Ετικέτες

Τρίτη 11 Ιουνίου 2013

Μήνυμα σε μπουκάλι ριγμένο στη θάλασσα...


Στις 28 Ιουνίου, στις Βρυξέλλες, εκεί που χτυπάει η καρδιά της Ευρώπης, υπερασπιστές των δελφινιών από όλον τον κόσμο θα διαμαρτυρηθούν για να ζητήσουν μια πλήρη απαγόρευση των δελφιναρίων από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κατά τη συνέντευξη που δόθηκε από τους εμπνευστές αυτής της διαμαρτυρίας στην Αμερικανίδα δημοσιογράφο Elizabeth Batt, επισημαίνεται ότι η διαμαρτυρία θα πραγματοποιηθεί έξω από το κτίριο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Υγείας, Ασφάλειας Τροφίμων και Περιβάλλοντος (Federal Publice Service Health, Food chain safety and Environment), γνωστής περισσότερο σαν FDS. Η FDS έχει αντιμετωπίσει αρνητική κριτική για την απραξία της στο ζήτημα της αιχμαλωσίας των δελφινιών από μεγάλες οργανώσεις όπως η Born Free Foundation και η Whale and Dolphin Conservation (WDC).

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 1999/22/ΕC, η διατήρηση αγρίων ζώων στους ζωολογικούς κήπους οφείλει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις ευζωίας, παρέχοντας στα ζώα τις απαραίτητες συνθήκες που θα εξασφαλίζουν τη δυνατότητα να ικανοποιούν τις βιολογικές ανάγκες που ορίζει το είδος τους, μια από τις οποίες είναι και η έκφραση της κατά φύσιν συμπεριφοράς. Προκειμένου δε για τα κητώδη, η ικανοποίηση αυτών των αναγκών σε συνθήκες αιχμαλωσίας έχει αποδειχθεί ότι είναι εντελώς αδύνατη. Έχει επίσης αποδειχθεί ότι τα ποσοστά επιβίωσης και η διάρκεια ζωής των αιχμαλώτων δελφινιών είναι μικρότερα από τα αντίστοιχα που παρατηρούνται στην ανοιχτή θάλασσα, κάτι που απαιτεί από τα δελφινάρια τον άμεσο επαναπροσδιορισμό της έννοιας της προστασίας τους.

Και ενώ υποτίθεται ότι τα δελφινάρια υπάρχουν για να προστατεύουν τα δελφίνια από τα ατυχήματα που μπορεί να αντιμετωπίσουν στην ανοιχτή θάλασσα και από την τη βιαιότητα των ανθρώπων, η φυσική και ψυχοδιανοητική τους καταπόνηση στις συνθήκες της αιχμαλωσίας τα οδηγεί σε ασθένειες και σε πλήρη αλλοίωση της φυσιολογικής τους συμπεριφοράς. Έκθεση - αναφορά της Διεθνούς Εταιρίας Προστασίας Δελφινιών και Φαλαινών καταδεικνύει ότι, από τα 15 κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που διατηρούν δελφίνια στην αιχμαλωσία, κανένα δεν καταφέρνει να εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις που ορίζει η παραπάνω Ευρωπαϊκής Οδηγία, και συνεπώς τα δελφινάρια που υπάρχουν στην Ευρώπη αδυνατούν να ανταποκριθούν στο πνεύμα της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας για την προστασία των ζώων.

Η έννοια της εκπαίδευσης θα πρέπει επίσης, στην προκειμένη περίπτωση, να επαναπροσδιοριστεί, δεδομένου ότι οι πληροφορίες που παρέχονται από τα δελφινάρια σχετικά με την ζωή των δελφινιών στην ανοιχτή θάλασσα, είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες, και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει μόνο και μόνο με τη μετονομασία των παραστάσεων σε "εκπαιδευτικές παρουσιάσεις". "Η διαμαρτυρία της 28ης Ιουνίου στις Βρυξέλλες είναι απόλυτα εναρμονισμένη με το πνεύμα της εκστρατείας για την κατάργηση των δελφιναρίων της Διεθνούς Εταιρίας Προστασίας Δελφινιών και φαλαινών (Make the European Union a dolphinarium-free zone)", δηλώνει ο συνιδρυτής της οργάνωσης Free Dolphins Belgium και εμπνευστής της εκδήλωσης μαζί με την Annelies Mullens, Yvon Godefroid.

Την εκδήλωση υποστηρίζουν η Γαλλική οργάνωση La Dolphin Connection (Fb) και η Ολλανδική Orca Coalitie (Fb), ενώ η Ιρλανδική ορχήστρα The Amazing Few, θα ταξιδέψει από το Δουβλίνο για να δώσει παράσταση κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας. "Για να δούμε... θα ξεπεράσουμε τους χίλιους διαδηλωτές μπροστά από το σπουδαίο αυτό κυβερνητικό κτίριο, στις Βρυξέλλες"; λέει ο παγκοσμίου φήμης υπερασπιστής των δελινιών Ρικ Ο'Μπάρυ, ο οποίος θα παραστεί στη διαμαρτυρία, ενώ αυτήν την εποχή βρίσκεται στην Κορέα για να προσφέρει την πολύτιμη εμπειρία του στη διαδικασία αποκατάστασης τεσσάρων δελφινιών, που είχαν αιχμαλωτιστεί παράνομα, και τώρα ετοιμάζονται να απελευθερωθούν.



 
Με την αρμονική συνεργασία μας, θέλουμε να δείξουμε στους πολιτικούς όλων των κρατών ότι εμείς μπορούμε να καταφέρουμε αυτό που εκείνοι δε θέλουν ή δεν μπορούν, γράφει η συνδιοργανώτρια της εκδήλωσης, Annelies Mullens. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αυτό το νέο και ισχυρό όπλο, βοήθησαν τη διαμαρτυρία να πλαισιωθεί από ανθρώπους που ζούν σε διαφορετικά σημεία του κόσμου, από την Ευρώπη και την Αμερική, μέχρι την Κίνα, την Ιαπωνία και την Ινδονησία, και το βίντεο που έφτειαξε η Annelies μεταφράστηκε από εθελοντές σε 23 διαφορετικές γλώσσες και ρίχτηκε να ταξιδεύει, σαν μπουκάλι στη θάλασσα, μέσα στο διαδίκτυο.

Αυτό το βίντεο δεν έχει αίμα, δεν έχει βία, μπορεί να το δει ο καθένας, ακόμη και τα παιδιά. Είναι ένα βίντεο για όλους τους ελεύθερους ανθρώπους οποιασδήποτε χώρας και οποιασδήποτε θρησκείας που αγαπούν τη θάλασσα, τα δελφίνια και την ελευθερία, όπως και οι δημιουργοί του που συνεργάστηκαν αρμονικά, πέρα από τις οποιεσδήποτε γεωγραφικές, θρησκευτικές και πολιτικές διαφορές τους.

Μύνημα σε μπουκάλι ριγμένο στη θάλασσα επίσης, ταξιδεύει ακόμα μια αίτηση, που έχει συγκεντρώσει μέχρι αυτή τη στιγμή περισσότερες από 10.000 υπογραφές από ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων, ένα μύνημα που οι πολιτικοί και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν θα μπορέσουν εύκολα να αγνοήσουν.
"Δε σταμάτησα ποτέ να επικαλούμαι τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Κητωδών", σχολιάζει στο Facebook ο Yvon Godefroid, "όμως οι περισσότεροι δημοσιογράφοι, όπως και πολλοί επιστήμονες, είναι φιλικά διακείμενοι προς τη βιομηχανία της αιχμαλωσίας, καθώς κερδίζουν χρήματα από αυτήν. Και στο Βέλγιο, οι πολιτικοί θέτουν πολύ συχνά τα οικονομικά συμφέροντα πάνω από την προστασία της φύσης".

Το Βέλγιο είναι μέλος της συνθήκης ACCOBAMS για τα κητώδη της Μαύρης Θάλασσας, της Μεσογείου και της γειτονικής περιοχής του Ατλαντικού (με την οποία είναι δεσμευμένη και η Ελλάδα), καθώς επίσης και της συνθήκης ASCOBANS για τα μικρά κητώδη της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας, και όμως επιτρέπει να υπάρχει στο έδαφός του ένα ακόμα τσίρκο στο νερό και έξι δελφίνια με κλεμμένη την ψυχή τους. ΓΙΑΤΙ; Έχει αυτό καμιά λογική;




Free Dolphin Belgium




Για τα Ζώα, για τα Δελφίνια και για τις Θάλασσες που αγαπώ,  Filikaki 



                                                     Για μια Ευρώπη χωρίς δελφινάρια







Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013

ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΑ!



NO DOLPHINARIA IN EUROPE!


Σε αρκετές χώρες του κόσμου, κυρίως στην Ιαπωνία και στις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής, καθώς επίσης και στην Ευρώπη, τα κητώδη που εκτελούν παραστάσεις στα δελφινάρια είναι κυρίως το ρινοδέλφινο και η η όρκα. Και παρά το γεγονός ότι οι ζωολογικοί κήποι πολύ συχνά αποδίδουν την αναγκαιότητα της αιχμαλωσίας στη διαφύλαξη του γενετικού υλικού των απειλουμένων ειδών, σύμφωνα με την Διεθνή Ένωση για την Προστασία της Φύσης κανένα από τα δύο αυτά είδη δεν απειλείται με εξαφάνιση. Οι παραστάσεις εκτελούνται συνήθως στο χώρο των ζωολογικών κήπων, άλλοτε απροκάλυπτα σαν θέαμα για διασκέδαση και για εντυπωσιασμό, και άλλοτε με το πρόσχημα της εκπαίδευσης και περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης, μετονομασμένες από τους ιδιοκτήτες των ζωολογικών κήπων σε "εκπαιδευτικές παρουσιάσεις".

Το ρινοδέλφινο και η όρκα, τα ιδιαιτέρως χαρισματικά αυτά θαλάσσια θηλαστικά που διαβιούν σε οργανωμένες κοινωνίες, η κάθε μια από τις οποίες έχει να επιδείξει τη δική της ξεχωριστή κουλτούρα, τη δική της γλώσσα επικοινωνίας, ακόμα και την ιδιαίτερη δική της διάλεκτο, υποβαθμίζονται σε εμπορευματοποιημένα εκθέματα μπροστά στα ορθάνοικτα μάτια των παιδιών, υπακούοντας στις εξευτελιστικές και τυποποιημένες εντολές των εκπαιδευτών τους, και εκτελώντας διάφορα "κόλπα" μέσα στο νερό, όπως τα χερσαία ζώα στην πίστα του τσίρκο. Και ενώ τα δελφινάρια υπεραμύνονται για την εκπαιδευτική αξία των παραστάσεων με δελφίνια, οι επιστήμονες αντιλέγουν ότι ο μόνος τρόπος να γνωρίσουμε και να καταλάβουμε αυτά τα όμορφα άγρια πλάσματα είναι η παρατήρηση στο φυσικό τους περιβάλλον, και ο μόνος τρόπος να τα προστατέψουμε είναι η μείωση της θαλάσσιας ρύπανσης και της υπεραλίευσης. Έχουν περάσει αρκετές δεκαετίες από τότε που τα θαλάσσια θηλαστικά άρχισαν να εκθέτονται στο κοινό σε συνθήκες αιχμαλωσίας, και αν αυτό είχε κάποια εκπαιδευτική αξία, δεν θα βλέπαμε, μέρα με μέρα, τα θαλάσσια οικοσυστήματα να καταρρέουν, ούτε τους ανθρώπους να επαναπαύονται στην ιδέα ότι τα είδη που κινδυνεύουν μπορούν να διασωθούν αν απομακρυνθούν από το φυσικό τους βιότοπο.

Στις 22 Μαϊου του 2010, στη Φιλανδία, μια διεθνής συνάντηση κορυφαίων εμπειρογνωμόνων οι οποίοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι φάλαινες και τα δελφίνια διαθέτουν εξαιρετική ευφυϊα και χαρακτηρίζονται από ιδιαιτέρως υψηλή νοημοσύνη, οδήγησε στην πρώτη διατύπωση της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων των Κητωδών, στην οποία ρητά αναφέρεται ότι όλα τα κητώδη έχουν δικαίωμα στη ζωή και στην ελευθερία, και κανένα από αυτά δεν επιτρέπεται να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης εκτελώντας καταναγκαστικά έργα σαν δούλος στην αιχμαλωσία.

Τα δελφινάρια του δυτικού κόσμου, ορμώμενα από την μεγάλη επιτυχία που γνώρισε η τηλεοπτική σειρά "Φλίππερ", στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής κατά την δεκαετία του '60, εξελίχτηκαν σε μια εξαιρετικά κερδοφόρο βιομηχανία, που εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, αναπαράγοντας το μεγάλο ψέμμα σχετικά με τη φύση ενός άγριου και ελεύθερου ζώου στο οποίο οι ανάγκες της τηλεθέασης δεν δίστασαν να αναρτήσουν προς πώληση την παραπλανητική και ψευδεπίγραφη ταμπέλλα του "pet". Όμως τα δελφίνια πλήρωσαν (και πληρώνουν ακόμη) αυτή την επιτυχία της ανθρώπινης βιομηχανίας του θεάματος με το αντίτιμο της ζωής τους, της βίαιης αρπαγής τους από τη θάλασσα, και της ελευθερίας τους, για να οδηγηθούν τελικά στην παρά φύσιν και δια της βίας αναπαραγωγή τους σε τσιμεντένιες δεξαμενές, οι οποίες, τηρουμένων των αναλογιών, δεν διαφέρουν και πολύ από τα εκτροφεία-κολαστήρια της σημερινής βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας, όπου σχεδόν καμία από τις κατά φύσιν ανάγκες των υπό εκμετάλλευση ειδών δεν μπορεί να εκπληρωθεί.

Και ενώ, στην Ευρώπη και στην Αμερική, η βιομηχανία του θεάματος με ηθοποιούς δελφίνια και όρκες συνεχίζεται, στις 17 Μαϊου του 2013, η Ινδική κυβέρνηση, με επίσημη εγκύκλιό της, ανήγγειλε την ολοκληρωτική απαγόρευση της εμπορίας και αιχμαλωσίας των δελφινιών, χαρακτηρίζοντάς την απάνθρωπη. Η Ινδία είναι η τέταρτη χώρα στον κόσμο που απαγορεύει την εμπορία, την αιχμαλωσία και την εκμετάλλευση των κητωδών για διασκέδαση των ανθρώπων, μετά από την Κόστα Ρίκα, την Ουγγαρία και τη Χιλή. Η απαγορευτική αυτή απόφαση βασίστηκε στις τελευταίες επιστημονικές έρευνες που αποδεικνύουν την εξαιρετική ευφυϊα και τη χαρισματική φύση των δελφινιών. "Τα επιστημονικά τεκμήρια που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, οδηγούν στην αναγνώριση των κητωδών ως 'μη ανθρώπινα πρόσωπα'", εξηγεί η Puja Mitra από την Ινδική Συνομοσπονδία Οργανώσεων για την Προστασία των Ζώων (FIAPO), υπενθυμίζοντας παράλληλα ότι η πλειονότητα των δελφινιών και φαλαινών που διατηρούνται στα δελφινάρια προέρχεται από άγριους πληθυσμούς που καταδιώκονται στην Ιαπωνία, στην Καραϊβική, στα νησιά του Σολομώντα και σε ορισμένες περιοχές της Ρωσσίας. Αυτή η καταδίωξη, κατά την οποία ελεύθερα δελφίνια συλλαμβάνονται από τη θάλασσα και οδηγούνται στην αιχμαλωσία, αποτελεί μια διαδικασία πάρα πολύ βίαιη. Και ενώ οι σημερινοί εκπρόσωποι των δελφιναρίων πολύ θα ήθελαν να πείσουν τον κόσμο ότι οι επιχειρήσεις τους δεν εμπλέκονται σε τέτοιου είδους βίαιες διαδικασίες, όπως επισημαίνεται στον ιστότοπο Champions for Cetaceans, το ένα τέταρτο των δελφινιών που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα σύγχρονα δελφινάρια της πολιτισμένης Ευρώπης, προέρχονται από άγριους πληθυσμούς που έχουν συλληφθεί από τη θάλασσα (σχεδιάγραμμα), και αυτό είναι κάτι που δεν θα αλλάξει ούτε στο μέλλον, δεδομένου ότι η αναπαραγωγή στην αιχμαλωσία δεν επαρκεί για να εξασφαλίσει την βιωσιμότητα και την υγεία των αιχμαλώτων πληθυσμών.

Όσο εξακολουθούν να υπάρχουν δελφινάρια στην Ευρώπη, θα εξακολουθούν να υπάρχουν και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Και δεδομένου ότι η αναπαραγωγή στην αιχμαλωσία δεν μπορεί να ανανεώσει τις απώλειες, η ζήτηση για νέα δελφίνια θα εξακολουθεί να ενθαρρύνει νέες συλλήψεις από τη θάλασσα. Έρευνα της Διεθνούς Εταιρίας Προστασίας Δελφινιών και Φαλαινών αποδεικνύει ότι για τα δελφίνια, η αιχμαλωσία αποτελεί κακοποίηση, ενώ η διατήρησή τους στα δελφινάρια παραβιάζει την Ευρωπαϊκή Οδηγία 1999/22/EC, και το υψηλό επίπεδο των γνωστικών και συναισθηματικών τους δυνατοτήτων υπογραμμίζει το ζήτημα της ηθικής. Έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι το επίπεδο αυτοσυνειδησίας των δελφινιών είναι ανάλογο με εκείνο των ανθρώπων, ότι μπορούν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη, να χρησιμοποιήσουν εργαλεία, και να κατανοήσουν θεωρητικές έννοιες. Το κάθε δελφίνι είναι αναγνωρίσιμο από την οικογένεια και τους φίλους του, οι οποίοι μπορούν να ξεχωρίσουν το μοναδικό του σφύριγμα - υπογραφή.

Στις 28 Ιουνίου, τη μεγαλύτερη ίσως διεθνή διαμαρτυρία εναντίον της αιχμαλωσίας των δελφινιών που έχει γίνει ποτέ σε Ευρωπαϊκό έδαφος μέχρι σήμερα, θα λαμπρύνει με την παρουσία του ο ίδιος ο πρώην εκπαιδευτής του Φλίππερ και σημερινός υπερασπιστής της ελευθερίας των δελφινιών σε ολόκληρο τον κόσμο, Ric O'Barry, για να ενώσει τη φωνή του με τις φωνές των ενημερωμένων πολιτών από όλη την Ευρώπη και από άλλα μέρη της γης, που ζητούν όχι μόνον την παύση της λειτουργίας του τελευταίου δελφιναρίου που υπάρχει στο Βέλγιο, αλλά και την απαγόρευση όλων των δελφιναρίων σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Την διαμαρτυρία διοργανώνει ο Yvon Godefroid από την πρωτοβουλία For a Dolphinarium-free Belgium, μαζί με την Annelies Muellens και την οργάνωση La Dolphin Connection France.  





ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΧΩΡΙΣ ΔΕΛΦΙΝΑΡΙΑ



 Πηγές:
 

Yvon Godefroid - Facebook

 


Περισσότερες πληροφορίες - Σχετικοί σύνδεσμοι - Δημοσιεύσεις:
 

- For a Delphinarium-free Europe!!!
 

EUROPE MUST BAN DOLPHINARIA !





  • Ζητάμε από τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαγορεύσουν τις νέες εισαγωγές κητωδών στις Ευρωπαϊκές χώρες, καθώς επίσης και όλα τα προγράμματα αναπαραγωγής στην αιχμαλωσία. Ζητάμε επίσης να κλείσουν σταδιακά τα δελφινάρια που ήδη υπάρχουν, και τα δελφίνια - τόσο αυτά που έχουν συλληφθεί από τη θάλασσα, όσο και αυτά που έχουν γεννηθεί στην αιχμαλωσία - να μεταφερθούν σε θαλάσσια καταφύγια για αποκατάσταση. Παρακαλούμε θερμά, ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ! Η υπογραφή σας μπορεί να κάνει τη διαφορά! 


ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΑΛΛΑΖΟΥΝ




     Για τα Ζώα, για τα Δελφίνια και για τις Θάλασσες που Αγαπώ,  
                                                Filikaki



 Δυό λόγια για τη θλίψη και την οργή που προκαλεί η είδηση της αρπαγής των δελφινιών από την θάλασσα και η ανελέητη σφαγή τους στην Ιαπωνία, στα νησιά του Σολομώντα, στην Καραϊβική, στη Ρωσσία και σε άλλα μέρη του κόσμου: We in Europe can't stop the driving hunts in Japan, but we can stop the demand for live dolphins by closing down our dolphinaria. "Before throwing stones to other countries we have to clean our own backyard first!"  


 




Φωτογραφίες και βίντεο από τη διαμαρτυρία που πραγματοποιήθηκε με επιτυχία, μπορείτε να δείτε εδώ: http://freedolphinsoftheworld.blogspot.gr/2013/06/b-28vi2013.html


Δείτε επίσης 
- Φωτογραφίες στο flickr.com 
-  Φωτογραφίες από The Dolphin's Voice
- από AnimaVeg 
- από Stop Attica Zoological Park εδώ και εδώ 


Ric O'Barry Report: EU DEMO A BIG SUCCESS! 
Save Japan Dolphins Report 
WDC Report
με την υποστήριξη της WDC
Video at http://youtu.be/nqzZ0T5Kl6Q 
Video at dailymotion 

Cetacean advocates look to make Europe a dolphinarium-free zone (άρθρο της Elizabeth Batt στην DIGITAL JOURNAL): http://www.digitaljournal.com/article/351916

Anti-captivity campaigners gather in Brussels (blog της WDC): http://us.whales.org/blog/ullaludewig/2013/07/anti-captivity-campaigners-gather-in-brussels




                                                                                                                                        
                                                                                                               

Δευτέρα 22 Απριλίου 2013

Το μεγαλύτερο δελφίνι της θάλασσας


Για σωστές μεταφράσεις στα Ελληνικά, προσέξτε: Οι σωστοί όροι και ονόματα των διαφόρων ειδών κητωδών: http://www.pelagosinstitute.gr/gr/eidi_kitodon/sostoi_oroi.html  * Η όρκα ΔΕΝ είναι φάλαινα. Είναι δελφίνι!
 

 
http://tinyurl.com/brdwyn4
Γνωστή και σαν "φάλαινα δολοφόνος", η όρκα είναι ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος της οικογένειας των δελφινιών και η εικόνα της (με τον χαρακτηριστικό μαυρόασπρο χρωματισμό) την αναδεικνύει στο πιο αναγνωρίσιμο απ' όλα τα είδη των κητωδών. Τα αρσενικά μπορεί να φτάσουν σε βάρος τους 9 τόνους (με μήκος που πλησιάζει τα 10 μέτρα), ενώ τα θηλυκά φτάνουν στους 5,5 τόνους και 8,5 μέτρα αντίστοιχα. Τα νεογέννητα ζυγίζουν γύρω στα 180 κιλά και έχουν μήκος λίγο περισσότερο από 2 μέτρα.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο θερμόαιμο αρπακτικό που υπήρξε ποτέ στον πλανήτη, τον κορυφαίο θηρευτή της θάλασσας, και το μόνο κητώδες που κυνηγάει άλλα θαλάσσια θηλαστικά, όπως φώκιες, θαλάσσια λιοντάρια, δελφίνια και θαλάσσιες ενυδρίδες. Μπορεί να επιτεθεί ακόμα και σε μεγάλες φάλαινες, και τρέφεται επίσης με ψάρια (ανάμεσα στα οποία καρχαρίες και σελάχια), καλαμάρια, χταπόδια, θαλάσσιες χελώνες, και μεγάλα θαλασσοπούλια όπως πιγκουίνους. Η όρκα ΔΕΝ έχει φυσικούς εχθρούς. Ακόμα και οι άνθρωποι αποφεύγουν να την κυνηγούν, καθώς η φυσική της δύναμη και ευελιξία κάνουν το κυνήγι της εξαιρετικά δύσκολο. Απειλείται όμως
από την υπεραλίευση, την χημική και ηχητική ρύπανση των θαλασσών, την αιχμαλωσία και την κλιματική αλλαγή.
 

Είδος ιδιαίτερα κοινωνικό, χρησιμοποιεί μια μεγάλη γκάμα από ήχους επικοινωνίας, κρότους και σφυρίγματα. Η σωματική γλώσσα περιλαμβάνει επίσης χτυπήματα των πτερυγίων και της ουράς και κάθετες επί τόπου αναπηδήσεις με το κεφάλι έξω από το νερό. Μεταλλικοί ήχοι παράγονται και κατά τη διαδικασία του ηχοεντοπισμού, όπως και στα μικρότερα δελφίνια. Τα κοπάδια αποτελούνται συνήθως από 40 - 50 μέλη, αν και μπορούν να παρατηρηθούν ακόμα μεγαλύτερες συναθροίσεις ομάδων που συνδέονται μεταξύ τους για κάποια χρονικά διαστήματα. Η κοινωνική συγκρότηση στις όρκες είναι ιδιαίτερα περίπλοκη, με δομή μητριαρχική. Το κοπάδι αποτελείται συνήθως από το κυρίαρχο θηλυκό και τους απογόνους του, κόρες και εγγόνια, που συνδέονται με στενούς κοινωνικούς δεσμούς και παραμένουν μαζί σε ολόκληρη τη ζωή τους, αν και ζευγαρώνουν με άτομα από άλλες ομάδες. Τα μέλη της κάθε σταθερής ομάδας (που ονομάζεται pod, δηλαδή κοπάδι ή αγέλη) χρησιμοποιούν τη δική τους μοναδική διάλεκτο επικοινωνίας, ενώ το κάθε κοπάδι υπάγεται σε ένα ευρύτερο φυλετικό σύνολο (clan), που περιλαμβάνει έναν αριθμό από αγέλες με παρόμοιες φωνητικές διαλέκτους. 

Τα αρσενικά φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα στην ηλικία των 15 ετών, αλλά η φυσιολογική τους ανάπτυξη δεν ολοκληρώνεται πριν τα 21, ενώ τα θηλυκά ωριμάζουν από τα πρώτα χρόνια των "teen". Η αναπαραγωγική διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, αν και στο βόρειο ημισφαίριο οι γεννήσεις κορυφώνονται μεταξύ του Οκτωβρίου και του Μαρτίου. Τα θηλυκά γεννούν μόνον ένα μικρό (calf), μετά από κύηση 15 έως 18 μηνών. Τα μικρά απογαλακτίζονται σε ηλικία ενός έως δύο ετών. Με προσδόκιμο ζωής πάνω από 90 χρόνια, μια όρκα γεννά κάθε 3 έως 8 χρόνια, μέχρι να φτάσει στην ηλικία των 40 ετών. Μετά τα 40, η θηλυκιά χάνει την αναπαραγωγική της ικανότητα αλλά συνεχίζει να ζεί, προκειμένου να παίξει το ρόλο της σαν γιαγιά και να μεταλαμπαδεύσει την εμπειρία της στις νεότερες μητέρες. 

Σε όλα σχεδόν τα θηλαστικά (εκτός από τον ελέφαντα και τον άνθρωπο), το τέλος της ζωής του θηλυκού συμπίπτει με το τέλος της αναπαραγωγικής του ηλικίας. Η αναπαραγωγή ικανότητα στα θηλυκά άτομα σταματά σε ηλικία μεταξύ 30 και 40 ετών, η διάρκεια της ζωής τους όμως μπορεί να φτάσει μέχρι τα 90. Τα αποτελέσματα μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση "Science", την οποία πραγματοποίησαν ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Exeter σε συνεργασία με το Αμερικανικό Κέντρο για τη Μελέτη των Φαλαινών και τον Βιολογικό Σταθμό του Ειρηνικού στον Καναδά, ερμηνεύουν αυτό το φαινόμενο, φωτίζοντας ένα από τα μυστήρια της μητριαρχικής κοινωνίας των δελφινιών: Τα θηλυκά πρέπει να ζήσουν όσο περισσότερο μπορούν προκειμένου να φροντίζουν τους γιους τους, αναφέρουν οι επιστήμονες. Και αυτό διότι, εάν η μητέρα τους πεθάνει, οι γυιοί αντιμετωπίζουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες, σε σύγκριση με τις αδελφές τους, να πεθάνουν σύντομα και οι ίδιοι. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, που είχε διάρκεια 36 χρόνια και αφορούσε στην παρακολούθηση σχεδόν 600 ατόμων που ζούσαν στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό, κοντά στις ακτές της πολιτείας της Ουάσινγκτον και της Βρετανικής Κολομβίας, παρατηρήθηκε ότι μια αρσενική όρκα άνω των 30 ετών που έχανε τη μητέρα της, αντιμετώπιζε 14 φορές πιο αυξημένο κίνδυνο να πεθάνει και η ίδια μέσα στο επόμενο έτος. Αντιθέτως τα αρσενικά των οποίων οι μητέρες ζούσαν για πολλά χρόνια είχαν πολύ περισσότερες πιθανότητες να ζήσουν και τα ίδια μέχρι τα βαθιά γεράματα.

"Τα αρσενικά του είδους είναι πραγματικά 'μαμόθρεφτα' και τους είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσουν χωρίς τη βοήθεια της μητέρας τους", εξηγεί η Έμα Φόστερ, που κάνει το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Exeter, και προσθέτει ότι "μητέρες και γιοι είναι σύντροφοι για ολόκληρη τη ζωή τους". Σύμφωνα με την ερευνήτρια, τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι, σε αυτό το είδος, η μακροβιότητα των θηλυκών ατόμων μετά την εμμηνόπαυση εξυπηρετεί ακριβώς αυτόν τον σκοπό: Οι μητέρες έχουν προορισμό να παραμείνουν αφοσιωμένες στα μεγαλύτερα αρσενικά παιδιά τους. Αυτή η "σχέση ζωής και θανάτου" που συνδέει στενά μητέρα και γυιό, δεν φάνηκε να υπάρχει σε τόσο μεγάλο βαθμό ανάμεσα σε μητέρα και κόρη. Αν πεθάνει η μητέρα τους, τα αρσενικά - όχι όμως και τα θηλυκά - αντιμετωπίζουν πολύ αυξημένο κίνδυνο θανάτου. Η Φόστερ σημειώνει ότι οι θηλυκές όρκες που σταματούν να αναπαράγονται αλλά συνεχίζουν να ζουν, αυξάνουν τις πιθανότητες επιβίωσης των γυιων τους και τελικά, με το τρόπο αυτό, επιτυγχάνουν να περάσουν τα γονίδιά τους στις επόμενες γενεές, ενώ παράλληλα αποτρέπουν την εμφάνιση ανταγωνιστικών σχέσεων στην ομάδα τους όταν αποκτούν απογόνους οι κόρες τους. Κι΄αυτό γιατί, τα εγγόνια που γεννιούνται από τις κόρες παραμένουν στην ίδια αγέλη, περιορίζοντας τη μεταφορά των μητρικών γονιδίων και αυξάνοντας τον ανταγωνισμό για τροφή, ενώ αντίθετα τα εγγόνια που προκύπτουν από τους γυιούς ζούν σε διαφορετικές αγέλες, όπου και μεταφέρουν τα γονίδια του πατέρα και τελικά της γιαγιάς τους. (Σ' αυτό το σημείο πρέπει να διευκρινήσουμε ότι τα αρσενικά απομακρύνονται προσωρινά από την μητριαρχική αγέλη για να ζευγαρώσουν, και μετά επιστρέφουν και πάλι κοντά στη μητέρα τους). Με βάση αυτή τη θεωρία, οι μητέρες επικεντρώνονται περισσότερο στους γιούς τους, γιατί αυτοί έχουν ανάγκη από στήριξη, προκειμένου να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν, για να περάσουν τα γονίδιά τους (άρα και τα γονίδια της μητέρας τους) στις επόμενες γενιές, σε διαφορετικές αγέλες. Οι μητέρες βοηθούν τους γυιούς τους στη αναζήτηση τροφής και στην αντιμετώπιση των κινδύνων από επιθέσεις. 

Η όρκα απαντάται σε όλες σχεδόν τις θάλασσες του κόσμου και θεωρείται ως το θηλαστικό με την ευρύτερη, μετά τον άνθρωπο, κατανομή πάνω στον πλανήτη. Απαντάται όχι μόνον στους ωκεανούς αλλά ακόμη και σε πιο κλειστές θάλασσες, όπως η Μεσόγειος Θάλασσα, ο κόλπος του Μεξικού, ο κόλπος της Καλιφόρνιας, η Ερυθρά Θάλασσα και ο Αραβικός κόλπος. Μερικοί πληθυσμοί εμφανίζουν μεταναστευτική συμπεριφορά, ακολουθώντας προφανώς τις μετακινήσεις των θηραμάτων της προτίμησής τους, ενώ οι ενδημικοί πληθυσμοί είναι πολύ μικροί και αντιμετωπίζουν ιδιαίτερο κίνδυνο εξαφάνισης. Για παράδειγμα, η κοινωνία που ενδημεί στα νερά της Ουάσιγκτον και της Βρεττανικής Κολούμπια (γνωστή με το όνομα "southern resident" community), κατατάσσεται στη λίστα των απειλουμένων, ενώ ο πληθυσμός που ενδημεί στα στενά του Γιβραλτάρ έχει υποστεί μεγάλη μείωση εξ αιτίας της μείωσης της διαθεσιμότητας τροφής, και οι μικροί πληθυσμοί που ζούν στα νερά της Νότιας Αφρικής βρίσκονται σε μεγάλο κίνδυνο λόγω της υπεραλίευσης.

Κάποτε, η "φάλαινα δολοφόνος" αντιμετωπιζόταν με το φόβο που μπορεί να εμπνεύσει ένα επικίνδυνο αρπακτικό, τις τελευταίες δεκαετίες όμως η αντιμετώπιση έχει αλλάξει και η όρκα έχει αναδειχθεί σε ένα πολύ αγαπημένο και εξαιρετικά χαρισματικό είδος, που κλείνει μέσα του πολλά από τα ανεξερεύνητα θαύματα του ωκεανού, ενώ προστατεύεται τόσο από τις διάφορες εθνικές όσο και από τη διεθνή νομοθεσία. Αξίζει μάλιστα να τονιστεί ότι το τεράστιο και τρομερό αυτό "θεριό" της θάλασσας χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερα φιλική προδιάθεση για τους ανθρώπους και ενώ σε συνθήκες αιχμαλωσίας πολύ συχνά εκδηλώνει επιθετική συμπεριφορά
, στην ανοικτή θάλασσα δεν έχει βλάψει κανέναν άνθρωπο, ποτέ και πουθενά. Δυστυχώς, στις μέρες μας, παρά τις γνώσεις που έχουν αποκτηθεί και τα θύματα (ανθρώπων και ζώων) που έχουν πληρώσει το τίμημα της αιχμαλωσίας, στα δελφινάρια του κόσμου εξακολουθούν να διατηρούνται ακόμα όρκες, τις οποίες μπορείτε να δείτε και να γνωρίσετε εδώ


Από την εποχή της Moby Doll, της πρώτης όρκας που εκτέθηκε στο ενυδρείο του Βανκούβερ το 1964, μέχρι σήμερα (η ΤΡΑΓΙΚΗ ιστορία της, εδώ: pbs.org -- Stories of Captive Killer Whales), 158 τέτοια ζώα έχουν βρει το θάνατο στην αιχμαλωσία - και ο αριθμός εξακολουθεί να μεγαλώνει. Είναι παρήγορο ότι, τα τελευταία χρόνια, η πλειονότητα του πολιτισμένου κόσμου, έχει σαφέστατη και συνειδητή απέχθεια σε κάθε είδους τσίρκο, που βασανίζει για διασκέδαση τα πλάσματα της γης, για το υδάτινο τσίρκο των δελφιναρίων όμως οι εντυπώσεις είναι ακόμα ανολοκλήρωτες και θολές, και η συλλογική συνείδηση μιας μεγάλης μερίδας ανθρώπων δυσκολεύεται να διακρίνει την κακοποίηση. Ίσως γιατί οι περιορισμένες γνώσεις μας για τα πλάσματα της θάλασσας δεν μάς επιτρέπουν να δούμε πέρα από αυτό που μάς εμφανίζουν σαν "εκπαίδευση" τα δελφινάρια.


 Filikaki   -- Stop Attica Zoological Park Dolphinarium (Athens - Greece)

  


Πηγές: 


- Long Menopause Allows Killer Whales to Care for Adult Sons: http://www.sciencedaily.com/releases/2012/09/120913141415.htm


- ΝΕΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ ΦΩΤΙΖΕΙ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΟΡΚΑΣ: http://on.fb.me/Ui1DTT




LUNA, THE WILD ORCA BOY...
    


                                        Ήταν ένα μοναχικό δελφίνι και τον έλεγαν LUNA :)
                     treehugger.com (Fb)                            



TILIKUM




                                                                                       DAWN BRANCHEAU

http://news.bbc.co.uk/2/hi/8535618.stm






What you should know about dolphinariums




Σχετικοί σύνδεσμοι (Fb): 

- Orcas in Captivity: A Tragic Story

LIKE THE DANCING BEAR...

Can all captive dolphins be released?

- The Lost Whale

- A KILLER WHALE NAMED LUNA




ΥΓ. Μεταξύ του 1962 και του 1973, πολλά θαλάσσια πάρκα έκριναν πως οι "φάλαινες δολοφόνοι" μπορούσαν να "εξημερωθούν" και να διατηρηθούν σε δεξαμενές για να διασκεδάζουν τους ανθρώπους, και μια νέα προοπτική για ένα νέο είδος "τουρισμού πολυτελείας" φάνηκε στον ορίζοντα. Η πλέον προσβάσιμη θαλάσσια περιοχή για την απόκτηση τέτοιων ζώων ήταν στη Βρεττανική Κολομβία, όπου ζούσε μια μεγάλη κοινωνία από φάλαινες δολοφόνους. Για να περικυκλώσουν τα ζώα, οι διώκτες τους χρησιμοποίησαν καμάκια, πυροβόλα όπλα, εκκρηκτικά και άλλα απάνθρωπα μέσα. Η πιο γνωστή επιχείρηση τέτοιου τύπου είναι εκείνη που διαδραματίστηκε στην Ουάσιγκτον, στις 8 Αυγούστου του 1970, όταν ένα ολόκληρο κοπάδι από 85 όρκες περικυκλώθηκε και οδηγήθηκε στα ρηχά... Από τις 45 συνολικά όρκες που αιχμαλωτίστηκαν εκείνη την εποχή, και από τις επτά όρκες-μωρά που οδηγήθηκαν στην αιχμαλωσία εκείνη την ημέρα, μία μόνον επιζεί μέχρι σήμερα, ολομόναχη στο Maiami Seaquarium. Η δεξαμενή της έχει το μέγεθος πισίνας ξενοδοχείου και το όνομά της είναι Λολίτα. Αν έχετε λογαριασμό στο Facebook, μπορείτε να διαβάσετε τη συνέχεια αυτής της θλιβερής ιστορίας, όπως είναι καταγεγραμμένη εδώ. Και εδώ θα βρείτε περισσότερες λεπτομέρειες στα Αγγλικά. 


Lolita Slave to Entertainment animal rights documentary:
http://youtu.be/wGxMLiL1uZI





orcinus orca

Killer whales, more properly known as orcas, are the apex predators of the sea and the largest members of the dolphin family. They are highly intelligent, highly adaptable and able to communicate and coordinate hunting tactics. Not typically a migratory species, orca ‘migrations' are principally in response to changes in favoured prey abundance and can sometimes be long, e.g between Alaska and California. At up to nearly 10 metres long, males are larger than females and have a tall dorsal fin - up to nearly 2 metres in height. Maximum weight: Male: 10,000 kg's -- Female: 7,500 kg's -- Calf: 180 kg's
 

Extremely fast swimmers, have been recorded at speeds of up to 54km/h. Depending on the type of social group and location, orcas will hunt fish, squid, seals, sea lions, seabirds and even whales much larger than themselves. There has never been a documented attack on a human in the wild, and there are some stories of orcas actually protecting humans at sea from sharks.

Orcas have been kept in captivity since 1961, helpless victims of a blatantly commercial experiment. Unaware of their plight, millions of people flock each year to watch the orca show, seduced by the extravagant promises of the display industry. Visitors are invited to enter a fantasy land, where orcas weighing several tonnes circle, leap and tail-slap seemingly out of sheer high spirits. Highly-choreographed show routines, performed to a background of tired old rock songs, are presented as 'natural behaviour'. Nowadays they continue to be an attraction at marine parks; orca populations in the US and Canadian Pacific Northwest, Iceland and Japan were negatively impacted from the 1960s to the 1980s by the live capture industry. The ‘southern resident' orcas of the American Pacific Northwest were particularly affected and this, together with other environmental factors, has resulted in this declining population being classified as ‘Endangered'.

At least 144 orcas have been taken into captivity from the wild. 125 of these (or 87%) orcas are now dead (at least 44 of them have died at SeaWorld). There are currently 53 orcas in captivity around the world.


Jean-Michel Cousteau's Statement on Captive Orcas & the Trainer Killed at Sea World

http://youtu.be/fp8MkPyBE5A

 

http://www.oceanfutures.org/action/marine-mammals/captivity

 "We need to look at ourselves and decide the time has come to view captivity of whales and dolphins as a part of our history, not a tragic part of our future". ~ Jean Michel Cousteau 





    http://orcahome.de/ 
      








Voice of the Orcas


http://www.digitaljournal.com/article/353324
http://www.seaworldofhurt.com/orca-capture/





Wellcome to the Voice of the Orcas!   







SeaWorld’s main attraction is its Orcas, several of which are housed in 7-million-gallon habitats that are each known as "Shamu Stadium". 

Shamu was the name of the first female Orca brought to SeaWorld San Diego in the 1960s from the Seattle Aquarium, where she was previously housed with the young male Namu. Shamu (so-named as the “she” version of Namu) is now used as a stage name for adult Orcas in performances at SeaWorld parks. Currently, SeaWorld houses 23 killer whales in its three U.S. parks. Ten of them live at Seaworld San Diego, California. Seven at SeaWorld Orlando, Florida. Six at SeaWorld San Antonio, Texas. / Source  --  Photo: Shamu Stadium and pool complex








Σύνδεσμοι - Άρθρα



   
Since 1961, 141 orcas have been captured for entertainment. Of those, 125 have died. The median lifespan of these 125 was 4 years ranging from one day to 28 years. Read more at http://www.buzzfeed.com/tanyachen/facts-you-should-know-about-orca-captivity