. επίσης documentonews και agrinionet 

Photo4

Επιλεκτικές αναφορές - παραπομπές: 

*Άρθρο του Γιώργου Χαρβαλιά στο ANTINEWS, με τίτλο "Το μεγάλο κόλπο με τα αιγοπρόβατα" [Fb 1 και 2]

**3 + 1 μύθοι της κυβέρνησης και η αλήθεια για την ευλογιά των προβάτων και τον εμβολιασμό

Κοινή ανακοίνωση της Πανεπιστημιακής Γεωτεχνικών και Κτηνιάτρων [pdf]

Για την εξάπλωση της ευλογιάς των αιγοπροβάτων

***Ο Γιώργος Χριστοδουλόπουλος στον STAR FM και την Μαρία Τζάτζαλη στις 22/20/25: Μέρος Α [glomex] και Μέρος Β [glomex]: Να εμβολιαστούν τα πρόβατα για την ευλογιά, αλλιώς θα χαθούν οι μικροί κτηνοτρόφοι [tvStar]

Γιώργος Χριστοδουλόπουλος: "Ο μη εμβολιασμός είναι πολιτική απόφαση για σκοπούς άγνωστους" (στο ΡΑΔΙΟ ΕΝΑ). 

"Τα επιχειρήματα που προβάλλονται κατά του εμβολιασμού είναι επιστημονικώς αβάσιμα. Δεν μπορούμε να αφανίσουμε όλα τα κοπάδια στο όνομα της εκρίζωσης. Είναι ώρα να μιλήσουμε για τον εμβολιασμό, πριν θυσιαστεί, μαζί με τα πρόβατα, και η προοπτική του πρωτογενούς τομέα της χώρας" (στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και στο Fb) 

Γιώργος Χριστοδουλόπουλος :  Προτείνεται να θεσμοθετηθεί ένα "πιστοποιητικό εμπορευσιμότητας" που θα πιστοποιεί ότι η εκτροφή τηρεί τα μέτρα βιοασφάλειας, και ότι διαθέτει κτηνίατρο-εκτροφής, ώστε να της δίνεται το δικαίωμα να πουλάει τα προϊόντα της. Ποια είναι τα μέτρα βιοασφάλειας που απαιτούνται για μια εκτροφή παραδοσιακής προβατοτροφίας; Γνωρίζετε τι σημαίνει παραδοσιακή προβατοτροφία; Γνωρίζει το ΥπΑΑΤ ότι χωρίς παραδοσιακή προβατοτροφία δεν υπάρχει φέτα ΠΟΠ, για την οποία υποτίθεται ότι νοιάζεται; (thessalikigi)

****Mercosur < Mercado Comun del Sur = Southern Common Market = Νότια Κοινή Αγορά *****Άρθρο του κτηνιάτρου Ανδρέα Κλαυδιανού, taxydromos, ΚΟΚΚΙΝΗ ΖΩΝΗ

Δείτε επίσης: Όταν καίγεται το σπίτι μας...