Ετικέτες

Δευτέρα 8 Ιουλίου 2013

ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;;



http://tinyurl.com/lckz3t9



http://pansyn.org/

http://www.drasi-agriazoi.gr/

http://www.pelagosinstitute.gr/





 









ΤΟ ΤΣΙΡΚΟ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ



Τη νομιμοποίηση των παραστάσεων με ζώα επιχειρεί να επαναφέρει εντελώς αιφνιδιαστικά και σχεδόν σιωπηρά η κυβέρνηση, χωρίς καμία δημόσια διαβούλευση και καμία συζήτηση με τις φιλοζωικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις που επί σειρά ετών αγωνίστηκαν για την κατάργησή τους, με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου με τίτλο: «Διοικητικά μέτρα, διαδικασίες και κυρώσεις στους τομείς των τροφίμων, των ζωοτροφών και της υγείας και προστασίας των ζώων και λοιπές διατάξεις και αρμοδιότητες του ΥΠΑΑΤ» (άρθρο 13, σελ. 96). Και ενώ, πριν από ένα περίπου χρόνο, με τον Νόμο 4039/2012 (άρθρα 12 και 13), η πολιτεία έδειξε ότι αντιλαμβάνεται τις αυξανόμενες ανησυχίες των πολιτών για μια ορθότερη αντιμετώπιση των ζώων, και αναγνώρισε το γεγονός ότι η χρησιμοποίησή τους σε παραστάσεις συνιστά κακοποίηση, το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου ξαφνικά ανοίγει και πάλι το παράθυρο για τη διεξαγωγή παραστάσεων, υπό τον όρο ότι αυτές θα διεξάγονται «εντός των νομίμως λειτουργούντων ζωολογικών κήπων».

Με κοινή επιστολή προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και τους αρμόδιους βουλευτές, η ομάδα πολιτών «Πρωτοβουλία Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών», η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία, η οργάνωση «Δράση για την Άγρια Ζωή», και το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών «Πέλαγος», εκφράζουν την εντονότατη αντίθεσή τους στο υπό ψήφιση νομοσχέδιο. Στην επιστολή τους αναφέρουν τα εξής:

Η κατάργηση των παραστάσεων με ζώα στην Ελλάδα, χαιρετίστηκε από ολόκληρο τον κόσμο και συνέβαλε στην αναβάθμιση της εικόνας της χώρας μας προς το εξωτερικό, ως δείγμα υψηλού πολιτιστικού επιπέδου. Η εξαίρεση όμως που προτείνεται τώρα, μας πάει βήματα πίσω, καθώς όλα αυτά τα οποία καταδικάστηκαν και πολύ σωστά καταργήθηκαν με το άρθρο 12 του Νόμου 4039/12, επιτρέπονται και πάλι μέσα στις εγκαταστάσεις κάποιων επιχειρήσεων, και συγκεκριμένα των ζωολογικών κήπων. Έτσι λοιπόν, μέσα σε ένα ζωολογικό κήπο, άγρια ζώα όπως λιοντάρια, τίγρεις, δελφίνια, αρκούδες κ.λπ, όχι μόνο θα μπορούν νομίμως πλέον να συμμετέχουν σε παραστάσεις, αλλά οι παραστάσεις θα χαρακτηρίζονται επιπλέον ως «εκπαιδευτικές» ή «προγράμματα ευαισθητοποίησης».

Σχετικά με τη δήθεν «εκπαιδευτική» αξία των οποιωνδήποτε παραστάσεων με ζώα, θα θέλαμε να επισημάνουμε τα εξής: Οι σύγχρονοι ζωολογικοί κήποι, βλέποντας το κοινό να αντιδρά όλο και περισσότερο στην κακοποίηση των ζώων και την αδικαιολόγητη αιχμαλωσία τους, προσπαθούν να παρουσιαστούν ως παράγοντες εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης των επισκεπτών τους σχετικά με τη φύση και την άγρια ζωή, παρά το γεγονός ότι έγκυρες επιστημονικές μελέτες αποδεικνύουν εντελώς το αντίθετο.

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως επιστημονικά τεκμηριωμένη εκπαιδευτική διάσταση στις παραστάσεις με ζώα, δεδομένου ότι, οι παραστάσεις δεν έχουν να εμφανίσουν τίποτα από την αληθινή εικόνα των ζώων, εκτός από την εξωτερική τους εμφάνιση, και αυτή όχι πάντοτε αναλλοίωτη. Αντιθέτως μάλιστα παρουσιάζουν μία ψευδή εικόνα, δημιουργώντας έτσι ψευδείς και απατηλές εντυπώσεις για την κατά φύσιν συμπεριφορά τους. Επίσης, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι οι παραστάσεις με αιχμάλωτα ζώα έχουν συμβάλλει στην ευαισθητοποίηση του κοινού ή στην ανάπτυξη υπεύθυνης περιβαλλοντικής συνείδησης, ενώ διακεκριμένοι επιστήμονες, ενημερωμένοι σε θέματα περιβάλλοντος πολίτες, καθώς και οι μεγαλύτερες φιλοζωικές και περιβαλλοντικές οργανώσεις του πολιτισμένου κόσμου, καταδικάζουν τέτοιου είδους θεάματα.

Επιπροσθέτως, όπως αποδεικνύει τριετής έρευνα για τους ζωολογικούς κήπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που διενήργησε η Born Free Foundation και το Πανευρωπαϊκό Δίκτυο Οργανώσεων για τον Τερματισμό της Αιχμαλωσίας των Άγριων Ζώων (ENDCAP) σε συνεργασία με τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ, οι ζωολογικοί κήποι δεν κατορθώνουν να διασφαλίσουν ένα βιώσιμο περιβάλλον για τα άγρια ζώα που φιλοξενούν, ενώ τόσο η νομοθεσία όσο και η εφαρμογή της είναι εξαιρετικά ανεπαρκής. Αυτό έχει σαν αποτέλεσµα να λειτουργούν και στην Ελλάδα χώροι οι οποίοι φιλοξενούν άγρια ζώα για επίδειξη στο κοινό, χωρίς να διαθέτουν τις απαραίτητες άδειες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το δελφινάριο του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου και οι παρανομίες του, για το οποίο οι σχετικοί νόμοι δεν εφαρμόσθηκαν ποτέ, ούτε μετά από την διαπίστωση της έλλειψης σχετικών αδειών (πολεοδομικής και άδειας ίδρυσης και λειτουργίας) και της σωρείας παραβάσεων κατά την εισαγωγή των ζώων, ούτε μετά από τις σχετικές αποφάσεις για την κατάσχεση των δελφινιών, ούτε ακόμα και όταν ο Νόμος 4039/12 τέθηκε σε ισχύ.

Ειδικότερα για τα δελφίνια, όπως όλα τα κητώδη, είναι ζώα ιδιαιτέρως χαρισματικά, και αναγνωρίζονται από τους ειδικούς επιστήμονες ως οντότητες εξαιρετικά εξελιγμένες. Νέες μελέτες αναδεικνύουν όλο και περισσότερες ομοιότητες μεταξύ ανθρώπων και κητωδών, όλο και περισσότεροι επιστήμονες συμφωνούν ότι τα κητώδη πρέπει να αναγνωριστούν ως «μη ανθρώπινα πρόσωπα», ενώ εργάζονται για να κατοχυρωθούν δια νόμου τα δικαιώματά τους. Θεωρούν δε ηθικά απαράδεκτο τον εγκλεισμό τους σε δελφινάρια, την παρουσιάσή τους υπό μορφήν εκθέματος στο κοινό, και τη χρησιμοποίησή τους σε παραστάσεις με ή χωρίς το πρόσχημα της εκπαίδευσης. Τα επιστημονικά δεδομένα και η έγκυρη πληροφόρηση έχουν ως αποτέλεσμα να αυξάνονται συνεχώς οι αντιδράσεις των πολιτών όλου του κόσμου για την εκμετάλλευση και την αιχμαλωσία των δελφινιών, και τα δελφινάρια να κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Δεκατρία κράτη - μέλη της ΕΕ (Αυστρία, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Πολωνία, Δημοκρατία της Ιρλανδίας, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία και Ηνωμένο Βασίλειο) δεν έχουν δελφινάρια. Πολλές χώρες σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως η Κροατία, η Κύπρος, και η Σλοβενία, έχουν προχωρήσει ή προχωρούν σε νομοθετικές ρυθμίσεις για την απαγόρευση της λειτουργίας των δελφιναρίων, ενώ η απαγόρευση της αιχμαλωσίας των κητωδών θεσμοθετήθηκε προσφάτως και στην Ινδία. Στην  Ελβετία (1, 2, 3), απαγορεύτηκαν οι εισαγωγές νέων αιχμάλωτων δελφινιών και το μοναδικό δελφινάριο Conny-Land έκλεισε οριστικά, ενώ στην Αμερικανική Μιννεσότα, ο ζωολογικός κήπος, μετά από 34 χρόνια, αποφάσισε να μη συνεχίσει τη λειτουργία δελφιναρίου στο χώρο του. Τα δελφινάρια στην Τουρκία βάλλονται συνεχώς από τις αντιδράσεις ενημερωμένων πολιτών, στη Γερμανία, οι 7 από τις 9 εγκαταστάσεις με αιχμάλωτα δελφίνια αναγκάστηκαν να κλείσουν, στην Πράγα, η ίδρυση δελφιναρίου ακυρώθηκε, κ.ά.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση τριών παγκοσμίου κύρους οργανώσεων, τα δελφινάρια της ΕΕ αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 1999/22/ΕΚ για τους ζωολογικούς κήπους. Στην εν λόγω έκθεση επισημαίνεται ότι η ευζωϊα των κητωδών στην αιχμαλωσία είναι εκ των πραγμάτων εξαιρετικά προβληματική έως αδύνατη, ενώ η κακοποίηση αναπόφευκτη, τόσο για τα δελφίνια που έχουν αιχμαλωτιστεί από τη θάλασσα, όσο και γι’ αυτά που έχουν γεννηθεί στις δεξαμενές των δελφιναρίων. (βλ. DOLPHINARIA A review of the keeping of whales and dolphins in captivity in the European Union and EC Directive 1999/22 relating to the keeping of wild animals in zoos. http://www.wdcs.org/submissions_bin/Eu_Dolphinaria_Report.pdf). Τα δελφίνια στην αιχμαλωσία δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να εκδηλώσουν φυσιολογική συμπεριφορά, ενώ παρουσιάζουν διάφορες σωματικές και ψυχοδιανοητικές διαταραχές που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν χωρίς φάρμακα (αντιβιοτικά, αντιόξινα, αντικαταθλιπτικά κλπ).

Υπό το φως όλων αυτών των διαπιστώσεων, είναι αδικαιολόγητο, αναχρονιστικό, ακόμη και δόλιο, να θεωρήσει κανείς ότι οι παραστάσεις με ζώα αποκτούν εκπαιδευτική αξία όταν διεξάγονται μέσα στους ζωολογικούς κήπους. Ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικά προγράμματα και βιβλία που παρουσιάζουν τα άγρια ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον να εκδηλώνουν φυσιολογική συμπεριφορά, καταδεικνύοντας παράλληλα τις πολυσύνθετες αλληλεπιδράσεις που παρατηρούνται μεταξύ των διαφόρων ειδών στους διάφορους φυσικούς βιότοπους, είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα και ασυγκρίτως πιο εκπαιδευτικά από μία αρκούδα που χορεύει ή από ένα δελφίνι που χαιρετάει με την ουρά του.

Για όλα αυτά, και σταθμίζοντας την ανάγκη και το δικαίωμα να ζούμε σε μια σωστή και δίκαιη κοινωνία που σέβεται τη φύση και τη ζωή και προωθεί την υπευθυνότητα και την περιβαλλοντική συνείδηση των μελών της, αιτούμεθα τα εξής: 
1) Την απαγόρευση διατήρησης κητωδών σε αιχμαλωσία, και 
2) τη διαγραφή ολόκληρης της πρότασης εξαίρεσης: «Εξαιρούνται επίσης, οι νομίμως λειτουργούντες ζωολογικοί κήποι, στις εγκαταστάσεις των οποίων διεξάγονται εκπαιδευτικές παραστάσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα ευαισθητοποίησης» από το άρθρο 13, του Ν. 4039/2012, ούτως ώστε το άρθρο 12 του ιδίου Νόμου να συνεχίσει να απαγορεύει ρητώς ΚΑΘΕ παράσταση με ζώα στην Ελλάδα και ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΧΩΡΟ, όπως όταν αρχικά διατυπώθηκε.

Ελπίζουμε με λογική και αντικειμενική σκέψη των αρμοδίων να γίνει άμεσα η επανόρθωση της διατύπωσης του νόμου. Σε διαφορετική περίπτωση, θα θεωρηθεί από Έλληνες και ξένους παρατηρητές ότι το πνεύμα του νόμου και η πρόθεση του νομοθέτη δεν αποσκοπούσε στην πραγματική κατάργηση των τσίρκο και των παραστάσεων με ζώα, αλλά στη μετακόμισή τους στο χώρο των ούτως ή άλλως αμφιλεγόμενων ζωολογικών κήπων.


Επικοινωνία: freedolphinsgr@gmail.com


Δημοσιεύτηκε στους παρακάτω ιστότοπους:
tromaktiko -- Fb 
- palo
 




Δείτε επίσης: Ποιος κρύβεται πίσω από τη φωτογραφική διάταξη για το Αττικό Πάρκο; (Δελτίο Τύπου των Οικολόγων Πρασίνων)


ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ ΑΤΤΙΚΟΥ ΠΑΡΚΟΥ - ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΕ ΘΟΛΑ ΝΕΡΑ 
Δελφινάριο Αττικού Πάρκου -- Ιστορικό


 Γιατί ο κ. Τσαυτάρης δεν συμπαθεί τα δελφίνια;



Ένθετα -- Αναδρομή
- Μικρή αναδρομή σχετικά με την κατάργηση του τσίρκο στην Ελλάδα, στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_11/02/2012_471980
- Τσίρκο με ζώα - απαγόρευση στην Ελλάδα - Ικανοποίηση από το GAWF: econews.gr (Φεβρουάριος 2012) -- ecoanimallibrary 
- Animal Action (Fb, 11/04/2012): "Ο 4039/2012 που ψηφίστηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο για την προστασία των ζώων, αποτελεί μια μεγάλη επιτυχία της Animal Action: για πρώτη φορά και με πανευρωπαική πρωτιά η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που απογορεύει τη χρησιμοποιήση κάθε είδους ζώου σε κάθε είδους θέαμα και άλλες συναφείς δραστηριότητες (π.χ. τσίρκο, δελφινάρια κλπ)". 
- Υπόμνημα του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ σχετικά με τους Ελληνικούς ζωολογικούς κήπους και τα άγρια ζώα στην αιχμαλωσία, όπως συντάχτηκε και παρουσιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2011: http://dipe.ach.sch.gr/ecoea/Anakoinoseis/agria%20zoa%20aixmalota.pdf
- Ψέμμα και κακοποίηση στο φως του φεγγαριού
Ο Νόμος 4039/2012  
- Ο Νόμος 4039/2012 στον ιστότοπο της ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ και σε διάφορους άλλους ιστότοπους
- Η προτεινόμενη τροποποίηση: http://www.agrotypos.gr/images/stories/file/sxedionomou%281%29.pdf
- Ανακοίνωση της οργάνωσης Animal Defenders Internatinal τον Ιούλιο του 2012: http://www.ad-international.org/animals_in_entertainment/go.php?id=573&ssi=10 -- THANK YOU GREECE
Στη Βουλή των Ελλήνων...
THANK YOU GREECE (once more)
Ζωολογικοί κήποι
- Όλα όσα θα θέλατε να ξέρετε για το πρώτο και μοναδικό δελφινάριο της Ελλάδας, μπορείτε να τα διαβάσετε εδώεδώ και εδώ




Και μερικές σκέψεις 

Και εδώ προκύπτει το εύλογο ερώτημα: Τι μεσολάβησε μέσα σε διάστημα ενός χρόνου και οδήγησε σε αυτήν την τροποποίηση και στην αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής για την προστασία των ζώων στην Ελλάδα και ποιος κρύβεται πίσω από αυτήν; Οι μόνες παραστάσεις με ζώα που εκτελούνται αυτή τη στιγμή, κατά παράβαση του Νόμου 4039/12 (και μάλιστα επί καθημερινής βάσεως) σε ζωολογικό κήπο στην Ελλάδα, είναι αυτές στο δελφινάριο του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου. Το άρθρο 12 αναβάθμισε την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό, και χαιρετίστηκε με ενθουσιασμό από την παγκόσμια κοινότητα ως πρότυπο παράδειγμα νομοθετικής ρύθμισης για την κατάργηση της βαρβαρότητας των θεαμάτων με ζώα.  

Το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι τόσο η ερμηνεία του «σκεπτικού», μέσα από το οποίο οι νομοθέτες οδηγήθηκαν στην αλλοίωση και «κακοήθη εξαλλαγή» της νομοθετικής αυτής ρύθμισης, όσο το 'δια ταύτα', όχι μόνο για το παρόν αλλά και για το μέλλον: Σήμερα, ένας Γάλλος επιχειρηματίας, ήρθε να λανσάρει στην Ελλάδα, με καθυστέρηση σαράντα ετών, τη μόδα των δελφιναρίων, μια πρακτική η οποία έχει αρχίσει εδώ και αρκετά χρόνια στον υπόλοιπο κόσμο να καταδικάζεται ως βάρβαρη και αναχρονιστική. Αν ισχύσει η προτεινόμενη τροποποίηση, τι θα εμποδίσει τους επίδοξους μιμητές του; Και εαν αύριο κάποιοι άλλοι αυτοαποκαλούμενοι «φορείς εκπαίδευσης και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης» αποφασίσουν να διοργανώσουν, κατά την κρίση τους, σε έναν «νομίμως λειτουργούντα» ζωολογικό κήπο, φαντασμαγορικές παρελάσεις με ελέφαντες, και «εκπαιδευτικές παρουσιάσεις» με αρκούδες που κάνουν ποδήλατο, ή τίγρεις που πηδούν μέσα από φλεγόμενα στεφάνια, σ’ αυτή τη χώρα της διαπλοκής και της πολιτιστικής παρακμής, ποιος θα μπορέσει να τους σταματήσει; 





Για τα Ζώα, για τα Δελφίνια και για τις Θάλασσες που αγαπώ, Filikaki
https://www.facebook.com/filikaki.tataimou/posts/538930829499922 





https://www.facebook.com/arcturosgr

Εντωμεταξύ, ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ προσυπογράφει την επιστολή της Πρωτοβουλίας Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών, της Πανελλαδικής Φιλοζωϊκής Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, της Δράσης για την Άγρια Ζωή και του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών «Πέλαγος», με την οποία δηλώνει ότι συμφωνεί σε όλες τις θέσεις της, ενώ με ξεχωριστή δική του επιστολή του προς τον αρμόδιο Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Αθανάσιο Τσαυτάρη και τον Αναπληρωτή Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμο Χαρακόπουλο απευθύνει το παρακάτω εύλογο ερώτημα: Τι μεσολάβησε μέσα σε διάστημα ενός χρόνου και οδήγησε σε αυτήν την τροποποίηση και στην αλλαγή της κυβερνητικής πολιτικής για την προστασία των ζώων στην Ελλάδα;
 
«Καλούμε τον αρμόδιο Υπουργό όχι μόνο να μην αλλάξει το σχετικό άρθρο για τις παραστάσεις των ζώων, οι οποίες δεν έχουν κανένα επιστημονικό και παιδαγωγικό έρεισμα σε σχέση με τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα τους, αλλά άμεσα να σταματήσουν οι παράνομες παραστάσεις με δελφίνια στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο.

Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της κοινωνίας των πολιτών, η απαγόρευση χρησιμοποίησης κάθε είδους ζώου σε θεάματα, κινδυνεύει να ανατραπεί! Χωρίς καμία διαδικασία διαβούλευσης επιχειρείται η επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς που είχε ως αποτέλεσμα την κακοποίηση ζώων κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους για την πραγματοποίηση ζωντανών παραστάσεων. Η προτεινόμενη αλλαγή ΔΕΝ πρέπει να περάσει
», σημειώνει.

Διαβάστε περισσότερα εδώ και εδώ (Fb). 



ΥΓ. Μόλις πριν λίγες μέρες, πανηγυρίσαμε την απαγόρευση των παραστάσεων με ζώα στην Κύπρο (Fb)... και τώρα...

Η προτεινόμενη αλλαγή ΔΕΝ πρέπει να περάσει!! 


zoosos.gr
ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ-ΤΣΙΡΚΟ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ
http://tinyurl.com/p7vbnpm

Stop Attica Zoological Park Dolphinarium (Athens - Greece)
http://tinyurl.com/nztrn6z 




 Η ανακοίνωση του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ στo tvxs.gr
(http://tinyurl.com/ofsev7p -- Fb)
https://www.facebook.com/filikaki.tataimou/posts/538930829499922



"Κύριε υπουργέ, 
προσυπογράφοντας την επιστολή που σας έχει σταλεί από την πλευρά της Πρωτοβουλίας Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών, της Πανελλαδικής Φιλοζωϊκής Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, της Δράσης για την Άγρια Ζωή και του Ινστιτούτου Κητολογικών Ερευνών «Πέλαγος» με την οποία συμφωνούμε σε όλες τις θέσεις της, σας καλούμε όχι μόνο να μη αλλάξει το σχετικό άρθρο για τις παραστάσεις των ζώων, οι οποίες δεν έχουν κανένα επιστημονικό και παιδαγωγικό έρεισμα σε σχέση με τον εκπαιδευτικό χαρακτήρα τους, αλλά άμεσα να σταματήσει και η παράνομη λειτουργία του δελφιναρίου της Αττικής.

Για τον ΑΡΚΤΟΥΡΟ

Λάζαρος Γεωργιάδης, Διευθυντής Προγραμμάτων"

Oλόκληρη την επιστολή που έστειλε στο ΥΠΑΑΤ ο ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ, μπορείτε να την διαβάσετε στο cretalive.gr και στο kalabacacity.gr






http://www.pfpo.gr -- (Fb)




"Πριν λίγο καιρό, το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ανακοίνωσε τις τροπολογίες του Ν.4039/2012 με αρκετά θετικές αλλαγές που οι φιλοζωικές οργανώσεις αποδέχθηκαν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων... Μετά από πολλές αντιδράσεις που προκάλεσαν οι διατυπώσεις δύο συγκεκριμένων άρθρων, τελικά άλλαξαν και πλησίασαν τις τοποθετήσεις των φιλοζωικών οργανώσεων. Η διαβούλευση "έκλεισε" και ο νόμος μεταφέρθηκε στην νομοπαρασκευαστική του ΥΠΑΑΤ για τις τελικές τροποποιήσεις.

Όταν όμως το νομοσχέδιο κυκλοφόρησε στην τελική του μορφή, διαπιστώθηκε ότι, ενώ ο Ν.4039/2012 απαγόρευε ρητά την χρησιμοποίηση ζώων σε θεάματα, η διάταξη είχε τροποποιηθεί και εξαιρούσε τους ζωολογικούς κήπους, χωρίς ουδέποτε να έχει περάσει αυτό από την Δημόσια Διαβούλευση. Έτσι λοιπόν, "κάποιοι" αποφάσισαν να αφήσουν ξανά ελεύθερες τις παραστάσεις με ζώα στην χώρα μας, χωρίς να λάβουν υπόψιν τους τις αντιδράσεις που επρόκειτο να ξεσηκώσει αυτή η απόφασή τους.

Πριν 2 περίπου χρόνια, η Ελλάδα έγινε η δεύτερη χώρα παγκοσμίως που απαγόρευε τα ζώα σε θεάματα, και δέχθηκε ιδιαίτερα επαινετικά δημοσιεύματα από το εξωτερικό. Δεν πέρασε πολύς καιρός και έρχονται οι ίδιοι άνθρωποι να ανατρέψουν αυτό που έφτιαξαν. Όπως ήταν φυσικό, αυτό ήδη ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων... Αξίζει να διαβάσετε τις δύο επιστολές που ακολουθούν, τις οποίες υπογράφουν η Πρωτοβουλία κατά της αιχμαλωσίας των κητωδών, η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία, η Δράση για την Άγρια Ζωή, το Ινστιτούτο Κητολογικών Ερευνών Πέλαγος, και ο Αρκτούρος
": http://happydogsworld.com/forum/newspage.php?news=5880 (Fb)





http://www.lifo.gr/uploads/image/638138/12046_1743.jpg 

http://www.lifo.gr/team/omorfia/46495


Η απάντηση του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου:


"Χαιρετίζουμε την προτεινόμενη τροποποίηση του άρθρου 13 ως απαραίτητη για την εξάλειψη κάθε δυνατότητας παρερμηνείας του πνεύματος του νομοθέτη και σύμφωνη με τα όσα ορίζει η Eυρωπαϊκή Oδηγία 1999/22/ΕΚ, βάσει της οποίας νομοθέτησε και το Ελληνικό Κράτος". Ολόκληρη η απάντηση, εδώ: mesogianews.gr και εδώ:  eirinika.gr
      





UPDATE (η εξέλιξη της ιστορίας),  εδώ εδώ και εδώ.


Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

Marc Bekoff



 
http://www.ethologicalethics.org/janemarc.JPG
http://tinyurl.com/pbd2xwt 



Marc Bekoff is a former Professor of Ecology and Evolutionary Biology at the University of Colorado, Boulder, and is a Fellow of the Animal Behavior Society and a past Guggenheim Fellow. In 2000 he was awarded the Exemplar Award from the Animal Behavior Society for major long-term contributions to the field of animal behavior. Marc is also an ambassador for Jane Goodall's Roots & Shoots program, in which he works with students of all ages, senior citizens, and prisoners, and also is a member of the Ethics Committee of the Jane Goodall Institute. He and Jane co-founded the organization Ethologists for the Ethical Treatment of Animals: Citizens for Responsible Animal Behavior Studies in 2000

Marc is on the Board of Directors of The Fauna Sanctuary and The Cougar Fund and on the advisory board for Animal Defenders, the Laboratory Primate Advocacy Group, and Project Coyote. He has been part of the international program, Science and the Spiritual Quest II and the American Association for the Advancement of Science (AAAS) program on Science, Ethics, and Religion. Marc is also an honorary member of Animalisti Italiani and Fundacion Altarriba

In 2006 Marc was named an honorary board member of Rational Animal and a patron of the Captive Animals' Protection Society. In 2009 he was named a member of the Scientific Expert Advisory Panel of Voiceless, The Animal Protection Institute and a faculty member of the Humane Society University, and in 2010 he was named to the advisory board of Living with Wolves and Greenvegans and the advisory council of the National Museum of Animals & Society. In 2005 Marc was presented with The Bank One Faculty Community Service Award for the work he has done with children, senior citizens, and prisoners. In 2009 he was presented with the St. Francis of Assisi Award by the Auckland (New Zealand) SPCA.

Marc's main areas of research include animal behavior, cognitive ethology (the study of animal minds), behavioral ecology, and compassionate conservation (see also) and he has also published extensively on hunan-animal interactions and animal protection. He has published more than 500 essays (popular, scientific, and book chapters) and 22 books including Species of Mind: The Philosophy and Biology of Cognitive Ethology (with Colin Allen, MIT Press, 1997); Nature's Purposes: Analyses of Function and Design in Biology (edited with Colin Allen and George Lauder, MIT Press, 1998); Animal play: Evolutionary, Comparative, and Ecological Perspectives (edited with John Byers, Cambridge University Press, 1998), Encyclopedia of Animal Rights and Animal Welfare (Greenwood Publishing Group, 1998), and a book on the lighter side, Nature's Life Lessons: Everyday Truths from Nature (with Jim Carrier, Fulcrum, 1996). His children's book, Strolling With Our Kin was published in Fall 2000 (AAVS/Lantern Books) as was The Smile of a Dolphin: Remarkable Accounts of Animal Emotions (Random House/Discovery Books). The Cognitive Animal: Empirical and theoretical perspectives on animal cognition (edited by Marc, Colin Allen, and Gordon Burghardt) appeared in 2002 (MIT Press), as did Minding Animals: Awareness, Emotions, and Heart (Oxford University Press) and Jane Goodall and Marc's The Ten Trusts: What we must do to care for the animals we love (HarperCollins). Marc has edited a three volume Encyclopedia of Animal Behavior (Greenwood Publishing Group, 2004), and a collection of his essays titledAnimal Passions and Beastly Virtues: Reflections on Redecorating Nature was published by Temple University Press (2006).

A summary of Marc's research on animal emotions titled The Emotional Lives of Animals: A Leading Scientist Explores Animal Joy, Sorrow, and Empathy and Why They Matterwas published in 2007 by New World Library and his and Jessica Pierce's book on the evolution of moral behavior titled Wild Justice: The Moral Lives of Animals was published by the University of Chicago Press in 2009. Marc has also edited a four-volume Encyclopedia of Human-Animal Relationships: A Global Exploration of our Connections with Animals for Greenwood Publishing Group (2007) and he and Cara Blessley Lowe have edited a book of readings on cougars titled Listening to Cougar (University Press of Colorado, 2007). Marc's book Animals Matter: A Biologist Explains Why We Should Treat Animals with Compassion and Respect was also published in 2007 (Shambhala Publications) and Temple University Press published Marc's children's book, Animals at Play: Rules of the Game in 2008. The two-volume revision and expansion of Marc's 1998 Encyclopedia of Animal Rights and Animal Welfare was published in 2010 (ABC-CLIO) and The Animal Manifesto: Six Reasons For Expanding Our Compassion Footprint was also published in 2010 (New World Library). Ignoring Nature No More: The Case For Compassionate Conservation will soon be published by the University of Chicago Press, a collection of Marc's essays from Psychology Today called Why Dogs Hump and Bees Get Depressed: The Fascinating Science of Animal Intelligence, Emotions, Friendship, and Conservation will be published in Fall 2013 by New World Library, and Rewilding Our Hearts will be published in Fall 2014 by New World Library. Jill Robinson (founder of Animals Asia) and Marc's children's book titled Jasper's Story: Saving Moon Bears has also been published by Sleeping Bear Press.

 Marc's work has been featured on 48 Hours, in Time Magazine, Life Magazine, U.S. News and World Report, The New York Times, New Scientist, BBC Wildlife, Orion, Scientific American, Ranger Rick, National Geographic Kids, on NPR, BBC, Fox, NaturGEO, in a National Geographic Society television special ("Play: The Nature of the Game"), Discovery TV's "Why Dogs Smile and Chimpanzees Cry," Animal Planet's "The Power of Play," National Geographic Society's "Hunting in America," and more recently in "What Animals Think" and PBS Nature's "Why We Love Cats and Dogs" and  "Animal Odd Couples." Marc has also appeared on CNN, Good Morning America, and 20/20.

In 1986 Marc became the first American to win his age-class at the Tour du Haut Var bicycle race (also called the Master's/age-graded Tour de France). Among Marc's hobbies are cycling, skiing, hiking, and reading spy novels.




Relative links
- Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Marc_Bekoff -- Fb 
- Ethologists for the Ethical Treatment of Animals Citizens for Responsible Animal Behavior Studies Marc Bekoff and Jane Goodall (co-founders): http://www.ethologicalethics.org/
- Psychology Today: http://www.psychologytoday.com/experts/marc-bekoff-phd 
- goodreads: http://www.goodreads.com/author/show/78341.Marc_Bekoff
- Portraits

- The Hearts and Minds of Animals: A Discussion with Dr. Marc Bekoff: http://www.forbes.com/sites/michaeltobias/2012/05/21/the-hearts-and-minds-of-animals-a-discussion-with-dr-marc-bekoff/



Videos
- Marc Bekoff speech at 2010 Voiceless Awards: http://youtu.be/D95QGl47Aiw
- Interview with Marc Bekoff at Voiceless's 2010 Awards Event: http://youtu.be/MEXnKdTwazM
- Science & Animal Activism with Marc Bekoff: http://youtu.be/bZ9lq97RQ6U
- Marc Bekoff - Animal Behavior and Emotions: http://youtu.be/HOWnXJW9LjI






Παρασκευή 5 Ιουλίου 2013

Όταν ήμουν παιδί, ονειρεύτηκα πως ήμουν κτηνίατρος...






Όταν ήμουν παιδί, ονειρεύτηκα πως ήμουν κτηνίατρος... Σαν φοιτήτρια της κτηνιατρικής, άνοιξα διάπλατα  τα μάτια μου και το μυαλό μου, να μάθω όσο περισσότερα μπορούσα από την επιστήμη που έπρεπε να εφαρμόσω εξασκώντας αυτό το επάγγελμα. Η πορεία μου, μέσα από μεγάλες δυσκολίες και πολλούς αναγκαστικούς συμβιβασμούς, με έκανε πολλές φορές να αμφισβητήσω την ηθική του επαγγέλματος που είχα επιλέξει. 


Μέσα μου βαθειά, μπορεί να ξέρω ότι οι προθέσεις μου ήταν πάντοτε αγνές και αγαθές, η ανάγκη της επιβίωσης όμως και οι σκληρές δοκιμασίες του εκπαιδευτικού προγράμματος που έπρεπε να περάσω, με έφεραν πολλές φορές στη θλιβερή θέση να παραδεχτώ ότι είχα προδώσει τα συναισθήματα της συμπόνοιας και της αγάπης μου για τα ζώα.

Αργότερα, στην καθημερινή επαγγελματική μου ζωή, αναγκάστηκα να έρθω και πάλι σε σύγκρουση με την ανάγκη της επιβίωσης πολλές φορές. "Ένας από τους πρώτους πελάτες που διάβασε την ταμπέλλα του ιατρείου μου και μπήκε, κρατώντας το σκύλο του από το λουρί, με ρώτησε αν έκοβα αυτιά και ουρές. Όταν απάντησα πως 'όχι, δεν είχα κάνει κάτι τέτοιο ποτέ', κατάλαβα πως θύμωσε. 'Δε σκοπεύω να επιστρέψω στο σπίτι  χωρίς να έχω κόψει την ουρά και τα αυτιά του σκύλου', μού είπε. Ύστερα όμως, είδε το ύφος μου και κατάλαβε. 'Σκοπεύεις να με καταγγείλεις στην αστυνομία;', ρώτησε στεγνά. Με όσο περισσότερο σταθερή φωνή μπορούσα, τού απάντησα 'ναι' και κινήθηκα πλησιάζοντας το τηλέφωνο. Γύρισε την πλάτη του κι' έφυγε, όμως, από τότε, κάθε φορά που περνάω έξω από το σπίτι του - μένει κοντά μου, λίγα τετράγωνα πιο πέρα - ένας κόμπος σφίγγει το στομάχι μου, καθώς βλέπω το σκυλί να παίζει στην αυλή του χωρίς αυτιά και ουρά", διηγείται η νεαρή κτηνίατρος Lynn Henderson στη διαδικτυακή της σελίδα Vetethos.

"Εσείς οι κτηνίατροι που αγαπάτε τα ζώα, είστε χορτοφάγοι;" Αυτή είναι μια ερώτηση που γνωστοί και φίλοι μού κάνουν συχνά, ειδικά τα τελευταία χρόνια. "Κάθε άλλο", είμαι υποχρεωμένη να απαντήσω ειλικρινά. Οι περισσότεροι κτηνίατροι είναι κρεατοφάγοι. Ξέρω ότι οφείλω να σεβαστώ τις διατροφικές  συνήθειες του καθενός, βρίσκω όμως ότι αυτό αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα για συζήτηση: Ξοδεύουμε μια ολόκληρη ζωή προσπαθώντας να τα θεραπεύσουμε, να ανακουφίσουμε τον πόνο της αρρώστειας τους και να γιατρέψουμε τα τραύματά τους. Ξενυχτάμε διαβάζοντας και παρακολουθώντας την ιαματική διαδικασία που σαν θαύμα διατρέχει το σώμα τους, τους δίνουμε φάρμακα, περνάμε ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μας μαζί τους, με την ψυχή αδειασμένη πάνω στα χέρια μας, προσπαθώντας να εκτελέσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο χειρουργικές επεμβάσεις. Κι' ύστερα, με τα ίδια αυτά τα χέρια, τα οδηγούμε στο θάνατο, γιατί δεν τα θέλει πια κανείς, ή γιατί είναι ζώα που χρησιμοποιούνται για τροφή και πρέπει να βάλουμε την υπογραφή μας, προκειμένου να οδηγηθούν στο σφαγείο. "Αξιοποίηση", έτσι τη λένε στην Ελλάδα τη σφαγή, πρέπει να σάς πω.  



Είναι προφανές ότι (στην Ελλάδα τουλάχιστον) η φιλοζωία νομιμοποιείται μόνον σε σχέση με τα λεγόμενα "ζώα συντροφιάς". Τα "παραγωγικά" μπορεί να συμπεριλαμβάνονται στις επιστημονικές, όχι όμως και στις φιλοζωικές μας ανησυχίες. Όπως δεν συμπεριλαμβάνονται και τα ζώα των ζωολογικών κήπων και των θεαμάτων, τα άλογα των ιπποδρομιών, τα ζώα που χρησιμοποιούνται για πειράματα στα εργαστήρια (όχι πειραματόζωα, όχι έτσι, "ζώα εργαστηρίου" μάς είπαν ότι πρέπει να τα λέμε), και τα "γουνοφόρα", που εντάσσονται και αυτά στον κλάδο των λεγόμενων "παραγωγικών". Και χρησιμοποιώ τα εισαγωγικά, όπως επίσης και τη λέξη "λεγόμενα", για να τονίσω την διάκριση των ζώων στις διάφορες κατηγορίες, που έχει γίνει από τον άνθρωπο και την "επιστήμη", με βάση τη "χρησιμότητά" τους.

Μάς συγκινεί η περίθαλψη και η προστασία της άγριας πανίδας, λατρεύουμε τα ζώα και τα θέλουμε ελεύθερα. Ταυτόχρονα όμως οφείλουμε να πάμε όπου μάς καλέσουν και δεν μάς ενδιαφέρει αν ο ιδιοκτήτης του ζωολογικού κήπου είναι καλός ή κακός, νόμιμος ή παράνομος, ούτε ξεχωρίζουμε όμορφα ή άσχημα, νόμιμα ή παράνομα ζώα, αλλά τα βοηθάμε όσο περισσότερο μπορούμε όλα ανεξαιρέτως.

Μπορεί να διαφωνούμε με το κυνήγι, σεβόμαστε όμως τη βιομηχανία που έχει αναπτυχθεί γύρω από αυτό, καθώς επίσης και τους εργαζόμενους που απασχολεί, και φυσικά θεραπεύουμε τα κυνηγόσκυλα. Μπορεί να διαφωνούμε με την ασυλοποίηση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς στα διάφορα "καταφύγια", ο δικός μας ρόλος όμως περιορίζεται μόνο στην κτηνιατριακή τους φροντίδα. Μπορεί να θέλαμε να βλέπουμε όλες τις αγελάδες ελεύθερες, να βόσκουν στον αγρό, σαν κτηνίατροι όμως οφείλουμε να υπηρετούμε την εντατικοποιημένη κτηνοτροφία. Θα θέλαμε όλα τα ζώα να πεθαίνουν ανώδυνα, βλέπουμε την αγωνία τους, ακούμε τις κραυγές τους στα σφαγεία, όμως τι να κάνουμε, υπάλληλοι είμαστε και μεις... Άλλωστε, κάπου στα φοιτητικά μας συγγράμματα, είχαμε διαβάσει ότι η κακοποίηση των ζώων προ της σφαγής αποφεύγεται γιατί δημιουργεί προβλήματα στο κρέας, και μάς καθησυχάζει ιδιαίτερα αυτό το ασύστολο ψέμμα.

Ξέρουμε πώς παράγεται το φουά γκρα, αν τύχει όμως και κάποιος πελάτης μάς το προσφέρει σαν δώρο, το αλείφουμε στο ψωμί μας και το τρώμε με μεγάλη ευχαρίστηση, γιατί είναι περιζήτητο και πανάκριβο και χαιρόμαστε όταν μπορούμε να το αποκτήσουμε δωρεάν.

Είμαστε ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι. Στα Πανελλήνια Κτηνιατρικά Συνέδρια, έχουμε ειδικές συνεδρίες για την "ευζωία" όλων των ζώων, και φυσικά και των παραγωγικών. Μάς είπαν ότι η εντατική εκτροφή μπορεί να εξασφαλίσει και τη δημόσια υγεία και την ευζωϊα των ζώων, αν τηρούνται συγκεκριμένοι και αυστηροί κανόνες και αν διενεργούνται συνεχείς έλεγχοι από τις αρμόδιες αρχές. Όσο δεν ακούμε για διατροφικά σκάνδαλα, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι και έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Αν μάς την πέσει κανένας περίεργος, κανένας απ' αυτούς τους "ακραίους" χορτοφάγους ή vegan, τού λέμε πως "στην Ελλάδα, ασφαλώς και υπάρχουν μονάδες εκτροφής παραγωγικών ζώων που δεν είναι όπως θα έπρεπε, όπως σε όλο τον κόσμο, υπάρχουν όμως και εξαιρετικές εκτροφές που θα ζήλευαν πολλές προηγμένες χώρες".

Μάς δίδαξαν ότι τα ζώα των εκτροφών δημιουργήθηκαν για να εξυπηρετούν τις ανάγκες των ανθρώπων, όπως επίσης και τα ζώα των εργαστηρίων. Και, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι και τα ζώα συντροφιάς, ανάγκες των ανθρώπων εξυπηρετούν και αυτά, και ότι οι κτηνίατροι οφείλουν να πειθαρχούν αδιαμαρτύρητα στις ανάγκες που επιβάλλουν τα εκάστοτε κυρίαρχα συστήματα, όπως και στις απαιτήσεις των ιδιοκτητών τους. Αν δεν το αντέχουμε αυτό, ας μην επιλέγαμε το συγκεκριμένο επάγγελμα και τη συγκεκριμένη επιστήμη - αυτό δεν μάς το δίδαξαν, το άφησαν όμως να αιωρείται σε κάθε μας βήμα, κάθε στιγμή, πάνω από το κεφάλι μας σαν απειλή. 

Αυτές είναι οι επίσημες θέσεις των κτηνιάτρων, και τις μεταφέρω σήμερα σε αυτό το μπλογκ, αντιγράφοντας συζητήσεις που έγιναν κατά καιρούς σε διάφορους διαδικτυακούς ή/και φυσικούς τόπους, με μετατροπή τους σε ενιαίο κείμενο. Και μπορεί να μην αποτελούν δικές μου θέσεις, ούτε και θέσεις του κάθε κτηνιάτρου  ξεχωριστά και ατομικά, είναι όμως επίσημες, και τις αντιγράφω πιστά, έτσι όπως τις έχω συναντήσει κατά καιρούς, άμεσα ή έμμεσα καταγεγραμμένες. 



http://tinyurl.com/cjfdl8n

Όταν ήμουν παιδί και ξεγέννησα την πρώτη μου γάτα, ονειρεύτηκα πως ήμουν κτηνίατρος... Έπειτα, το όνειρο βγήκε αληθινό. Κι' έγινα. Κι' έπειτα, στην καθημερινή επαγγελματική μου ζωή, τα συναισθήματα της συμπόνοιας και της αγάπης μου για τα ζώα ήρθαν σε σύγκρουση με την ανάγκη της επιβίωσης πολλές φορές, από νωρίς. Κανένας φοιτητής κτηνιατρικής δεν παίρνει πτυχείο αν δεν περάσει ένα μεγάλο (ατέλειωτο) κομμάτι της ζωής του στα σφαγεία. Όλοι οι άνθρωποι υποχρεώνονται να κάνουν συμβιβασμούς, μέχρι να βρουν το μονοπάτι της επιστροφής που οδηγεί πίσω στον κόσμο των ιδανικών τους. Αν αντέξουν. 
 



Photo1: εγώ κάπου 9 ετών  με την πρώτη μου γάτα που την έλεγαν Ζουζού

Photo2: εγώ στην φοιτητική εστία Θεσσαλονίκης

Photo5: εγώ κάπου 7 ετών