Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2020

Στερεοτυπική συμπεριφορά στα ζώα




                                 https://youtu.be/NXPCIn_-O50


Ο όρος "στερεοτυπική συμπεριφορά" αναφέρεται σε όλα τα είδη των ζώων και χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια συμπεριφορά που είναι μονότονη, επαναλαμβανόμενη, δεν εξυπηρετεί κάποιον προφανή σκοπό και εκδηλώνεται κάτω από συνθήκες αιχμαλωσίας ή, γενικότερα, υπέρμετρου και παρατεταμένου στρες. Στους ζωολογικούς κήπους, βλέπουμε συχνά μεγάλα αιλουροειδή να βηματίζουν συνεχώς, διαγράφοντας την περίμετρο του κλουβιού τους ή το διάστημα ανάμεσα σε δύο πραγματικά ή νοητά όρια. Σε καταφύγια αδεσπότων ή σε χώρους "συλλεκτών", όπου παρατηρείται το φαινόμενο της παρασυσσώρευσης, μπορεί να συναντήσουμε γάτες που γλείφουν και περιποιούνται το τρίχωμά τους ακατάπαυστα, και στα κλουβιά των χοιρομητέρων μπορεί να δούμε ζώα που κάνουν συνεχείς μασητικές κινήσεις χωρίς τροφή (sham chewing). Tα τρία πιο συνηθισμένα είδη στερεοτυπικής συμπεριφοράς είναι η άσκοπη βάδηση, η εξεζητημένη αυτοπεριποίηση που μπορεί να φτάσει μέχρι τον αυτοτραυματισμό, και οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις "ψευδομάσησης".

Στους ζωολογικούς κήπους, ο άσκοπος βηματισμός παρατηρείται κυρίως στα σαρκοφάγα που έχουν την έμφυτη ανάγκη να μετακινούνται διανύοντας μεγάλες αποστάσεις, όπως τα αιλουροειδή (τίγρεις, λιοντάρια, τζάγκουαρ κλπ) και τα κυνοειδή (λύκοι, αλεπούδες, τσακάλια και ντίγκο). Στα αρχικά στάδια, τα εξωτερικά ερεθίσματα μπορούν να αποσπάσουν την προσοχή των ζώων, σε προχωρημένες καταστάσεις όμως τα άτομα που εμφανίζουν αυτήν την κινητική στερεοτυπία φαίνονται σαν να έχουν περιπέσει σε έκσταση και κανένα εξωτερικό ερέθισμα (οπτικό, πχ παρουσία ανθρώπων ή άλλων ζώων κλπ, ή ηχητικό, πχ φωνές, κρότοι κλπ) δεν μπορεί να σταματήσει τον αδιάκοπο βηματισμό τους. Μια μελέτη λιονταριών σε ζωολογικούς κήπους έδειξε ότι τα ζώα αυτά περνούν σχεδόν το μισό του εικοσιτετραώρου τους βηματίζοντας, ενώ σε ελεύθερη κατάσταση αναπαύονται μέχρι και 20 ώρες την ημέρα - τεράστια διαφορά! Άσκοπος βηματισμός παρατηρείται επίσης και σε ελέφαντες και, ενώ αρχικά αυτή η συμπεριφορά εκδηλώνεται με σκοπό να μετριάσει το stress, εν τέλει φαίνεται ότι το εντείνει. Σύμφωνα με ορισμένες μελέτες, η εκδήλωση της αφύσικης συμπεριφοράς προσφέρει μια στιγμιαία ανακούφιση λόγω έκκρισης ενδορφινών, γι' αυτό και τα ζώα καταλήγουν να εξαρτώνται απ' αυτήν και την επαναλαμβάνουν.
 
animalbiosciences
στήθος παπαγάλου cockatoo
από αυτοτραυματισμό
Η εξεζητημένη αυτοπεριποίηση (γλύψιμο, δάγκωμα, τράβηγμα) του τριχώματος (στα θηλαστικά) ή του πτερώματος (στα πτηνά, όπως οι παπαγάλοι) μπορεί να οδηγήσει σε ένα δέρμα απογυμνωμένο από τρίχες και φτερά έως και σε επώδυνες αλλοιώσεις των περιοχών που δέχονται την περιποίηση. Παρατηρείται τόσο στα τρωκτικά (ποντίκια, ινδικά χοιρίδια, κουνέλια κλπ) όσο και στα πρωτεύοντα (μαϊμούδες, χιμπαντζήδες κλπ) των εργαστηρίων, στους παπαγάλους και άλλα πουλιά, και στις γάτες που αντιμετωπίζουν εγκλεισμό ή άλλες στρεσσικές καταστάσεις. Τα ζώα αυτά εκδηλώνουν μια ακατανίκητη παρόρμηση για αυτοπεριποίηση ή/και μια εξεζητημένη ενασχόληση με το ίδιο τους το σώμα, και αυτό μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε αυτοακρωτηριασμό ολόκληρων μελών του σώματος (ουρά, πόδια κλπ).
 
dolphins/stereotypical-behaviors/
Η ψευδομάσηση, δηλαδή η συνεχής και μονότονη κίνηση των γνάθων που μιμείται την μάσηση, είναι ένα ακόμη είδος αποκλίνουσας συμπεριφοράς, πολύ συχνή στις χοιρομητέρες που ζουν περιορισμένες σε ατομικά κλουβιά λοχείας και τοκετού. Αυτή η συμπεριφορά μιμείται ακριβώς την κίνηση που κάνουν οι γνάθοι όταν αλέθουν την τροφή, χωρίς όμως να υπάρχει τροφή. Τα ζώα που επαναλαμβάνουν αυτήν την κίνηση καταλήγουν να βγάζουν αφρούς από το στόμα. Κάτι ανάλογο μπορεί να παρατηρηθεί και σε ζωολογικούς κήπους, όπου τα ζώα μασούν ακατάπαυστα τα κάγκελα των κλουβιών τους και, ενώ αυτό μερικές φορές ερμηνεύεται από τους επισκέπτες σαν χαιρετισμός, στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο παρά μια έκκληση βοήθειας. Τα δελφίνια εκδηλώνουν επίσης αφύσικες συμπεριφορές και στερεοτυπίες, όπως έμετοι, απάθεια και συνεχής παραμονή στην επιφάνεια του νερού ("logging"), κολύμβηση σε συνεχείς επαναλαμβανόμενους κύκλους, επίμονο και συνεχές δάγκωμα - μάσηση σε κάγκελα και τοιχώματα, αυτοτραυματισμοί και επαναλαμβανόμενοι εκβρασμοί στις πλατφόρμες των δελφιναρίων.
 
Οι παραπάνω συμπεριφορές οφείλονται στην στέρηση και ματαίωση (frustration) της εκπλήρωσης έμφυτων φυσικών αναγκών που ορίζονται από την φύση των διαφόρων ειδών, και αυτές οι ανάγκες μπορεί να είναι περιβαλλοντικές, διατροφικές, κοινωνικές ή άλλες. Για παράδειγμα, ο συνεχής και άσκοπος βηματισμός είναι αποτέλεσμα της στέρησης ζωτικού χώρου, ενώ ο αυτοτραυματισμός είναι συνήθως αποτέλεσμα στέρησης συντροφιάς ατόμων του ιδίου είδους ή (αντιθέτως) συνωστισμού. Οι γάτες υποφέρουν περισσότερο από τον συνωστισμό, ενώ τα πρωτεύοντα έχουν ανάγκη από σύνθετες κοινωνικές ομάδες.
 
Fur farming in Finland
Εστιάζω αυτήν την μικρή παρουσίαση περισσότερο  στους ζωολογικούς κήπους, γιατί νομίζω πως ο προβληματισμός για την ευζωία αυτής της κατηγορίας ζώων δεν είναι αρκετός (τουλάχιστον στην χώρα μας), στερεοτυπίες όμως δεν εμφανίζουν μόνο τα ζώα των ζωολογικών κήπων αλλά ΟΛΑ τα είδη, όταν βρεθούν κάτω από στρεσσικές συνθήκες. Αθέατα στα κλουβιά τους υποφέρουν τα πειραματόζωα (που η επιστημονική κοινότητα τα θέλει να λέγονται "ζώα εργαστηρίου"), και τα ζώα συντροφιάς δεν υποφέρουν λιγότερο όταν βρεθούν σε ακατάλληλες συνθήκες. Τραγική εικόνα αυτοτραυματισμού λόγω εξεζητημένης αυτοπεριποίησης μπορεί να παρουσιάσουν επίσης ορισμένα πουλιά στα κλουβιά, ιδίως παπαγάλοι, πολλά από τα ζώα της σύγχρονης κτηνοτροφίας, και βεβαίως τα λεγόμενα "γουνοφόρα". Η ευθύνη για την στερεοτυπική συμπεριφορά των ζώων που βρίσκονται κάτω από ανθρώπινη φροντίδα είναι τεράστια, γιατί τα ζώα υποφέρουν και εξαναγκάζονται να συμπεριφέρονται αφύσικα και αυτοκαταστροφικά. Ειδικά για την αιχμαλωσία στους ζωολογικούς κήπους, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε ζώο - "έκθεμα" σε τέτοιου είδους χώρους, πολύ συχνά ελάχιστη έως καμία σχέση έχει με αυτό που πραγματικά είναι στην ελεύθερη κατάσταση, ακόμα και όταν υποτίθεται ότι "προσαρμόζεται" στο περιβάλλον της αιχμαλωσίας, γεγονός που θέτει σε σοβαρή αμφισβήτηση τον υποτιθέμενο "εκπαιδευτικό" ρόλο των εγκαταστάσεων αυτών. 

Filikaki 

Πρώτη ανάρτηση εδώ

Με πληροφορίες από One Green Planet -- Ζωολογικοί κήποι: Πώς η Αιχμαλωσία επηρεάζει την Ψυχοδιανοητική Ισορροπία και την Ευζωία των Ειδών (Beyond the Zoo: How Captivity Affects the Mental Well-Being of All Animals), της Di Lamont


ΥΓ. Μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση της στερεοτυπικής συμπεριφοράς στα ζώα διάβασα και στο βιβλίο TΑ ΖΩΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ 
(Animals Make us Human - 2009), στην οποία επιφυλάσσομαι να επανέλθω. 


Επιλεκτικές αναφορές


Σχετικοί σύνδεσμοι: ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΙ ΚΗΠΟΙ, ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ; -- CAN ZOOS AND AQUARIUMS PLAY NOAH?? -- ABNORMAL BEHAVIOUR OF ANIMALS IN CAPTIVITY  


Και μια παλαιότερη προσέγγιση από διαφορετική σκοπιά: To stress της αιχμαλωσίας - Μία ενδιαφέρουσα φυσιοπαθολογική προσέγγιση (αναδημοσίευση στο antizoos.blogspot.com) -- Misty the dolphin
: μια παλιά σημείωση που γράφτηκε με αφορμή τον Misty, ένα δελφινάκι που με είχε κάποτε συγκινήσει πολύ. Στερεοτυπία του ήταν η ασταμάτητη ενασχόληση με ένα εξάρτημα που έμοιαζε με κίτρινη μπάλα. Δεν ξέρουμε αν ζει, όμως εδώ βρίσκεται ακόμα αναρτημένη η ιστορία του. 

Δερματικές αλλοιώσεις σε αιχμάλωτα δελφίνια


Τα δελφίνια που χρησιμοποιούνται σε προγράμματα κολύμβησης με το κοινό, έχουν συνήθως στο δέρμα τους εκδορές και πληγές που δεν κλείνουν (άτονα έλκη) εξ αιτίας αδέξιων χειρισμών, ενώ το ρύγχος τους είναι γδαρμένο επειδή εξαναγκάζονται να σπρώχνουν τους ανθρώπους μέσα στο νερό ή να δίνουν "φιλιά" από τα οποία θα προκύψουν χιλιάδες "selfie".  

Σε όλα τα αιχμάλωτα δελφίνια, δεν λείπουν βεβαίως και οι μεταξύ τους καυγάδες, όπως άλλωστε και τα χαλασμένα δόντια επειδή πολύ συχνά μασούν επίμονα τα τοιχώματα της δεξαμενής ή του περίκλειστου χώρου τους, εκδηλώνοντας στερεοτυπική συμπεριφορά. Όταν δελφίνια από διαφορετικές ομάδες με διαφορετική γεωγραφική προέλευση και κουλτούρα εξαναγκάζονται να συμβιώσουν, η επικοινωνία μεταξύ τους είναι πολύ δύσκολη και αυτό, σε συνδιασμό με το στρες της αιχμαλωσίας, κάνει τους καυγάδες αναπόφευκτους, πόσο μάλλον όταν η στενότητα του ζωτικού χώρου δεν προσφέρει καμία δυνατότητα διαφυγής. 

Ένας άλλος λόγος εμφάνισης δερματικών προβλημάτων είναι τα ηλιακά εγκαύματα, καθώς, μέσα στις ρηχές για τα μέτρα τους δεξαμενές,  δεν έχουν την δυνατότητα να καταδυθούν αρκετά βαθειά για να προστατευτούν. Το χλώριο και τα άλλα αντισηπτικά που διαλύονται μέσα στο νερό μπορούν επίσης να προκαλέσουν σοβαρές αλλοιώσεις στο δέρμα και ακόμη σοβαρότερες στα μάτια (οι οποίες ενδέχεται να φτάσουν μέχρι την τύφλωση), ενώ διάφορα υλικά από το περιβάλλον μπορεί να καταλήξουν μέσα στις δεξαμενές, αυξάνοντας ακόμη περισσότερο την πιθανότητα για δερματικούς ερεθισμούς και μικροβιακές επιπλοκές.


Dolphins who participate in swim with interactions are regularly observed with persistent wounds and abrasions from being handled by customers, their beaks raw from pushing guests through the water or being grasped for kisses and photo ops. Other wounds are observed as the result of aggressive outbursts from tank companions, as bullying has been regularly documented. Dolphin and whales in captivity are often documented with compromised teeth, often the result of frustrated chewing on their tank walls. 


Φωτογραφία από Stop Attica Zoological Park Dolphinarium (Athens - Greece)

at https://bit.ly/32023K7





Πηγή FACTS ABOUT DOLPHIN CAPTIVITY at https://www.dolphinproject.com/campaigns/captivity-industry/facts-about-captivity/ -- Ric O'Barry's Dolphin Project

Σημ: Αν η συγκεκριμένη φωτογραφία σάς θυμίζει κάτι, δείτε το άρθρο της Πόπης Τσαπανίδου που δημοσιεύτηκε στις 4 Ιουλίου του 2018, με τίτλο "Τα δελφίνια στο Αττικό Πάρκο υποφέρουν και εμείς χειροκροτάμε ακόμα πιο δυνατά" εδώ ή εδώ. Η ίδια φωτογραφία δημοσιεύτηκε επίσης και στο vice.com στις 17 Ιουλίου 2018 (αναδημοσίευση και εδώ), όπου μπορείτε να δείτε δύο διαφορετικές "εκτιμήσεις" για τα δερματικά προβλήματα και τις "γρατζουνιές" των δελφινιών του Αττικού Πάρκου. 

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2020

Cowspiracy

Ένα ντοκιμαντέρ για τις επιπτώσεις της σύγχρονης κτηνοτροφίας


Cowspiracy  greek subs Με ελληνικούς υπότιτλους



"Cowspiracy may be the most important film made to inspire saving the planet." -Louie Psihoyos, Oscar-Winning Director of " The Cove"

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2020

Τρέχα να σωθείς στην αγάπη και η ειρήνη θα ακολουθήσει


H ομιλία του Χοακίν Φίνιξ στην χτεσινή απονομή των Όσκαρ

                                 


https://youtu.be/XMAN0ATcH4g

Θεέ μου, είμαι τόσο γεμάτος από ευγνωμοσύνη αυτή τη στιγμή που δεν αισθάνομαι υπεράνω κανενός γιατί όλοι όσοι βρισκόμαστε εδώ, οι συνυποψήφιοί μου και όλοι, μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη, την αγάπη για τον κινηματογράφο. Και αυτή η μορφή της έκφρασης μού έχει προσφέρει μια επληκτική ζωή. Δεν ξέρω τι θα γινόμουν χωρίς αυτήν. Το μεγαλύτερο δώρο όμως που έχει δοθεί σε μένα, όπως και σε πολλούς από σάς, είναι η ευκαιρία να χρησιμοποιήσουμε τη φωνή μας μιλώντας για λογαριασμό εκείνων που δεν έχουν φωνή. 

Πολλές φορές έχω σκεφτεί για μερικά από εκείνα τα "άβολα" θέματα που μάς αφορούν όλους. Κάποιες φορές μπορεί να αισθανόμαστε - ή έτσι μάς κάνανε να αισθανόμαστε - πως είμαστε διαφορετικοί, πως αγωνιζόμαστε για να υπερασπιστούμε διαφορετικά πράγματα, όμως εγώ νομίζω πως σε αυτήν την διαφορετικότητα υπάρχει κάτι κοινό. Νομίζω πως είτε μιλάμε για την ανισότητα των φύλων ή τον ρατσισμό ή τα δικαιώματα των queer, είτε για τα δικαιώματα των ιθαγενών ή τα δικαιώματα των ζώων, τελικά αναφερόμαστε στο ίδιο πράγμα, στον αγώνα κατά της αδικίας. Τελικά μιλάμε για τον αγώνα εναντίον της πεποίθησης πως ένα έθνος, ένας άνθρωπος, μια φυλή, ένα γένος ή ένα είδος έχει το δικαίωμα να κυριαρχεί, να ελέγχει, να χρησιμοποιεί και να εκμεταλλεύεται ατιμώρητα κάποιο άλλο. 

Και νομίζω πως έχουμε τόσο πολύ αποσυνδέσει τον εαυτό μας από τον φυσικό κόσμο, και πως εκείνο τελικά για το οποίο πολλοί από εμάς φταίμε είναι αυτή η εγωκεντρική κοσμοθεωρία που έχουμε. Εισβάλλουμε στον φυσικό κόσμο και τον λεηλατούμε για τις πηγές του. Αισθανόμαστε, χωρίς δεύτερη σκέψη, ότι έχουμε το δικαίωμα να γονιμοποιούμε με το ζόρι μια αγελάδα και μετά να παίρνουμε το μικρό της, ακόμα κι' όταν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι εκείνη  υποφέρει και θρηνεί για τον αποχωρισμό, και νομίζουμε πως δεν υπάρχει τίποτα κακό σε όλο αυτό. Ύστερα παίρνουμε το γάλα το προορισμένο για να θρέψει το μικρό και το βάζουμε στον καφέ και στο πρωινό μας, και δεν τολμάμε να αλλάξουμε κάτι από τις συνήθειες μας, γιατί το θεωρούμε μεγάλη παραίτηση και θυσία. Όμως εμείς οι άνθρωποι είμαστε προικισμένοι με αρκετή εφευρετικότητα, δημιουργικότητα και ευφυία και νομίζω πως, με οδηγό την αγάπη και την συμπόνοια, μπορούμε να δημιουργήσουμε, να αναπτύξουμε και να πραγματοποιήσουμε αλλαγές επωφελείς τόσο για τον εαυτό μας όσο και για όλα τα συναισθανόμενα πλάσματα και για το περιβάλλον. 

Και γω έχω υπάρξει ελεεινός άνθρωπος στην ζωή μου. Εγωιστής. Σκληρός μερικές φορές. Όχι και τόσο συνεργάσιμος. Αγνώμων. Όμως όλοι εσείς, τώρα εδώ, μόλις μού δώσατε μια δεύτερη ευκαιρία. Έτσι συμβαίνει πάντα όταν βρισκόμαστε στα καλύτερά μας, όταν υποστηρίζουμε ο ένας τον άλλον και όχι όταν τον απορρίπτουμε για τα λάθη του. Όταν βοηθάμε ο ένας τον άλλον να αναπτυχθεί, να πάει παραπέρα, να επανορθώσει. Και αυτό είναι η καλύτερη πλευρά της ανθρώπινης κοινωνίας. 

Στα δεκαεπτά του χρόνια, ο αδελφός μου έγραψε έναν στίχο που έλεγε "τρέχα να σωθείς στην αγάπη και η ειρήνη θα ακολουθήσει". -Χοακίν Φίνιξ

 

Απόδοση στα ελληνικά από Filikaki

Φωτογραφία από bbc.com



God, I'm full of so much gratitude right now and I do not feel elevated above any my fellow nominees or anyone of this room  because we share the same love, the love of film. Αnd this form of expression has given me the most extraordinary life. I don't know what I'd be without it. But I think the greater gift it has given me and many of us in this room is the opportunity to use our voice for the voiceless. 

I've been thinking a lot about some of the distressing issues that we are facing collectively. I think at times we feel, or were made to feel, that we champion different causes, but for me, I see commonality. I think, whether we're talking about gender inequality or racism or queer rights or indigenous rights or animal rights, we're talking about the fight against injustice. We're talking about the fight against the belief that one nation, one people, one race, one gender or one species has the right to dominate, control and use and exploit another with impunity.

I think that we've become very disconnected from the natural world, and many of us, what we're guilty of is an egocentric worldview -- the belief that we're the center of the universe. We go into the natural world, and we plunder it for its resources. We feel entitled to artificially inseminate a cow, and when she gives birth, we steal her baby, even though her cries of anguish are unmistakable. Then, we take her milk, that's intended for her calf, and we put it in our coffee and our cereal, and I think we fear the idea of personal change because we think that we have to sacrifice something to give something up. But human beings, at our best, are so inventive and creative and ingenious, and I think that when we use love and compassion as our guiding principles, we can create, develop and implement systems of change that are beneficial to all sentient beings and to the environment.

Now, I have been a scoundrel in my life. I've been selfish. I've been cruel at times, hard to work with and ungrateful, but so many of you in this room have given me a second chance. And I think that's when we're at our best, when we support each other, not when we cancel each other out for past mistakes, but when we help each other to grow, when we educate each other, when we guide each other toward redemption. That is the best of community.

When he was 17, my brother wrote this lyric. It said, "Run to the rescue with love, and peace will follow." -Joaquin Phoenix




Ακολουθεί αρνητική κριτική από πολλούς και διάφορους (περισσότερο ή λιγότερο "απολιτίκ") αλλά και από αριστερά: "Ωραία τα είπες στα Όσκαρ Χοακίν, αλλά…" (του Δημήτρη Τσίρκα -- 1 -- 3pointmagazine.gr): Είναι ζήτημα επιλογής, κάποιοι αποφασίζουν να είναι εγωιστές και άλλοι όχι; Και τι γίνεται με τις απρόσωπες δομές και τις κοινωνικές σχέσεις που σπρώχνουν διαρκώς τους ανθρώπους να είναι ανταγωνιστικοί για να επιβιώσουν; Ξέρεις μήπως πολλούς που τα κατάφεραν στις επιχειρήσεις ή και το Χόλιγουντ όντας αλτρουιστές και συνεργατικοί; Και αφού εντόπισες το πρόβλημα στον εγωκεντρισμό των ανθρώπων, εύκολα μετά βρήκες και τη λύση στην προσωπική αλλαγή, την οποία δεν πρέπει να τη φοβόμαστε. Ό,τι δηλαδή συστήνουν και τα άπειρα εγχειρίδια αυτοβοήθειας με τίτλους όπως "Τα 10 μυστικά της επιτυχίας"... Αυτός ο "μαγικός βολονταρισμός", όπως τον αποκαλεί ο ψυχολόγος Ντέιβιντ Σμέιλ – η πίστη ότι κάθε άτομο έχει τη δύναμη να γίνει ό,τι επιθυμεί – είναι η ανεπίσημη θρησκεία του σύγχρονου καπιταλισμού που την κηρύττουν τηλεπερσόνες, γκουρού επιχειρηματίες και σελέμπτριτις... Είναι επίσης το αντεστραμμένο είδωλο της διάχυτης κατάθλιψης που πηγάζει από την πεποίθηση ότι είμαστε όλοι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τη μιζέρια μας και γι αυτό την αξίζουμε. Και κάπως έτσι οι φτωχοί και οι αδύναμοι βρίσκονται πιασμένοι σε έναν φαύλο "διπλό δεσμό" από ένα σύστημα που τους μεταχειρίζεται σαν σκουπίδια και ταυτόχρονα τους λέει ότι μπορούν να πετύχουν όλα όσα θέλουν... Η ειλικρινής αυτοκριτική δεν γίνεται όταν κερδίζεις Όσκαρ με τους θαυμαστές να σε αποθεώνουν και να είναι πρόθυμοι να σου συγχωρήσουν τα πάντα. Γίνεται χωρίς φώτα, έχοντας απέναντι σου εκείνους που αδίκησες και δίχως πλήθος να σε εκθειάζει. Τη στιγμή που βασιλεύει ο πιο άγριος καπιταλισμός και τα θύματα του ψάχνουν για σωτήρες ανάμεσα στους δήμιούς τους.


Κατά τη γνώμη μου, το πολιτικό πρόσημο της ζωοφιλίας - όπως κάθε τι καινοφανές - είναι σχετικά αδιαφοροποίητο, συχνά ακαθόριστο, μερικές φορές επικίνδυνο και σε γενικές γραμμές αδιαμόρφωτο. Βρίσκω ενδιαφέρουσα την κριτική από αριστερά, αυτό όμως δεν μειώνει στο ελάχιστο την συγκίνηση που με έκανε να ανεβάσω και την δική μου απόδοση στα ελληνικά της ομιλίας του βραβευμένου Χοακίν, αμέσως μόλις την είδα, πόσο μάλλον διαβάζοντας κάποιες πρόχειρες μεταφράσεις που όχι μόνον την αδικούν αλλά κυριολεκτικά την σκοτώνουν. 

Πιστεύω στην δυνατότητα αλλαγής μέσα από τις προσωπικές αντιστάσεις του καθενός, έστω κι' αν αυτή δεν είναι απεριόριστη. Ασφαλώς και υπάρχει η μεγάλη πλειοψηφία ανθρώπων που δεν έχουν καμία - ή σχεδόν καμία - δυνατότητα επιλογής. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί την παθητικότητα εκείνων που έχουν, γιατί σαν προνομιούχοι μπορούν να καθορίσουν όχι μόνον την δική τους μοίρα αλλά και εκείνη των μη προνομιούχων. Και το βρίσκω τουλάχιστον παράλογο να βάλεται κάποιος για τις θέσεις του μόνο και μόνο γιατί τις υπερασπίζεται από θέση ισχύος, όταν αυτές οι θέσεις δεν ευνοούν το δικό του συμφέρον αλλά εκείνο των αδυνάμων. Είχα γράψει ένα μικρό κειμενάκι κάποτε και το προσυπογράφω ακόμα. Αν η αριστερά δεν συμμερίζεται την συμπόνοια σαν δύναμη ζωής, και την επανάσταση της τρυφερότητας σαν αντίσταση σ' ένα σύστημα που μάς ισοπεδώνει, τότε αισθάνομαι πως θέλω να καταφύγω και πάλι στον Χατζιδάκι που είχε πει "περιέχω την αριστερά αλλά η αριστερά δεν με περιέχει". 

 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Extension


Ο 45χρονος ηθοποιός σταμάτησε να τρώει κρέας από την ηλικία των 3 ετών. Τότε είχε βρεθεί με την οικογένειά του σε ένα φορτηγό πλοίο από τη Βενεζουέλα με προορισμό το Μαϊάμι και έβλεπε μαζί με τα αδέλφια του και τη μητέρα του τους ψαράδες να πετούν με μανία τα ζωντανά ψάρια στα σκαριά του πλοίου και να τα αφήνουν να πεθαίνουν αβοήθητα από ασφυξία ενώ σπαρταρούσαν... Αυτή ήταν η αρχή για να γίνει όχι απλώς βίγκαν αλλά και ακτιβιστής. Η PETA, Ανθρωποι για την Ηθική Μεταχείριση των Ζώων, τον ανακήρυξε Πρόσωπο της Χρονιάς για το 2019. «Οταν δεις τη φρίκη πίσω από τις κλειστές πόρτες και τα σφαγεία στη βιομηχανική κτηνοτροφία, συνειδητοποιείς ότι πρέπει να κάνεις κάτι δραστικό για να τη σταματήσεις», έχει δηλώσει ο Χοακίν Φίνιξ που αμέσως μετά την 26η τελετή απονομής των βραβείων SAG, όπου απέσπασε ακόμα ένα βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου για το «Τζόκερ», πήγε σε σφαγείο της Καλιφόρνιας προκειμένου να διαμαρτυρηθεί για την προγραμματισμένη σφαγή των χοίρων και να τους προσφέρει για τελευταία φορά νερό και συμπαράσταση μαζί με άλλους φιλόζωους. «Πολύς κόσμος δεν γνωρίζει τα βασανιστήρια και την αγωνία των ζώων στις διαδικασίες σφαγής των εργοστασίων κρέατος. Εγώ στέκομαι εδώ ως μάρτυρας. Οφείλω να είμαι εδώ», επεσήμανε εκείνη την ημέρα μιλώντας στο CNN. Εξάλλου το χορτοφαγικό μενού στα Οσκαρ και στις Χρυσές Σφαίρες παρατέθηκε κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας... Η αντίληψη του ανθρώπου ότι είναι ανώτερος δεν περιορίζεται μόνο στα ζώα. Η ίδια αντίληψη ήταν που έκανε τους αποικιοκράτες να ζωοποιούν τους αυτόχθονες κατοίκους και να τους αποκλείουν από την πολιτική κοινότητα και να τους στερούν δικαιώματα. Η αντίληψη ότι η ζωή τους είναι μικρότερης αξίας, κατώτερη, με εκείνους να έχουν δικαιώματα πάνω τους λόγω της ανωτερότητάς τους... Για πρώτη φορά ένας ηθοποιός που κερδίζει Οσκαρ δεν ευχαριστεί τη μαμά του και τον μπαμπά του, δεν αναλώνεται στο υπερφίαλο εγώ του, αλλά επιλέγει να μιλήσει για τα δικαιώματα των άλλων... Και τόλμησε να βάλει στην ίδια ατζέντα –όχι δεν τα έβαλε στο ζύγι– τα δικαιώματα των ζώων δίχως να τα υποτιμήσει ως δευτέρας κατηγορίας.  

από ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 17/02, της Σταματίνας Σταματάκου (facebook.com/story)

Έξι δελφίνια έχουν πεθάνει συνολικά στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο

Απλά μαθήματα αριθμητικής και όχι μόνον




https://bit.ly/2w8a04d
Σοκ προκαλούν οι δηλώσεις του διευθυντή του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου και η υποτίμηση της νοημοσύνης του τηλεοπτικού κοινού, κατά την αναμετάδοση από τα συστημικά Μ.Μ.Ε της είδησης για την παρέμβαση στο Περιφερικό Συμβούλιο Αττικής ακτιβιστών, οι οποίοι ντύθηκαν με στολές δελφινιών και πήγαν να στηρίξουν την συζήτηση που αιτήθηκε η παράταξη "Οικολογική Συμμαχία" σχετικά με τις συνεχιζόμενες παραστάσεις στο δελφινάριο, κατά παράβαση του Νόμου 4039/2012. Για "αστεία ιστορία κάποιων εμμονικών" κάνει λόγο στο StarTV ο διευθυντής του Αττικού Πάρκου. "Είμαστε διεθνώς πιστοποιημένο πάρκο", δηλώνει. "Εμείς δεν κάνουμε παράσταση για δελφίνια, κάνουμε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα και για δελφίνια και για άλλα ζώα. Έχουμε αθωωθεί τρείς φορές. Πληρώσαμε την πρώτη δόση του προστίμου και έχουμε κάνει προσφυγή στο διοικητικό δικαστήριο". "Ο κύριος Λεσουέρ παραδέχεται ότι έχουν πεθάνει στο Αττικό Πάρκο 5 δελφίνια από διάφορες αιτίες. Σημειώνει ωστόσο ότι "έχουν γίνει και 5 γεννήσεις", θεωρώντας προστατευμένα τα μικρά κήτη", περιγράφει ο τηλεοπτικός παρουσιαστής. Δείτε το βίντεο: 

                               https://youtu.be/XUtpC9kq4_w

Εκτός των άλλων λοιπόν, ο ιδιοκτήτης του διεθνώς πιστοποιημένου αυτού πάρκου χρειάζεται και μερικά μαθήματα αριθμητικής, δεδομένου ότι οι δηλώσεις του δεν συμφωνούν με την πραγματικότητα αλλά ούτε και με τους αριθμούς. Έξι (6) μικρά δελφινάκια συνολικά γεννήθηκαν στο δελφινάριο, από τα οποία τα τέσσερα (4) πέθαναν, και επέζησαν μόνον δύο (2) που μεταφέρθηκαν στην Λιθουανία. Ο ιδιοκτήτης του Αττικού Πάρκου, σε παλαιότερη δήλωσή του, αναφέρει το ένα από τα τέσσερα μικρά δελφινάκια που πέθαναν ως "αποβολή", αυτό όμως δεν είναι αληθές, δεδομένου ότι το πιστοποιητικό της νεκροψίας του αναφέρει ρητά ως αιτία θανάτου τον πνιγμό. Το ζωάκι αυτό, όντας αιμομεικτικό, γεννήθηκε με συγγενή ανωμαλία του ουραίου πτερυγίου, δεν μπόρεσε να επιπλεύσει, δεν μπόρεσαν και τα άλλα να το βοηθήσουν, και πνίγηκε.
 

Από τα έξι (6) δελφινάκια που γεννήθηκαν στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, τα τέσσερα (4) πέθαναν. Αυτό σημαίνει θνησιμότητα μεγαλύτερη από 66% (για την ακρίβεια 66,6666...) χωρίς να συμπεριλάβουμε και τον θάνατο της μητέρας των δύο από αυτά. Η μητέρα αυτή (το όνομά της ήταν Κάλλια -- Kallia), αφού απέρριψε το πρώτο της μωρό (το οποίο και πέθανε), ξαναγέννησε σε αφύσικα σύντομο χρονικό διάστημα, αρνήθηκε να δεχτεί και το δεύτερο μωρό της (που πέθανε επίσης και αυτό), και στην συνέχεια πέθανε και η ίδια από κατάρρευση των ζωτικών οργάνων και νεφρική ανεπάρκεια, σε ηλικία μόλις 11 ετών. Ακολούθησε ο θάνατος του μικρού Ωρίωνα από αδιευκρίνιστα αίτια, στις αρχές του 2016, λίγο μετά τον αποχωρισμό από την δική του μητέρα (Χλόη -- Bite), η οποία στάλθηκε πίσω στην Λιθουανία και τον άφησε μόνο του μαζί με άλλα δύο ενήλικα δελφίνια αρσενικά. Τον Αύγουστο του 2016, ήρθαν 4 δελφίνια από την Φινλανδία και λίγους μήνες αργότερα (Ιανουάριος 2017) πέθανε το ένα από αυτά (ο Ντέλφι -- Delfi), ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των θανάτων σε έξι (6). Οι πληροφορίες για τους πρώτους 4 θανάτους προκύπτουν από την διερεύνηση που πραγματοποίησε η Περιφέρεια Αττικής στις 13/01/15, μετά από καταγγελία σχετική με τον αριθμό των δελφινιών. Ο θάνατος του Ντέλφι ανακοινώθηκε στον κοινό από την ίδια την επιχείρηση, σε αντίθεση με τον θάνατο του Ωρίωνα που δεν ανακοινώθηκε άμεσα, γνωστοποιήθηκε και επιβεβαιώθηκε όμως αργότερα από δημοσιεύματα (1, 2 , flash.gr). 

Η Κάλλια (Kallia ή Gille -- 440098100003852) ήταν ένα ρινοδέλφινο της Μαύρης Θάλασσας (Τursiops Τruncatus Ponticus) που γεννήθηκε στο Lithuania Sea Museum (δελφινάριο Klaipeda) της Λιθουανίας στις 9/07/2002 από πατέρα "wild caught", τον Argas. Ήρθε στην Ελλάδα στις 24/03/2010, δεν κατάφερε ποτέ να φέρει σε πέρας τον ρόλο της μητρότητας που τής ανατέθηκε, και πέθανε στο Αττικό Πάρκο στις 27/09/2013. Σε αντίθεση με την πανηγυρική αναγγελία της άφιξής της, κατά την έναρξη λειτουργίας του πρώτου και μοναδικού δελφιναρίου στην Ελλάδα, το καλοκαίρι του 2010, ο θάνατός της γνωστοποιήθηκε στο κοινό μόνον μετά από καταγγελία, την οποία ακολούθησε αναγκαστική έρευνα από τις αρχές. Στην έκθεση νεκροψίας της περιγράφεται ένα δελφίνι που είχε βάρος 196 κιλά και μήκος σώματος 2,80 μέτρα και "σταμάτησε να συνεργάζεται με τους εκπαιδευτές του" στις 19 Σεπτεμβρίου 2013. "Χορήγηση αντισυλληπτικών χαπιών. Αντιβίωση και ορός γλυκόζης μαζί με ηλεκτρολύτες με οισοφαγικό καθετήρα. Χορήγηση τροφής επίσης με οισοφαγικό καθετήρα. Εξετάσεις αίματος, κοπράνων και ούρων. Λήψη δειγμάτων από τον φυσητήρα και το στομαχικό περιεχόμενο. Παρουσία υγρού στους πνεύμονες. Φλεγμονή λεπτού και παχέος εντέρου. Μη φυσιολογικός χρωματισμός ήπατος και χοληδόχου κύστεως. Μη φυσιολογική υφή νεφρών και ουρητήρων. Κοιλιακή κοιλότητα γεμάτη με σηπτικό υγρό. Λοιπά όργανα κατά φύσιν": αυτό ήταν για την Κάλλια το τίμημα της αναπαραγωγής στην αιχμαλωσία και το τέλος της μικρής της ζωής
          

https://www.atticapark.com/el/news/kai-onoma-aytoy-einai.800.html
Ο Ωρίωνας (Orion -- 968000010051948) γεννήθηκε στο Αττικό Πάρκο στις 31 Οκτωβρίου 2011, και πέθανε αρχές του 2016 - δεν έγινε γνωστή η ακριβής ημερομηνία. Μητέρα του ήταν η Χλόη (Bite), η οποία στάλθηκε πίσω στην Λιθουανία τον Οκτώβριο του 2015. Η γέννησή του ανακοινώθηκε στο κοινό και μάλιστα πανηγυρικά, όχι όμως αμέσως αλλά μόλις η επιβίωσή του κρίθηκε αρκετά εξασφαλισμένη. Η ανακοίνωση του Αττικού Πάρκου μάλιστα συνοδευόταν από πρωτότυπο διαγωνισμό για την ανάδειξη νονάς ή νονού, ως εξής: "Το δελφινάκι μας που γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2011 χρειάζεται όνομα και οι φίλοι του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου έχουν την ευκαιρία να γίνουν οι νονοί του επιλέγοντας ένα από τα τρία προτεινόμενα ονόματα εμπνευσμένα από την αρχαία ελληνική μυθολογία (ΚΡΟΝΟΣ – ΕΡΩΣ – ΩΡΙΩΝ)! Ταυτόχρονα όσοι απαντήσουν μπαίνουν αυτόματα σε κλήρωση όπου ένας υπερτυχερός θα έχει την ευκαιρία να ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΙ ΜΕ ΤΑ ΔΕΛΦΙΝΙΑ ΜΑΣ! Ο τρόπος συμμετοχής είναι πολύ απλός. Απλά επισκέπτεστε την σελίδα του Πάρκου στο facebook, επιλέγετε το όνομα που προτιμάτε και ίσως εσείς είστε ο τυχερός νικητής ή η τυχερή νικήτρια. Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει μέχρι τη Δευτέρα 16 Ιουλίου στις 12:00." 

facebook.com/cetabase/photos
Σε αντίθεση όμως με τον διαγωνισμό, την κλήρωση και τα πανηγυρικά αφτίσια", ο θάνατος του μικρού Ωρίωνα δεν γνωστοποιήθηκε στο κοινό, και τα αίτια του θανάτου του δεν αποσαφηνίστηκαν ποτέ. (Δείτε περισσότερα εδώ και εδώ -- prowal --cetabase) Και, εκτός από ένα (1) μωρό που μετονομάστηκε σε "αποβολή" καθώς γεννήθηκε και πέθανε την ίδια μέρα, βάφτιστα" και "αόρατα", χωρίς καμία απολύτως ανακοίνωση ούτε για την γέννηση ούτε για τον θάνατό τους, έφυγαν επίσης από την ζωή και δύο (2) ακόμη μικρά δελφινάκια που γεννήθηκαν στην ίδια δεξαμενή, ένα θηλυκό ηλικίας 2μιση μηνών, στις 25/07/2012, και ένα αρσενικό ηλικίας 5 ημερών, στις 15/08/2013. Στην νεκροψία του πρώτου (MTU015, μήκος σώματος 1,22 μέτρα και σωματικό βάρος 24,3 κιλά) αναφέρεται ότι έχασε ξαφνικά την πλευστότητά του, έκανε εμετό μερικά πήγματα γάλακτος και πέθανε μέσα σε μιάμιση ώρα. Βασικά ευρήματα η διάχυτη εκφύλιση του ήπατος και η πυώδης βρογχοπνευμονία. Κατά την νεκροψία του δεύτερου (MTUO16, μήκος σώματος 1,15 μέτρα και σωματικό βάρος 18,6 κιλά), το πτώμα περιγράφεται ως ελλιποβαρές με τα επί μέρους όργανα του σώματος κατά φύσιν, και ως αιτία θανάτου εκτιμάται ο υποσιτισμός. 
 

efyge-o-ntelfi-agaphmeno-mas-rinodelfino
Ο Ντέλφι (Delfi) ήταν ο σύντροφος της Veera. Γεννήθηκε ελεύθερος στον κόλπο του Μεξικό, και αιχμαλωτίστηκε στις 21 Αυγούστου 1984. Πέρασε την ζωή του στο Δελφινάριο Särkänniemi της Δημοτικής Αρχής του Tampere στη Φινλανδία και μεταφέρθηκε στην Ελλάδα στις 28/08/16. Πέθανε στο Αττικό Πάρκο στις 26/012017. Ο θάνατός του ανακοινώθηκε στο κοινό από την επιχείρηση "Αττικό Ζωολογικό Πάρκο". Περισσότερα για την μεταφορά και τον θάνατό του εδώ και εδώ. Περισσότερα για την θλιβερή ιστορία του Ντέλφι και της συντρόφου του εδώ και εδώ.  


Μη σάς ξεγελά το χαμόγελό της!
Το προδόκιμο ζωής για τα ρινοδέλφινα είναι τα 50-55 χρόνια για τα θηλυκά, και τα 40-45 για τα αρσενικά. Η πλήρης σεξουαλική ωριμότητα των θηλυκών επέρχεται σε ηλικία 10-12 ετών. Τα ρινοδέλφινα δεν συμπεριλαμβάνονται στα είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση και, αν κάποιος ήθελε να πει ότι εφαρμόζει ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής που στοχεύει στην διατήρηση των κητωδών, θα έπρεπε να αναπαράγει κάποιο άλλο είδος (παραδείγματος χάριν βακίτες), στα δελφινάρια όλου του κόσμου όμως επικρατούν τα ρινοδέλφινα, πρώτον γιατί είναι περισσότερο εκπαιδεύσιμα και δεύτερον γιατί είναι περισσότερο δημοφιλή εξ' αιτίας της τηλεοπτικής σειράς "Flipper" που τα ανέδειξε στις Η.Π.Α κατά την δεκαετία του 60. Το δε διαβόητο "χαμόγελo" τους δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ιδιομορφία της ανατομίας του προσώπου τους που τα κάνει να φαίνονται πως χαμογελούν ακόμη και πεθαμένα.

Κανένα δελφίνι ή άλλο κητώδες που έχει γεννηθεί στην αιχμαλωσία δεν είναι απελευθερώσιμο και δεν μπορεί να επανενταχθεί χωρίς ανθρώπινη φροντίδα στην ανοικτή θάλασσα και, ως εκ τούτου, η αναπαραγωγή κητωδών στην αιχμαλωσία δεν μπορεί να συμβάλει στην διατήρηση των ελεύθερων πληθυσμών. Πέρα από αυτό όμως, η εμπειρία των τελευταίων 50 χρόνων έχει αποδείξει ότι η αναπαραγωγή δελφινιών σε τεχνητό περιβάλλον αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες διεθνώς, ενώ παράλληλα απαιτεί σύλληψη άγριων ατόμων (γεννητόρων) από την θάλασσα, κι' αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος της παγκόσμιας αντίθεσης προς την αιχμαλωσία. Ακόμα και έτσι όμως, η αιμομειξία είναι αναπόφευκτη. Οι πληθυσμοί των δελφινιών στα δελφινάρια δεν μπορούν να αυτοσυντηρηθούν, και νέο αίμα απαιτείται κάθε τόσο για να εμπλουτίσει την δεξαμενή των γονιδίων. Ο δεύτερος λόγος της αποτυχίας αυτών των προγραμμάτων αναπαραγωγής αφορά στην ηθολογία των ειδών. Τα δελφίνια (όπως και όλα τα κητώδη), στην ανοικτή θάλασσα ζουν σε ομάδες με πολυσύνθετη και ιδιάζουσα μητριαρχική κοινωνική συγκρότηση. Το φαινόμενο της απόρριψης των νεογέννητων είναι πολύ συχνό στην αιχμαλωσία, καθώς τα θηλυκά δελφίνια που γεννήθηκαν στις δεξαμενές σπανίως καταφέρνουν να γίνουν σωστές μητέρες και τις περισσότερες φορές εγκαταλείπουν τα μικρά τους, γιατί δεν είχαν την δυνατότητα να διδαχθούν την τέχνη της μητρότητας από τις δικές τους μητέρες. Πολλές πληροφορίες για το θέμα αυτό μπορείτε να βρείτε και στο ντοκιμαντέρ A Fall From Freedom - εδώ ένα απόσπασμα για την αναπαραγωγή στην αιχμαλωσία: 


                                                   http://youtu.be/IhdZTsvqDD8


Για να κρίνει κανείς αν ένα εγχείρημα διατήρησης και αναπαραγωγής δελφινιών αποδεικνύεται σκόπιμο για την προστασία τους ή όχι, αρκούν μερικά απλά μαθήματα αριθμητικής. Για την αξιολόγηση της ευζωίας των ειδών ίσως να χρειάζονται, εκτός από κοινή λογική, και μερικά μαθήματα ζωολογίας, κτηνιατρικής ή βιολογίας. Και βρίσκω τουλάχιστον θλιβερό να υπάρχουν άνθρωποι που, αν και έχουν πάρει τέτοια μαθήματα, και μάλιστα με πιστοποιημένους τίτλους σπουδών, συνεπώς είναι σε θέση και να γνωρίζουν και να κατανοούν, προτιμούν να σιωπούν (ή - ακόμα χειρότερα - αποφασίζουν να μιλήσουν μόνον όταν η όλη ιστορία της "anticaptivity position" μοιάζει να γίνεται ολοένα και περισσότερο συνώνυμο του "προοδευτικού" και συμφέρει). Σε απλά μαθήματα ηθικής προτιμώ να μην αναφερθώ, καθώς αυτά δεν θυμάμαι να παραδίδονται στις πανεπιστημιακές σχολές θετικής κατεύθυνσης - τουλάχιστον όχι μέχρι τα χρόνια μου. -Filikaki 
 



Σχετικά δημοσιεύματα:

  • Η αιχμαλωσία, η ολιγωρία και η διαπλοκή σκοτώνουν τα δελφίνια - Και άλλο δελφίνι νεκρό στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο: Δελτίο Τύπου της Πρωτοβουλίας κατά της αιχμαλωσίας των κητωδών (Π.Κ.Α.Κ), μετά και τον 5ο θάνατο δελφινιού στο Αττικό Πάρκο, 20/06/2016: https://www.flash.gr/environment/1410721/ena-akoma-nekro-delfini-sto-attiko-zwologiko-parko

Δείτε όλο το ιστορικό του δελφιναρίου του Αττικού Πάρκου, από το 2010 μέχρι σήμερα, εδώ και εδώ όπου πρέπει όμως να κατεβείτε μέχρι το τέλος της σελίδας γιατί το ιστορικό είναι τεράστιο και θέλει ιώβειο υπομονή και επιμονή - όχι "εμμονή"- για να το διαβάσετε ολόκληρο!



Αρχική κοινοποίησηStop Attica Zoological Park Dolphinarium (Athens-Greece) at https://bit.ly/2vnIK0R -- https://bit.ly/2w8a04d

Κοινοποιήθηκε από: Dolphin Angels -- ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΖΩΟΦΙΛΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΣΕΛΙΔΑ -- Terrasos -- My Dolphin Club --  Φίλοι ζώων Παπάγου-Χολαργού -- Iosif Botetzagias -- Crimes Against Animals Greece -- Tarja Tanskanen -- ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΟ-ΤΣΙΡΚΟ ΣΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ -- Noiazomai -Animal Rescue Thessaloniki Greece -Φιλοζωική Οργάνωση Θεσ/νίκης (i) -- vegans in greece -- ΟΧΙ στην κακοποίηση των ζώων -- Εργαστήριο Ιχθυολογίας, Ιχθυοπαθολογίας, μελισσοκομιας, Κτηνιατρικής Π.Θ -- ΦΙΛΟΖΩΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΔΗΜΟΥ ΔΑΦΝΗΣ - ΥΜΗΤΤΟΥ -- Be a Dog Hero -- Διάλογος φυτοφαγίας - ζωοφαγίας