Οι σταχτάρες περνούν σχεδόν όλη τους τη ζωή στον αέρα: τρέφονται, ξεδιψούν, ζευγαρώνουν αλλά και κοιμούνται εν πτήσει!
Τα πολύ μικρά τους πόδια δεν τους επιτρέπουν να κουρνιάζουν σε κλαδιά, μπορούν όμως να γαντζώνονται σε κάθετες επιφάνειες, γι’ αυτό και φωλιάζουν σε σχισμές βράχων αλλά και σε ανοίγματα σε ψηλά κτίρια πολλών ελληνικών πόλεων.
Αυτή την εποχή, οι υψηλές θερμοκρασίες προκαλούν υπερθέρμανση των φωλιών τους κι έτσι πολλά νεαρά επιχειρούν μια πρώιμη έξοδο με αποτέλεσμα να καταλήγουν στο έδαφος.
Αν βρείτε στον δρόμο ένα σκουρόχρωμο πουλί με μακριές φτερούγες, γαμψά νύχια και μαύρα μάτια, που δείχνει να μην μπορεί να πετάξει και μοιάζει με χελιδόνι, μαζέψτε το αμέσως.
Βάλτε το σε ένα χαρτόκουτο με μια πετσέτα για υπόστρωμα, στάξτε του αρκετές σταγόνες νερό στη μύτη και ενημερώστε άμεσα το πλησιέστερο σε εσάς Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων για να σας δοθούν σχετικές οδηγίες:
«Το έπιασα, το έπιασα, ελάτε. Μαμά, κοίτα!» Οι ενθουσιώδεις φωνές ενός αγοριού –το πολύ οκτώ ή εννέα ετών– διέκοψαν απότομα τις στιγμές απόλυτης χαλάρωσης που απολάμβανα δίπλα στο κύμα και μ’ έκαναν ν’ ανοίξω τα μάτια μου.
Γύρισα προς το μέρος του, όπως και η μητέρα του, που ήταν ξαπλωμένη λίγα μέτρα πιο πέρα, μαζί με φίλες της. Του έγνεψε κάτι σαν «μπράβο», εμφανώς βαριεστημένη. Ο μικρός κρατούσε ένα καλάμι. Στην άκρη του ψυχορραγούσε ένα τόσο δα ψαράκι. Οχι σε πετονιά, στο ίδιο το καλάμι, στην αιχμηρή άκρη του.
Οι φίλοι του, άλλα τέσσερα πέντε αγόρια συνομήλικα, τον πλησίασαν. Είχαν κι αυτά παρόμοια «όπλα» και απόχες. Αρχισαν να περιεργάζονται με θαυμασμό το ψάρι που είχε πια πάψει να κινείται. «Εχει κι άλλα εδώ. Και καβούρια. Χθες σκότωσα ένα», φώναξε ένας πιτσιρικάς.
Οι μικροί θηρευτές άρχισαν να καρφώνουν με μανία τα καλάμια τους στο νερό, στοχεύοντας οτιδήποτε κινούνταν και ουρλιάζοντας κάθε τόσο από την έξαψη του κυνηγιού.
Σηκώθηκα και μάζεψα τα πράγματά μου. Φεύγοντας κοντοστάθηκα μπροστά τους.
– Θα τα φάτε τα ψαράκια;
– Οχι.
– Τότε γιατί δεν τα αφήνετε να ζήσουν;
– Εεεεεεεεε…
Η μητέρα του πρώτου αγοριού και οι φίλες της γύρισαν και με κοίταξαν ενοχλημένες.
Το ίδιο βράδυ, διαβάζοντας ξανά, έπειτα από σχεδόν τριάντα χρόνια, την «Αβάσταχτη ελαφρότητα της ύπαρξης», του Μίλαν Κούντερα, μια παράγραφος φωτίστηκε αίφνης και απέκτησε νέα διάσταση...
«Είναι αδύνατον να προσδιορίσει κανείς ως ποιον βαθμό οι σχέσεις μας με τους άλλους προκαθορίζονται από τον συσχετισμό δυνάμεων ανάμεσά μας. Η αληθινή καλοσύνη του ανθρώπου εκδηλώνεται απολύτως αγνά και απολύτως ελεύθερα μόνο απέναντι σ’ αυτούς που δεν αντιπροσωπεύουν καμία δύναμη. Η πραγματική ηθική δοκιμασία της ανθρωπότητας ειναι η σχέση της με αυτούς που βρίσκονται στο έλεός της: τα ζώα.
Κι εδώ σημειώνεται η θεμελιώδης αποτυχία του ανθρώπου, τόσο θεμελιώδης που όλες οι άλλες απορρέουν από αυτήν».
Εδω και πεντε χρόνια (από το 2018), η 14η Ιουλίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Χιμπαντζη*, τιμώντας μια ημερομηνια ορόσημο που έμελλε να αλλαξει την θεώρηση, όχι μόνο των μη ανθρωπινων ζώων αλλά και της θέσης του ανθρώπινου είδους μέσα στον φυσικό κόσμο.
Στις 14 Ιουλίου 1960, ενα 26χρονο κορίτσι από την Αγγλία, πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στις ακτές της λίμνης Τανγκανικα, στην σημερινή Τανζανια και το Εθνικό Πάρκο του Γκομπε, για να μελετήσει τους στενότερους συγγενείς μας στο ζωικό βασίλειο, τους χιμπαντζηδες.
Με την αφορμή αυτής της γιορτής, η 89χρονη σήμερα, παγκοσμίως γνωστη και Πρέσβειρα Ειρήνης των Ηνωμένων Εθνων πρωτευοντολογος, Dr Jane Goodall (Τζέιν Γκουντολ)** μοιράζεται ένα μέρος απο τις σκέψεις, τις γνώσεις και τις εμπειρίες της, και εκφράζει την ευχή για σεβασμό τόσο των χιμπατζήδων που υποφέρουν στην αιχμαλωσία, όσο και των ελεύθερων πληθυσμών τους που απειλούνται με αφανισμό. Εκφράζει επίσης την ελπιδα για αρμονικη συνύπαρξη των σημερινών ανθρώπων με τα άλλα ζώα, σε έναν δικαιότερο και περισσότερο συμπονετικό κόσμο.
ΥΓ. Ευτυχώς οι άνθρωποι γιορτάζουν ακόμα, έστω και αν οι παγκόσμιες ημέρες είναι το τελευταίο όριο και το τελευταίο καταφύγιο όλων των πραγμάτων και των πλασμάτων που έχουν, πάντα και παντού, πέρα από τα όρια παραμεληθεί και κακοποιηθεί.
Υπολογίζεται ότι, στις αρχές του 20ου αιώνα, υπήρχαν 1-2 εκατομμύρια χιμπαντζηδες κατανεμημένοι σε 25 αφρικανικές χώρες. Σήμερα έχουν απομείνει γύρω στις 340 χιλιαδες. Απειλούνται από την απώλεια των βιοτόπων τους, τις ασθένειες, τον κατακερματισμό των πληθυσμών τους, και την παράνομη εμπορική διακίνηση. Στην αιχμαλωσία, πολλά άτομα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται στις ιατρικές έρευνες ως πειραματοζωα, ως εκθέματα ζωολογικών κήπων και ως κατοικίδια. [Πηγη -- https://vimeo.com/266185582 -- https://news.janegoodall.org/2018/05/01/announcing-first-ever-world-chimpanzee-day-july-14th/]
World Chimpanzee Day, every year on July 14th, unites people all around the world in celebrating World Chimpanzee Day, every year on July 14th, unites people all around the world in celebrating the innate value, complexity, and importance of our closest living relatives in the animal kingdom – chimpanzees. The day honors the anniversary of the moment in 1960 when 26-year-old Jane Goodall first stepped foot onto the shores of Lake Tanganyika in Gombe, Tanzania to study these mysterious and wonderful beings, forever changing our relationship with the animal kingdom and the natural world. For World Chimpanzee Day 2023, Dr. Jane Goodall shares her thoughts as we celebrate our#ChimpanzeeConnectiondemonstrating the ways in which chimpanzees are so connected to us, other wildlife, and the natural world as a keystone species in the vast intertwined web of life. Together we will grow connection, understanding, protect wild endangered populations, and improve wellbeing for captive chimpanzees.
This year - the fifth anniversary of this powerful celebration - Dr. Jane Goodall and the Jane Goodall Institute global chapters are calling on everyone to rediscover their#ChimpanzeeConnectionto grow compassion and action for closest living relatives in the animal kingdom! innate value, complexity, and importance of our closest living relatives in the animal kingdom – chimpanzees. The day honors the anniversary of the moment in 1960 when 26-year-old Jane Goodall first stepped foot onto the shores of Lake Tanganyika in Gombe, Tanzania to study these mysterious and wonderful beings, forever changing our relationship with the animal kingdom and the natural world. For World Chimpanzee Day 2023, Dr. Jane Goodall shares her thoughts as we celebrate our#ChimpanzeeConnectiondemonstrating the ways in which chimpanzees are so connected to us, other wildlife, and the natural world as a keystone species in the vast intertwined web of life. Together we will grow connection, understanding, protect wild endangered populations, and improve wellbeing for captive chimpanzees.
This year - the fifth anniversary of this powerful celebration - Dr. Jane Goodall and the Jane Goodall Institute global chapters are calling on everyone to rediscover their #ChimpanzeeConnection to grow compassion and action for closest living relatives in the animal kingdom!
Με την Τασούλα Επτακοιλη μιλούν: ο διευθυντής του ινστιτούτου Θοδωρής Τσιμπιδης, η υδροβιολογος και διευθύντρια έρευνας Αναστασία Μήλιου, ο επικεφαλής έρευνας και τηλεσκοπησης Τιμ Γκραντζαν, και φοιτητές από διάφορα ξένα πανεπιστήμια που ταξίδεψαν στην Ελλάδα για να μελετήσουν τα οικοσυστηματα των ελληνικών θαλασσών και νησιων.
Λογοτεχνικό κείμενο του Γιάννη Ιωαννίδη, όπως το διάβασε ο ίδιος κατά την διαρκεια συνέντευξης που παραχωρησε στην εκπομπη "Αντιθέσεις" του Γιώργου Σαχίνη και της ΚΡΗΤΗ TV, την περασμένη Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2023. Ολόκληρη την εκπομπή μπορείτε να ακούσετε εδώ: https://youtu.be/1bsMJf0YJ486 [https://tinyurl.com/2n7yffsv]
Στις 14 Ιουνίου 2023, μία μέρα πριν την έναρξη του 24ου Αντιρατσιστικου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ενα πλεουμενο με περιπου 700 πρόσφυγες βούλιαξε στ' ανοιχτά της Πύλου. Ογδοντα άνθρωποι βρέθηκαν πνιγμένοι και εκατοντάδες κατέληξαν στον βυθό της θάλασσας, ενώ οι ευθύνες, ως συνήθως, αποδοθηκαν στους "δουλέμπορους" και τους ίδιους τους πρόσφυγες.
Όπως περιγραφει στο alterthess η δημοσιογραφος Σταυρούλα Πουλημένη**, οι ομιλητές προσπάθησαν να σπάσουν την επιχειρούμενη συγκάλυψη των κυβερνητικών ευθυνων και να αναδείξουν την παγιωμενη τακτική των "pushback" ως αιτία θανάτων. Παράλληλα μίλησαν για τις ρατσιστικές πτυχές της πολιτικής, τόσο του ελληνικού κράτους όσο και της "Ευρώπης - φρουριο" που διαχειρίζεται τις ζωές των προσφύγων εντός και εκτός των τειχών της.
Σημερα, σε σύγκριση με το 2015, είπε ο Ιάσονας Αποστολόπουλος, το ποσοστό νεκρών ναυαγών στο Αιγαίο είναι εικοσαπλασιο, η δε ένταση της βίας που ασκείται δεν γίνεται γνωστή στο εσωτερικό της χώρας μας. Ο αγώνας για ζωη και ελευθερια δεν μπορεί να αναχαιτιστεί με εγκληματικές πολιτικές, ο,τι κι' αν κάνουν τα κράτη που βρισκονται μέσα στο φρούριο, και όσους φράκτες κι' αν υψώσουν γύρω του. Κανένα κόμμα δεν τολμάει να μιλήσει ξεκάθαρα για ολα αυτα, κι' οσοι μιλούν δέχονται την οργή του κρατικού μηχανισμου και χαρακτηρίζονται "εθνοπροδοτες".
Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το κράτος έχει γίνει ο πορτιερης της Ευρωπης, συνοριοφύλακας και σκυλοπνιχτης. Αυτόν τον ρόλο έχει αναλάβει, παίρνει χρήματα γι' αυτήν την βρωμοδουλεια, ενώ εμείς πρέπει να κάνουμε σαν να μην το ξέρουμε. Ζούμε μέσα σε μια τρομερή μονοφωνια των ΜΜΕ, μέσα σε μια συνομωσία προπαγανδας, και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τετοιο, επισήμανε ο Θανάσης Καμπαγιαννης...
