Όχι, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν ξέρουμε...

 

Στις 14 Ιουνίου 2023, μία μέρα πριν την έναρξη του 24ου Αντιρατσιστικου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενα πλεουμενο με περιπου 700 πρόσφυγες βούλιαξε στ' ανοιχτά της Πύλου. Ογδοντα άνθρωποι βρέθηκαν πνιγμένοι και εκατοντάδες κατέληξαν στον βυθό της θάλασσας, ενώ οι ευθύνες, ως συνήθως, αποδοθηκαν στους "δουλέμπορους" και τους ίδιους τους πρόσφυγες. 

Το φεστιβάλ αναβλήθηκε, μία από τις προγραμματισμένες πολιτικές εκδηλώσεις του όμως θεωρηθηκε πιο επίκαιρη από ποτέ, γι' αυτό και πραγματοποιήθηκε αμεσα. Ετσι, το Σάββατο 17/6, στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, το προσφυγικό βρέθηκε στο επίκεντρο μιας συζήτησης με θέμα: "Κανονικοποίηση των ρατσιστικών πολιτικών και επιλεκτικός ανθρωπισμός"*. Στην κατάμεστη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου παραβρέθηκε πλήθος κοσμου. 

Στην συζήτηση τοποθετήθηκαν οι: Ιάσονας Αποστολόπουλος (διασώστης – ακτιβιστής), Θανάσης Καμπαγιάννης (μέλος Εναλλακτικής Πρωτοβουλίας Δικηγόρων), Αθηνά Καλογρίδη (δικηγόρος Equal Legal Aid -ELA), Δήμητρα Κομνιανού (συντονίστρια ΚΕΕΡΦΑ Θεσσαλονίκης) και Αλέξης Τριανταφυλλίδης, κοινωνικός λειτουργός. 

Όπως περιγραφει στο alterthess η δημοσιογραφος Σταυρούλα Πουλημένη**, οι ομιλητές προσπάθησαν να σπάσουν την επιχειρούμενη συγκάλυψη των κυβερνητικών ευθυνων και να αναδείξουν την παγιωμενη τακτική των "pushback" ως αιτία θανάτων. Παράλληλα μίλησαν για τις ρατσιστικές πτυχές της πολιτικής, τόσο του ελληνικού κράτους όσο και της "Ευρώπης - φρουριο" που διαχειρίζεται τις ζωές των προσφύγων εντός και εκτός των τειχών της. 

Σημερα, σε σύγκριση με το 2015, είπε ο Ιάσονας Αποστολόπουλος, το ποσοστό νεκρών ναυαγών στο Αιγαίο είναι εικοσαπλασιο, η δε ένταση της βίας που ασκείται δεν γίνεται γνωστή στο εσωτερικό της χώρας μας. Ο αγώνας για ζωη και ελευθερια δεν μπορεί να αναχαιτιστεί με εγκληματικές πολιτικές, ο,τι κι' αν κάνουν τα κράτη που βρισκονται μέσα στο φρούριο, και όσους φράκτες κι' αν υψώσουν γύρω του. Κανένα κόμμα δεν τολμάει να μιλήσει ξεκάθαρα για ολα αυτα, κι' οσοι μιλούν δέχονται την οργή του κρατικού μηχανισμου και χαρακτηρίζονται "εθνοπροδοτες". 

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το κράτος έχει γίνει ο πορτιερης της Ευρωπης, συνοριοφύλακας και σκυλοπνιχτης. Αυτόν τον ρόλο έχει αναλάβει, παίρνει χρήματα γι' αυτήν την βρωμοδουλεια, ενώ εμείς πρέπει να κάνουμε σαν να μην το ξέρουμε. Ζούμε μέσα σε μια τρομερή μονοφωνια των ΜΜΕ, μέσα σε μια συνομωσία προπαγανδας, και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τετοιο, επισήμανε ο Θανάσης Καμπαγιαννης...

Μπορείτε να ακούσετε τοποθετήσεις των ομιλητών, όπως έχουν ανέβει στο YouTube από την Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, και τις παραθέτω παρακάτω.

Ιάσονας Αποστολόπουλος: Το πιο πολύνεκρο ναυάγιο στην μεταπολεμική ιστορία της Ελλαδας

https://youtu.be/kzZyTJ1e_f8

Θανάσης Καμπαγιαννης: Πως θα συνεχίσουμε να ζούμε σ' αυτήν την χώρα; 

https://youtu.be/146lId5bM3Q

Αθήνα Καλογρίδη: Βίος ο αβιωτος

https://youtu.be/N0hjthX32wA

Αλέξης Τριανταφυλλίδης: Αυτή είν' η μοίρα σου

https://youtu.be/-6D3xYlyaiE

*https://infolibre.gr/2023/06/17/kanonikopoiisi-ton-ratsistikon-politikon-amp-epilektikos-anthropismos-ekdilosi-tis-antiratsistikis-sto-ekth-to-vrady-toy-savvatoy-17-6-apeytheias-metadosi/

**https://alterthess.gr/piso-apo-to-egklima-tis-pyloy-kryvetai-i-kanonikopoiisi-ton-ratsistikon-politikon/

Οι ξένοι στην Ελλάδα είναι καλοδεχούμενοι, αν έχουν λεφτα

 Αρθρο του Θέμη Τζημα*, από τις 16 Ιουνίου 2023, στο kosmodromio.gr, με τίτλο "Το ψεμα περί συνόρων, το ναυάγιο και ο κρετινισμος"

Πρέπει να είμαστε σαφείς στο εξής: ξενοφοβικοί, εν γένει και ιδίως στη σημερινή δεξιά, δεν υπάρχουν. Για παράδειγμα, όταν έρχονται βαθύπλουτοι Άραβες, Αφρικανοί, Ασιάτες, Αμερικάνοι, Γερμανοί κλπ., πρώτη από όλους η ίδια η δεξιά τους κάνει τεμενάδες. Ενίοτε μπορεί να στήνουμε και χορούς στα λιμάνια, όπως στις ελληνικές ταινίες του ’60. Άλλωστε για την ελληνική δεξιά και τα ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης, ο εθνικός στόχος είναι να γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης. Και όχι μόνο γκαρσόνια: να σερβίρουμε ό,τι άλλο μπορεί να θέλει ένας πλούσιος τουρίστας. Αν οι ξένοι θέλουν να κάνουν οικόπεδο για τα στρατεύματά τους όλη την Ελλάδα (βλ. ΗΠΑ) θα τους τη δώσουμε. Οι ξένοι στην Ελλάδα είναι καλοδεχούμενοι λοιπόν. Αρκεί να διαθέτουν μια ιδιότητα: να έχουν λεφτά.

Δεν πρόκειται για καινούρια λογική. Η λογική της εθνικοφροσύνης αυτή ήταν πάντα και αυτή παραμένει: μαγκιές με τον αδύναμο, γονυκλισίες στον ισχυρό. «Πατριωτική» εναντίον των τότε ηττημένων αριστερών και λοιπών πολιτικών κρατουμένων, ξενόδουλη και προδοτική υπέρ των ΗΠΑ και της Τουρκίας. Δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι αυτός ήταν και παραμένει ο ιδεολογικός πυρήνας της ηγεσίας της ελληνικής δεξιάς, δηλαδή της ηγεσίας της δεξιάς μιας ημιεξαρτημένης χώρας. Η ιδεολογία της εθνικοφροσύνης απονομιμοποίηθηκε λόγω του Πολυτεχνείου και της προδοσίας της Κύπρου. Η προσπάθεια επανανομιμοποίησης της ξεκίνησε με τον εκσυγχρονισμό, το 1996 (με έναν πιο ραφιναρισμένο τρόπο) και πιο μετωπικό χάρη στη σύμφυση επίσημης δεξιάς και φασιστικής ακροδεξιάς, η οποία εντάθηκε επίσης από τη δεκαετία του ’90 και πλέον ηγεμονεύει τη ΝΔ, χάρη κυρίως στα στελέχη της trash tv, τα οποία μεταπήδησαν στο κόμμα εν μέσω μνημονίων.

Οι εθνικόφρονες, και σήμερα, έχουν έναν εντελώς απλοϊκό, πλην όμως μέχρι ενός σημείου πειστικό, πυρήνα σκέψης: ο ελληνικός λαός είναι ανήμπορος για τα μεγάλα. Η οικονομική, εξωτερική και αμυντική πολιτική του πρέπει να εκχωρείται σε ισχυρές ξένες δυνάμεις, οι οποίες θα πουλούν προστασία στην πατρίδα μας, έστω και με αντίτιμο τη λεηλασία της χώρας. Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα θα μετατραπεί σε μία ιδεατή μορφή «Δύσης» (κάτι το οποίο δεν υπάρχει στην πραγματικότητα), έστω και ως υποδεέστερος εταίρος αυτής της (ανύπαρκτης) οικογένειας. Αυτή είναι η προπαγάνδα των συστημικών μέσων ενημέρωσης, της ΝΔ και ενός μεγάλου μέρους των ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ.

Πρόκειται περίπου για αντιγραφή της μετασοβιετικής φαντασίωσης των τότε Ρώσων ολιγαρχών. Οι μάζες των εργαζομένων και των μικρομεσαίων, προκειμένου να μην εξεγείρονται απέναντι σε αυτό το σχήμα διαρκούς μεταφοράς πλούτου προς τους «πάνω» και προς τους «έξω» θα πρέπει να καταστέλλονται και να ταΐζονται με φόβο: Από τη φορολόγηση της «μεσαίας τάξης» στην οποία δεν ανήκουν, έως την εργαλειοποίηση της μουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης, αυτό είναι το σχέδιο. Οι Έλληνες ολιγάρχες και οι ξένες πλάτες τους, φυσικά μέσα σε αυτό το πλαίσιο θα λεηλατούν ασταμάτητα. Αλλά αυτό, ο λαός δεν πρέπει να το βλέπει, εξ ου και πειθαναγκάζεται να κοιτάει μόνο δίπλα και κάτω, ποτέ πάνω. Και αν ακόμα κάποια στιγμή κοιτάξει πάνω, θα υπάρξει πλήθος μέσων ενημέρωσης να του πει ότι πάντα τα πράγματα έτσι ήταν. 

Η διαχείριση του ναυαγίου της Πύλου υπακούει σε αυτούς ακριβώς τους κανόνες. Το ναυάγιο δεν έχει καμία σχέση με τη φύλαξη των συνόρων μας. Πρώτον, διότι η διάσωση ναυαγών ή εν δυνάμει ναυαγών αποτελεί βασική υποχρέωση κατά το διεθνές δίκαιο ασχέτως συνόρων, διότι οι ναυαγοί δεν είναι εισβολείς. Δεύτερον, διότι το περιστατικό έλαβε χώρα στην ελληνική περιοχή ευθύνης για έρευνα και διάσωση, όπου αν δεν εκτελούμε ορθώς τις υποχρεώσεις μας θα έρθει κάποια άλλη χώρα να διεκδικήσει de facto ή και de jure αργότερα, τη σχετική περιοχή ή τμήμα της. 

Εν γένει όμως η υπόθεση του μεταναστευτικού δεν είναι υπόθεση συνόρων και εθνικής ασφάλειας. Τέτοια αποπειράται να την καταστήσει η εθνικόφρων δεξιά σε αγαστή σύμπνοια με τους δικαιωματικούς, δήθεν αριστερούς και στην πραγματικότητα αφελείς φιλελεύθερους. Η μαζική μετακίνηση πληθυσμών είναι ζήτημα διεθνοπολιτικών, περιβαλλοντικών και οικονομικών κρίσεων. Κανείς μα κανείς ιστορικά δεν μετακινείται με αυτούς τους τρόπους και σε αυτό το πλαίσιο για να εισβάλλει ή να καταλάβει μια άλλη χώρα. Όποιος θέλει να καταλάβει χώρα κάνει ό,τι κάναμε και εμείς ως Ελλάδα, κατ’ εντολή των ΗΠΑ, στη Λιβύη και στη Συρία. Όταν λοιπόν η δεξιά μιλά για κλειστά σύνορα και οι δικαιωματικοί για ανοιχτά σύνορα, λένε το ίδιο ακριβώς ψέμα: συνδέουν το ζήτημα της εθνικής ασφάλειας με ένα θέμα το οποίο δεν είναι ζήτημα εθνικής ασφάλειας. Επιπλέον λένε ένα ακόμα ψέμα και οι δύο πλευρές, διότι δεν υπάρχουν ούτε ερμητικώς κλειστά, ούτε ορθάνοιχτα σύνορα. Τα σύνορα ανοίγουν και κλείνουν με βάση τη νομοθεσία του κάθε κράτους, σε κάθε προηγούμενο ανθρώπινης ιστορίας. 

Το πρόβλημα με την ελληνική περίπτωση, το οποίο ελάχιστα αναφέρεται, δεν είναι ότι έχει ανοιχτά σύνορα (που δεν έχει) ούτε ότι δεν έχει ανοιχτά σύνορα (που δεν γίνεται να έχει διότι σε τέτοια περίπτωση δεν θα έχει σύνορα και επομένως ούτε επικράτεια), αλλά ότι δεν έχει ουσιαστικώς καμία νόμιμη μεταναστευτική πολιτική, παρότι ακόμα και αν δεν υπήρχε ζήτημα μαζικής μετακίνησης πληθυσμών θα χρειαζόμασταν τέτοια πολιτική, μεταξύ άλλων και για δημογραφικούς λόγους. Βεβαίως, ακόμα και να υπήρχε νόμιμη μεταναστευτική πολιτική επί της ουσίας, θα υπήρχαν παράνομες μετακινήσεις πληθυσμών. Αλλά αν υπήρχε νόμιμη μεταναστευτική πολιτική, δεν θα εγκλωβιζόταν τόσος κόσμος σε μια γκρίζα ζώνη ημινομιμότητας και παρανομίας μέσα στη χώρα μας, μετατρεπόμενος έτσι συχνά και σε κοινωνικό πρόβλημα. 

Το επόμενο πρόβλημα είναι ότι αγνοούμε ποια είναι η φύση της μαζικής μετανάστευσης. Διαρκώς ζητούμε από την Ε.Ε. μια ορισμένη «αλληλεγγύη» υπό την έννοια του να δέχονται περισσότερους μετανάστες και πρόσφυγες οι πλουσιότερες χώρες. Στην πραγματικότητα οι αριθμοί που δέχονται η Γερμανία, η Γαλλία και άλλες πλούσιες χώρες δεν είναι μικρός. Αλλά αυτή η υποδοχή μεταναστών δεν λύνει το ζήτημα, όχι για λόγους ποσοτικούς αλλά ποιοτικούς. Η μαζική μετακίνηση που βιώνουμε πρέπει να κατανοήσουμε ότι αποτελεί τη συνέχεια της αποικιοκρατίας με άλλα μέσα. Αφού η «Δύση» και ειδικότερα οι αποικιακές δυνάμεις ρήμαξαν αυτές τις κοινωνίες με την αποικιοκρατία πρώτα και με τη νεοαποικιοκρατία κατόπιν, τώρα «ρουφάνε» το εργατικό τους δυναμικό, επειδή το έχουν ανάγκη λόγω της δημογραφικής κρίσης της «Δύσης». Ο λόγος δε, που μετακινούνται παρανόμως οι εν λόγω πληθυσμοί είναι κατά βάση το γεγονός ότι έτσι πέφτει το κόστος της εργατικής τους δύναμης. Η λύση του μεταναστευτικού-προσφυγικού είναι κατά βάση η εξής: επενδύσεις, καλές δουλειές, κράτος ευημερίας, σταθερότητα, εθνική κυριαρχία και οικονομική άνοδος στις χώρες προέλευσης. Ο κόσμος να ταξιδεύει για τουρισμό και για συγκεκριμένες δουλειές ή σπουδές. Όχι για να επιβιώσει. Η «Δύση» αρνείται κάθε τέτοια πολιτική όμως, γιατί έχει μάθει να κερδίζει κανιβαλίζοντας άλλες κοινωνίες. Εξ ου και η Κίνα γίνεται δημοφιλέστερη σε όλες αυτές τις κοινωνίες από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ. Αν θέλουμε την πιθανότητα περιορισμού του φαινομένου της μαζικής μετακίνησης πληθυσμών να ευχόμαστε το πέρασμα σε έναν πολυκεντρικό κόσμο να συντελεστεί το ταχύτερο δυνατό.

Η Ελλάδα, η οποία επίσης χρειάζεται σε ορισμένους κλάδους εργατικό δυναμικό, επειδή δεν έχει καμία εθνική πολιτική (η εθνικοφροσύνη που λέγαμε) έχει δεχτεί ευχαρίστως το ρόλο του μαντρόσκυλου ή, αν προτιμάτε, του πορτιέρη, της Ε.Ε.: πληρώνεται για να ελέγχει τα εξωτερικά σύνορα των πλουσίων της Ε.Ε. Επειδή δεν έχει νόμιμη εθνική μεταναστευτική πολιτική, δεν διοχετεύει τους μεταναστευτικούς πληθυσμούς σε περιοχές, σε κοινωνικές συνθήκες και σε εργασίες που θα βοηθούσαν και τη χώρα μας και τους ίδιους ως προς την ένταξή τους, αλλά τους εγκλωβίζει είτε σε κέντρα διαλογής για τους πλουσίους της Ε.Ε. (hotspot και κέντρα κράτησης), είτε σε περιοχές των μεγάλων πόλεων στις οποίες το real estate κεφάλαιο θέλει να ρίξει τις εμπορικές αξίες, για να τις αγοράσουν τα funds φτηνά. Αυτό συμβαίνει με περιοχές του κέντρου των Αθηνών.

Οι εθνικόφρονες λοιπόν, οι οποίοι θέλουν τη χώρα εξαρτημένη, οι οποίοι τη θέλουν να είναι ο υπηρέτης ξένων και όχι εθνικών συμφερόντων, στρέφουν το μεταναστευτικό στην κατεύθυνση των συνόρων και της υπεράσπισής τους. Οι ανόητοι δικαιωματικοί ακολουθούν πιστά. Και έτσι ο λαός μας εξαχρειώνεται, καθότι και η δεξιά και η «αριστερά» του λένε ότι το μεταναστευτικό είναι πρόβλημα συνόρων, ενώ στην πραγματικότητα το μεταναστευτικό είναι η συνέχιση της αποικιοκρατίας και πρόβλημα του καπιταλισμού και της εξάρτησης, σε ό,τι αφορά την πατρίδα μας. Και κάθε λαός θέλει τα σύνορά του ασφαλή (και δικαίως). Οι πνιγμένοι και σε αυτό το ναυάγιο μόνο για τους κρετίνους ήταν παρ’ ολίγον εισβολείς. Είναι θύματα της αποικιοκρατίας. Αν δε, κατορθωθεί να μας κάνουν τους περισσοτέρους κρετίνους, θα έρθει η ώρα που θα έχουμε κι εμείς παρόμοιο τέλος.

*Ο Θέµης Τζήµας είναι δικηγόρος, διδάκτορας ∆ηµοσίου ∆ικαίου και Πολιτικής Επιστήµης του ΑΠΘ και µεταδιδακτορικός ερευνητής. Έχει δηµοσιεύσει µελέτες σε διεθνή συνέδρια και σε νοµικές επιθεωρήσεις και έχει συµµετάσχει σε διάφορες διεθνείς αποστολές. Είναι επίσης συγγραφέας βιβλίου με τίτλο "Η Ελλάδα και ο Ελληνισμός στη μετααμερικανική εποχή. Μετά την Ουκρανία, τι;"(2022, εκδόσεις Τόπος)

 

Δυσκολεύεται ο νους να συλλάβει αυτά που συμβαίνουν...

 

I. Μικρό απόσπασμα από την εκπομπή "Ένα ντέφι που πάει παντού", που μεταδόθηκε το Σάββατο,17/06/23, ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ

II. Χριστόφορος Ζαραλικος: Μικρή χώρα, μεγάλα εγκλήματα

https://youtu.be/Ma3tKk3vdZk

https://info-war.gr/zaraleakstv-mikri-chora-megala-egklimata/

(όπου για ΑΡΔ βλ. wiktionary)

Μηχανισμός βραχείας μνήμης, συλλογικό τραυμα και συλλογική λοβοτομη

 

Κωστης Παπαϊωάννου ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ και την Τζούλυ Τσιγκα, στις 21/06/23

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων 2023

 

Ι. Θοδωρής Τσιμπίδης*, για το Αρχιπέλαγος Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας: Κοιτάμε με πόνο τη θάλασσα...  

Το τραγικό ναυάγιο των προηγούμενων ημερών έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά εκατοντάδων άλλων στα νερά της Μεσογείου, η πλειονότητα των οποίων έχει σταματήσει να απασχολεί ως κύρια είδηση τον εθνικό ή το διεθνή τύπο, αλλά και τους περισσότερους πολίτες. Θεωρείται πλέον είδηση ρουτίνας. 

Οι θάλασσες της Μεσογείου επί πολλές χιλιάδες χρόνια μεταφέρουν αγαθά, πολιτισμό, γνώση και εμπειρία, αλλά και ολόκληρες κοινότητες ανθρώπων που αποίκισαν και αποικίζουν κάθε γωνία της Μεσογείου. Από τις ίδιες θάλασσες επί χιλιάδες χρόνια μεταφέρθηκαν και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, έπειτα από την απαγωγή τους από τα σπίτια τους, τις οικογένειες τους και τον τόπο τους. Μεταφέρθηκαν υπό απάνθρωπες συνθήκες, αλυσοδεμένοι, πεινασμένοι και εξευτελισμένοι για εξαναγκαστική εργασία ως σκλάβοι. 

Η σημερινή Ευρώπη κατάκλεψε τους πόρους και κατέστρεψε τις κοινωνίες και τον πολιτισμό μίας ολόκληρης ηπείρου, τότε αλλά και σήμερα. Για παράδειγμα με αδίστακτες πρακτικές αποψιλώθηκε από άκρη σε άκρη η Αφρική και με την κλεμμένη ξυλεία χτίστηκαν τα λιμάνια, πορθμεία, στόλοι και αναρίθμητα κτήρια της Ευρώπης, ενώ σε δραστηριότητα αναψυχής και εμπορίου αναδείχθηκε η σφαγή των άγριων ζώων, πολλά εκ των οποίων εξαφανίστηκαν ή κινδυνεύουν με εξαφάνιση. 

Η καταστροφή άλλωστε συνεχίζεται έως και σήμερα σε πολλές περιοχές της Αφρικής: οι πολυεθνικές συνεχίζουν έως να αποψιλώνουν δάση και πόρους καθώς “διαχειρίζονται” την καλλιέργεια προϊόντων που όλοι εμείς καταναλώνουμε (κακάο, καφές, φοινικέλαιο και τόσα πολλά άλλα). Στις θάλασσες οι ευρωπαϊκοί και οι άλλοι διεθνείς αλιευτικοί στόλοι επί δεκαετίες αφαιμάζουν ανεξέλεγκτα και εντατικά τους αλιευτικούς πόρους τόσο στη δυτική, όσο και στην ανατολική Αφρική, καταστρέφοντας ολοσχερώς πολυάριθμες αλιευτικές κοινωνίες, ενώ καταναλωτές αυτών των αλιευμάτων είμαστε πάλι όλοι εμείς. 

Αυτά είναι ελάχιστα ενδεικτικά παραδείγματα των ατελείωτων μελανών σελίδων της ευρωπαϊκής και μετέπειτα διεθνούς ιστορίας που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη. Το αποτέλεσμα; Χωρίς άλλες εναλλακτικές επιβίωσης στον τόπο τους, οι σύγχρονοι σκλάβοι,  πουλάνε ότι δεν τους κλέψαμε ή καταστρέψαμε και απελπισμένοι μπαίνουν σε σαπιοκάραβα γνωρίζοντας ότι ρισκάρουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. 

Δεν έρχονται για την καλύτερη ευρωπαϊκή ζωή όπως αρέσει σε πολλούς να αναφέρουν – η καλύτερη ζωή είναι αυτή που ζούσαν πριν τους την καταστρέψουμε (στη νεότερη ιστορία αυτό αφορά τους Αφγανούς, τους Ιρακινούς, τους Σύρους, τους Παλαιστίνιους και τόσους άλλους). Γνωρίζουν όμως ότι η Ευρώπη έχει μία ακόρεστη ανάγκη για όλο και περισσότερα φθηνά εργατικά χέρια, ρισκάρουν προς τη μοναδική λύση επιβίωσης. 

Άλλωστε και οι δικές μας μνήμες είναι φρέσκιες – και εμείς οι Έλληνες πριν λίγες δεκαετίες αποτελέσαμε τα φθηνά εργατικά χέρια στα ορυχεία, εργοστάσια, γιαπιά και λάντζες της βόρειας Ευρώπης και όχι μόνο, έπειτα από την καταστροφή και καταλήστευση της χώρας μας που επίσης προήλθε από μία άλλη ευρωπαϊκή επέλαση και όχι από «αλλόθρησκους». 

Κλείνοντας, καθώς κοιτάμε με πόνο τη θάλασσα όπου συνεχίζουν να χάνονται τόσοι άνθρωποι με την ανοχή, την ενθάρρυνση και τη χρηματοδότηση του ευρωπαϊκού κατεστημένου, συνειδητοποιούμε τελικά ότι έπειτα από 25 και πλέον χρόνια προσπάθειας να κατανοήσουμε τα θαλάσσια ζώα, τελικά όλο και περισσότερο αδυνατούμε να κατανοήσουμε το δικό μας είδος…

ΙΙ. Aντιφωνο Κωστής Παπαιωαννου**: 20 Ιουνίου: Παγκόσμια μέρα προσβολής νεκρών Προσφύγων 

Μια τεράστια επιχείρηση διαστρέβλωσης της πραγματικότητας βρίσκεται σε εξέλιξη. Είναι η χειρότερη προσβολή της μνήμης όσων βρίσκονται στους νεκροθαλάμους και στο βυθό ανοιχτά της Πύλου. Το ένα χιλιοστό της θα αρκούσε για να σώσει τόσες ψυχές πριν μια βδομάδα. 

Σοκ και δέος: κυβερνητικά φερέφωνα, ασώματες κεφαλές, τρολ, γραφίδες τεχνητής α-νοημοσύνης, νησίδες Protagon κι από κοντά αφελείς φιλελεύθεροι κι άλλοι αφρισμένοι αντιΑριστεροί αντιΔικαιωματιστές αντιΔιαφωτιστές κατεβάζουν σκονισμένους τόμους Διεθνούς Δικαίου και Δικαίου της Θάλασσας. Μετράνε μίλια διεθνών υδάτων με τη μεζούρα τους. Δείχνουν σε χάρτες διαδρομές, ψάχνουν άλλοθι. 

Σε όλον τον κόσμο οι δημοσιογράφοι πιέζουν την εξουσία. Εδώ οι δημοσιογράφοι πιέζουν όποιον πιέζει την εξουσία. Με υψωμένο το δάχτυλο της επιτίμησης για όσους επέζησαν και τολμάνε να πουν τι έγινε τη νύχτα στη θάλασσα, για όσους τόλμησαν να έρθουν να θαλασσοπνιγούν στις δικές μας θάλασσες, για όσους τολμάνε να είναι θυμωμένοι ή να έχουν έστω απορίες. 

Τους βλέπω στις οθόνες, τους διαβάζω στο διαδίκτυο να ξεφτιλίζονται περήφανα: διαψεύδουν την πραγματικότητα, καγχάζουν για το BBC και τη Monde, λένε ότι αυτοί οι 500-600 άνθρωποι πνίγηκαν μόνοι τους, παλεύουν και σκιαμαχούν με την ωμή πραγματικότητα του δεμένου σκοινιού, της ρυμούλκησης, της ανατροπής και βύθισης. 

Ό,τι ομως κι αν κάνουν, ένα πράγμα γίνεται φανερό. Η θηλιά που έσυρε το σκάφος στο βυθό ήταν το σκοινί από το σκάφος του Ελληνικού Λιμενικού. Ομφάλιος λώρος θανάτου. Αυτό που γράφουν και λένε όλα τα διεθνή Μέσα εδώ και μέρες. 

Λυπάμαι όσους -καλοπροαίρετα, από αφέλεια και κεκτημένη ταχύτητα- έσπευσαν να προσφέρουν άλλη μια φορά αφειδώς στήριξη και κατανόηση σε αυτό το απεχθές αφήγημα και τους απεχθέστερους εμπνευστές και εκτελεστές του. Ας πρόσεχαν. Ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις και βιαστικές εκτιμήσεις. Να δω αν και πώς θα τα μαζέψουν. 

Για εμάς τους υπόλοιπους, καλή δύναμη. Καμιά αίσθηση δικαίωσης από τις αποκαλύψεις δεν αρκεί να σκεπάσει τη γεύση του χαμού, τον θυμό αλλά και το άγγιγμα του φόβου. Tο πρόσωπο του θηρίου μάς κοιτάει κατάματα. Θα έρθουν δύσκολες μέρες. Θα το παλέψουμε. 

Σήμερα κρατάμε ενός λεπτού σιγή για τα εκατοντάδες αυτά κορμιά στο βυθό. Αυτή είναι η δική μας Μέρα Προσφύγων. Η Ελληνική πολιτεία και η ΕΕ την τίμησαν με δικές τους εκδηλώσεις δύο ώρες μετά τα μεσάνυχτα της 14ης Ιουνίου.

 

*https://tinyurl.com/4pvhee4p

**https://tinyurl.com/2tmnb2fv -- https://www.facebook.com/antiphono.kostispapaioannou

Image via Αποστόλης Ζυμβραγακης at https://tinyurl.com/ywu3dtrj

Δημιουργώντας πρόσφυγες: Ο εκτοπισμός που προκλήθηκε από τον "πολέμο κατά της τρομοκρατίας" των ΗΠΑ και των συμμάχων τους (ηχητικό)

 

Σύμφωνα με πολύ πρόσφατη έκθεση* ομάδας επιστημόνων από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Brown, που έχει τίτλο "Creating Refugees: Displacement Caused by the United States’ Post-9/11 Wars", εξ αιτίας του πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής "κατά της τρομοκρατίας", που ξεκίνησε μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001, τουλάχιστον 37 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τις πατρίδες τους μέχρι σήμερα, ενώ η εισροή προσφύγων από χώρες που έχουν υποστεί πολέμους προς τα δυτικά κράτη, συνεχίζεται. 

Η έκθεση αποτελεί τμήμα του πρότζεκτ "Costs of War" του Πανεπιστημίου Brown, και επισημαίνει κατά λέξη ότι "ο αριθμός των προσφύγων υπερβαίνει τους εκτοπισμένους από κάθε πόλεμο που έγινε μετά το 1900, εκτός από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο", και ότι 37 εκατομμύρια είναι μια πολύ συντηρητική εκτίμηση, καθώς ο πραγματικός αριθμός θα μπορούσε να εκτιμηθεί στα 59 εκατομμύρια. Η έκθεση αναφέρεται κυρίως στους αμάχους που εκτοπίστηκαν από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, την Σομαλία και τις Φιλιππίνες, σημειώνοντας επίσης ότι ο υψηλότερος αριθμός προσφύγων προέρχεται από χώρες της Μέσης Ανατολής. 

Τα ευρήματα της έκθεσης πυροδότησαν συζητήσεις, σχετικά με την ευθύνη των ΗΠΑ και των δυτικών συμμάχων τους, για την συμβολή τους στην καταστροφή που προκάλεσε την φυγή εκατομμυρίων ανθρώπων και διέλυσε τις χώρες τους. Οι New York Times μάλιστα επισημαίνουν ότι, μετά από προηγούμενους πολέμους (όπως για παράδειγμα τον πόλεμο του Βιετνάμ), οι ΗΠΑ δέχτηκαν μεγάλο αριθμό προσφύγων, για τους πρόσφυγες όμως που προέκυψαν από το 2001 και μετά, κανένα ανάλογο πρόγραμμα φιλοξενίας δεν έχει δημιουργηθεί, ούτε από τις ΗΠΑ ούτε από άλλες δυτικές χώρες. Αντιθέτως, παρατηρείται άρνηση αποδοχής των θυμάτων πολέμου και επικίνδυνη αύξηση των ακροδεξιών ομάδων, οι οποίες εκμεταλλεύονται την εισροή των προσφύγων για να εξυπηρετήσουν τα πολιτικά τους συμφέροντα. 

Η έκθεση δημοσιεύτηκε σε ελληνικά** και ξένα*** ΜΜΕ, σχολιάστηκε επίσης εκτενώς και από τον Στέλιο Ελληνιάδη, στην εξαιρετική ραδιοφωνική εκπομπή του "Ένα ντέφι που πάει παντού", το Σάββατο 26-09-20, ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ. "Έσωσα" και αναμεταδίδω το ηχητικό, χωρισμένο σε δύο μέρη. Ολόκληρη την εκπομπή μπορείτε να ακούσετε ή/και να κατεβάσετε, μέχρι και την επόμενη Παρασκευή 2-10-20, από εδώ: https://archive.stokokkino.gr/uploadArchive/200926_120000.mp3

 

Μέρος 1ο

 

 

 Μέρος 2ο 

 

 

Πρώτη κοινοποίηση, εδώ: https://bit.ly/333ykCa

 

Παραπομπές

* Ολόκληρη την έκθεση μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://watson.brown.edu/research/2020/Post-9/11DisplacementStudy --> pdf

** poli-k.net (facebook.com), imerodromos.gr, distaffmagazine.com, kosmodromio.gr

*** nytimes.com, commondreams.org, realclearpublicaffairs.com

Από το αντίστοιχο κείμενο του Στέλιου Ελληνιάδη που ανέβηκε και στην ηλεκτρονική μορφή του Δρόμου της Αριστεράς (Περίπτερο Ιδεών - Πρόσφυγες) με τίτλο "37 εκατ. πρόσφυγες made by USA", αντιγράφω ένα μικρό κομματάκι: "Από τον Σεπτέμβρη του 2001, που πραγματοποιήθηκαν οι επιθέσεις στους δίδυμους πύργους, οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις συμμετείχαν σε πολεμικές δράσεις σε 24 χώρες... Όταν αποσύρθηκαν οι Σοβιετικοί, απογοητευμένοι από την αποτυχία τους να αντιμετωπίσουν τους Ταλιμπάν που χρηματοδοτούνταν από τις ΗΠΑ, οι πρόσφυγες ξαναγύρισαν στα σπίτια τους, αλλά όχι για πολύ. Από την εισβολή των Αμερικάνων και μετά, άλλα 5,3 εκατομμύρια πρόσφυγες προστέθηκαν σ' αυτούς που δεν είχαν τη δυνατότητα να επιστρέψουν, περίπου τρία εκατομμύρια ψυχές, διασκορπισμένες σε διάφορες περιοχές της χώρας ή στα γύρω κράτη, κυρίως στο Πακιστάν που έχει άλλα τρία εκατομμύρια ανέστιους Αφγανούς, αλλά και στο Ιράν που ακόμα φιλοξενεί αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες. Να σημειωθεί ότι συχνά οι εσωτερικές συρράξεις στις χώρες που τους φιλοξενούν ή οι αντιδράσεις των ντόπιων κατοίκων, αναγκάζουν πολλούς απ’ αυτούς να γυρίσουν στο Αφγανιστάν όπου η κατάσταση παραμένει εύφλεκτη και ανασφαλής... «Αραβική Άνοιξη» την ονόμασαν στο πλαίσιο του εξωραϊστικού τους μάρκετινγκ για τις ανατροπές μη αρεστών στη Δύση καθεστώτων, η οποία όμως εξελίχτηκε σε ένα Μαύρο Εφιάλτη για μια αραβική κοινωνία... Σήμερα, η Λιβύη υπάρχει μόνο στους παλιούς χάρτες, γιατί ουσιαστικά δεν υφίσταται και, έχοντας μοιράσει την εύνοια τους σε δύο αντιμαχόμενους πολέμαρχους, οι Δυτικοί είναι απολύτως ικανοποιημένοι από το έργο της διάλυσής της, με τα βομβαρδιστικά και τους μισθοφόρους τους∙ από τους Γάλλους, τους Βρετανούς και τους Αμερικάνους ως τους Καναδούς και τους σεΐχηδες του Κατάρ".

Images at https://poli-k.net/dimiourgontas-prosfyges-o-ektopismos-poy-proklithike-ton-polemo/

 

Φωτογραφίες και ανυπεράσπιστοι συνειρμοί

Διαβάζω στην Εφημερίδα των Συντακτών: Η κυβέρνηση δεν ομολόγησε ποτέ πως τα προσφυγικά επιδόματα και οι λοιποί πόροι διαχείρισης που καταδίκαζαν επί ΣΥΡΙΖΑ, ως δήθεν προτεραιοποίηση των προσφύγων έναντι των Ελλήνων (καλλιεργώντας τον μύθο ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες "παίρνουνε τόσα χρήματα και οι Έλληνες πεινούν"), προέρχονταν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και έτσι στέρησε τους πάντες από τις λύσεις που είχαμε διαθέσιμες σαν χώρα. Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα του προγράμματος ΕΣΤΙΑ, το οποίο άφησαν να λήξει χωρίς έγκαιρες διάδοχες κινήσεις, με αποτέλεσμα εκατοντάδες αναγνωρισμένοι πρόσφυγες να καταλύουν ξεριζωμένοι και άστεγοι στην πλατεία Βικτωρίας, με τα παιδιά τους εκτός σχολείου.

Στις 14 Σεπτεμβρίου, στο rosa.gr, ο Κώστας Αργυρός γράφει: Στα τέλη του περασμένου Ιουλίου ο δήμαρχος της Μυτιλήνης έσπευσε να κλείσει μια μονάδα αντιμετώπισης covid-19 στη Μόρια, που είχαν δημιουργήσει οι "Γιατροί Χωρίς Σύνορα", σε συνεργασία με πρωτοβουλίες άλλων γιατρών, για "πολεοδομικές παρατυπίες"... Μπορεί κάποιος να μην αισθάνεται αλληλεγγύη για τους "ξένους". Ακόμα και για τους κατατρεγμένους. Είναι από τα αισθήματα, που δεν γίνεται να σου επιβάλλουν να τα νοιώσεις. Αλλά όλοι αυτοί οι "(μ)πατριώτες" δεν νοιώθουν μια έστω στοιχειώδη συμπαράσταση για τους Μυτιληνιούς; Πόσο δηλαδή ελληνικά ενάρετο είναι να ρίχνουμε όλο το βάρος για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος, που όλοι χαρακτηρίζουν παγκόσμιο και ευρωπαϊκό στους κατοίκους τριών, τεσσάρων νησιών; Αυτοί που βγάζουν σέλφις με ντουφέκια έτοιμοι δήθεν να πολεμήσουν για τα νησιά μας, είναι οι ίδιοι που φτύνουν κατάμουτρα τους ακρίτες σε αυτά τα νησιά. Πότε θα δείξουν οι υπόλοιποι δήμαρχοι της χώρας αλληλεγγύη στους Λέσβιους, αυτή την αλληλεγγύη, που ζητούν βερμπαλιστικά από τους Ευρωπαίους;

Είναι αλήθεια ότι μπορεί κάποιος να μην αισθάνεται συμπόνοια για τους "άλλους", ακόμα και για τους ανυπεράσπιστους και τους κατατρεγμένους. Είναι επίσης αλήθεια ότι κάποια ΜΜΕ ασχολούνται με τους αιτούντες άσυλο (γιατί αυτό είναι και έτσι πρέπει να λέγονται) ΟΧΙ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Και μένα τώρα, από ποιους δρόμους άραγε με πάει ο συνειρμός, όταν κοιτάζω την φωτογραφία του "πρόχειρου" καταυλισμού στο Κατά Τεπέ και μού θυμίζει τόσο πολύ μιαν άλλη εικόνα ανυπεράσπιστων και αναλώσιμων πλασμάτων; 

 

 

Σημ: Η πρώτη και η τελευταία φωτογραφία είναι ο καινούργιος χώρος στέγασης των αιτούντων άσυλο στην Λέσβο. Η μεσαία είναι ο χώρος όπου στεγάζονται τα αρσενικά μοσχαράκια της εντατικοποιημένης κτηνοτροφίας, που αποχωρίζονται από τις μητέρες τους αμέσως μετά την γέννηση, για να παράγουν "τρυφερό" και λευκό (σιδηροπενικό) κρέας (veal). Ο συνειρμός είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό και έγινε αυτόματα, την στιγμή που είδα για πρώτη φορά την πρώτη φωτογραφία.

 

 

 

 

Κανείς δεν μπορεί να είναι καλά όταν δίπλα του συμβαίνουν τέτοιες τραγωδίες

Μαρία Γιαννακάκη: "Μόνον η αλληλεγγύη μπορεί να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας".

Κώστας Αρβανίτης: "Η κυβέρνηση επιθυμεί ουσιαστικά τον λεγόμενο κοινωνικό αυτοματισμό, δηλαδή να στρέψει φτωχούς απέναντι σε φτωχούς, φοβισμένους απέναντι σε φοβισμένους".

Μετά και τη φωτιά που κατέκαψε το "Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης" (ΚΥΤ) στη Μόρια, η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ίλβα Γιόχανσον, δήλωσε για μια ακόμη φορά πως η Ελλάδα δεν ζήτησε από την ΕΕ μετεγκατάσταση προσφύγων. Ξεκαθάρισε επίσης πως η Κομισιόν δεν θα χρηματοδοτήσει κλειστές δομές. Φαίνεται όμως πως η Ελλάδα είναι η χώρα που αποδέχεται να καταστρατηγεί όλες τις διεθνείς συνθήκες, δημιουργώντας κλειστές δομές – φυλακές, και μετατρέποντας την χώρα σε ασπίδα της Ευρώπης και τα νησιά σε ένα απέραντο κρατητήριο. Φαίνεται ότι, στο προσφυγικό, η Ελλάδα αποδέχεται να κάνει την βρώμικη δουλειά...

 

Η Μαρία Γιαννακάκη, πρώην γραμματέας Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, στην εκπομπή "Με καφέ διπλό και μάτι ανοιχτό", ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ και στον Διονύση Ελευθεράτο, για την ανθρωπιστική κρίση στην Λέσβο και την πολιτική για το προσφυγικό επισημαίνει ότι (ηχητικό):

• Κανείς δεν μπορεί να είναι καλά όταν δίπλα του συμβαίνουν τέτοιες τραγωδίες. Η Μόρια και αυτά που συνέβησαν την περασμένη εβδομάδα δεν είναι τίποτα άλλο από το χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας*. Η Μόρια δεν έπρεπε να έχει υπάρξει ποτέ. 

• Η κυβέρνηση παρέλαβε μια Μόρια με 5 χιλιάδες άτομα και έφτασε να έχει 13 χιλιάδες, σε μια εποχή που λόγω της πανδημίας δεν υπήρχαν πολλές αφίξεις. Προκειμένου δε να χαϊδεύει ακροδεξιά ακροατήρια, άφησε εκτεθειμένη σε κίνδυνο όχι μόνον την υγεία των ανθρώπων που ήταν εκεί αλλά και την υγεία των ντόπιων. 

• Η στάση της Ευρώπης θυμίζει την διάσκεψη του Εβιάν για τους Εβραίους, το 1938. Τότε δεν υπήρξε καμία χώρα, πέρα από την Αϊτή, να πάρει κάποιους απ' αυτούς. 

• Στην Ελλάδα, αυτοί οι άνθρωποι σίγουρα δεν χρειάζονται ούτε τις διμοιρίες των ΜΑΤ, ούτε τις αύρες που έσπευσε να στείλει η κυβέρνηση. Χρειάζονται κάπου να μείνουν, είδη πρώτης ανάγκης και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

• Η ακροδεξιά ρητορική και πρακτική** ως προς το μεταναστευτικό και προσφυγικό πηγαίνει πίσω στο 2012... Ο τότε υπουργός προστασίας του πολίτη (Δένδιας) μάλιστα είχε πει και το εξής φοβερό: "Αντιπροσωπεύουν αυτοί οι άνθρωποι τον μεγαλύτερο κίνδυνο που βίωσε ποτέ η Ελλάδα από την εποχή της καθόδου των Δωριέων"! 

• Ο ρατσιστικός λόγος απενοχοποιεί την ρατσιστική βία και οδηγεί στο ρατσιστικό έγκλημα, γι' αυτό και τιμωρείται από την νομοθεσία. 

• Πάνω στις στάχτες της Μόριας προπαγανδίζουν τα κλειστά στρατόπεδα, τα οποία η επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων, Ίλβα Γιόχανσον είχε πει από τον Δεκέμβριο ότι δεν πρόκειται να τα χρηματοδοτήσουν.

• Ο γενικός γραμματέας Μεταναστευτικής Πολιτικής Μάνος Λογοθέτης, πηγαίνοντας στην Μόρια, δήλωσε: "Η Ελλάδα είναι υπό επίθεση. Αν υποχωρήσουμε σημαίνει ότι υποχωρεί η Ελλάδα και ηττάται. Οι μετανάστες που έκαναν όσα έκαναν, τώρα θα κοιμηθούν σε σκηνές κάτω απ' τις ελιές για όσο πάει". Στράφηκε επίσης ενάντια στην Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών και στους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, λέγοντας ότι "εσείς φταίτε που τους ξεσηκώνετε και εσείς είστε από πίσω, με τα δελτία τύπου που βγάζετε". Αυτά τα είπε ο γενικός γραμματέας μετανάστευσης, ένα μέλος της κυβέρνησης, και ακόμα είναι στη θέση του! Αυτά λέγονται από την κυβέρνηση της ΝΔ, όχι μόνον γιατί είναι στον σκληρό πυρήνα της πολιτικής και της ιδεολογίας της, αλλά και για να χαϊδέψει τους ακροδεξιούς, με την ψήφο των οποίων βγήκε αυτοδύναμη. 

• Όταν η κυρία Γιόχανσον λέει ότι δεν έχουν γίνει ακόμα αιτήματα για μετεγκατάσταση, εσείς τι καταλαβαίνετε; Προχθές ο πρωθυπουργός, στην Ευρωμεσογειακή Διάσκεψη, γιατί δεν ζήτησε βοήθεια για μετεγκαταστάσεις; 

• Νομίζουν ότι μπορούν να ελέγξουν το ακροδεξιό τους ακροατήριο και υπήρξαν άνθρωποι από την ΝΔ που έταξαν απέλαση των μεταναστών, ενώ γνώριζαν ότι αυτό δεν επιτρέπεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο. 

• Αυτήν τη στιγμή για τους πρόσφυγες δύο λύσεις υπάρχουν: μετεγκατάσταση και σύμφωνο της ΕΕ για κοινή πολιτική ασύλου. Διαφορετικά, το βάρος θα συνεχίσει να πέφτει στις χώρες που αποτελούν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. 

• Η μετανάστευση είναι σύμφυτη με την ιστορία, υπήρχε από τα πρώτα χρόνια της ιστορίας του ανθρώπου και, σιγά σιγά, θα έχουμε και μετανάστευση για κλιματολογικούς και άλλους λόγους. Πρέπει να αντιδράσουμε ως Ευρώπη. Και επειδή δεν υπάρχουν περιούσιοι λαοί, ας μην ξεχνάμε ότι η Ευρώπη γέννησε τον Διαφωτισμό, γέννησε όμως και το Ολοκαύτωμα, και κάθε μέρα πρέπει να αποδεικνύουμε από ποια πλευρά της Ιστορίας θέλουμε να είμαστε. 

• Ζαλίζεται κανείς με όλον αυτόν τον καταιγισμό των στερεοτύπων (και της ασυναρτησίας πολλές φορές, η οποία εμπεριέχει και την άγνοια ή την διάθεση κάποιων ανθρώπων να κάνουν πως δεν ξέρουν), όπως το "μα αυτοί δεν είναι πρόσφυγες". Το 60% προέρχεται από εμπόλεμες ζώνες, αν και δεν είναι μόνον από εμπόλεμες ζώνες αυτοί που ορίζονται ως πρόσφυγες. Η σύμβαση της Γενεύης και το συμπληρωματικό πρωτόκολο της Νέας Υόρκης ορίζουν ποιος είναι πρόσφυγας. Ο κάθε αιτών και η κάθε αιτούσα άσυλο είναι αιτών και αιτούσα άσυλο, μέχρι να αποφανθεί η αρμόδια επιτροπή. Αυτό απαιτεί το κράτος Δικαίου και όλοι οι διεθνείς οργανισμοί, στους οποίους συμμετέχει και η Ελλάδα. 

• Ένας άλλος μύθος είναι ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες "παίρνουνε τόσα χρήματα και οι Έλληνες πεινούν". Αυτά δεν είναι χρήματα που δίνει η Ελλάδα. Είναι χρήματα της ΕΕ και της Ευρωπαϊκής αρμοστείας που ποτέ δεν θα έρχονταν στα χέρια αυτών που παραπονούνται.

• Μόνον η αλληλεγγύη*** μπορεί να εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας. Και λίγο περισσότερη ενσυναίσθηση. Ας σκεφτούμε μια στιγμή τους εαυτούς μας σ' αυτήν την θέση. Ας σκεφτούμε μια στιγμή τα παιδιά μας στην θέση των παιδιών αυτών των ανθρώπων. 

 

 

Φωτογραφία από Daphne Tolis και lifo.gr. 

Η φωτογραφία του mp4 είναι από την ελληνική Deutsche Welle.  

 

*tvxs.gr -- kathimerini.gr  

**Ο υπουργός Ανάπτυξης και αντιπρόεδρος της ΝΔ, Άδωνις Γεωργιάδης, είχε πει: "να τους κάνουμε την ζωή πιο δύσκολη για να σταματήσουν να έρχονται. Να τους κάνουμε την ζωή πιο δύσκολη από το Αφγανιστάν". Αυτή η πολιτική, εκτός από ανήθικη, είναι επίσης, όπως εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται, ανέφικτη και ατελέσφορη.

***Δύο κόσμοι συγκρούονται...  /  Ο Αλλος Ανθρωπος...  /  "Αλληλεγγύη για όλους" Λέσβου / stonisi.gr  /  Mellemfolkeligt Samvirke  /  Médecins Sans Frontières Greece (MSF)| Γιατροί Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ)  -- Αξιοπρεπείς λύσεις ΤΩΡΑ!

 

 

 

 

Γιώργος Τσιάκαλος: Η απανθρωπιά, ξέρετε, ποτέ δεν μένει σε σχέση μονάχα με μία ομάδα...

 

Γιώργος Τσιάκαλος: "Η απανθρωπιά, ξέρετε, ποτέ δεν μένει σε σχέση μονάχα με μία ομάδα. Η απανθρωπιά και η βαρβαρότητα χαρακτηρίζει, από κάποια στιγμή και πέρα, την συμπεριφορά ανθρώπων γενικά απέναντι στους  συνανθρώπους τους και απέναντι στην κοινωνία. ΑΥΤΟ είναι το μεγάλο πρόβλημα που έχουμε και γι' ΑΥΤΟΝ τον λόγο επισημαίνω και γω ότι, σε αντίθεση με τα διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι ελληνικές εφημερίδες ασχολούνται με τους πρόσφυγες ΟΧΙ ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ... " 

Ακούστε την συνέχεια εδώ: https://soundcloud.com/user-958813084/914-10-9-2020a-2. 

 

Γεώργιος Τσιάκαλος: Βαρβαρότητα σημαίνει να μην ενδιαφέρεσαι αν ο "Άλλος" πονάει

google.gr

Στο θέμα της επικείμενης "έξωσης" χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών που φιλοξενούνται σε δομές και σπίτια στις 30 Μαΐου, με αφορμή τη λήξη του προγράμματος ΕΣΤΙΑ, αναφέρθηκε ο ομότιμος καθηγητής της Παιδαγωγικής  Σχολής του ΑΠΘ Γιώργος Τσιάκαλος, σε συνέντευξή του στον 102fm της ΕΡΤ3. "Είναι αδιανόητο να δούμε γυναίκες με μωρά στο δρόμο. Θα το δεχτούμε αυτό ως κοινωνία; Αυτό εθίζει την κοινωνία να βλέπει πόνο και αδικία και να μην κάνει απολύτως τίποτε και ο εθισμός αυτός οδηγεί τις κοινωνίες ανθρώπων να γίνονται κοινωνίες βάρβαρες" τονίζει. Ακούστε την εκπομπή εδώ: https://webradio.ert.gr/102fm/28me2020-giorgos-tsiakalos

Κείμενο πανεπιστημιακών κατά της ξενοφοβίας και του ρατσισμού

Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ 7-8 Μαρτίου 2020

Τις τελευταίες μέρες, γινόμαστε μάρτυρες μιας αχαλίνωτης ξενοφοβικής και ρατσιστικής υστερίας, υποκινούμενης από ευρύ φάσμα δεξιών, ακροδεξιών, φασιστικών δυνάμεων και συνεπικουρούμενης από τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης και εκπροσώπους της κυβέρνησης. Σε κλίμα εθνικιστικού παροξυσμού, ο δημόσιος λόγος γεμίζει κατακλυσμιαία από πολεμικές ιαχές και δηλώσεις απανθρωπιάς που προσβάλλουν τις πλέον θεμελιώδεις ηθικές αξίες των ανθρώπων. Ακούσαμε ανείπωτες φράσεις μίσους να εκστομίζονται εναντίον γυναικών και παιδιών, εναντίον αδύναμων –από κάθε άποψη– ανθρώπων, χωρίς μέτρο και ντροπή.

Η οργανωμένη κλιμάκωση της ξενοφοβικής ψύχωσης επιχειρεί να καλλιεργήσει κλίμα πανικού, να παραλύσει κάθε λογική σκέψη, να πνίξει κάθε φωνή αλληλεγγύης, να μολύνει βαθύτατα μια κουρασμένη και ανασφαλή κοινωνία με το δηλητήριο του ακροδεξιού-φασιστικού μισανθρωπισμού. Οι εξελίξεις που βιώνουμε αποτελούν έξαρση των εδώ και πολύ καιρό συστηματικών προσπαθειών της εγγενώς ρατσιστικής Ακροδεξιάς να ηγεμονεύσει ιδεολογικά στην ελληνική κοινωνία, εκμεταλλευόμενη τα συσσωρευμένα οξύτατα προβλήματα που δημιούργησαν οι σκληρές μνημονιακές πολιτικές όλων των διαχειριστών της κρατικής εξουσίας.

Απέναντι στα παραληρήματα του ακροδεξιού λόγου, δηλώνουμε εμφατικά: Το πρόβλημα του ελληνικού λαού δεν ήταν ποτέ οι πρόσφυγες. Δεν ήταν οι πρόσφυγες που προκάλεσαν την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Δεν ήταν αυτοί που σε παγκόσμια κλίμακα –βεβαίως και στην Ελλάδα– οδήγησαν χιλιάδες επιχειρήσεις στο κλείσιμο και εκατομμύρια εργαζόμενους στην ανεργία. Δεν ήταν οι πρόσφυγες που υποχρέωσαν τα κράτη να ληστέψουν τους φορολογούμενους για να σώσουν τις τράπεζες, αυτά τα επιτελικά κέντρα του παγκόσμιου καπιταλισμού. Δεν ήταν οι πρόσφυγες, αλλά η αλαζονική και αδίστακτη ολιγαρχία του πλούτου, που όλα τα χρόνια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης συνέχιζε να αυξάνει τα κέρδη της σε βάρος του μεγαλύτερου μέρους των ανθρώπων του πλανήτη. Δεν ήταν οι πρόσφυγες αυτοί που οδήγησαν τον ελληνικό λαό στο σφαγείο των μνημονίων, στη μαζική ανεργία και φτώχεια. Δεν ήταν οι πρόσφυγες που οδήγησαν κατά χιλιάδες τα παιδιά του ελληνικού λαού στη μετανάστευση. Δεν είναι οι πρόσφυγες, τέλος, οι θύτες του παγκοσμίως κυρίαρχου καπιταλιστικού συστήματος, του θεμελιωμένου στην εκμετάλλευση των ανθρώπων του μόχθου, τον αχαλίνωτο ανταγωνισμό, την αποξένωση και τον πόλεμο.

Οι πρόσφυγες, όπως και οι μετανάστες, είναι –και αυτοί– θύματα αυτού του συστήματος. Ενός συστήματος ταξικού πολέμου των πλουσίων εναντίον των φτωχών. Επιπλέον, είναι αυτοί που βιώνουν σε μέγιστο βαθμό τις καταστροφικές συνέπειες που έχει για την ανθρωπότητα η ανεμπόδιστη λειτουργία του συστήματος αυτού. Είναι τα θύματα των επεμβάσεων και των πολέμων που διεξάγει η κυρίαρχη ιμπεριαλιστική Δύση –οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ενωση– προκειμένου να διατηρήσει και να διευρύνει την κυριαρχία της. Ας μην ξεχνάμε ότι οργανικό μέρος των ευρωατλαντικών οικονομικών, πολιτικών και στρατιωτικών δομών είναι και η Ελλάδα. Στο πλαίσιο συμμετοχής της σε αυτές τις δομές, η ελληνική ολιγαρχία προωθεί επιθετικά τα συμφέροντά της στη χώρα και διεθνώς. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι τα θύματα του παγκόσμιου οικονομικού πολέμου που διεξάγουν οι μονοπωλιακοί κολοσσοί των ιμπεριαλιστικών κρατών εναντίον των παραγωγικών δυνάμεων των ασθενέστερων χωρών του πλανήτη, προκαλώντας αλλά και ανακυκλώνοντας την υπανάπτυξη και τη φτώχεια τους.Ο ακροδεξιός όμως λόγος, οργανωμένα και συστηματικά, στην Ελλάδα και παντού, επιλέγει να ενοχοποιεί τους πρόσφυγες. Στρέφει την οργή τμημάτων της κοινωνίας εναντίον τους, αποστρέφοντας το βλέμμα από τους πραγματικούς ενόχους, τις δυνάμεις του πολέμου (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ευρωπαϊκή Ενωση), τις ολιγαρχίες του πλούτου και τους πολιτικούς υπηρέτες τους. Η ξενοφοβική στοχοποίηση των προσφύγων σπέρνει διχόνοια μεταξύ των λαών, υπονομεύει και καταστρέφει την κοινωνική αλληλεγγύη, το αρχέγονο όπλο των όπου γης κατατρεγμένων και καταπιεσμένων εναντίον των καταπιεστών και των εκμεταλλευτών τους.

Μπροστά στην επιδημία ξενοφοβίας και ρατσισμού, δηλώνουμε ότι δεν είναι εχθροί μας οι πρόσφυγες και οι μετανάστες και ότι δεν πολεμούμε εναντίον τους. Δεν πολεμούμε εναντίον των αδύναμων, των κατατρεγμένων και εξαθλιωμένων του κόσμου αυτού. Εχθροί μας είναι οι δυνάμεις του πολέμου, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, η ολιγαρχία του πλούτου σε Ελλάδα και Τουρκία και οι πολιτικοί υπηρέτες της. Εχθροί μας είναι οι κάθε λογής πατριδοκάπηλοι και πολεμοκάπηλοι, οι φασίστες και οι ρατσιστές, οι έμποροι του μισανθρωπισμού.

Απέναντι σε ένα σύστημα που συνθλίβει ολόκληρους λαούς, που κονιορτοποιεί τις ζωές τους και παράγει καθημερινά «περιττούς» ανθρώπους αγωνιζόμαστε για τη μαχητική αλληλεγγύη των λαών ενάντια στους κοινούς εχθρούς τους, για μια κοινωνία συντροφικότητας και ανθρωπιάς.

 

Statement by Greek and other academics against xenophobia

• Αγγελάτου Ρόνη,  ομότιμη καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Πατρών 
• Αϊδίνης Θανάσης, καθηγητής, ΑΠΘ 
• Αλβανούδη Αγγελική, διδάσκουσα στο ΑΠΘ 
• Αρκολάκης Μανόλης, ΣΕΠ, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο 
• Βελισσαρίου Σίσσυ, καθηγήτρια, ΕΚΠΑ 
• Γαγανάκης Κώστας, αναπληρωτής καθηγητής, ΕΚΠΑ 
• Γεροτζιάφας Γρηγόρης, καθηγητής, Sorbonne Universite 
• Γεωργούλας Στράτος, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου 
• Γιώτη Λαμπρίνα, επίκουρη καθηγήτρια, ΑΠΘ 
• Γουβιάς Διονύσης, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Αιγαίου 
• Γούναρη Παναγιώτα, καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης 
• Γραμμένος Θεοφάνης, επίκουρος καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 
• Γρόλλιος Γιώργος, καθηγητής ΑΠΘ 
• Γρύλλια Στέλλα, λεκτόρισσα, Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης 
• Γρύλλιας Κωνσταντίνος, επίκουρος καθηγητής, Katholieke Universiteit Leuven, 
• Δαμίγος Δημήτρης, καθηγητής, ΕΜΠ 
• Δαλάκογλου Δημήτρης, καθηγητής, Vrije Universiteit Amsterdam 
• Δεσλή Δέσποινα, αναπληρώτρια καθηγήτρια, ΑΠΘ 
• Δαφέρμος Μανώλης, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης 
• Ζαρκάδης Γιάννης, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πατρών 
• Δημουλάς Κώστας, αναπληρωτής καθηγητής, Πάντειο 
• Ζαχαρόπουλος Νίκος, λέκτορας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου 
• Ζορμπαλά Τίνα, επίκουρη καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Αιγαίου 
• Ηλιόπουλος Δημήτρης, Πανεπιστήμιο  Πατρών 
• Ιωαννίδου Αλεξάνδρα, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 
• Καλλέργης Δημήτρης, λέκτορας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής 
• Καλιαμπάκος Δημήτρης, καθηγητής, ΕΜΠ 
• Καλτσώνης Δημήτρης, αναπληρωτής καθηγητής, Πάντειο 
• Καραγιάννη Γιώτα, αναπληρώτρια καθηγήτρια, ΑΠΘ 
• Καρακάντζα Ευφημία, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Πατρών 
• Καρανδρέας Νίκος, ομότιμος καθηγητής, ΕΚΠΑ 
• Κάργας Γιώργος, αναπληρωτής καθηγητής, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών 
• Κατσιαμπούρα Γιάννα, διδάσκουσα στο ΑΠΘ 
• Κιουπκιολής Αλέξανδρος, επίκουρος καθηγητής, ΑΠΘ 
• Κουγιουμουτζάκη Φωτεινή, λεκτόρισσα, ΑΠΘ 
• Κουζής Γιάννης, καθηγητής, Πάντειο 
• Κουκουτσάκη Αφροδίτη, Πάντειο 
• Κουσουρής Δημήτρης, επίκουρος καθηγητής επί θητεία, Πανεπιστήμιο Βιέννης 
• Κωσταγιόλας Πέτρος, επίκουρος καθηγητής, Ιόνιο Πανεπιστήμιο 
• Λαμπροπούλου Δήμητρα, επίκουρη καθηγήτρια, ΕΚΠΑ 
• Λαπαβίτσας Κώστας, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Λονδίνου
• Λουκής Χασιώτης, αναπληρωτής καθηγητής, ΑΠΘ 
• Μαΐστρος Γιάννης, επίκουρος καθηγητής, ΕΜΠ 
• Μαρκέτος Σπύρος, επίκουρος καθηγητής, ΑΠΘ (i) 
• Μαυρίδης Ηρακλής, επίκουρος καθηγητής, Πάντειο 
• Μαυρουδέας Σταύρος, καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο 
• Μηλιός Γιάννης, ομότιμος καθηγητής, ΕΜΠ 
• Μιχαλοπούλου Ελένη, senior lecturer, University of Liverpool 
• Μιχελιουδάκης Δημήτρης, επίκουρος καθηγητής, ΑΠΘ 
• Μπένος Αλέξης, καθηγητής, ΑΠΘ 
• Μπίμπου Αννα, καθηγήτρια, ΑΠΘ 
• Μπόκαρης Θέμης, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 
• Μπουγιούκος Κώστας, επίκουρος καθηγητής, Universite de Paris 
• Νικονάνου Νίκη, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 
• Παπαδάκη Πολυξένη, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πάντειο 
• Παπαδημητρίου Φωτεινή, αναπληρώτρια καθηγήτρια, ΑΠΘ 
• Παπαθεοδώρου Χρίστος,  καθηγητής,  Πάντειο  
• Παραδείση Μαρία, αναπληρώτρια καθηγήτρια, Πάντειο 
• Πατέλης Δημήτρης, αναπληρωτής καθηγητής, Πολυτεχνείο Κρήτης 
• Παυλίδης Περικλής, αναπληρωτής καθηγητής, ΑΠΘ 
• Παυλόπουλος Δημήτρης, αναπληρωτής καθηγητής, Vrije Universiteit Amsterdam*
• Πολίτης Τάκης, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας 
• Ποταμιάνος Νίκος, ιστορικός, Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών (Ρέθυμνο) 
• Ρούσης Γιώργος, ομότιμος καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο 
• Σάμαρης Νικόλαος, Πανεπιστήμιο Πατρών 
• Σαμπανίκου Εύη, καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Αιγαίου 
• Σαρηγιάννης Μαρίνος, ιστορικός, Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών (Ρέθυμνο)
• Σειρηνίδου Βάσω, επίκουρη καθηγήτρια, ΕΚΠΑ 
• Σερντεδάκις Νίκος, αναπληρωτής καθηγητής, Πανεπιστήμιο Κρήτης 
• Σκορδούλης Κώστας, καθηγητής, ΕΚΠΑ 
• Σουβατζή Στυλιανή, ΣΕΠ, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο 
• Σπαθής Γεράσιμος, ομότιμος καθηγητής, ΕΜΠ 
• Σταματόπουλος Δημήτρης, καθηγητής, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας 
• Στουραΐτης Γιάννης, επίκουρος καθηγητής, Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου 
• Στραβελάκης Νίκος, διδάσκων στο ΕΚΠΑ 
• Σουβλής Γιώργος, διδάσκων στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης 
• Σωτήρης Παναγιώτης, ΣΕΠ, Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο 
• Τουλούμη Γιώτα, καθηγήτρια, ΕΚΠΑ 
• Τουρτούρας Χρήστος, επίκουρος καθηγητής, ΑΠΘ 
• Τριμπέρης Γιώργος, ομότιμος καθηγητής, ΕΚΠΑ 
• Τύμπας Αριστοτέλης, καθηγητής, ΕΚΠΑ 
• Χρύσης Αλέξανδρος, καθηγητής, Πάντειο 
• Χρυσοχόου Ξένια, καθηγήτρια, Πάντειο 
• Ψημμένος Ιορδάνης, καθηγητής, Πάντειο 
• Ωρμπακε Βέμουντ, επίκουρος καθηγητής, ΑΠΘ

Πηγή: https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/234237_se-ayton-ton-polemo-poios-einai-o-ehthros-mas

*Για την ξενοφοβική ψύχωση και την παράλυση κάθε λογικής σκέψης, ο Δημήτρης Παυλόπουλος μίλησε στις στις 9-03-20, στις ιστορίες που γράφουν Ιστορία, ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ και την Τζούλυ Τσίγκα. Ηχητικό εδώ: https://www.stokokkino.gr/uploadArchive/200309_153000.mp3 (διαθέσιμο για λίγες μέρες μόνον δυστυχώς)  
 

prologos.gr

Αναδημοσιεύσεις: 

tanea.gr 

in.gr 

thepressproject.gr 

dialogos.com 

topontiki.gr 

pandiera.gr 

alfavita.gr 

Σύλλογος Μεταπτυχιακών Φοιτητών/τριών Ιστορίας και Αρχαιολογίας - ΕΚΠΑ  

prologos.gr 

politica.gr 

agonaskritis.gr 

selidodeiktis.edu.gr  

anatropinews.gr 

imerodromos.gr  

katiousa.gr  

undebtedworld.wixsite.com 

avant-garde.com 

Το μυαλό είναι ο στόχος



Petition: Statement by Greek and other academics against xenophobia: https://www.gopetition.com/petitions/who-is-our-enemy-in-this-war.html



Σχετικός σύνδεσμος: Οι χιτλερίσκοι της διπλανής πόρτας