Μία ακόμη μέρα για τα αδέσποτα

Χτες, 4 Απριλίου 2013, ήταν μια ακόμη "παγκόσμια ημέρα" για τα αδέσποτα. Οι παγκόσμιες ημέρες που καθιερώνονται και γιορτάζονται ετήσια σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, αποτελούν μία υπενθύμιση για κάτι που όλο τον υπόλοιπο χρόνο έχει κατά κοινή ομολογία παραμεληθεί. Σήμερα, υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 600 εκατομμύρια αδέσποτα ζώα σε όλο τον κόσμο. Πολλά από αυτά βρίσκονται εκτεθειμένα στους δρόμους και κακοποιούνται από πολίτες αλλά και από τις ίδιες τις αρχές κάποιων κρατών, ενώ κάποια άλλα παραδίδονται από τους κηδεμόνες τους κάθε χρόνο απευθείας στα καταφύγια, όπου τελικά θανατώνονται  μόνο και μόνο επειδή δεν τα θέλει κανείς.

http://tinyurl.com/cazsks3

 Στην Ελλάδα, ο αριθμός των αδεσπότων τελευταίως παρουσιάζει αυξητική τάση, ενώ ο αριθμός των ζώων συντροφιάς που πωλούνται από τα pet shops, ακόμα και μετά από την οικονομική κρίση, φαίνεται ότι παραμένει αμείωτος, και η Πανελλαδική Φιλοζωϊκή και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία, με επιστολή προς το Σώμα Δίωξη Οικονομικού Εγκλήματος, καταγγέλλει την φοροδιαφυγή που συντελείται από τις πωλήσεις ζώων, μέσα από τις χιλιάδες αγγελίες που συναντά κανείς στον ηλεκτρονικό και στον έντυπo τύπο. Και παράλληλα με τις απολύτως απαραίτητες και - κακά τα ψέμματα - όχι πάντοτε ανώδυνες στειρώσεις (χειρουργικές επεμβάσεις σε ζώα χωρίς ιατρικό ιστορικό, χωρίς προεγχειρητικό έλεγχο και με πλημμελή ή ανύπαρκτη μετεγχειρητική φροντίδα), η ανεξέλεγκτη εκτροφή και εμπορία συνεχίζεται. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, η εμπορία, σε συνδιασμό με τη μόδα και το έλλειμμα παιδείας, τείνει να δημιουργήσει, και κάποια άλλου είδους αδέσποτα, εκτός από τους σκύλους και γάτες που είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε στους δρόμους και στα καταφύγια μέχρι τώρα. Ας είμαστε λοιπόν ρεαλιστές.

Την κοινωνική του ευαισθησία και αρωγή σε κάθε προσπάθεια για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ζώων εκφράζει και ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος στο δελτίο τύπου που εξέδωσε με αφορμή την ημέρα αυτή, δηλώνοντας υπερήφανος για τη συγκρότηση του Δικτύου Ελλήνων Εθελοντών Κτηνιάτρων που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στα προγράμματα στειρώσεων και εμβολιασμών. "Οι κτηνίατροι θεωρούν απαγορευτικές τις συνειδησιακές εκπτώσεις και με μοναδικό γνώμονα το ήθος και την επιστημονική τους κατάρτιση, υποκαθιστούν πολλές φορές το κρατικό κενό και το έλλειμα κουλτούρας των κηδεμόνων των ζώων", τονίζει.

Με την αφορμή της χτεσινής παγκόσμιας "γιορτής", σαν κτηνίατρος θα ήθελα να εκφράσω και γω, για μια ακόμα φορά, μια παλιά και μέχρι στιγμής ανεκπλήρωτη επιθυμία: Να υποστηριχτεί έμπρακτα από τον Πανελλήνιο Κτηνιατρικό Σύλλογο και την Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία η προσπάθεια που γίνεται στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες του κόσμου για την απαγόρευση της εμπορίας κατοικιδίων και εξωτικών ειδών ζώων από τα pet shops, γιατί πιστεύω ότι, αν δεν απαγορευτεί η πώληση ζώων στα καταστήματα, οι στειρώσεις δεν θα είναι ποτέ αρκετές. Και ότι ο φαύλος κύκλος "βιτρίνα - αγορά - εγκατάλειψη - θάνατος - βιτρίνα"... πρέπει να σπάσει. Γιατί όσες στειρώσεις κι' αν καταφέρει να κάνει με κόπο και αυτοθυσία η Εθελοντική Δράση Κτηνιάτρων Ελλάδος (ΕΔΚΕ) και ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος (με την ΔΕΕΚ), είτε βρίσκεται σε αντίθεση, είτε σε συνεργασία με τα φιλοζωϊκά σωματεία, και όσους δασκάλους, γονείς και παιδιά κι' αν καταφέρουν να ευαισθητοποιήσουν οι κτηνίατροι με τα μαθήματα που παραδίδουν στα σχολεία, πάντα θα υπάρχει μια βιτρίνα pet shop στην επόμενη γωνία, που θα μετριάζει ή θα ακυρώνει το αποτέλεσμα.

Για τις αδέσποτες αγάπες της πόλης και της καρδιάς μας, Filikaki                     

Δεν αγοράζω ΤΙΠΟΤΑ από pet shops που πουλάνε ζώα

  

600 εκατομμύρια αδέσποτα

Μια ακόμα μέρα πάλης για τη ζωή

Δελτίο τύπου

Το δελτίο τύπου του Πανελληνίου Κτηνιατρικού Συλλόγου, μπορείτε να το διαβάσετε επίσης εδώ και εδώ.

                                                        
                                                                           Και μην ξεχνάμε ότι...

..."Pet" πάει να πει "χαϊδεμένο"...

Αν θέλετε να προωθήσετε ένα αδέσποτο ζωάκι για υιοθεσία, να υιοθετήσετε ή να συνεισφέρετε με οποιονδήποτε τρόπο, μπορείτε να ξεκκινήσετε μια πρώτη περιήγηση από εδώ . 

Ενδεικτικοί ιστότοποι για δωρεάν δημοσίευση αγγελίας: mousouda.gr, η Φωλιά του Τσίνο, adespoto.gr, pets.gr, interpet.gr, strayshelp.gr, χρυσή ευκαιρία


Αν θέλετε να βοηθήσετε ένα αδέσποτο σκυλί, μάς αρέσουν και προτείνουμε ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ .

                                           Εδώ (http://on.fb.me/1cSEqQM) θα βρείτε μια  

                                          ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΥΙΟΘΕΣΙΕΣ

   από τη Φωλιά του Τσίνο 

           

και εδώ (http://on.fb.me/1acGovj) άλλη μία εξ' ίσου καλή 
από Τα φαντάσματα του Ασπρόπυργου

        

Οι πέντε ελευθερίες, η γούνα και οι κτηνίατροι

Η αντιπαράθεση απόψεων σχετικά με τα ζώα που εκτρέφονται για τη γούνα τους, που τις τελευταίες ημέρες πήρε διαστάσεις (με αφορμή αφενός την 3η διεθνή έκθεση γούνας που πραγματοποιήθηκε στο Metropolitan Expo, στην Αθήνα, αφετέρου την ημερίδα της Ελληνικής Κτηνιατρικής Εταιρείας -- ΕΚΕ με τίτλο Γουνοφόρα ζώα στην Ελλάδα. Μια πρώτη προσέγγιση, που θα γίνει στις 7 Απριλίου, στην Καστοριά), έφερε και πάλι στο προσκήνιο την έννοια της "ευζωίας" των ζώων (εκτροφής και όχι μόνον), με την οποία ο ρόλος των κτηνιάτρων σχετίζεται άμεσα. 

Η κυρίαρχη άποψη περί ζωοφιλίας (στην Ελλάδα και όχι μόνον) χωρίζει τα ζώα σε δύο μεγάλες κατηγορίες, σ' εκείνα που καταναλώνουμε ή εκμεταλλευόμαστε και κείνα που χαϊδεύουμε. Τα δεύτερα είναι φίλοι μας, τα αγαπάμε, ή απλώς "χρησιμεύουν" για να συντροφεύουν τους ανθρώπους, γι' αυτό κι' εμείς, σαν άνθρωποι του δυτικού πολιτισμού, εκφράζουμε τον αποτροπιασμό μας για τις Ασιατικές χώρες που έχουν συνηθίσει να τα σκοτώνουν για τη γούνα τους ή να τα τρώνε.

Η έννοια της ευζωίας των ζώων (animal welfare) εμφανίστηκε στο δυτικό κόσμο μετά τη βιομηχανική επανάσταση, που είχε σαν αποτέλεσμα την αστικοποίηση και την αποκοπή των αστικών πληθυσμών από τις δραστηριότητες της γεωργίας και της κτηνοτροφίας. Δεδομένου μάλιστα ότι η βιομηχανική επανάσταση ξεκκίνησε από τη Μεγάλη Βρεττανία, δεν είναι τυχαίο που οι πρώτες αναφορές στην έννοια της ευζωίας ξεκκίνησαν από τη χώρα αυτή, με την πρώτη οδηγία της Βρεττανικής βουλής για την προστασία των βοοειδών από την κακοποίηση και τον βασανισμό, το 1882. To 1965, η Βρεττανική κυβέρνηση ανέθεσε στον καθηγητή Francis William Rogers Brambell μια έρευνα σχετικά με τα ζώα της ανατέλλουσας τότε βιομηχανοποιημένης κτηνοτροφίας (factory farming), σαν απάντηση στα ερωτήματα που αναδύθηκαν από το βιβλίο της Ruth Harrison "Ζωικές μηχανές" (Animal Machines). Όσο κι' αν φαίνεται τραγικό, στην έκθεση που προέκυψε από την έρευνα αυτή, αναφέρεται πολύ απλά ότι τα ζώα που κρατούνται για εκμετάλλευση στις εγκαταστάσεις των διαφόρων επιχειρήσεων, θα πρέπει να μπορούν να σηκώνονται όρθια, να ξαπλώνουν, να κάνουν στροφή επί τόπου, να καθαρίζουν και να περιποιούνται τον εαυτό τους, και να τεντώνουν τα πόδια τους.

Το αποτέλεσμα της έκθεσης που διατυπώνει τα παραπάνω αυτονόητα δικαιώματα, αποτέλεσε την αφορμή να δημιουργηθεί η Συμβουλευτική Επιτροπή για την Ευζωία των Ζώων της Κτηνοτροφίας ("Farm Animal Welfare Advisory Committee"), μια επιτροπή αρμόδια να δίνει συστάσεις για την καλύτερη μεταχείριση του ζωικού κεφαλαίου (livestock). Τον Ιούλιο του 1979, η επιτροπή αυτή αντικαταστάθηκε από το Συμβούλιο για την Ευζωία των Ζώων της Κτηνοτροφίας (Farm Animal Welfare Council) και προς το τέλος του ίδιου έτους, πέντε συστάσεις διατυπώθηκαν με τη μορφή οδηγίας για τη μεταχείριση των ζώων, η οποία έγινε ευρύτερα γνωστή ως "οι πέντε ελευθερίες" (five freedoms), στη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα από το Farm Animal Welfare Committee, το οποίο αποτελεί την διάδοχο κατάσταση του προηγουμένου, από τον Απρίλιο του 2011. Η οδηγία αυτή αναφέρεται όχι μόνο στο άμεσο παράγωγο της αστικοποίησης, που είναι τα ζώα συντροφιάς, αλλά σε όλα τα ζώα που εξαρτώνται άμεσα από την ανθρώπινη φροντίδα ή εκμετάλλευση, στους τομείς της κτηνοτροφίας, της εργασίας και της διασκέδασης. 

Οι πέντε συστάσεις για την ορθή μεταχείριση, ή αλλιώς πέντε ελευθερίες* των ζώων, είναι: 

•  Ελευθερία από την πείνα και τη δίψα (ικανοποιητική και κατάλληλη παροχή τροφής και νερού)
•  Ελευθερία από την ταλαιπωρία (διαβίωση σε κατάλληλο περιβάλλον και δυνατότητα πρόσβασης σε κατάλληλο χώρο ξεκούρασης)
•  Ελευθερία από τον πόνο, τον τραυματισμό και την ασθένεια (αποφυγή της σκληρής και επώδυνης μεταχείρισης και παροχή έγκαιρης περίθαλψης και θεραπείας) 
• Ελευθερία στην έκφραση της κατά φύσιν συμπεριφοράς, την οποία ορίζει το εκάστοτε είδος (μέσα στις εγκαταστάσεις στις οποίες ο άνθρωπος επιβάλλει στα ζώα να ζουν, και οι οποίες θα πρέπει να παρέχουν δυνατότητες απομόνωσης και κοινωνικοποίησης ανάλογες με τις κατά φύσιν ανάγκες των διαφόρων ειδών)
• Ελευθερία από το φόβο και την αγωνία (με την εξασφάλιση συνθηκών που δεν επιτρέπουν την έκθεση σε σωματική και ψυχοδιανοητική καταπόνηση - stress). 

Οι πέντε ελευθερίες, γνωστές και σαν ελευθερίες του Brambell (Brambell's Five Freedoms), έφτασαν σήμερα να αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της ζωοφιλίας ή ένα άτυπο συμβόλαιο για την παραχώρηση κάποιων στοιχειωδών "προνομίων"  στα ζώα που εξαρτώνται από την ανθρώπινη φροντίδα, και συμπεριλαμβάνουν τα ζώα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή προϊόντων, για εργασία, για διασκέδαση ή για συντροφιά. Το συμβόλαιο αυτό έχει υιοθετηθεί διεθνώς από μεγάλες κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας των Ζώων (World Organisation for Animal Health), και η Βασιλική Εταιρία Πρόληψης της Βάναυσης Μεταχείρισης των Ζώων (Royalw Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA), και αποτελεί μια κατευθυντήρια αρχή, στην οποία οφείλουν να συμμορφώνονται όλοι οι ασχολούμενοι ή εμπλεκόμενοι με τα ζώα. 

* Σύνδεσμοι για to animal welfare και τις πέντε ελευθερίες:

[Farm Animal Welfare Committee: http://www.defra.gov.uk/fawc/ 

Farm Animal Welfare Committee -- Five freedoms: http://www.defra.gov.uk/fawc/about/five-freedoms/ 

The Farm Animal Welfare Council closes down on 31 March 2011: http://www.fawc.org.uk/default.htm 

Farm Animal Welfare Council -- Five Freedoms: http://www.fawc.org.uk/freedoms.htm]

 
Στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες, τα μικρά γουνοφόρα ζωάκια όπως τα μινκ και οι διάφοροι εκπρόσωποι της οικογενείας των μουστελιδών, θανατώνονται με ασφυξία σε κλειστούς θαλάμους διοξειδίου ή μονοξειδίου του άνθρακα, ενώ οι αλεπούδες συνήθως με πρωκτική ηλεκτροπληξία. Η Ευρωπαϊκή Επιστημονική Επιτροπή για την Υγεία και την Ευζωία των Ζώων (Scientific Commettee on Animal Health and Animal Welfare), σε έκθεση με τίτλο "The Welfare for Animals Kept for Fur Production", η οποία έχει υποβληθεί από το 2001, επισημαίνει πολύ σημαντικά και δυσεπίλυτα εως ανεπίλυτα προβλήματα που αφορούν στην ευζωία των ζώων που εκτρέφονται για παραγωγή γούνας, εξ αιτίας άλλωστε των οποίων πολλές ευνομούμενες Eυρωπαϊκές χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστρία, η Κροατία, η Δανία, η Σλοβενία, η Ελβετία και η Ολλανδία, αναγκάστηκαν να προβούν σε σταδιακή απαγόρευση ή αυστηρό περιορισμό αυτού του είδους της εκτροφής. Εναντίον της εκτροφής "γουνοφόρων" έχει επίσης τοποθετηθεί, από το 2009, και ο κτηνιατρικός σύλλογος της Νορβηγίας.

Έρευνα των Ιταλικών οργανώσεων essereAnimali και Nemesi Animale αποκαλύπτει την μαρτυρική ζωή και τον οδυνηρό θάνατο των μικρών μουστελιδών σε εκτροφείο γούνας της Ιταλίας. Μπορείτε να δείτε ένα μικρό βίντεο που γυρίστηκε με κρυφές κάμερες, εδώ. 

 

baby mink
♥

Συνηθίσαμε να "αγαπάμε" μόνο τα ζώα που μάς επέτρεψαν, αυτά για τα οποία η αγάπη μας όχι μόνον δεν θίγει αλλά και προάγει τα οικονομικά συμφέροντα του συστήματος που εκμεταλλεύεται τις ανθρώπινες ανάγκες τα ανθρώπινα συναισθήματα. Μόνον αυτά που στις δυτικές χώρες ονομάστηκαν "pets" και όχι τα άλλα. Γιατί τα άλλα αποδίδουν πολλαπλάσια κέρδη μέσα από την απαξίωσή μας. Και δεν τολμάμε ούτε στην επιστήμη μας ούτε στην καθημερινότητά μας να αμφισβητήσουμε το ρόλο μέσα από τον οποίο κατορθώσαμε να γίνουμε αυτοί που είμαστε, το ρόλο που εξυπηρετεί την επιβεβλημένη τάξη πραγμάτων. Στον κλονισμένο από κάθε άποψη πολιτισμό μας, τα ζώα "αξιοποιούνται" για να αποδώσουν το μέγιστο δυνατό όφελος, και βρίσκονται στο απόλυτο έλεός μας. Και δεν υπάρχει στον κόσμο ζωντανό πλάσμα πιο εκτεθειμένο στην απουσία του ανθρωπίνου ελέους από το εκτρεφόμενο, που γεννιέται,  πεθαίνει και υπάρχει, μόνο και μόνο για την εξυπηρέτηση των ανθρώπινων αναγκών. 

Ποια είναι η φιλοζωϊκή κουλτούρα της Ελλάδας του σήμερα και τι ρόλο καλείται να παίξει ο κτηνίατρος στη διαμόρφωση αυτής της κουλτούρας; Είναι συμβατή η ευζωία των ζώων που εκτρέφονται για τη γούνα τους με αυτό το είδος της εκτροφής; Υπάρχει περίπτωση οι επιχειρήσεις εκτροφής γουνοφόρων να παραμείνουν οικονομικά βιώσιμες, εαν εφαρμόσουν τους στοιχειώδεις κανόνες ευζωίας; Καλούνται να πειθαρχήσουν οι επιχειρήσεις στους κανόνες που ορίζει η επιστήμη, ή καλείται η επιστήμη να προσαρμόσει το δυναμικό της στην υπηρεσία των επιχειρήσεων; Έχει - ή θα έπρεπε να έχει - σχέση η επιστήμη με την πολιτική και την ηθική; Πότε σταματάει ένα ζώο να είναι άγριο και γίνεται εξημερωμένο; Είναι ταυτόσημη η έννοια της απόλυτης εξάρτησης ενός ζώου από τον άνθρωπο με την έννοια της εξημέρωσης; Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στην εξημέρωση και στην αιχμαλωσία και ανάμεσα στην απελευθέρωση και την εγκατάλειψη; Ποιο ονομάζουμε ζώο συντροφιάς; Ποια είδη ζώων επιλέγουμε να αγαπάμε σαν παιδιά μας και ποια απλώς να εκμεταλλευόμαστε, να τρώμε και να φοράμε; Σε τι "χρησιμεύουν" σήμερα τα ζώα συντροφιάς και τι είναι αυτό που καθορίζει την οικονομική τους αξία; Είναι ευθέως ή αντιστρόφως ανάλογη η σχέση της αγάπης με την εκμετάλλευση και τη χρησιμότητα; Θα έπρεπε να είναι εμπορεύσιμα τα ζώα συντροφιάς; Πού σταματάει η εκμετάλλευση, πού αρχίζει η αγάπη και πού τελειώνει το έλεος; Σε ποιο σημείο αποφασίζουμε να βάλουμε τη διαχωριστική γραμμή; 

Εκεί όπου η εγγενής ανθρώπινη δυνατότητα της ενσυναίσθησης και της συμπόνοιας δε νομιμοποιούνται να αποτελέσουν πυξίδα θέσεων και επιλογών, η αμέσως επόμενη δυνατότητα είναι η ενημέρωση και η παιδεία - σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ευρύτητα και με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Και ο καταναλωτής οφείλει και δικαιούται να γνωρίζει, μεταξύ άλλων πολλών τα οποία επιμελώς τού αποκρύπτονται, ότι η γούνα δεν είναι ούτε φιλική προς το περιβάλλον ούτε "πράσινη", όπως θέλει να παρουσιάσει η ένωση γουνοποιών του Καναδά. Η γούνα είναι φιλική μόνον προς του επιχειρηματίες που την παράγουν, τους οποίους συντηρεί η μόδα και η ανθρώπινη ματαιοδοξία. Η γούνα είναι προϊόν πόνου και βίας και δεν είναι πράσινη, είναι κόκκινη, κατακόκκινη.

Λυπάμαι που αναγκάζομαι να επιστρατεύσω γνώσεις και επιχειρήματα για να υπερασπιστώ το αυτονόητο ακόμη και στον ίδιο μου τον εαυτό. Τα συμπεράσματα είναι έγκυρα μόνον όταν εξάγονται με τη λογική, ακόμα και εκεί που η καρδιά ξέρει καλύτερα. Όμως, τόσο η ευ-ζωία των λεγομένων "γουνοφόρων" ζώων (λες και τα άλλα δεν έχουν γούνα) όσο και η ευ-θανασία τους, είναι εκ των πραγμάτων ασυμβίβαστες με την βιωσιμότητα των επιχειρήσεων γουνοπαραγωγής. Λυπάμαι που το μεγαλύτερο επιστημονικό σωματείο κτηνιατρικής στην Ελλάδα αποφάσισε να σταθεί δίπλα σε αυτήν την τόσο σοβαρή μορφή κακοποίησης και όχι απέναντι. Λυπάμαι γι΄αυτό το δρόμο που πορευόμαστε χωρίς ενσυναίσθηση και χωρίς έλεος. Και αν αυτό λέγεται οικονομική ανάπτυξη, λυπάμαι που η κτηνιατρική επιστημονική κοινότητα την υποστηρίζει, ενώ εκατομμύρια ζώα βασανίζονται απάνθρωπα για να παράγουν ένα προϊόν εντελώς περιττό. Λυπάμαι. Λυπάμαι πολύ. 

 Filikaki

Είσαι ελεύθερος να επιλέξεις ό,τι θέλεις. Μόνο να ξέρεις ότι, αυτό το ζώο που φοράς, έτσι ζεί και έτσι πεθαίνει.

                                              

http://on.fb.me/1mVEB5m 

Επιλεκτικές αναφορές:

- Council Directive 98/58/EC of 20 July 1998 concerning the protection of animals kept for farming purposes: http://eur-lex.europa.eu/smartapi/cgi/sga_doc?smartapi!celexapi!prod!CELEXnumdoc&lg=EN&numdoc=31998L0058&model=guichett

- Animal Welfare on the Farm: http://ec.europa.eu/food/animal/welfare/farm/index_en.htm 

- Five freedoms: http://en.wikipedia.org/wiki/Five_freedoms

- Fur farming: http://en.wikipedia.org/wiki/Fur_farming

- Fur Farming in the European Union: http://www.hsi.org/world/europe/work/fur/facts/fur_farming_eu.html 

- List of EU laws on Animal Welfare: http://eurogroupforanimals.org/what-we-do/category/eu-animal-welfare/list-of-eu-laws-on-animal-welfare

 - Animals farmed for fur: http://eurogroupforanimals.org/files/otherpolicies/downloads/225/faanimals_farmed_for_fur.pdf

- The Welfare of Animals Kept for Fur Production Report of the Scientific Commettee on Animal Health and Animal Welfare Adopted on 12-13 December 2001: http://ec.europa.eu/food/animal/welfare/international/out67_en.pdf

- The Ethical Case Against Fur Farming: http://www.animalliberationfront.com/Practical/Fishing--Hunting/Fur--Trapping/CaseVsFurFarming.htm

- Fur industry: Synonym of animal cruelty? http://www.nt.ntnu.no/users/clabec/pdf/Furindustry.pdf

- Ban fur farming in the European Union: http://www.occupyforanimals.org/ban-fur-farms-in-the-european-union.html

- Victories on the road to a Fur-Free World: http://www.antifurcoalition.org/fur-free-victories.html

- Toxic Fur: The Impacts of Fur Production on the Environment and the Risks to Human Health: http://www.humanesociety.org/assets/pdfs/fur/toxic-fur-january-22-2009.pdf

 

-  Περιβαλλοντικές επιπτώσεις της βιομηχανία γουνοπαραγωγής: http://furabolition.blogspot.gr/p/blog-page_8077.html
- Fur is green? Really?? 
- Απαγορεύτηκε η διαφήμιση με ανακυκλώσιμες, "πράσινες" γούνες 
- 'Eco-friendly' fur ad banned

-  Για την κατάργηση του εμπορίου γούνας:  http://furabolition.blogspot.gr/

 - ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΤΗΣ ΓΟΥΝΑΣ: http://furabolition2.blogspot.gr/p/fur-farms.html

- Fur Abolition: https://plus.google.com/110005540112561943170/posts
- Έλληνες Πολίτες κατά της χρηματοδότησης και χρήσης ζώων για γούνα: http://citizensaynotofur.blogspot.gr/ 

- Νίκες στο δρόμο για έναν Κόσμο Χωρίς Γούνα: http://citizensaynotofur.blogspot.gr/p/blog-page_23.html
- STOP FUR

Σχετικός σύνδεσμος: Μουσείο γούνας και πολιτισμός

http://tinyurl.com/oltl485

 Η γούνα μπορεί να "ζεσταίνει" την Ελληνική οικονομία 
αλλά παγώνει τις καρδιές και τις συνειδήσεις. 

Άλλωστε, είναι κοινή διαπίστωση ότι η ανθρωπότητα 
περνάει το "state" της διαστροφής. Και...

 για τους πολύ απαιτητικούς... 

 ...φοριέται και σε μπικίνι...

 Και επειδή όλα αυτά (και πολλά άλλα που μπορεί να αφορούν τον καθένα 

πολύ περισσότερο από τις κτηνιατρικές ημερίδες, 

τις γούνες και τα εκθεσιακά δρώμενα) δεν αντέχονται, 

κλείνω την ανάρτηση με ένα τετράλεπτο animation, 

 όπου πολύ απλά 

 ένα μινκ ονειρεύεται πως είναι ελεύθερο.

Furcoat: http://youtu.be/Jl0oVVxDhA4

Σ' ευχαριστώ που διάβασες αυτή την ανάρτηση μέχρι το τέλος.  

Στο βυθό της λίμνης

(Ο Αντωνάκης ή αλλιώς Freeze Response Mode*)

  

Αυτοπροσωπογραφία (i)

Ο πατέρας μου, από όσο θυμάμαι, δεν με είχε πονέσει ποτέ, εκτός από κείνο το πρωινό με τα κουνέλια, κάτι που κάποτε χρέωνα στην μητέρα μου, αλλά μάλλον είχα άδικο γιατί, κατά πώς φαίνεται, η απουσία της ήταν τυχαία και καμιά  προσυνεννόηση δεν υπήρχε. 

Εγώ νηπιαγωγείο δεν πήγαινα, οπότε τα πρωινά έπαιζα συνήθως στον κήπο. Τα κουνέλια προφανώς αποτελούσαν για τη ζωή μας ένα αδιέξοδο, γιατί ο πολλαπλασιασμός τους είχε ξεφύγει πλέον από κάθε έλεγχο. Εκείνο το πρωί ο πατέρας μου έμεινε μόνος και έτσι βρήκε την ευκαιρία να φωνάξει στο σπίτι έναν θηριώδη τύπο, τον Λεωνίδα, που δούλευε θελήματα και βαριές δουλειές. 

Όταν η επιχείρηση έλαβε τέλος, εμείς δεν φάγαμε απολύτως τίποτα. Το κρέας αποδείχτηκε χρήσιμο μόνο για να βγάλει "κοινωνικές υποχρεώσεις".

Φωνή πόνου ή άλλον ήχο δεν θυμάμαι να είχα ακούσει κανέναν. Θυμάμαι μόνον πως, έτσι όπως καθόμουν μαρμαρωμένη πάνω σε μια πέτρα επίπεδη που άλλοτε χρησιμοποιούσα για "κρεββατοκάμαρα" του γάτου μου κι άλλοτε για "τραπεζαρία" δικιά μου, είχα κλείσει τα μάτια μου πάρα πολύ σφιχτά και δεν έβλεπα τίποτα, μονάχα προσπαθούσα απεγνωσμένα να ακούσω τα πάντα, όταν αντιλήφτηκα, χωρίς να βλέπω, με την καταπληκτική αίσθηση του χώρου που αναπτύσσουν οι τυφλοί, ότι μπήκε μέσα στον κήπο κείνο το αγοράκι που παίζαμε κάπου - κάπου μαζί, ο Αντωνάκης.

Κάθισε δίπλα μου και μάλλον με ρώτησε "έχεις τίποτα"; ή κάτι τέτοιο, δεν θυμάμαι. Θυμάμαι μόνο ότι άρπαξα το χέρι του τόσο δυνατά, όσο αν κινδύνευα να γκρεμιστώ από τον πιο ψηλό γκρεμό χωρίς αυτό.

Για κείνο το αγοράκι που μ' έσωσε από τη συναισθηματική ισοπέδωση που μπορεί να προκληθεί όταν οι περιστάσεις παραβιάζουν τα ανώτατα όρια των ατομικών αντοχών, δεν θυμάμαι τίποτ’ άλλο να σας πώ. Ίσως ήταν κάποιο γειτονόπουλο που σύντομα άλλαξε γειτονιά, κι’ έτσι χαθήκαμε. Με τις παρουσίες και την απουσίες του Αντωνάκη υπάρχει στη μνήμη μου μεγάλο κενό και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να με βοηθήσει καθόλου, και κανένας δεν ξέρει να πεί αν εγώ τελικά τα κατάφερα μόνη μου, κι' αν υπήρξε στ' αλήθεια ένα τέτοιο παιδάκι ποτέ.

Το συναίσθημα εκείνου του πρωινού είναι ένας τόπος που τον επισκέπτομαι από τότε κάθε τόσο ξανά, για να υπερασπιστώ αυτό το "κάτι" που, εξαιτίας του μικρού μου μεγέθους, παραδόθηκε στον τεράστιο Λεωνίδα αμαχητί.


Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Λόγου και Τέχνης "ΚΙΝΣΤΕΡΝΑ", τεύχος δέκατο έκτο, ISSN  1109-6756 (facebook.com/story) και αργότερα εδώ: https://bit.ly/3VlSfpg -- https://www.facebook.com/notes/3540570269335948/

 

copyright Κάκη Πριμηκύρη 

*https://www.webmd.com/mental-health/what-does-fight-flight-freeze-fawn-mean

Μεταναστευτικά πουλιά

Κάθε άνοιξη επιστρέφουν. Και κάθε φθινόπωρο, εκτός από τα προσφιλή σε όλους μας και χιλιοτραγουδισμένα χελιδόνια , πολλές ακόμη δεκάδες είδη πουλιών (περισσότερο ή λιγότερο γνωστά, πχ αηδόνι, ορτύκι, συκοφάγος, πελαργός και άλλα) φεύγουν από την Ελλάδα με τελικό προορισμό την Αφρική. Υπολογίζεται ότι, κάθε χρόνο, διασχίζουν τη Μεσόγειο και την Σαχάρα πέντε περίπου δισεκατομμύρια φτερωτοί μετανάστες, και ανυπολόγιστος αριθμός πουλιών (όπως κοκκινολαίμηδες, πάπιες και κύκνοι) μετακινείται από την Βόρεια Ευρώπη και την Ασία προς την Δυτική Ευρώπη και τις Μεσογειακές περιοχές.

Οι μετακινήσεις των μεταναστευτικών πουλιών (μεγαλύτερες ή μικρότερες) είναι κάθε άλλο παρά ακίνδυνες. Πράγματι, έχει διαπιστωθεί ότι σχεδόν οι μισοί φτερωτοί ταξιδιώτες δεν επιστρέφουν ξανά. Οι απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες, η κόπωση, οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις και η αυξημένη ανάγκη τροφής αποτελούν ένα μόνο μέρος από το τίμημα που πρέπει να πληρώσει το κάθε πουλί για να πραγματώσει το ταξίδι του. Τα μεγάλα πουλιά δεν μπορούν να ταξιδεύουν για μακρά χρονικά διαστήματα όπως αυτά με μικρό μέγεθος και με ικανό ποσοστό αποθεμάτων λίπους αλλά, χάρη στις πολύ μεγάλες ταχύτητες που αναπτύσσουν, μπορούν να φτάνουν σε πολύ πιο απομακρυσμένους προορισμούς από ότι τα μικρότερα είδη, πριν τους τελειώσουν τα αποθέματα "καυσίμων". Η επίδραση του καιρού είναι ιδιαίτερα σημαντική, ιδίως η ταχύτητα και η κατεύθυνση του ανέμου. Ισχυροί άνεμοι, είναι επικίνδυνοι για τα πτηνά, ενώ και η παντελής απουσία τους φαίνεται ότι δρα αρνητικά. Συγκεκριμένα, κατά τις περιόδους με άπνοια, η πτήση των πουλιών δυσχεραίνεται, αφού χρησιμοποιούν τον άνεμο τόσο για να κερδίσουν ταχύτητα, (σαν πλοηγό κατεύθυνσης που συμπίπτει με την πορεία της μετανάστευσης), όσο και σαν παράγοντα προσανατολισμού, διατηρώντας μια συγκεκριμένη γωνία μεταξύ της πτήσης και του ανέμου. Έτσι, κυρίως τα έμπειρα ενήλικα άτομα, πετούν στο κατάλληλο ύψος ώστε να κερδίσουν την μέγιστη βοήθεια από τον άνεμο, ενώ παράλληλα χρησιμοποιούν και άλλες πολύπλοκες τεχνικές, με αποτέλεσμα να έχουν περισσότερες πιθανότητες σε σχέση με τα ανήλικα στην επιτυχία των μετακινήσεών τους. Τα περισσότερα πουλιά μετακινούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας και σταματούν για να τραφούν και να ξεκουραστούν την ημέρα. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος έρχεται όταν διασχίζουν τη θάλασσα, και τότε, εάν πέσουν σε κακοκαιρία, μερικά θα χαθούν από εξάντληση. Εάν τα πουλιά έχουν προχωρήσει αρκετά πάνω από τη θάλασσα, η μοναδική τους επιλογή είναι να συνεχίσουν μέχρις ότου συναντήσουν στεριά. Αποτέλεσμα είναι να προσγειωθούν στο πρώτο μέρος που θα βρεθεί στην πορεία τους, συνήθως σε φάρους και σε ακρωτήρια, περιμένοντας έως ότου ανακτήσουν τις δυνάμεις τους. Έτσι, σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές, οι οποίες αποτελούν μεταναστευτικούς διαδρόμους, είναι γνωστά τα περάσματα των πτηνών, όπου παρατηρείται η συγκέντρωση τους σε μεγάλους αριθμούς, ειδικά μετά από μια ισχυρή κακοκαιρία κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Αξιοσημείωτη είναι η πτήση πολλών αποδημητικών πουλιών, όπως οι χήνες , οι νανόχηνες  και άλλα, σε γραμμικούς σχηματισμούς με τη μορφή V ή J. Υπάρχουν τεκμηριωμένες απόψεις που αφορούν στο λόγο για τον οποίο τα σμήνη πετούν σε σχηματισμούς. Κατά μία άποψη, αυτό το κάνουν για να διατηρήσουν ενέργεια, επωφελούμενα από την άνωση των στροβίλων αέρα που δημιουργούν τα φτερά του πτηνού-οδηγού. Κατά μία άλλη άποψη, η πτήση σε σχηματισμό διευκολύνει τον προσανατολισμό και την επικοινωνία ανάμεσα στα μέλη του σμήνους, τα οποία συνεργάζονται και αλλάζουν θέσεις ανάλογα με την κούραση και τις αντοχές τους. Πράγματι, κατά την διάρκεια μιας μακρινής αποδημίας, η βελτιστοποίηση της θέσης του κάθε πτηνού μέσα στο σμήνος είναι πολύ σημαντική.

Ο σκοπός αυτών των μετακινήσεων είναι περισσότερη τροφή, ηπιότερο κλίμα και μεγαλύτερη διάρκεια της ημέρας σε σχέση με τη νύχτα. Ουσιαστικά, τα πουλιά μετακινούνται ανάμεσα σε περιβάλλοντα με έντονες εποχιακές διακυμάνσεις, και εκμεταλλεύονται αυτά που έχουν να τους παρέχουν οι απομακρυσμένες μεταξύ τους γεωγραφικές περιοχές, την ευνοϊκότερη για κάθε μια από αυτές εποχή. Έτσι, για παράδειγμα, ένα αηδόνι μπορεί το καλοκαίρι να απολαμβάνει, κάπου στην Κεντρική Ευρώπη, τις υψηλές θερμοκρασίες, την μεγάλη διάρκεια της ημέρας και την διαθεσιμότητα της τροφής (έντομα και άλλα μικρά ασπόνδυλα), ενώ το χειμώνα να φτάνει, κατά την εποχή των βροχών, στην Ανατολική Αφρική, όπου οι συνθήκες είναι, για την διαβίωσή του, οι καλύτερες δυνατές. Η μετανάστευση είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως στο Βόρειο ημισφαίριο, γιατί εκεί λαμβάνουν χώρα οι εντονότερες εποχιακές διακυμάνσεις. Είναι επιβεβαιωμένο ότι ο χρονικός προγραμματισμός της μετανάστευσης, συνδέεται σημαντικά με τους εσωτερικούς ρυθμούς - ένστικτο των πτηνών, αλλά παράλληλα βασίζεται και στη φωτοπερίοδο (διάρκεια της ημέρας). Αρχικά, η μείωση της διάρκειας της ημέρας είναι αυτή που ενεργεί μέσω του υποθαλάμου στην υπόφυση, και προκαλεί στα πουλιά αυξημένη όρεξη, με αποτέλεσμα, κατά την εν λόγω περίοδο, να αποθηκεύουν λίπος, ώστε να βρεθούν σε "μεταναστατευτική ετοιμότητα". Ας δούμε, για παράδειγμα, πώς έχουν τα πράγματα για έναν κοκκινολαίμη που γεννήθηκε τον Ιούνιο κάπου κοντά στη Μόσχα. Προς το τέλος του καλοκαιριού, η σταδιακή μείωση της διάρκειας της ημέρας επιφέρει σημαντικές ορμονικές μεταβολές που συντελούνται μέσα στο σώμα του, εξ αιτίας των οποίων παρατηρούνται δύο κυρίως αλλαγές στη συμπεριφορά του: Πρώτον "τού ανοίγει η όρεξη" και έτσι τρώει ώστε να παχύνει σημαντικά. Δεύτερον "χάνει τον ύπνο του". Και ένα βράδυ του Σεπτέμβρη, όταν θα έχει άπνοια και ξαστεριά, ξεκκινάει, μία με δύο ώρες μετά τη δύση του ηλίου, και απογειώνεται. Ανεβαίνει γύρω στα 500 μέτρα πάνω από το έδαφος και συνεχίζει να πετάει μέχρι το ξημέρωμα. Μετά από 10 ώρες πτήσης, μπορεί να έχει καλύψει μία απόσταση 500 χιλιομέτρων. Με το ξημέρωμα, προσγειώνεται και ψάχνει να βρεί κάποιον κατάλληλο χώρο ξεκούρασης. Εκεί θα παραμείνει για μερικές ημέρες, αναπληρώνοντας εντωμεταξύ το λίπος που κατανάλωσε, και περιμένοντας πάλι για τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες. Στη συνέχεια θα κάνει άλλο ένα τέτοιο βήμα και ούτω καθεξής, μέχρις ότου ένα πρωί, νωρίς τον Οκτώβρη, θα προσγειωθεί... ίσως σε κάποιον κήπο της Αθήνας. Εκεί θα περάσει όλο το χειμώνα (αν τα καταφέρει να επιβιώσει από τους διάφορους κινδύνους), για να επιστρέψει στη Μόσχα και πάλι τον Μάρτιο.

Οι αποστάσεις που διανύουν τα μεταναστευτικά πουλιά είναι εντυπωσιακές. Το Αρκτικό γλαρόνι (Sterna paradisae) κατέχει το ρεκόρ: Το καλοκαίρι του Βορείου ημισφαιρίου, αναπαράγεται στα παράλια των νησιών γύρω από τον Βόρειο Πόλο, ενώ τον χειμώνα μετακινείται στις θάλασσες γύρω από την Ανταρκτική. Αυτό σημαίνει ότι, κάθε φθινόπωρο και κάθε άνοιξη, έχει να διανύσει τουλάχιστον 18.000 χιλιόμετρα. Δεν είναι όμως μόνον το Αρκτικό γλαρόνι που μετακινείται από το Βόρειο στο Νότιο ημισφαίριο. Ένα μεγάλο ποσοστό μικρών πουλιών, που φεύγουν από την Ευρώπη, διαχειμάζουν στην Νιγηρία, στην Αιθιοπία και στο Σουδάν, ενώ πολλά φτάνουν μέχρι την Νότιο Αφρική. Επίσης ορισμένα υδρόβια πτηνά ξεκκινούν από τον Βόρειο Πόλο και φτάνουν μέχρι την Νότιο Αφρική, την Νότιο Αμερική και την Αυστραλία. Οι στρατηγικές που εφαρμόζονται από τα πουλιά κατά την αποδημία τους δεν αποτελούν απλά στερεότυπες συμπεριφορές, αλλά αντίθετα υπάρχει μεγάλη προσαρμοστικότητα στις εκάστοτε συνθήκες, κάτι που είναι απαραίτητο όταν τα πουλιά πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν ευμετάβλητες και απροσδόκητες καταστάσεις που εμφανίζονται ξαφνικά κατά τη διάρκεια του μεταναστευτικού ταξιδιού τους.

Τα είδη που περνούν από τη χώρα μας ακολουθούν κυρίως δύο μεταναστευτικούς διαδρόμους. Ο πρώτος ξεκινά από την Πολωνία, συνεχίζεται προς Ρουμανία, Βουλγαρία, Αιγαίο, ανατολικά παράλια της Ελλάδας, και τελειώνει στην Σαουδική Αραβία ή τη Δυτική Αφρική. Ο δεύτερος ξεκινά από τις Σκανδιναβικές χώρες, συνεχίζεται προς Κ. Ευρώπη, ανατολικά παράλια της Ιταλίας, Δυτική Αλβανία, Ιόνιο Πέλαγος, δυτικά παράλια της Ελλάδας και καταλήγει στην Κ. και Ν. Αφρική.

Ο τρόπος με τον οποίο βρίσκουν τον προσανατολισμό τους τα μεταναστευτικά πουλιά δεν είναι γνωστός σε όλες τις περιπτώσεις. Για τα περισσότερα, η μετακίνηση γίνεται κατά την διάρκεια της νύχτας, και φαίνεται ότι η πλειονότητα τους προσανατολίζεται με βάση τη θέση των αστεριών και του ήλιου (γι' αυτό και δεν μετακινούνται όταν επικρατεί συνννεφιά). Η νύχτα είναι μια σοφή χρονική επιλογή για πολλούς λόγους: Η χαμηλή θερμοκρασία του αέρα, σε συνδυασμό με την υγρασία, είναι άμεσα συνδεμένα με τη μείωση της απώλειας νερού από το σώμα των πουλιών. Τις δροσερές νύχτες, ο αέρας είναι πυκνότερος και έτσι τα πουλιά μπορούν να πετάνε ευκολότερα, αφού η άνωση είναι μεγαλύτερη, και για το ίδιο ταξίδι απαιτείται λιγότερη σπατάλη ενέργειας.
Επιπλέον, σύμφωνα με διάφορες έρευνες, πιστεύεται ότι τα αποδημητικά πτηνά κυριολεκτικά βλέπουν το γεωμαγνητικό πεδίο. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Όλντενμπουργκ διαπίστωσαν ότι το μάτι των πτηνών περιέχει εξειδικευμένους νευρώνες, ευαίσθητους στα μαγνητικά πεδία, οι οποίοι συνδέονται με μια περιοχή του εγκεφάλου που ελέγχει την πορεία πτήσης. Οι ερευνητές εικάζουν ότι το μάτι αντιλαμβάνεται το μαγνητικό πεδίο μέσω ουσιών που ονομάζονται κρυπτοχρώματα και επηρεάζονται από τον προσανατολισμό των μαγνητικών γραμμών. Πιθανώς, τα πουλιά βλέπουν τα μαγνητικά πεδία σαν σκουρόχρωμες και ανοιχτόχρωμες σκιές ή σαν χρώματα που διαγράφονται στο τοπίο. Παλαιότερες μελέτες, ωστόσο, είχαν δείξει ότι τα πτηνά διαθέτουν "βιολογικές πυξίδες" και στο ράμφος, με τη μορφή μαγνητικών κρυστάλλων. Το πώς συνδέονται τα δύο αυτά συστήματα προσανατολισμού παραμένει άγνωστο, ωστόσο οι ερευνητές υποθέτουν ότι το ράμφος αντιλαμβάνεται την ένταση του μαγνητικού πεδίου και λειτουργεί σαν χάρτης, ενώ το μάτι αντιλαμβάνεται τον προσανατολισμό του πεδίου και λειτουργεί σαν πυξίδα. Ακόμη όμως και αν δεν είναι γνωστός ο ακριβής μηχανισμός του προσανατολισμού, σίγουρο είναι ότι τα περισσότερα μεταναστευτικά πουλιά (αν δεν συναντήσουν εμπόδια) έχουν την τάση να επιστρέφουν στην ίδια περιοχή όπου είχαν την φωλιά τους την προηγούμενη άνοιξη, καθώς επίσης όχι μόνο στις ίδιες περιοχές που διαχειμάζουν, αλλά και στις περιοχές όπου σταθμεύουν κατά την πορεία της μετανάστευσης.

Αν, κατά την πορεία του, ένα πουλί που μεταναστεύει συναντήσει αντίξοες καιρικές συνθήκες, κατεβαίνει και προσγειώνεται. Αν όμως συμβεί να βρίσκεται πάνω από θάλασσα, συνεχίζει την πτήση του σε χαμηλό ύψος, μέχρις ότου συναντήσει στεριά. Με βάση τα διαθέσιμα αποθέματα λίπους, την ταχύτητα της πτήσης και την κατανάλωση ενέργειας ανά ώρα, έχει υπολογιστεί ότι πολλά πουλιά, αφήνοντας τη Νότια Ευρώπη, είναι ικανά να διασχίσουν τη Μεσόγειο και τη Σαχάρα είτε με μία μόνο πτήση, είτε εκτελώντας στάσεις χωρίς να τους είναι απαραίτητο να τραφούν.

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την μελέτη και παρατήρηση της μετανάστευσης των πουλιών είναι πολλές και διάφορες. Η σημαντικότερη και πλέον διαδεδομένη είναι η δακτυλίωση. Με την τοποθέτηση ενός δακτυλιδιού στο πόδι του πουλιού, μπορούμε να γνωρίζουμε τα σημεία πάνω στη γη όπου βρέθηκε το συγκεκριμένο άτομο. Έτσι, ενώ παλιότερα ήταν γνωστό ότι το κοινό χελιδόνι (Hirundo rustica) βρίσκεται το καλοκαίρι σε όλη την Ευρώπη και το χειμώνα σε όλη την Αφρική (νότια της Σαχάρας), σήμερα γνωρίζουμε ότι οι πληθυσμοί που αναπαράγονται στην Κεντρική Ευρώπη διαχειμάζουν νότια, περίπου μέχρι τον Ισημερινό, ενώ οι πληθυσμοί από τη Ρωσία και την Βρεττανία διαχειμάζουν κυρίως στην Νότιο Αφρική. Κάθε δακτυλίδι έχει χαραγμένο επάνω του έναν μοναδικό αύξοντα αριθμό, ο οποίος συνιστά τον αριθμό ταυτότητας του συγκεκριμένου ατόμου, και μία διεύθυνση στην οποία ο οποιοσδήποτε ευρέτης μπορεί να απευθυνθεί και να μάθει λεπτομέρειες για το άτομο αυτό. Υπάρχουν αρκετά κέντρα δακτυλίωσης σε όλη την Ευρώπη, τα οποία δρούν ως κόμβος ροής πληροφοριών, ενώ παράλληλα μεριμνούν για την αρχειοθέτηση των πληροφοριών, καθώς επίσης και την εκπαίδευση ως προς την ορθή και ακίνδυνη διεξαγωγή της δακτυλίωσης. Στην Ελλάδα, η δακτυλίωση διοργανώνεται από το Ελληνικό Κέντρο Δακτυλίωσης πουλιών, σε συνεργασία με την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία. Μεταξύ των άλλων μεθόδων για την μελέτη της μετανάστευσης, αναφέρεται η παρακολούθηση από ραντάρ και η χρήση ραδιοπομπών. Οι συγκεκριμένοι ραδιοπομποί μπορούν να στείλουν σήμα μέσω δορυφόρων σε οποιοδήποτε σημείο της γής, αλλά δεν μπορούν να εφαρμοστούν παρά μόνον σε μεγαλόσωμα είδη (πχ χήνες, κύκνοι κλπ) διότι έχουν ελάχιστο βάρος μέχρι 40 γραμμάρια. Επιπλέον έχουν μεγάλο κόστος και είναι εφικτό να εφαρμοστούν μόνο σε περιορισμένο αριθμό ατόμων.

Τα τελευταία χρόνια, η δημιουργία ελαφρύτερων πομπών έδωσε τη δυνατότητα παρακολούθησης και μικρότερων ειδών πουλιών, όπως ο μαυροπετρίτης. Πρόσφατα, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, ξεκκίνησε, για πρώτη φορά, την δορυφορική παρακολούθηση της μετανάστευσης των μαυροπετριτών από τη χώρα μας στις περιοχές διαχείμασής τους, στη ΝΑ Αφρική και τη Μαδαγασκάρη, με στόχο τη διερεύνηση των μεταναστευτικών τους διαδρομών. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιούνται ελαφροί, ηλιακοί πομποί δορυφορικής κάλυψης, μέσω του συστήματος ΑRGOS, το οποίο χρησιμοποιείται με επιτυχία τις τελευταίες δεκαετίες για την παρακολούθηση των μετακινήσεων διάφορων ζωικών ομάδων. Σε συνέχεια του Προγράμματος LIFE Δράσεις για την προστασία του μαυροπετρίτη (Falco eleonorae) στην Ελλάδα", δορυφορικοί πομποί τοποθετήθηκαν κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής περιόδου σε 4 μαυροπετρίτες (2 ενήλικα και 2 νεαρά άτομα) στην περιοχή της Άνδρου, στο πλαίσιο του Προγράμματος "Μελέτη και διατήρηση των θαλασσοπουλιών στην Ελλάδα". Η μελέτη αυτή διενεργείται από τον Τομέα Διατήρησης της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών και με επιστήμονες ειδικούς σε θέματα δορυφορικής παρακολούθησης, καθώς και με την υποστήριξη τοπικών εθελοντών. Ανάλογες δράσεις έχουν υλοποιηθεί τα τελευταία χρόνια στην Ισπανία (Βαλεαρίδες νήσοι) και στη Σαρδηνία. Οι τέσσερις "σεσημασμένοι" μαυροπετρίτες ξεκίνησαν το μεταναστευτικό τους ταξίδι από την Ελλάδα προς την Αφρική τον περασμένο Οκτώβριο. Η παρακολούθησή τους θα συνεχιστεί και την επόμενη χρονιά, ώστε να καταγραφούν οι διαδρομές των πουλιών και κατά την επιστροφή τους στις Ελληνικές νησίδες. Η μεταναστευτική διαδρομή των μαυροπετριτών στους οποίους τοποθετήθηκαν οι πομποί, καταδεικνύει ότι οι τα άτομα του είδους αυτού που επισκέπτονται την Ελλάδα, ακολουθούν τη διαδρομή του Νείλου, δηλαδή κινούνται ανατολικότερα της Σαχάρας, γεγονός που τους προφυλάσσει από τις αντίξοες συνθήκες της ερήμου.

Μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων της, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, κάθε Μάρτη, διοργανώνει και την εκδήλωση "Χελιδονίσματα", προσκαλώντας μικρούς και μεγάλους να υποδεχτούν την άνοιξη και να κατασκευάσουν φωλιές με πηλό για τα χελιδόνια (μια που το χώμα - και όχι μόνον - έχει γίνει πλέον δυσεύρετο στην Αθήνα, και οι άλλοτε συχνοί και αγαπημένοι μικροί φτερωτοί μετανάστες έχουν αρχίσει δυστυχώς όλο και περισσότερο να σπανίζουν)... Παρά το γεγονός ότι οι φυσικές περιοχές της Αθήνας έχουν πλέον περιοριστεί δραματικά σε κάποιες γωνιές του Λεκανοπεδίου, η φύση, σε πείσμα των καιρών, συνεχίζει να υπάρχει και να λειτουργεί όπως παλιά. Οι λόφοι που έμειναν αδόμητοι, τα πάρκα που γλίτωσαν την οικοπεδοποίηση και οι αρχαιολογικοί χώροι είναι σήμερα "νησιά" μέσα στον αφιλόξενο τσιμεντένιο περίγυρο, αποτελώντας καταφύγια άγρια ζωής μέσα στην πόλη. Ο άγνωστος φυσικός πλούτος της Αττικής, όλες αυτές οι μικρές και μεγάλες οάσεις ζωής, εξερευνήθηκαν με τον πλέον ψυχαγωγικό τρόπο, την παρατήρηση πουλιών (birdwatching), στο πλαίσιο του 4ου Αττικού Αγώνα Παρατήρησης Πουλιών που διοργανώθηκε από την ΕλληνικήΟρνιθολογική Εταιρεία (Ε.Ο.Ε.) τον Απρίλιο του 2009. Σχινιάς, Πεντέλη, Πάρνηθα, Λυκαβηττός, Πάρκο "Α. Τρίτσης", Αττικό Άλσος, Εθνικό Πάρκο, Ακρόπολη, καθώς και αρκετά ακόμη πάρκα και ρέματα, αποτελούν σημαντικούς βιότοπους για τα πουλιά. Περιοχές όπου κυριαρχούν τα πουλιά, τα λουλούδια και η φύση γενικότερα. Σε αυτές τις περιοχές, και ο πιο ανεπαίσθητος ήχος έχει κάτι να σου πεί, αρκεί να είσαι σε θέση να τον ακούσεις και να καταλάβεις.



Επιλεκτικές αναφορές

- Εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19-07-98, "Τα μεταναστευτικά πουλιά", του Τ. Ακριώτη, καθηγητή στο τμήμα περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου του Αιγαίου.
- Thomas Alerstam, "BIRD MIGRATION", Cambridge University Press, 1990.

  
Πηγή: Οικολογικό άρθρο από το περιοδικό της ΕΚΟΕ "Εναλλακτική Κτηνιατρική Κατά Φύσιν", τεύχος 36, συγγραφέας Κάκη Πριμηκύρη, κτηνίατρος. Η φωτογραφία είναι από το καταπληκτικό ντοκιμαντέρ του Jacques Perrin Winged Migration , το οποίο μπορείτε να δείτε επίσης εδώ. 

                                                   Γιατί οι χήνες πετούν σε σχηματισμό
 


                                             

Σχετικός σύνδεσμος: Γιατί τα πουλιά πετούν σε σχηματισμό V (της Λαλίνας Φαφούτη )

 UPDATE: SPRING ALIVE 2014 HAS ARRIVED

Η Άνοιξη είναι ακόμα ζωντανή

πρόγραμμα life + ασφαλή καταφύγια για άγρια πουλιά (Fb)

Ασφαλή καταφύγια για τα άγρια πουλιά

leavingisliving

ABOUT THE PROJECT 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 

 

Eva Stes/ Ορνιθολογική

Υποδεχόμαστε τα χελιδόνια (2014)

Τα κυνηγόσκυλα της καρδιάς μας...

Hunting Dogs of our Heart: Μια σελίδα στο facebook με αγγελίες για κυνηγόσκυλα που χάθηκαν ή βρέθηκαν στα αζήτητα και αξίζουν μια δεύτερη ευκαιρία.

Και η άνοιξη προϊόν του ανθρώπου είναι;

"Και η άνοιξη προϊόν του ανθρώπου είναι", όπως γράφει ο Ελύτης; Επιτρέπεται η προσθήκη ερωτηματικού σε στίχους μεγάλων ποιητών;

Στο Λεξικό των Συμβόλων του Juan-Eduardo Cirlot (εκδόσεις Κονιδιάρη), διαβάζουμε μεταξύ των άλλων ότι τα πουλιά πετούν στον αέρα με την ελευθερία που ο άνθρωπος από τους πανάρχαιους χρόνους επιθυμούσε. Είτε τα θαύμαζε, είτε τα ζήλευε, ο μεγάλος κυρίαρχος της γής είχε από καταβολής κόσμου μία θέση στην καρδιά του για τα πουλιά, και οι συμβολισμοί δεν είναι τυχαίοι. Πάντα και σε όλους τους πολιτισμούς, τα φτερά αντιπροσώπευαν την φαντασία και την πνευματικότητα.

Στην Αρχαία Ελλάδα, ο Έρωτας είχε φτερά. Τα φτερά είναι, σύμφωνα με τον Πλάτωνα, σύμβολα της ευφυϊας και εξύψωσης της ψυχής. Μυθικά ζώα, όπως ο Πήγασος, έρχονται να φορέσουν φτερά, τελειοποιώντας και εξιδανικεύοντας έτσι το είδος που εκπροσωπούν. "Έκανε φτερά.", λέμε ακόμη και σήμερα για κάτι που χάσαμε ή για κάτι πολυπόθητο μεγάλης ζωτικής σημασίας που δεν καταφέραμε να διατηρήσουμε. Όσα όντα δεν έχουν φτερά είναι καθηλωμένα στη γή. Στην αρχαία Ολυμπία η θεά Νίκη απεικονίζεται με φτερά την ώρα που προσγειώνεται. Κατά τον Πελοπονησιακό πόλεμο όμως, οι Αθηναίοι έχτισαν στην Ακρόπολη τον ναό της απτέρου νίκης, όπου φαντάζονται και περιγράφουν αυτήν την θεότητα χωρίς φτερά, μόνο και μόνο για να την διατηρήσουν, να μην την χάσουν και να την κρατήσουν για πάντα δικιά τους. Στους αστραγάλους ορισμένων θεοτήτων και ηρώων εμφανίζονται και πάλι φτερά που αντιστοιχούν στη δύναμη της της κοσμικής εξέλιξης, όπως τα φτερωτά σανδάλια του Ερμή και τα φτερωτά πέδιλα που χρησιμοποίησε ο Περσέας για να σκοτώσει τη Μέδουσα Γοργώ.

Φτερά θα βρούμε στα βάθη των αιώνων και σε πολύ ξεχωριστά αντικείμενα, όπως στις περικεφαλαίες των ηρώων, το κηρύκειο του Ερμή και του αντίστοιχου Ρωμαϊκού θεού Mercurious. Μέσα στους συμβολισμούς τα φτερά εκφράζουν, με το σχήμα και την ιδιαιτερότητά τους, την ποιότητα των πνευματικών δυνάμεων στις οποίες αντιστοιχούν. Τα κέρινα φτερά του Ίκαρου συμβολίζουν την ριζική ανεπάρκεια μιας πολυπόθητης για τον άνθρωπο λειτουργίας. Πτήση: Ελαφρότητα, αλλά και αντοχή. Ανύψωση και ελευθερία.

Η Αιγυπτιακή απεικόνιση της Σφίγγας, πέρασε στον Αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό με κάποιες αλλαγές, σαν φρουρός αλλά και στολίδι των τάφων, με κεφάλι γυναίκας, ουρά φιδιού, σώμα λιονταριού και φτερά αετού. Οι Αρχαίοι Έλληνες ήταν αυτοί που έκαναν το κεφάλι της Σφίγγας από ανδρικό γυναικείο, και της πρόσθεσαν επίσης φτερά.

Τα πουλιά μπορούσαν να φέρουν στους ανθρώπους ακόμα και μυνήματα για το μέλλον, αν ήξερε κανείς να διαβάσει τον ερχομό τους, τον τρόπο, τον τόπο και την ιδιαιτερότητα στο πέταγμά τους. Στo μαντείo των Δελφών και της Δωδώνης υπήρχε ιερέας ειδικός για να ερμηνεύει το πέταγμα των πουλιών, και να δίνει στους ανθρώπους καλούς ή κακούς οιωνούς. Κάτι ανάλογο έχει φτάσει μέσα στην καθημερινή ομιλία ακόμα και στις μέρες μας. 

- Πού το ξέρεις;

- Μού το ‘πε ένα πουλάκι.

Οι Αμερικανοί ιθαγενείς, οι Ινδιάνοι, στων οποίων τον πολιτισμό κυριαρχούν οι μύθοι του αέρα, χρησιμοποιούν φτερά για να στολίσουν τις φορεσιές τους. Πούπουλα κοσμούν την μεγάλη περικεφαλαία του αρχηγού της φυλής, τον εξομοιώνουν συμβολικά με το "πουλί Δημιουργό", και τον συσχετίζουν μαζί του. Τα πούπουλα των πουλιών ανταποκρίνονται στο στοιχείο του αέρα. Ένα πούπουλο ή πολλά μαζί συμβολίζουν τον άνεμο.

Στον Χριστιανισμό τα φτερά συμβολίζουν την ουράνια δικαιοσύνη που πάντα φωτίζει το πνεύμα των ενάρετων. Η κίνησή τους εκφράζει τη Δύναμη που ενώνεται με την Αρετή για να γίνει εφικτή η πραγματοποίηση της πνευματικής εξύψωσης. Σύμφωνα με τον Άγιο Γρηγόριο, τα φτερά και τα πούπουλα φανερώνουν την ενδοσκόπηση και την πίστη. Το φτερό της γραφίδας συμβολίζει το Λόγο.

"Άπιαστο πουλί", κάτι που ο άνθρωπος θαυμάζει αλλά δεν μπορεί να το φτάσει Όμως, τα πουλιά φαίνεται ότι μοιάζουν στον άνθρωπο περισσότερο από άλλα είδη στον τρόπο με τον οποίον επιχειρούν την ερωτική προσέγγιση. Πουλιά με εντυπωσιακά χρώματα, όπως τα παγώνια, και άλλα με πολύ πιο εκλεπτυσμένες αρεττές, όπως η φωνή. Τα ωδικά πτηνά όχι μόνον χρησιμοποιούν την φωνή τους για να καλέσουν τον ερωτικό τους σύντροφο, αλλά και την καλλιεργούν συστηματικά, και τα νεαρά αρσενικά παίρνουν μαθήματα φωνητικής από τα μεγαλύτερα. 

Έρωτας, άνοιξη, τραγούδι, μουσική και χορός: Μάλιστα χορός. Έχει μελετηθεί ότι κάποια νεαρά αρσενικά πουλιά, ενδημικά της Αυστραλίας, παρακολουθούν τον χορό των έμπειρων εραστών του είδους τους, για να μάθουν να προσελκύουν την καλή τους, όχι μονάχα με τη γλώσσα της φωνής αλλά και με τη γλώσσα του σώματος, όταν φτάσει η κατάλληλη στιγμή. Ο Γάλλος βιολόγος Κλοντ Γκοντίν (Claunde Gudin) επιχειρεί να αποκρυπτογραφήσει τον μηχανισμό με τον οποίο τα διάφορα ζωικά είδη εξασκούν γοητεία στο άλλο φύλο στο βιβλίο του «Φυσική ιστορία της γοητείας". Έναν πολύ βασικό ρόλο παίζουν οι οσμές, οι οποίες προκύπτουν από τις φερορμόνες. Μόνον ο άνθρωπος, που υπακούει σε πολιτισμικούς κανόνες περί υγεινής και αισθητικής, τείνει να τις εξαλείψει. Σύμφωνα με τον Γάλλο συγγραφέα, μία τέτοια υποκατάσταση είναι και η τάση που έχουν οι άνδρες να προσφέρουν στις γυναίκες λουλούδια, στην προσπάθειά τους να υποκαταστήσουν με τα χρώματα και τα αρώματα ό,τι άλλο αρχέγονο θυσιάστηκε στο βωμό του πολιτισμού. Όμως αυτό δεν το κάνει μόνον ο άνθρωπος. Με τα χρώματα και το τραγούδι εξασκούν τη γοητεία τους στο άλλο φύλο και τα πουλιά. Και δεν μοιάζουν με τον άνθρωπο μόνο σ’ αυτό. 

Ο John Roach από το National Geographic (έρευνα αναδημοσιευμένη στην εφημερίδα "Το Βήμα", τον Μάιο του 2004) γράφει ότι, από όλα τα ζωϊκά είδη, μόνον τα ωδικά πτηνά, ο άνθρωπος, οι φάλαινες, τα δελφίνια και οι νυκτερίδες γεννιούνται με την ικανότητα να δημιουργούν συγκεκριμένους ήχους και, μεγαλώνοντας, να τους διαφοροποιούν και να τους εξελίσσουν. Αυτή η ικανότητα εκμάθησης και δημιουργίας νέων ήχων οφείλεται στο γονίδιο της φωνής FoxP2, που είναι κοινό για τον άνθρωπο και τα πουλιά. Το συγκεκριμένο γονίδιο ενεργοποιείται όταν τα πουλιά βρίσκονται στην διαδικασία εκμάθησης μιας καινούργιας μελωδίας. Στους ανθρώπους έχει ερευνηθεί ότι μία μετάλλαξη σε ένα σχεδόν πανομοιότυπο γονίδιο προκαλεί κληρονομικά μειονεκτήματα στη γλωσσική εκμάθηση, αναφέρει ο ερευνητής Έρικ Τζάρβις, νευροβιολόγος στο Πανεπιστήμιο Duke στη Βόρεια Καρολίνα. Ο Τζάρβις μαζί με τους συνεργάτες του δημοσίευσαν τις μελέτες τους στην επιθεώρηση "Neuroscience". Στις μελέτες αυτές, σημειώνεται ότι τα πρωτεύοντα θηλαστικά, εκτός από τον άνθρωπο, δεν μπορούν να μάθουν ή να μιμηθούν ήχους.  

Η δυνατότητα της φωνητικής εκμάθησης είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη στα ωδικά πουλιά, στο πουλί του είδους κολιμπρί, στους παπαγάλους, στις νυχτερίδες, στους ανθρώπους και στα θαλάσσια θηλαστικά (φάλαινες και δελφίνια). Το γονίδιο FoxP2 είναι κοινό σε πουλιά και ανθρώπους και έχει να κάνει με το χάρισμα της φωνητικής μαθησιακής ικανότητας. Το γονίδιο αυτό αποδείχτηκε για πρώτη φορά ότι εμπλέκεται στην ανάπτυξη της γλωσσικής επικοινωνίας των ανθρώπων από μία άλλη ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Άντονι Μόνακο, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης την άνοιξη του 2002, και, με βάση αυτή την ανακάλυψη, ο Τζάρβις και οι συνεργάτες του το αναζήτησαν σε άλλα είδη, το βρήκαν στα ωδικά πουλιά, και προχώρησαν στη σύγκρισή του με το αντίστοιχο ανθρώπινο. Στις μελέτες του, ο Τζάρβις υποστηρίζει ότι οι διαδρομές στα εγκεφαλικά κυκλώματα, όσον αφορά στην φωνητική εκμάθηση, είναι παρόμοιες σε πουλιά και ανθρώπους. Άνθρωποι και πουλιά γεννιούνται έχοντας έμφυτο ένα «σετ» φωνημάτων απαραίτητο για την ανάπτυξη της γλωσσικής επικοινωνίας. Άνθρωποι και πουλιά τροποποιούν τα φωνήματά τους και τα τοποθετούν σε τέτοια σειρά ώστε το τελικό αποτέλεσμα να είναι ο λόγος ή το τραγούδι.

Σχετικά με την πολυπλοκότητα του εγκεφάλου των πτηνών, η "Nature Neurosciences Reviews" φιλοξενεί μία πραγματικά επαναστατική μελέτη διεθνούς ομάδας επιστημόνων. Ο εγκέφαλος των πτηνών, υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, είναι εξίσου πολύπλοκος, ευέλικτος και εφευρετικός με αυτόν των θηλαστικών. Ομάδα 29 επιστημόνων από έξι χώρες, που έχουν δημιουργήσει το "Avian Brain Nomenclature Consortium", και έχουν μελετήσει συστηματικά επί επτά χρόνια τον εγκέφαλο των πτηνών, υποστηρίζουν ότι και αυτά διαθέτουν εξελιγμένη νοημοσύνη. Ωρισμένοι επιστήμονες από αυτήν την ομάδα υποστηρίζουν ότι η οξύνοια είναι θέμα συνάψεων, και ωρισμένοι άλλοι ότι η νοημοσύνη των πουλιών οφείλεται στην επέκταση ενός αρχέγονου τμήματος του εκεφάλου των θηλαστικών και στην χρησιμοποίησή του με νέους τρόπους.

Όπως και να έχει το ζήτημα, η νέα προσέγγιση στην μελέτη του εγκεφάλου των πτηνών ερμηνεύει πολλές συμπεριφορές τους, οι οποίες αποδεικνύουν την υψηλή νοημοσύνη τους. Για παράδειγμα, τα κοράκια κατασκευάζουν μικρά αγκίστρια και δόρατα, τα οποία χρησιμοποιούν για να συλλέγουν την τροφή τους. Επίσης κάποια από αυτά εκπαιδεύτηκαν σε Ιαπωνικό Πανεπιστήμιο να περιμένουν υπομονετικά στο πεζοδρόμιο μέχρις ότου ανάψει κόκκινο φώς για τα αυτοκίνητα. Μόλις τα αυτοκίνητα σταματήσουν, τα κοράκια τοποθετούν καρύδια στο δρόμο και, όταν τα διερχόμενα αυτοκίνητα σπάσουν το σκληρό περίβλημα, τότε αυτά επιστρέφουν στο πεζοδρόμιο, για να απολαύσουν αμέσως μετά τον νόστιμο καρπό! Οι γκρίζοι αφρικανικοί παπαγάλοι μαθαίνουν όχι μόνο να μιλούν, αλλά έχουν αίσθηση του χιούμορ και δημιουργούν νέες λέξεις. Κάποια ωδικά πτηνά μπορούν να μάθουν μέχρι 2000 διαφορετικές μελωδίες, ενώ τα περιστέρια μπορούν να ξεχωρίσουν 752 διαφορετικά οπτικά πρότυπα και να επιλέξουν ποιό από αυτά είναι ανθρώπινο δημιούργημα και ποιό υπάρχει στη φύση. "Διαπιστώνουμε την ύπαρξη πανέξυπνων πτηνών που καταφέρνουν εκπληκτικά πράγματα, στα οποία θα δυσκολεύονταν ακόμα και τα πιο έξυπνα θηλαστικά", υποστηρίζει ο Τομ Σμάλντερς του Πανεπιστημίου του Νιούκαστλ, και τις απόψεις αυτές δημοσιεύει η Sandra Blakeslee στο "New York Times" και αναδημοσιεύει η Ελληνική εφημερίδα "το Βήμα", τον Φεβρουάριο του 2005.

Αυτά λοιπόν αλλά όχι μόνον. Τα πουλιά διαθέτουν επίσης πολύ προχωρημένες "γνώσεις" αρχιτεκτονικής. Από τα διάφορα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του ζωϊκού βασιλείου (φράγματα καστόρων, λαβύρινοι τερμιτών κλπ), εκείνο το οποίο χαρακτηρίζεται ως το πλέον αξιοθαύμαστο από τους ειδικούς είναι οι φωλιές των πουλιών. Κάθε άνοιξη εκατομμύρια φωλιές φτειάχονται σε διάφορα σημεία, με τους ιπτάμενους κατασκευαστές τους να χρησιμοποιούν πλήθος φυσικών αλλά και τεχνητών υλικών. Μία τουλάχιστον έρευνα στην επιστημονική βιβλιογραφία αποδεικνύει την παραπάνω διαπίστωση, αφού έχουν γραφτεί ελάχιστα πράγματα για τέτοιου είδους αρχιτεκτονικές κατασκευές. Ο καθηγητής Μάικ Χάνσελ, βιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, από την δεκαετία του 80 ασχολείται επισταμένως με τις τα επιτεύγματα των ιπτάμενων αρχιτεκτόνων. Οι φωλιές των πουλιών ακολουθούν συνήθως έναν λειτουργικό, απλό, αλλά και κομψό σχεδιασμό. Ο Χάνσελ διακρίνει και περιγράφει τις διαφορετικές ομάδες υλικών που χρησιμοποιούν τα πουλιά στην κατασκευή της φωλιάς τους: Το "θεμέλιο" αποτελεί την βάση που στηρίζει την φωλιά. Η εσωτερική επένδυση αποτελείται από ένα μονωτικό στρώμα, ενώ η εξωτερική χρησιμοποιεί για "καμουφλάζ" ένα λεπτό φύλλο κάποιου υλικού επιλεγμένου ώστε να μην εντοπίζεται εύκολα. Αν η φωλιά είναι κρεμαστή (πχ από κάποιο κλαδί), θα χρειαστεί η δημιουργία και κάποιου επιπλέον υποστηρικτικού μηχανισμού. Το βασικότερο συνδετικό υλικό είναι το μετάξι από τα κουκούλια των αυγών της αράχνης, τις κολλητικές ιδιότητες του οποίου εκμεταλλεύονται τα πουλιά για να "δέσουν» την όλη κατασκευή. "Τα πουλιά αρχικά φτειάχνουν το πάτωμα της φωλιάς και, στην συνέχεια, χρησιμοποιώντας το κολλητικό μετάξι, φτειάχνουν τα τοιχώματα", αναφέρει ο Χάνσελ. Και κάτι επιπρόσθετα εντυπωσιακό σε όλη αυτήν την ιστορία είναι η διαδικασία επιλογής του σημείου όπου θα γίνει η φωλιά. Έχει διαπιστωθεί από τις έρευνες ότι τα πουλιά επιλέγουν την τοποθεσία κατασκευής της φωλιάς τους έτσι ώστε όλα τα απαραίτητα κατασκευαστικά υλικά να είναι διαθέσιμα σε απόσταση μικρότερη των 100 μέτρων από το επιλεγμένο σημείο. Οι ειδικοί δεν μπορούν ακόμη να εξηγήσουν το πώς τα πουλιά εντοπίζουν το σημείο αυτό.

Οι ειδικοί δεν μπορούν ακόμη να εξηγήσουν πολλά πράγματα. Είδη που νοσούν και άλλα που οριστικά εξαφανίζονται. Ανατροπές ισορροπίας. Επιδημίες. Επιστημονικές ανησυχίες. Φόβος. Σύγχρονος άνθρωπος. Βίος και επιβίωση. Γνώση, επίγνωση, αλληλεξάρτηση, ανάγκη. Λέξεις που απειλούνται με ανεπανόρθωτη αλλοίωση. Σώματα καθηλωμένα στη γή, τρομαγμένα, βαρειά και ακίνητα. Χρώματα που χάνονται. Ομορφιά που τραυματίζεται και ψυχορραγεί. Κίνδυνος απώλειας ζωής. Κίνδυνος απώλειας ελευθερίας. Ταραχή και σύγχιση. Πανικός. Κι’ όμως ήρθε η άνοιξη. "Και η άνοιξη προϊόν του ανθρώπου είναι", γράφει ο Ελύτης. Είναι η άνοιξη προϊόν του ανθρώπου ή προϊόν της φύσης; Και πόσο υπεύθυνοι είμαστε εμείς οι άνθρωποι ως διαχειριστές της άνοιξης; 

Ένα παλιό αγαπημένο τραγουδάκι της Μαριανίνας Κριεζή τελειώνει έτσι: "Ο ουρανός είναι παιδιά γεμάτος αγγέλους, γι’ αυτό να μην πυροβολάτε τον ουρανό"... 

Πηγή: Τεύχος 20 του περιοοδικού "Εναλλακτική Κτηνιατρική κατά φύσιν" -  Συγγραφέας του άρθρου η κτηνίατρος Κάκη Πριμηκύρη

 

Photo


_____________________________________

update Ιανουάριος 2020

Πολύ καλό ντοκιμαντέρ της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας για το ανοιξιάτικο κυνήγι: https://youtu.be/rkdLEuR_t6o (via Ασφαλή καταφύγια για τα άγρια πουλιά)