Λογοκρισία και χειραγώγηση στα ΜΜΕ

 

Η συμμετοχή στη δημοκρατική πολιτική διαδικασία προϋποθέτει την ενημέρωση του πολίτη και συνδέεται άμεσα με την ποιότητα της δημοκρατίας. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το 86,4% των Ελλήνων θεωρούν ότι τα ΜΜΕ εξυπηρετούν επιχειρηματικά ή άλλα συμφέροντα, και 8 στους 10 ότι η δημοσιογραφία δεν είναι αντικειμενική. Πράγματι φαίνεται ότι, τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται μια απαξίωση των πολιτών προς τα κλασικά ΜΜΕ και μια στροφή προς τα κοινωνικά δίκτυα. Το Web Forum Live της Εργατικής Λέσχης Καλλιθέας επιχειρεί να δώσει μια εικόνα του τοπίου που επικρατεί αυτήν την στιγμή στα ΜΜΕ (Πέμπτη 18-02-21). 

Στη συζήτηση συμμετέχει ο Στέλιος Ελληνιάδης (Δικηγόρος, Δημοσιογράφος και συγγραφέας), ο Αλέξανδρος Μινωτάκης (Υποψήφιος διδάκτορας στο τμήμα επικοινωνίας και ΜΜΕ, ΕΚΠΑ) και η Αφροδίτη Τζιαντζή (Δημοσιογράφος). 

Photo at newsbreak.gr

 

Λογοκρισία και χειραγώγηση στα ΜΜΕ

https://youtu.be/Xrh1EjnBLFE

 

Για την περιφρόνηση του πολίτη αναζητούνται αρμόδιοι (ηχητικό)

 

Updated

 

 

Χωρίς ρεύμα και νερό έκανε υπομονή ο Στέφανος Μάνος, όπως όλοι οι πληγέντες από το "πολύ έντονο καιρικό φαινόμενο" με το όνομα "Μήδεια" (που, σύμφωνα με το Αστεροσκοπείο Αθηνών, ΔΕΝ ήταν η χειρότερη κακοκαιρία της 20ετίας). Στις 12 ώρες, βγήκε στο twitter. Μετά από 36 ώρες, βγήκε στην Καθημερινή. Βγήκε στο Έθνος και στην Αυγή. Είδε και απόειδε και, μετά από 72 ώρες , βγήκε ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ, εξέθεσε την κατάστασή του, κατέθεσε τις απόψεις του (soundcloud.com) και ξαναβγήκε στο twitter... "Πληροφορήθηκα ότι μολονότι δεν έχω ρεύμα και θέρμανση για 78 ώρες, ο κ. Χαρδαλιάς έχει το σχέδιο Βορέας για τέτοιες περιπτώσεις", έγραψε.

Για την περιφρόνηση του πολίτη αναζητούνται αρμόδιοι. "Εάν στη θέση του Πατούλη ήταν η Δούρου τι θα λέγαμε τώρα;" αναφώνησε και ο Άρης Πορτοσάλτε σε πρωινή εκπομπή του ΣΚΑΪ, κάνοντας λόγο επίσης για παραγγελίες rapid test από την Περιφέρεια Αττικής με υπερτιμολόγηση, (προϋπολογισμός 1.000.000 €) και  αφήνοντας άφωνους τους συναδέλφους του στο πάνελ. Ήρθε ανάποδα ο ντουνιάς, έφτασαν τα ύστερα του κόσμου (τους) ή μήπως πρέπει να φταίει μόνον ο περιφεριάρχης; 

"Happy End", στις 19-02-21 το βράδυ, οπότε και ο Στέφανος Μάνος έγραψε στο twitter: "Στις 19:00 μετά από 106 ώρες χωρίς ηλεκτρικό και θέρμανση, η βλάβη αποκαταστάθηκε από τεχνικό συνεργείο του ΔΕΔΔΗΕ που απασχολήθηκε για περίπου 3 ώρες. Απομένει η κοπή δέντρων που μάλλον είναι αρμοδιότητα του Δήμου Κηφισιάς"... 

Ο άνθρωπος πάνω στον στύλο, ο Λυμπέρης Πελοπίδας βρίσκεται στο επάγγελμα εδώ και 35 χρόνια... Στη μακρά του διαδρομή έχει δει πολλά, όμως δυσκολεύεται να θυμηθεί αν έχει συναντήσει τόσες καταστροφές ταυτόχρονα. "Μόνο στα Βριλήσσια έπεσαν πάνω από διακόσια δέντρα", αναφέρει... Όπως εξηγεί στον Κώστα Παπαντωνίου, η διαφορά σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν η σφοδρότητα της χιονόπτωσης, αλλά το γεγονός ότι δεν επιτράπηκε στον ΔΕΔΔΗΕ να προχωρήσει στα απαιτούμενα κλαδέματα το καλοκαίρι, εξαιτίας των αντιδράσεων από φορείς και δήμους... Το αποτέλεσμα ήταν οι λιγοστοί εναερίτες που έχουν απομείνει στην υπηρεσία να βρεθούν αντιμέτωποι με μια κατάσταση στην οποία δεν ήξεραν από πού να ξεκινήσουν. "Δουλεύαμε συνέχεια διπλοβάρδιες. Το δεκαεξάωρο ήταν το δεδομένο", λέει. Πάνω στον στύλο καλούνταν να μείνουν ακόμη και πέντε ώρες συνεχόμενα. "Το χιόνι, ο αέρας, το ύψος, η φυσική και ψυχολογική μας κατάσταση συνθέτουν το πλαίσιο υπό το οποίο δουλεύουμε. Μένοντας τόσες ώρες πάνω σ' έναν στύλο, άνετα μπορεί να συμβεί ένα λάθος το οποίο μπορεί να κοστίσει ακόμη και τη ζωή κάποιου από εμάς". Τα πράγματα θα μπορούσαν βέβαια να ήταν καλύτερα. "Η μέση ηλικία των εναεριτών είναι 52 έτη.  Έχουν αφήσει το δυναμικό μας γερασμένο και υποστελεχωμένο. Οι άνθρωποι που συνταξιοδοτούνται δεν αντικαθίσταται και δεν προλαβαίνουν να μεταλαμπαδεύσουν τη γνώση τους σε νεότερους συναδέλφους, γιατί αυτοί δεν έρχονται ποτέ". Στην περιφέρεια, "η Ρόδος αυτή τη στιγμή έχει γύρω στους 6 εναερίτες. Στη Σαντορίνη υπάρχουν μόνο 2. Αντίστοιχη είναι η κατάσταση στην Κηφισιά. Είναι αδύνατον να εξυπηρετηθεί ένα τόσο μεγάλο δίκτυο με τόσο λίγους ανθρώπους". 

 

Αυτά και πολλά άλλα που διηγώντας τα να κλαις... 

Σκίτσο του Στάθη για τον Δρόμο

Διάβασα για τον Έρωτα

 "Όπου κι' αν με πήγαν οι θεωρίες μου, διαπίστωσα ότι κάποιος ποιητής είχε πάει ήδη εκεί". -Sigmund Freud

 

 "For one human being to love another is perhaps the most difficult of all our tasks, the ultimate, the last test and proof, the work for which all other work is but preparation... Love is a high inducement to the individual to ripen, to become something in himself, to become world for himself for an other's sake, it is a great exacting claim upon him, something that chooses him out and calls him to vast things". Rainer Maria Rilke, Letters to a Young Poet

 

• Το αντικείμενο του έρωτα επιλέγεται με τρείς ΜΗ συνειδητούς τρόπους. Μπορεί να ερωτευτούμε κάποιον που είναι σαν εμάς ή είναι όπως ήμασταν παλιότερα ή όπως θα θέλαμε να γίνουμε (ναρκισσιστικός τρόπος επιλογής). Μπορεί να νοιώσουμε έλξη από κάποιον που νομίζουμε ότι θα συμπληρώσει τα εσωτερικά μας κενά, για παράδειγμα την ανάγκη για την γυναίκα που μας τρέφει ή τον άντρα που μας προστατεύει (προσκολλητικός τρόπος επιλογής). Και πολύ συχνά επιλέγουμε να ερωτευτούμε τον άνθρωπο που θα μας ΞΑΝΑ-προκαλέσει ΤΟ τραύμα. Ένα τραύμα το οποίο δεν έχουμε μέχρι τώρα διαχειριστεί, και αναζητάμε την αναβίωσή του, με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα καταφέρουμε να το διαχειριστούμε και να το θεραπεύσουμε. Τα τραύματα ανάγονται συνήθως στην παιδική μας ηλικία και μπορεί να είναι εγκατάλειψη, απόρριψη, κακοποίηση, χειρισμός, υποτίμηση, ανεκπλήρωτη προσδοκία, βίωμα ντροπής ή ανεπάρκειας. Αναβιώνοντας το τραύμα, φαντασιώνουμε μια διαφορετική έκβαση που θα μπορούσε να οδηγήσει στην επούλωση (επιλογή που θα εξασφαλίσει την επανάληψη του τραύματος). [από Μαρία Ρώτα] 

• Πάνω στο αντικείμενο του έρωτα αντανακλάται η λαχτάρα γι' αυτό που μας λείπει κι' αυτό που θα θέλαμε να ήμασταν. Στον έρωτα, η αγωνία της απώλειας καθορίζεται από την απουσία ("φοβάμαι να μη σε χάσω"), με την ευοίωνη προοπτική της αγάπης που έρχεται να καθοριστεί από την παρουσία ("χαίρομαι που σε έχω"). Είναι ωραίο ν' αγαπάς, αλλά και δύσκολο, το πιο δύσκολο ίσως από όλα τα ανθρώπινα εγχειρήματα, η έσχατη και πιο καθοριστική από όλες τις δοκιμασίες. Είναι έργο η αγάπη, ένα έργο για το οποίο όλα όσα προηγήθηκαν δεν ήταν παρά μια προετοιμασία. Η αγάπη είναι το ισχυρότερο κίνητρο για έναν άνθρωπο να ωριμάσει, να γίνει κάτι ο ίδιος μέσα του, να αποκτήσει δική του υπόσταση και να γίνει ένας ολόκληρος κόσμος για χάρη κάποιου άλλου. Είναι η απαίτηση που τον καθορίζει και τον ωθεί σε πράγματα σπουδαία. [από Μαρία Σαράντη]

 

• Αυτό που κράτησε ήταν αγάπη. Αυτό που πέρασε ήταν έρωτας. Και κείνο που δεν άρχισε ποτέ ήτανε ποίηση. [από Ανοικτή Βιβλιοθήκη]
  

 

• Λένε στην Κρήτη μια ιστορία συγκινητική. Σ' ένα απόμερο χωριό, δίπλα στη θάλασσα, ζει ένας γέρος με την γριά του. Το "έχει" τους λιγοστό. Μοναδική τους περι-ουσία ο Έρωτας τους και η ζωή που μοιράζεται. Ώσπου, μια άγρια μέρα, εμφανίζονται στον ορίζοντα πειρατές... Κανονικοί πειρατές. Με μαύρες σημαίες και με νεκροκεφαλές και τα τοιαύτα. Ζόρικα πράγματα, δηλαδή. Τρομάζει ο γέρος και παρακαλεί τη γριά να φύγουνε να σωθούνε. Μα αυτή ινάτι, να μην πάει πουθενά. Ατρόμητη. "Σώπα μωρέ, κι ήντα θα μας κάνουνε εμάς;" "Εκουζουλάθηκες γυναίκα;" αγωνιά αυτός. "Ούφου, ούφου" τον αποπαίρνει αυτή.  "Κι ανέ σε πιάσουνε, ανέ σε βιάσουνε;" επιμένει.  "Μα ήντα σου γροικώ και λες; Εμένα μπρε θα βιάσουνε; Γρά γυναίκα; Ναι, να με δούνε θέλει, ετσά απού 'γινα και να με βιάσουνε θέλει!" αυτοσαρκάζεται η γυναίκα. "Κι αν σε δούνε με τα δικά μου μάτια;" την ερωτεύεται για μια ακόμη φορά εκείνος. Αυτός είναι ένας πρώτης τάξεως ορισμός της Σχέσης. Είναι εκεί όπου ο ένας συγκροτείται, ως ανεπανάληπτη μοναδικότητα, στο πεδίο της αντίληψης του Άλλου. Είναι εκεί όπου ο ένας γεννιέται στα μάτια του Άλλου και αναδύεται η ύπαρξη από το αδιαφοροποίητο σύνολο των άλλων και ονομάζεται πλέον ως η συγκεκριμένη "εκείνη", ο συγκεκριμένος "εκείνος". Είναι ο Έρωτας μια βάφτιση πάει να πει, που ορίζει τον Άλλο εντός της Σχέσης. Είναι ο Έρωτας ένας τόπος στον οποίο είσαι παρών ακόμη και στην απουσία σου. Είναι ο Έρωτας ένας τόπος στον οποίο οι άνθρωποι θυμούνται. Θυμούνται την ομορφιά του Άλλου όταν νιώθει άσχημα. Το ολόκληρο του όταν νιώθει κομμάτια. Την αθωότητα του όταν ενοχοποιείται. Τη γενναιότητα του όταν φοβάται. Το δρόμο του όταν χάνεται. Το φως του όταν σκοτεινιάζει. Είναι ο τόπος που ο ένας θυμάται το πολύ του Άλλου, σαν έρθει η ώρα να νιώσει κι αυτός το λίγο του. [από Αντώνης Ανδρουλιδάκης]
  

 

 

Μικρό ανθολόγιο για τον Έρωτα από ποιητές και ψυχολόγους

 

 

Photo via Ανοικτή Βιβλιοθήκη

 

Το Παγόβουνο: Ένα ντοκιμαντέρ για τον σεξισμό και την έμφυλη βία

 

"Το Παγόβουνο" είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον σεξισμό και την έμφυλη βία, όπου φορείς, σωματεία και οργανώσεις προσπαθούν να εμβαθύνουν στα στερεότυπα της κυρίαρχης κουλτούρας που δικαιολογούν την έμφυλη βία και βγάζουν στο προσκήνιο τον άνδρα - θύτη, την ηγεμονική φιγούρα που καταπιέζει τις γυναίκες - θύματα. Εστιάζοντας στον θύτη, αναζητά απαντήσεις για τον ρόλο που έχoυν παίξει αρχικά η θρησκεία, η οικογένεια και το σχολείο, και αργότερα ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, η διαφήμιση και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στην διαμόρφωσή του.

 

Σενάριο: Μαρία Σαράντη, Πηνελόπη Σεδίκου, Μάνος Παπαδάκης

Σκηνοθεσία Μάνου Παπαδάκη  

Παραγωγή της αυτοδιαχειριζόμενης ομάδας παραγωγής ντοκιμαντέρ DOCLABgr 

Εμφανίζονται μέλη από το Κέντρο Στήριξης Κακοποιημένων Γυναικών "Καταφύγιο Γυναίκας", το "Ευρωπαϊκό Δίκτυο κατά της Βίας", την φεμινιστική συλλογικότητα "Το Μωβ", και η Πρόεδρος της Επιτροπής Φύλου και Ισότητας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Δήμητρα Κογκίδου. 

 

Πρώτη παγκόσμια προβολή στα πλαίσια του 20ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (Μάρτιος 2018) 

Photo at omniatv.com

 

 

ΤΟ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ (THE ICEBERG) GB subtitles

 https://youtu.be/zBvghBl1Jjk 

 

Η δολοφονία, ο ξυλοδαρμός και ο βιασμός είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Η έμφυλη βία στις διάφορες μορφές της είναι ένα καθημερινό, παγκόσμιο φαινόμενο με τρομακτικές διαστάσεις. Σύμφωνα με το "European Union’s Agency for Fundamental Rights", μόνο στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πενήντα γυναίκες κάθε εβδομάδα δεν κακοποιούνται απλώς αλλά χάνουν την ζωή τους λόγω ενδοοικογενειακής βίας. Η έμφυλη βία περιλαμβάνει οποιαδήποτε επιβλαβή πράξη, κατά της αξιοπρέπειας και της ακεραιότητας των ατόμων που την υφίστανται. Ακόμη και οι απειλές τέτοιων πράξεων, ο εξαναγκασμός ή/και η στέρηση ελευθερίας – αποτελούν έμφυλη βία. Μπορεί να τελεστεί τόσο σε ιδιωτικό όσο και σε δημόσιο χώρο (σπίτι, εργασία, Μέσα Μαζικής Μεταφοράς κλπ). Εμπεριέχει τη χρήση υπαρκτής ή υποτιθέμενης δύναμης – εξουσίας και χρησιμοποιείται ως μέσο άσκησης κοινωνικού ελέγχου, τιμωρίας και "σωφρονισμού". Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων πλήττει γυναίκες και κορίτσια, ανεξάρτητα από την ηλικία, το μορφωτικό επίπεδο, την κοινωνική τάξη και την εθνικότητά τους. Η έμφυλη βία στρέφεται και εναντίον των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων (λεσβιών, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, τρανς, ιντερσέξ) και χρησιμοποιείται ως τιμωρία απέναντι σε όσους και όσες "αψηφούν τις νόρμες του κοινωνικού φύλου". Παρότι καθημερινό φαινόμενο, η βία αυτή παραμένει αόρατη, καθώς το ποσοστό των καταγγελιών είναι μικρό. Η μηδενική ανοχή απέναντί της είναι η μόνη ενδεδειγμένη λύση, και για την εξάλειψη της είναι απαραίτητη η συμβολή όλων μας. (Πληροφορίες από ΔΙΟΤΙΜΑ)

Η παρενόχληση και ο βιασμός δεν σχετίζεται αποκλειστικά με το σεξ αλλά με την άσκηση εξουσίας του δυνατού στον αδύναμο γενικότερα, ενώ στην δυναμική του φαινομένου δεν έχουν ρόλο μόνον οι άμεσα εμπλεκόμενοι, αλλά ένας ευρύτερος κύκλος της βίας των εξουσιαστών. Ο κύκλος αυτός περιλαμβάνει αρνητές, κριτές, καθώς επίσης και κάποιους έμμεσους συνεργούς, οι οποίοι όχι μόνον ανέχονται όσα συμβαίνουν αλλά και δυσανασχετούν με αυτούς που αντιδρούν. Κριτές κατατάσσουν τα θύματα με κριτήριο τις δικές τους φυλετικές προδιαγραφές (ανάλογα με την ηλικία, τα κιλά και την εμφάνιση, το επάγγελμα κλπ), καταρτίζοντας "λίστες" με θύματα που επιτρέπεται να επικοινωνήσουν το τραύμα τους, και άλλα που επιβάλεται να σιωπήσουν γιατί δεν αξίζουν ούτε την "τιμή" να τους επιλέξει ο κακοποιητής τους. Σύγχρονοι κριτές-ανθρωποφύλακες αναδεικνύουν κάποια "κατώτερα όντα" που δεν είναι αρκετά νέα ή όμορφα και απαξιώνονται, όχι μόνον όταν γίνονται θύματα παρενόχλησης ή και βιασμού, αλλά ακόμα και όταν γίνονται έρμαια στα πιο κτηνώδη πάθη, αφήνοντας ατιμώρητους τους εξουσιαστές τους. Έτσι λοιπόν, η δολοφονία, ο ξυλοδαρμός και ο βιασμός είναι μόνον η κορυφή του παγόβουνου. Κάτω από την επιφάνεια του φαινομένου, βρίσκεται μια κυρίαρχη εξουσιαστική λογική που κατατάσσει τους ανθρώπους σε κατηγορίες με βάση την εμφάνιση, το μορφωτικό και διανοητικό τους επίπεδο, το επάγγελμα, την διαφορετικότητα ή τις ιδιαιτερότητές τους (πορνοστάρ, "σκατόγριες", σεξεργάτες, κοντόχοντρες, "μπάζα", ανήλικα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, διεμφυλικοί άντρες και γυναίκες, φοιτητές, ηθοποιοί, μοντέλα, αεροσυνοδοί, γιατροί, απόφοιτοι Δημοτικού, ΑΜεΑ και ούτω καθ' εξής), όπως περιγράφει εξαιρετικά και η Έλενα Ακρίτα στο άρθρο της "Ποιος σε γ@μεί εσένα ρε;". 

Δεν είναι μόνον οι κακοί (και λοιπές αντιπαθητικές δυνάμεις) κάνουν κακές πράξεις. Η σεξουαλική παρενόχληση, ο βιασμός και η βία προέρχονται από "κανονικούς" ανθρώπους που έχουν αρκετή εξουσία ώστε να μπορούν να το κάνουν – εις βάρος άλλων "κανονικών", οι οποίοι το υφίστανται επειδή στερούνται δύναμης. Αυτή η κατάχρησης εξουσίας βασίζεται στον φόβο, αλλά και στην υπονόμευση της προσωπικότητας του θύματος, που οδηγεί στη σιωπή και στην ατομική αγωνία. Ο φόβος ξεκινάει από μια υπαρκτή αιτία και διογκώνεται, όταν ο κάθε ένας είναι απομονωμένος από τους υπόλοιπους. Μόνον η μη ανοχή και η αλληλεγγύη μπορούν να μας προστατεύσουν. Όταν τραβιέται μια κουρτίνα και πέφτει φως στα κρυμμένα μυστικά, ανοίγει μια ευκαιρία για να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο. Το καλύτερο #MeToo είναι αυτό που ξεβολεύει. Και αν δημιουργήσουμε τις συνθήκες που θα διευκολύνουν την σιωπή να σπάσει, οι ατομικές εμπειρίες θα μπορέσουν να γίνουν κομμάτι της συλλογικής μας συνείδησης. Γιατί, σε σχέση όχι μόνον με τον σεξισμό αλλά με κάθε μορφή αδικίας και κάθε μορφή κακοποίησης, οι συνένοχοι (ΚΑΙ οι παθητικοί παρατηρητές) είχαν και έχουν πάντα μεγαλύτερη σημασία από τους ενόχους. Γιατί είναι πάντα και παντού πολύ περισσότεροι, και χωρίς αυτούς καμία κακοποίηση και καμία αδικία δεν θα είχε, ποτέ και πουθενά, σ' αυτόν τον κόσμο τόπο να σταθεί. 

 

 

 

Επίσκεψη Κυριάκου Μητσοτάκη στην Ικαρία: Κάνει ό,τι κάνει επειδή μπορεί!

 (Updated 12-02-21)

 

Μετά την εξόρμηση για ποδηλασία στην Πάρνηθα, τον περασμένο Δεκέμβριο, τα ελληνικά και ξένα ΜΜΕ προκαλεί και πάλι ο Έλληνας πρωθυπουργός. Το Σάββατο 6 Φεβρουαρίου, την ημέρα που επιβλήθηκε το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας από τις έξι το απόγευμα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρεβρέθηκε σε γλέντι με δεκάδες άτομα στην Ικαρία, στο σπίτι του Βουλευτή Σάμου, καθηγητή καρδιολογίας, Xριστόδουλου Στεφανάδη. 

Στη συνεστίαση παρευρέθηκαν ο Αναπληρωτής Υπουργός Εσωτερικών Στέλιος Πέτσας, ο Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Γιάννης Πλακιωτάκης, ο Γενικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους, ο Γενικός Γραμματέας Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων Ευάγγελος Κυριαζόπουλος, και ο Γενικός Γραμματέας Υποδομών Γιώργος Καραγιάννης. 

Το όλο θέμα προκάλεσε άμεσα αντιδράσεις στα social media, καθώς και στα ελληνικά και στα ξένα ΜΜΕ, την στιγμή μάλιστα που οι Έλληνες πολίτες καλούνται να παραμείνουν στα σπίτια τους και να επιδείξουν "ατομική ευθύνη". 

"Με πολύ μεγάλη χαρά επισκέφτηκα σήμερα την Ικαρία", ανακοινώνει ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στην προσωπική του σελίδα στο Facebook, ενώ τα αμέτρητα αιχμηρά και υβριστικά σχόλια που ακολουθούν εκφράζουν αγανάκτηση και οργή, και πολλοί κάτοικοι του νησιού τον υποδέχτηκαν με έντονες αποδοκιμασίες. "Στην Ικαρία έγινε καταγγελία στην Αστυνομία για τον πρωθυπουργό που συνωστίζεται στο μπαλκόνι ανέμελα παραβιάζοντας όλα τα μέτρα που ο ίδιος μάς επέβαλε", σχολιάζει η Έλενα Ακρίτα. Η γυναίκα που τράβηξε το βίντεο από το σπίτι της, ανέφερε πως πήγε στην αστυνομία αλλά, μέχρι να φτάσουν, το πλήθος διαλύθηκε. "Δεν ασχολήθηκε εισαγγελέας, παρότι υπάρχει η παραδοχή από τον διοργανωτή και οπτικά τεκμήρια. Ούτε οι διωκτικές Αρχές ασχολήθηκαν ώστε να επιβάλουν τα πρόστιμα, τα οποία πέφτουν σαν βροχή στους πολίτες και για ψύλλου πήδημα. Έτσι ακριβώς δίνεται αυτή η αύρα του τριτοκοσμισμού και η αίσθηση ότι ζούμε σε λατινοαμερικάνικη μπανανία. Η εξουσία και οι άνθρωποί της είναι πέρα και πάνω από τον νόμο... Αυτή η παρακμιακή κατάσταση δεν τιμά την Ελλάδα", έγραψε την μεθεπόμενη μέρα η εφημερίδα "Δημοκρατία".

Ακολούθησαν αιχμηρά δημοσιεύματα σε Guardian, New York Times και Politico. Σχολιάστηκε επίσης από Γερμανούς δημοσιογράφους, Associated Press, Times of India, BBC, και άλλα ΜΜΕ του εξωτερικού. Μπαράζ δημοσιευμάτων, από την Ευρώπη μέχρι την Αμερική και από την Ινδία μέχρι την Αυστραλία. "Πιάστηκε στα πράσα. Δεύτερη φορά ο Έλληνας πρωθυπουργός συλλαμβάνεται να παραβιάζει τους περιορισμούς, σα να πιστεύει ότι τα μέτρα δεν ισχύουν για τον ίδιο", γράφει το Euractiv, και επισημαίνει τη διάδοση του γεγονότος μέσα από τα social media, ενώ τα περισσότερα ΜΜΕ σιωπούν. "O Μητσοτάκης κάνει ό,τι κάνει επειδή μπορεί. Και μπορεί επειδή τα μέσα ενημέρωσης δεν επιτελούν το ρόλο τους. Εδώ στη Γερμανία θα τον είχαν κατασπαράξει. Ειδικά τα συντηρητικά φύλλα. Η εξάρτηση των μέσων ενημέρωσής σας εξελίσσεται σε κίνδυνο για τη δημοκρατία.", σχολιάζει ο δημοσιογράφος  της Deutsche Welle, Κώστας Συμεωνίδης στο twitter. 

 

Πριν από είκοσι χρόνια, όταν δεν υπήρχαν "έξυπνα" κινητά και κοινωνικά δίκτυα, το γεγονός θα είχε μόνο τοπική εμβέλεια. Σήμερα όμως, τα διεθνή μέσα διασύρουν τη χώρα, καθώς οι εικόνες απλώθηκαν σαν φωτιά στα κοινωνικά δίκτυα και στα ΜΜΕ. "Η κυβέρνηση υπέστη ένα διπλό επικοινωνιακό πλήγμα: το πλήγμα στην 'επιχείρηση πειθώ των πολιτών' για την τήρηση των μέτρων, και το γεγονός ότι, για να αποδώσουν τα μέτρα, οι πολίτες πρέπει να είναι πεπεισμένοι ότι η κυβέρνηση ξέρει τι κάνει", διαβάζω στην συντηρητική εφημερίδα "Καθημερινή". Και, "όταν μια πολυμελής κουστωδία έρχεται από την Αθήνα, μια κόκκινη από κορονοϊό περιοχή, σε ένα παρθένο από κορονοϊό νησί, η κακογουστιά αγγίζει τα όρια της επικινδυνότητας", σημειώνεται σε ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Ικαρίας.

"Καμία έκπληξη, αυτή είναι η πικρή πραγματικότητα... Χρυσοπληρώνουν τα κανάλια για να βλέπουμε δελτία ειδήσεων με δημοσιογράφους και ρεπόρτερ που διαρρηγνύουν τα ιμάτια τους για τους ανεύθυνους πολίτες που περιμένουν σε ουρές ή που έχουν εκτεθειμένες τις μύτες τους. Σκέφτονται, αποφασίζουν και πράττουν σαν ολιγαρχική ελίτ", διαβάζω στο sportime.gr. Όμως, η "ανεμελιά" (η λέξη που ο Κυριάκος Μητσοτάκης χρησιμοποίησε για την Πάρνηθα) των ΜΜΕ δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα. Γιατί, "όσο κι' αν έχουν μιντιακή ασυλία, όσες μετρήσεις κι' αν κάνουν για να διαμορφώνουν επικοινωνιακή στρατηγική, η έλλειψη ενσυναίσθησης και οι ρωγμές στην ηθική τους συγκρότηση δεν θα εξακολουθήσουν να κρύβονται για πολύ. Η αλαζονεία της εξουσίας, σε συνδυασμό με μια αίσθηση ελαφρότητας που απορρέει από την απόλαυση της παντοδυναμίας, προσβάλλουν μια κουρασμένη κοινωνία που έχει υποφέρει από την πολυετή οικονομική κρίση και τις διαρκείς δυσμενείς ανατροπές που επιδεινώθηκαν με την πανδημία", διαβάζω στο tvxs.gr.

Οποιοσδήποτε άλλος προέβαινε σε μια τέτοια αντικοινωνική πράξη θα ήταν κρεμασμένος επί μέρες στα μανταλάκια της δημοσιογραφίας. Όχι, δεν είναι επικοινωνιακή γκάφα κάτι που γίνεται κατ' εξακολούθηση. Πρόκειται προφανώς για μια αντικοινωνική πράξη. Αυτή η υπεροψία, η αλαζονεία και κυρίως η προβολή, πιστεύω πως είναι απολύτως εσκεμμένη. Είναι μια αντικοινωνική πρόκληση για να εντυπωθεί στη συνείδηση του κόσμου ότι, εν πάσει περιπτώσει, ούτε είμαστε, ούτε πρέπει να είμαστε όλοι ίδιοι. Πρόκειται για νοοτροπία. Η χειραγώγηση των ιδιωτικών καναλιών και της ΕΡΤ* εξασφαλίζει το ακαταδίωκτο, που συνεπάγεται ότι, αν γίνει και κανένα επικοινωνιακό λάθος, ακόμη και αν το μάθει κανείς, θα μπορέσουμε πολύ άνετα, ύστερα, να το συμμαζέψουμε. Πρόκειται για μια πολυσήμαντη πράξη, μια εξουσιαστική έπαρση που εκπέμπει και ένα συγκεκριμένο μήνυμα, ότι δηλαδή όσοι είναι μαζί μας θα είναι προνομιούχοι, ενώ αυτοί που τολμούν να μείνουν "έξω από το ιερό" (για παράδειγμα, πρυτάνεις των πανεπιστημίων, κορυφές του πολιτισμού και λοιποί) απαξιώνονται. Δεν είναι ένα λάθος, είναι μια προβολή της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, για να μπει ο καθένας στη θέση του. Πρόκειται για μια στρατηγική διαχείρισης του φόβου εν μέσω πανδημίας, μια κυνική διαχείριση του φόβου: στο πλαίσιο της ανάγκης του κόσμου για ενημέρωση, η αξιοποίηση της πανδημίας επιτρέπει την απαξίωση όλων όσων αποτολμήσουν να διαφοροποιηθούν από το "ιερό". Πρόκειται για καταστάσεις που υπερβαίνουν όλους τους δημοκρατικούς κώδικες, υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ο Νίκος Βούτσης (wordpress.com), ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ, και την Ευγενία Λουπάκη. Παραπέμπω στο σημερινό απόσπασμα της ραδιοφωνικής εκπομπής "Allegro... μα με τρόπο" με τις απόψεις του Νίκου Βούτση για αυτό το ζήτημα, εδώ:  https://soundcloud.com/user-899349255/08-02-21a-4

 

*Το "κερασάκι στην τούρτα" ήταν η απόπειρα λογοκρισίας με γραπτή οδηγία, που αναρτήθηκε με μορφή σημειώματος στο γραφείο παραγωγών της ΕΡΤ, και ζητούσε να μην εμφανίζονται στα δελτία της δημόσιας τηλεόρασης πλάνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο γεύμα της Ικαρίας, ούτε πλάνα του Δημήτρη Λιγνάδη μαζί με γνωστά πρόσωπα*. Το θέμα ανέδειξε ο δημοσιογράφος Χρήστος Ξανθάκης. (den-paizoyme-eikones-apo-trapezi-mitsotaki-stin-ikaria / logokrisia-stin-ert-i-apantisi-toy-kanalioy). Η αποκάλυψη της οδηγίας κινητοποίησε έντονες αντιδράσεις, δεδομένου μάλιστα του ότι η ΕΡΤ υπάγεται απευθείας στον πρωθυπουργό, σύμφωνα με τον Νόμο 4622/2019 περί Επιτελικού Κράτους. Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ τα κρούσματα αυξάνονται, αλλά καμία συζήτηση δεν γίνεται ούτε για τον συνωστισμό στις σχολικές τάξεις, στα λεωφορεία και τα εργοστάσια, ούτε για τα νοσοκομεία και τις ΜΕΘ, όπως επισημαίνει η αντιπολίτευση. "Αν δεν ήσαν τα social media, το θέμα δεν θα υπήρχε καν για τα συστημικά μέσα ενημέρωσης. Η επιτυχία της κυβέρνησης με τα "μπουκωμένα" ΜΜΕ δεν είναι μόνο να προβάλλουν τον πρωθυπουργό, αλλά και να αποκρύπτουν ειδήσεις που δεν αρέσουν", σημειώνει στο samos24.gr ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης του δήμου Ανατολικής Σάμου "Η Σάμος αλλάΖΕΙ", Νίκος Ζάχαρης. Δείτε τι έδειξε η ΕΡΤ στα δελτία ειδήσεων της Κυριακής. 

Image1 via eretikos.gr

Image2 via Elena Akrita

Image3 via left.gr

Image4 via tvxs.gr

Image5 sto-kokkino 

*Ποιος φοβάται τον Δ. Λιγνάδη; (ηχητικό) 

κοινοποιήθηκε 

 

 

Σχετικά

 

Θα μπορούσε να είχε γίνει  αλλιώς; Άρθρο της Τασούλας Επτακοίλη, στην εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", στις 9-02-21, με τίτλο "Ικαριώτικος πανηγυριώτικος"

 

 

 

Κάποιος να τον προστατέψει! 

 

 

Συνέντευξη του Πρωθυπουργού στον Αλέξη Παπαχελά, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, στις 10-02-21 και σχολιασμός στην avgi.gr

 

 Η επανάληψη του ίδιου λάθους εκθέτει τον πρωθυπουργό 

 

Οι ερωτήσεις του Αλέξη Παπαχελά προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη (via 2020mag.gr) 

 

 

 

Photo: Η απάντηση των Ικαριωτών στον πρωθυπουργό

 

 

 

 

 

 

O λάθος άνθρωπος, στον λάθος χώρο, τη λάθος εποχή (by Mitsa Makri via Eleni Nitsola) <ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕΙ!> 

Πανδημία και Διαφάνεια, μύθοι και αλήθειες (video)

Ένα χρόνο μετά την εμφάνιση της νόσου Covid-19 και της πανδημίας που προκλήθηκε από τον ιό SARS-CoV2, καταθέτουν την οπτική τους, παραθέτουν νέα δεδομένα και δίνουν απαντήσεις στον Γιώργο Σαχίνη και στην εκπομπή Αντιθέσεις στην ΚΡΗΤΗ TV*, στις 6-02-2021, οι: Γιάννης Ιωαννίδης, Αθηνά Λινού, Γρηγόρης Γεροτζιάφας, Ματίνα Παγώνη, Παναγιώτης Βλαχογιαννόπουλος, Απόστολος Βανταράκης, Δημήτρης Κούβελας, Κωνσταντίνος Πουλάς, Κωνσταντίνος Φαρσαλινός και Δημήτρης Ποντίκας.

 

 https://youtu.be/8ytZrFJKwNg

 

*ΚΡΗΤΗ TV, Τοπικοποίηση, Η τροφή μας το φάρμακό μας - Προϊόντα της Φύσης, Freepen.gr

Όταν τα "σόσιαλ μίντια" έχουν κέφια (χιουμοριστικά φωτομοντάζ)

 

Bernie Sanders* versus Kyriakos Mitsotakis**! Ένα από τα αμέτρητα χιουμοριστικά φωτομοντάζ του Σάντερς που μ' έκανε και γέλασα περισσότερο. Την φωτογραφία την βρήκα αρχικά σε σχόλιο στο Facebook και επίσης εδώ. Εξαιρετικό βρήκα επίσης ένα origami, εδώ. 

 

 

Παραπομπές

*kathimerini.gr, avgi.gr/social, avgi.gr/diethni, news247.gr, sputniknews.gr

**rosa.gr, standard.co.uk, avgi.gr/politiki -- thetimes.co.uk, avgi.gr/social -- facebook.com/9gag/photos 

  

ΥΓ. Ο Μπέρνι Σάντερς, πούλησε την φωτογραφία του τυπωμένη σε διάφορα προϊόντα (όπως μπλουζάκια κλπ) και συγκέντρωσε 1,8 εκατ. δολάρια. Κατόπιν συμφωνίας, το φωτοειδησεογραφικό πρακτορείο Getty Images, θα δωρίσει τα έσοδα από τις πωλήσεις στην οργάνωση Meals on Wheels, η οποία μοιράζει γεύματα σε ηλικιωμένους που έχουν ανάγκη. "H εξέλιξη της συγκεκριμένης φωτογραφίας δεν με εξέπληξε, δεδομένου ότι οι χρήστες των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης είναι απρόβλεπτοι. Το διαδίκτυο φαίνεται σαν άγριο ζώο: είναι δύσκολο να προβλέψεις τι θα κάνει και δύσκολο να το τιθασεύσεις", δηλώνει ο φωτοειδησεογράφος Μπρένταν Σμιαλόουσκι (Brendan Smialowksi) που απαθανάτισε το στιγμιότυπο. (amna.gr, 3pointmagazine.gr, cnn.com, usatoday.com)