Ετικέτες

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2022

The role of NATO, Europe and the invisible people in the conflict in Ukraine

Άρθρο του Gerardo Femina (3-03-22)


The tensions in Ukraine between the United States and some of its allies on the one hand and the Russian Federation on the other are developing within a very complex context, where several factors play an important role. There is the issue of the energy crisis and the importance of Russian gas for Europe, the division of Europe into East and West, the crisis in the Anglo-Saxon world – in England after Brexit and especially in the USA, where there is an air almost of civil war. But let’s look at what is perhaps the central point: the expansion of NATO.

Russia has declared that it has no intention of occupying Ukraine, but wants guarantees that NATO will not be enlarged, to which the United States has responded negatively. But let us see briefly how this situation came about.

On 4 April 1949, NATO was founded with the aim of defending the Western world from the threat posed by the Soviet Union and its satellite states. In response, the Warsaw Pact* was established in 1955. In fact, during the Cold War years, no concrete military action was taken by the members of the Alliance.

In 1990, in order to overcome Soviet opposition to German reunification, German Chancellor Kohl assured Gorbachev that "NATO would not expand to include the current territory of East Germany". Foreign Minister Genscher sent a message to Eduard Shevardnadze: "For us it is a fixed point that NATO will not expand to the east". Similar assurances were also given verbally by US Secretary of State Baker. The American ambassador to Moscow at the time, Jack Matlock, confirmed that Moscow had received a "clear commitment" on this point. Thus Germany was reunified and in July 1991 the Warsaw Pact was dissolved in Prague. But NATO did not, even though the historical enemy no longer existed. On the contrary, the first military interventions began, first in the former Yugoslavia and then later in Afghanistan, Libya and in 2015 with military exercises in Eastern Europe on the border with Russia.

A turning point came in 1999, when a new "strategic concept" was defined at the Washington meeting, transforming the original defence pact into a broader military agreement, including preventative action. More importantly, in contravention of the 1990 agreements, the Czech Republic, Poland and Hungary joined NATO, and later other countries, incorporating almost all the former satellite states of the Soviet Union. Today, NATO has 30 member states, compared to 16 in 1998.

At this point, it is clear that the claim that Russia is pursuing an aggressive policy, that for expansionist reasons it is moving troops to the Ukrainian border, is just a narrative aimed at justifying a plan and an intention that the US has had in mind since the fall of the Berlin Wall.

On the other hand, if Russia were to establish a military alliance with most of the countries of South America and then wanted to extend it to Mexico, including setting up military bases with nuclear weapons, what would be the reaction of the United States? Perhaps a nuclear war would have already broken out. In this respect, Russia has in recent decades responded sensibly to numerous provocations and has avoided armed conflict in every way possible.

In this context, Europe is obstinately following US policy, going against its own interests. Russia is not only important for gas, it is also an essential market for Europe. True cooperation between Europe and Russia, within a Eurasian region, would represent prosperity and a great advance, not only economic. But this is precisely what the United States cannot allow, and so they continue to foster divisions in Europe, not only between East and West, but also within the Western countries themselves. They do not want to accept that the world has become multi-polar and that their world empire is now completely in decline.

If Europe wants to play an important role in progress and peace, it must have a common foreign policy that is independent of the anachronistic imperialist manias of the United States, as made clear in the Europe for Peace declaration**.

Today, Europe must make every effort to find a diplomatic solution to the conflict in Ukraine: Russia must withdraw its troops from the border, but the non-expansion of NATO must be guaranteed. Are European politicians, lost in electoral polls and partisan interests, up to the task that history demands of them? Do they understand the catastrophic consequences of a war between nuclear powers? Do they realise that the future of humanity is at stake here?

Perhaps the diplomatic efforts of Italy, France and Germany will succeed today in temporarily avoiding an escalation of the conflict, but this will not change the catastrophic direction of events.

It is time for the peoples, the ordinary people, the Invisibles, those who do not participate in the negotiations and do not appear on the talk shows to make their voices heard against war and in favour of peace. It is time to take to the streets! But even a small gesture in this direction is important to give ourselves and our children a future, a human future where we will finally laugh at the misfortunes we are forced to live through today.

 


Source: http://www.europeforpeace.eu/en/969_the-role-of-nato-europe-and-the-invisible-people-in-the-conflict-in-ukraine 

https://www.pressenza.com/2022/02/the-role-of-nato-europe-and-the-invisible-people-in-the-conflict-in-ukraine/ -- Tanksnothanks/posts

Image 

 

Greek: Ο ρόλος του ΝΑΤΟ, της Ευρώπης και των Αόρατων στη σύγκρουση στην Ουκρανία: pressenza -- enallaktikos

Italiano  

Français 

 

*Σύμφωνο της Βαρσοβίας

**Europe for Peace (campaign)  

 

Ο Gerardo Femina είναι πρώην πρόεδρος της Κοινότητας για την Ανθρώπινη Ανάπτυξη στην Ιταλία. Εδώ και 20 χρόνια ζει στην Πράγα, όπου ήταν μεταξύ των υποστηρικτών της εκστρατείας "Ευρώπη για την Ειρήνη" [Διακήρυξη 2007 -- Europa Per La Pace] και της διαμαρτυρίας ενάντια στη λεγόμενη Αντιπυραυλική Ασπίδα, που ήθελαν να εγκαταστήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες στην Τσεχία. Ασχολείται με πολιτικά και κοινωνικά θέματα. Τα τελευταία χρόνια έχει αφοσιωθεί στην κατασκευή του Πάρκου Μελέτης και Προβληματισμού στην Τσεχία

Τρίτη 15 Μαρτίου 2022

Πόλεμος στην Ουκρανία

 

Επτά ραδιοφωνικές εκπομπές του Στέλιου Ελληνιάδη για την Ουκρανία, όπως μεταδόθηκαν ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ, από τις 26-02-22 μέχρι και τις 13-03-22: https://soundcloud.com/elliniadis-stelios

 

 

7.- 13-3-2022: Η φυγάδευση από την εμπόλεμη περιοχή ενός συμπατριώτη μας προς την Κριμαία και η γενική κατάσταση στην Ουκρανία: https://soundcloud.com/elliniadis-stelios/elliniadis_oukrania-7

 

6.- 12-3-2022: Με τον συγγραφέα, μεταφραστή και ιδρυτή της Εταιρείας Διαπολιτισμικών Σπουδών, Φώτη Τερζάκη [Ποιος είναι ο αμυνόμενος στην Ουκρανία;], σε μια διεξοδική συζήτηση πάνω στην "ουκρανική κρίση": https://soundcloud.com/elliniadis-stelios/elliniadis_oukrania-6

 

5.- 7-3-2022: Συζήτηση του Στέλιου Ελληνιάδη με τον πρέσβη Γιώργο Αϋφαντή: https://soundcloud.com/elliniadis-stelios/elliniadis_oukrania-5a [Αποσπάσματα συζήτησης εδώ: Η μεγάλη αποτυχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα]

4.- 6-3-2022: Συζήτηση με την Λουντμίλα από τη Ρωσία και την Ναταλία από την Ουκρανία: https://soundcloud.com/elliniadis-stelios/elliniadis_oukrania-5b

 

3.- 5-3-2022: https://soundcloud.com/elliniadis-stelios/elliniadis_oukrania-3

 

2.- 27-2-2022: https://soundcloud.com/elliniadis-stelios/elliniadis_oukrania-2

 

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2022

Ζέβρα πυτζάμα


 Ζέβρα πυτζάμα

https://youtu.be/f-uuGgKfGpM


Μόλις πρωτοπερπάτησα
κάπου βρήκα κι' αγάπησα
τη ζέβρα μου την προστατευτική
κι' όταν είχα τα νεύρα μου
καβαλούσα τη ζέβρα μου
και τρέχαμε στα σύννεφα μαζί.

Ζέβρα πυτζάμα, της έλεγα όταν ήμουνα μικρή,
ζέβρα πυτζάμα, χλιμίντρισέ μου φίλη μου καλή,
ζέβρα πυτζάμα, χλιμίντρισέ μου φίλη μου καλή,
ζέβρα πυτζάμα, να μη χαθώ ποτέ μεσ' στη ζωή.


Στο θυμό και στο κλάμα μου
πάντα η ζέβρα πυτζάμα μου
ξανάρχεται και με παρηγορεί
κι' όταν έχω τα νεύρα μου
καβαλάω τη ζέβρα μου
και τρέχουμε στα σύννεφα μαζί.

Ζέβρα πυτζάμα, της λέω ακόμα που και που στ' αυτί
ζέβρα πυτζάμα, χλιμίντρισε ψυχή μου παιδική,
ζέβρα πυτζάμα, χλιμίντρισε ψυχή μου παιδική,
ζέβρα πυτζάμα, να μη χαθώ ποτέ μεσ' στη ζωή. 


Τραγούδι από την θεατρική παράσταση "Ζέβρα πυτζάμα" (2014), ένα μουσικό οικολογικό παραμύθι από τον Παιδότοπο των Άστρων...

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2022

Zυγίζοντας το βάρος της μνήμης

 

Θα πρέπει να ήταν άνοιξη
γιατί η μνήμη αυτή
υπερπηδώντας παπαρούνες έρχεται.
Εκτός εάν η νοσταλγία από πολύ βιασύνη
παραγνώρισ' ενθυμούμενο.
Μοιάζουνε τόσο μεταξύ τους όλα
όταν τα πάρει ο χαμός.
Αλλά μπορεί να 'ναι ξένο αυτό το φόντο
να 'ναι παπαρούνες δανεισμένες
από μιαν άλλην ιστορία
δική μου ή ξένη.
Τα κάνει κάτι τέτοια η αναπόληση
από φιλοκαλία κι' έπαρση.

Όμως θα πρέπει να 'ταν άνοιξη
γιατί και μέλισσες βλέπω
να πετούν γύρω απ' αυτή τη μνήμη,
με περιπάθεια και πίστη
να συνωστίζονται στον κάλυκά της.
Εκτός αν είναι ο οργασμός
νόμος του παρελθόντος,
μηχανισμός του ανεπανάληπτου.
Ας μένει πάντα κάποια γύρις
στα τελειωμένα πράγματα
για την επικονίαση
της εμπειρίας, της λύπης
και της ποίησης.

Κική Δημουλά, "Αυτοσυντήρηση*", από την συλλογή "Το λίγο του κόσμου", εκδ. «Νεφέλη», Αθήνα 1971, 1983. Εκδ. «Στιγμή», 1990

 

*[tokoskino, hellenic-words.blogspot, all4fun, beater, ΑΥΤΟΣΥΝΤΗΡΗΣΗ -- kikh_dhmoyla -- http://users.uoa.gr/~nektar/arts/tributes/]

 

"Personal note": Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδιαβάσει αυτό το ποίημα... Έψαξα και το βρήκα με αφορμή μια φωτογραφία που είδα ('τυχαία";) στην ομάδα "Άγρια Φύση στην Ελλάδα" και "μ' έπιασε"... 

Τρίτη 8 Μαρτίου 2022

Daphne Sheldrick: Μικρό αφιέρωμα στην μητέρα των ελεφάντων

 

Η Βρετανίδα συγγραφέας Dr Dame Daphne Sheldrick DBE (1934-2018) αφιέρωσε περισσότερα από 60 χρόνια της ζωής της στην προστασία των άγριων ζώων, και ειδικότερα των ελεφάντων και των ρινόκερων της Αφρικής. Ήταν η πρώτη που τελειοποίησε την ειδική φόρμουλα γάλακτος που εξασφάλιζε την επιβίωση σε νεογέννητα ορφανά ελεφαντάκια, ενώ παράλληλα κατανόησε τις συναισθηματικές τους ανάγκες. Αναγνωρίζοντας την ικανότητα τους να πενθούν, τους στενούς οικογενειακούς τους δεσμούς, και την υψηλή νοημοσύνη τους, έκανε ευρύτερα γνωστό ότι η προστασία ορισμένων ιδιαιτέρως εξελιγμένων ειδών δεν είναι εφικτή χωρίς την κάλυψη των ψυχοδιανοητικών αναγκών τους. 

Χάρη στην επίπονη και επίμονη εργασία και προσφορά της, τουλάχιστον 263 ορφανά ελεφαντάκια κατάφεραν, όχι μόνον να επιβιώσουν αλλά να επανενταχθούν στο φυσικό τους περιβάλλον και να δημιουργήσουν τις δικές τους οικογένειες. Εκτός από τους ελέφαντες, η Daphne Sheldrick "ανάστησε" με επιτυχία ορφανά ρινοκεράκια, τα οποία μπόρεσαν να δώσουν απογόνους, διαδραματίζοντας καθοριστικό ρόλο στην αναβίωση του πληθυσμού των μαύρων ρινόκερων της Κένυας, που είχαν αποδεκατιστεί από την λαθροθηρία. Επίσης, κατάφερε να μεγαλώσει 16 ορφανά βουβάλια, τα οποία επανεντάχθηκαν με επιτυχία και αποτέλεσαν τον πυρήνα του πληθυσμού που έχει σήμερα εδραιωθεί στο Εθνικό Πάρκο του Ναϊρόμπι

Επί 60 χρόνια, αυτή η γυναίκα υπερασπίστηκε με πάθος το δικαίωμα των άγριων ζώων στην ύπαρξη, εμπνέοντας τις επόμενες γενιές να ακολουθήσουν τα βήματά της στο μέλλον. Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, μπορούμε να δούμε την κληρονομιά που άφησε η Daphne Sheldrick, ιδρύοντας την οργάνωση "Sheldrick Wildlife Trust", όπου το όραμά της παραμένει ζωντανό και αποδίδει καρπούς. 

Και ίσως δεν είναι τυχαίο ότι το σπουδαιότερο καταφύγιο αποκατάστασης για ορφανά ελεφαντάκια που υπάρχει στον κόσμο ιδρύθηκε στην Κένυα, το 1977, από μια γυναίκα, και σήμερα διευθύνεται από την κόρη της, Angela Sheldrick. Είναι γνωστό ότι, στο πέρασμά τους πάνω στη γη, οι ελέφαντες απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα της μητριαρχικής κοινωνίας, όπου τα αρσενικά ζουν μοναχικά ενώ τα θηλυκά προστατεύουν και μεγαλώνουν τα μικρά τους, μέσα στα πλαίσια μιας ευρύτερης οικογένειας που συγκροτεί την κάθε αγέλη.

Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://www.sheldrickwildlifetrust.org/about/mission-history και εδώ: https://bit.ly/3649jdO 


Πηγή: Μια περσινή ανάρτηση που σήμερα μου θύμισε το facebook [κοινοποιήθηκε εδώ και εδώ]

Photo: A tribute to Dame Daphne Sheldrick, Elephant Mother at williamsontea -- google


A PERSONAL TRIBUTE BY VIRGINIA MCKENNA: https://www.bornfree.org.uk/news/daphne-sheldrick

 

https://twitter.com/KPrimikiri/status/1501182663130075141 

 

Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2022

ΓΙΑΤΙ;

 "Οι μεγάλοι παίζουν τον πόλεμο, γιατί;"

 

 

Η ιστορία αρχίζει με χαρούμενα χρώματα και τον βάτραχο να κάθεται με λουλούδια στα χέρια. Σιγά σιγά όμως, τα χρώματα γίνονται όλο και πιο σκούρα. Τα λουλούδια καταστρέφονται, ο ουρανός γίνεται όλο και πιο γκρι, το μαύρο επικρατεί και το πράσινο χάνεται. Ένα παραμύθι για τα μεγαλύτερα θύματα του πολέμου, που είναι τα παιδιά. 

Ανάμεσα στα πολύ αγαπημένα της βιβλιοθήκης μου, χαρισμένο το 1999 από τον Πέτρο Γαϊτάνο και την Μαριανίνα Κριεζή 

 


 

 

 
 
 
 

 

 

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2022

Προστατεύοντας τις Μπλε Διαδρομές

Έκθεση της WWF σχετικά με τις μεταναστευτικές διαδρομές των κητωδών σε διεθνή και εθνικά ύδατα και τις πολλαπλές και αυξανόμενες απειλές που αντιμετωπίζουν

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κητωδών (World Whale Day) που γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Φεβρουαρίου, η οργάνωση WWF, σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονες, εκπόνησε και δημοσίευσε μια αναλυτική έκθεση με τίτλο "Προστατεύοντας τις Μπλε Διαδρομές" (PROTECTING BLUE CORRIDORS - Challenges and solutions for migratory whales
navigating national and international seas
). Η έκθεση παρουσιάζει τα επιστημονικά δεδομένα των τελευταίων 30 ετών, σχετικά με τις μεταναστευτικές διαδρομές των κητωδών σε διεθνή και εθνικά ύδατα και τις πολλαπλές και αυξανόμενες απειλές που αντιμετωπίζουν, και καλεί την παγκόσμια κοινότητα σε επείγουσα δράση για την προστασία τους. 

Οι Ελληνικές θάλασσες κλείνουν μέσα τους έναν ανεκτίμητο πλούτο ζωής, σημαντικό ρόλο στην διατήρηση και την ισορροπία της οποίας παίζουν τα θαλάσσια θηλαστικά*. Η Μεσόγειος φιλοξενεί 9 είδη κητωδών (πτεροφάλαινες, φυσητήρες, ζιφιούς, φώκαινες, μαυροδέλφινα, και τέσσερα είδη δελφινιών - κοινά δελφίνια, ζωνοδέλφινα, σταχτοδέλφινα και ρινοδέλφινα), πέντε από τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως Απειλούμενα. 

Η ανατολική Μεσόγειος και ειδικότερα η Ελληνική Τάφρος έχει χαρακτηριστεί ως περιοχή υψίστης σημασίας για τα κητώδη, ενώ αντιμετωπίζει ένα πλήθος ανθρωπογενών απειλών, μεταξύ των οποίων οι συγκρούσεις με πλοία και οι σεισμικές έρευνες για ανεύρεση υδρογονανθράκων. Ενώ όμως η οικολογική σημασία της Ελληνικής Τάφρου έχει αναγνωριστεί διεθνώς, μόνο ένα μικρό τμήμα της αποτελεί μέρος του Δικτύου Natura 2000, η δε προστασία είναι ακόμα και σ' αυτό το μικρό τμήμα, μέχρι σήμερα, ανεπαρκής.

 

Εδώ μπορείτε να δείτε την παρουσίαση της έκθεσης στο  από την υπεύθυνη δράσεων διατήρησης της θαλάσσιας βιοποικιλότητας του WWF Ελλάς, Αμαλία Αλμπερίνι: https://www.iefimerida.gr/green/pagkosmia-imera-falainon-wwf-ekthesi-tafros-eidikoi 

Και εδώ μπορείτε να διαβάσετε ή/και να κατεβάσετε ολόκληρη την έκθεση: https://wwfeu.awsassets.panda.org/downloads/wwf_blue_corridors_report.pdf

 

 

Πηγές:  

 

 *https://wwfeu.awsassets.panda.org/downloads/SyncrhonoNepiagogeioThalassiaThilastika.pdf

facebook