Χρήστος Ράμμος: Η Δύση δεν έχει πάντα δίκιο.
Κι' όμως, η Δύση από μόνη της δεν είναι αυταξία. Και είναι μεν αληθές ότι εκεί άνθισε ο Διαφωτισμός, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει και ιδιοκτησιακές σχέσεις μαζί του. Δεν πρέπει δε ποτέ να ξεχνάμε ότι σε δυτικά εδάφη γεννήθηκαν και άνθισαν επίσης η Ιερά Εξέταση, ο φασισμός, ο ναζισμός, ο ρατσισμός, η αποικιοκρατία και ο πιο αδηφάγος ιμπεριαλισμός.
Η Δύση εξόντωσε εκατομμύρια ιθαγενείς στην αμερικανική ήπειρο, μετά την κατάκτηση της από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Η Δύση (για την ακρίβεια ο Λεοπόλδος του 'πολιτισμένου" Βελγίου) έκανε μια πραγματική γενοκτονία στο πρώην Βελγικό Κονγκό. Και ήταν η Δύση (Αγγλία) αυτή που προκάλεσε σφαγές και βασανιστήρια στο Αμριτσάρ στην Ινδία το 1919, στην Αλγερία κατά την περίοδο 1954-1959 (Γαλλία), στην Κύπρο το 1955-1959, στην Αιθιοπία το 1936-1937 (η μουσολινική Ιταλία), στο Ιράκ το 2003, στο Βιετνάμ το 1965-1975, στην Κίνα (κατά την διάρκεια των πολέμων του οπίου) και πάει λέγοντας. Δεν είναι λοιπόν η αμόλυντη παρθένα που έχει πάντα δίκιο, μόνο και μόνο επειδή είναι η ένδοξη Δύση, την οποία πρέπει άκριτα να θαυμάζουμε και να ακολουθούμε με ένα σύμπλεγμα κατωτερότητας και επαρχιωτισμού σε ό,τι κάνει.
Για να το πω αλλιώς: αν η Δύση παύει να είναι "Δύση" και γίνεται μια βάρβαρη πολεμική μηχανή εξόντωσης των "άλλων", την οποία έχει εξαπολύσει ένας παράφρων και ο υπόδικος στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο σύμμαχος του. Είναι λοιπόν πιο "δυτικό" να στέκεται κάποιος κριτικά απέναντι της και να διαχωρίζει την θέση του από αυτήν. Όταν η Δύση έχει προδώσει με τόσο εξόφθαλμο τρόπο τις αξίες και αρχές της (μια βασική από τις οποίες είναι το Διεθνές Δίκαιο) για τις οποίες τόσο πολύ υπερηφανεύεται, και αυτό είναι κάτι που έχει κάνει άπειρες φορές, οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε τις Δυτικές αξίες και αρχές και όχι την γεωπολιτική Δύση. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ταύτιση με αυτούς με τους οποίους συγκρούεται. Δεν είναι όλα άσπρο μαύρο, και πρέπει να αποκτήσουμε τη ικανότητα να βλέπουμε την πολυπλοκότητα των καταστάσεων και όχι αυτό που μας βολεύει συναισθηματικά.
Άλλωστε, ο ίδιος ο Τραμπ διαψεύδει τις "ευγενείς ψυχές" που πιστεύουν ότι ο αγώνας είναι μεταξύ δημοκρατικής Δύσης και βάρβαρης Ανατολής. Ο Τραμπ ενδιαφέρεται μόνο για τα πετρέλαια της Βενεζουέλας και του Περσικού Κόλπου και είναι έτοιμος να συνεργαστεί με τα υπολείμματα των καθεστώτων των χωρών των περιοχών αυτών, αν του δώσουν όσα αδηφάγα ζητάει. Ο Τραμπ εξ άλλου, δεν έχει κανένα πρόβλημα να διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις με ένα καθεστώς ακόμη πιο δεσποτικό και μισογυνικό από αυτό του Ιράν. Αναφέρομαι στην Σαουδική Αραβία και τα διάφορα σεϊχάτα και εμιράτα του Περσικού Κόλπου, με τα οποία διαπλέκονται τα συμφέροντα του.
Όσοι λοιπόν παρ ημίν υπερασπίζονται τις συγκεκριμένες επιλογές της Αμερικής και του Ισραήλ, ας παραδεχτούν τουλάχιστον ανοικτά ότι πράττουν για συμφεροντολογικούς λόγους, και ας αφήσουν στην άκρη τις ηθικές διδαχές και το κούνημα του δακτύλου στον Σάντσεθ και σε όλους εμάς τους υπόλοιπους. Θα είναι και αυτό τουλάχιστον ένα κέρδος για να ξέρουμε τι λέμε και ποιοι είμαστε. Καθαρές κουβέντες και νισάφι με την υποκρισία και το βόλεμα.
Πηγή: Fb
Photo at theguardian
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου