Φιλοζωία και Πολιτική

Όταν οι περισσότεροι άνθρωποι της πόλης μιλούν για αγάπη προς τα ζώα, συνειδητά ή υποσυνείδητα αναφέρονται στους σκύλους και τις γάτες, γιατί με αυτά ζουν. Τα υπόλοιπα, εκείνα που η Καναδή φωτορεπόρτερ Jo-Anne McArthur αποκαλεί "φαντάσματα της μηχανής μας" (The Ghosts in Our Machine), εκείνα που αθέατα και σιωπηλά τροφοδοτούν κάθε στιγμή την ασταμάτητη λειτουργία της οικονομίας και του πολιτισμού μας, δεν τα βλέπουν και ούτε θέλουν να ακούσουν κάτι σχετικό με αυτά, κάτι που μπορεί να τους στενοχωρεί, να τους ενοχλεί ή να τους ξεβολεύει. Στην πιο προχωρημένη κατεστημένη της μορφή, η αστική φιλοζωία ενδιαφέρεται για τα αδέσποτα, γιατί αυτά είναι οι πιο ευαίσθητοι κρίκοι στην αλυσίδα της φτωχής αστικής μας πανίδας. Σε κάθε πόλη και κάθε γειτονιά, ευτυχώς τώρα πια και στην Ελλάδα, είναι πολλοί οι άνθρωποι, οι σύλλογοι και οι οργανώσεις που πασχίζουν να εξασφαλίσουν μια καλύτερη τύχη για τα αδέσποτα, καθώς για κάθε δηλητήριο υπάρχει και ένα αντίδοτο, και για κάθε πληγή που ανοίγουν οι άνθρωποι υπάρχουν και αυτοί που την θεραπεύουν. Και στις 4 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Αδεσπότων Ζώων, είδαμε για πρώτη φορά πρωθυπουργό να επισκέπτεται καταφύγιο αδέσποτων ζώων, και πολλούς φιλόζωους να ενθουσιάζονται, περιμένοντας μια αλλαγή προς το καλύτερο.

Τα ζώα συντροφιάς υπάρχουν λόγω της ανάγκης των ανθρώπων να τα έχουν κοντά τους. Η διατήρησή τους τροφοδοτεί μια σειρά από δραστηριότητες και συναφή επαγγέλματα, που αρχίζουν από τους εκτροφείς και τελειώνουν στις επιχειρήσεις ζωοτροφών και εξαρτημάτων παντός είδους (συμπεριλαμβανομένων και των κυνηγετικών αξεσουάρ), γιατί το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα ξέρει να εκμεταλλεύεται (και να καλλιεργεί) τις ανθρώπινες ανάγκες. Η εγκατάλειψή τους, που έχει να κάνει με την έλλειψη της ενσυναίσθησης, της ηθικής και της ευθύνης, είναι αντικείμενο ενασχόλησης για μια σειρά από οργανώσεις (πολιτικές και μη). Και η σειρά αυτή όμως είναι ανοχύρωτη απέναντι στην εκμετάλλευση, γιατί το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα ξέρει να εκμεταλλεύεται τις ανθρώπινες ευαισθησίες.

Χωρίς τα ζώα δεν θα υπήρχαν ούτε οι άνθρωποι ούτε ο πολιτισμός τους, για την "υπηρεσία" όμως αυτή ελάχιστα είναι, στο πέρασμα των αιώνων, τα προβλεπόμενα ανταλλάγματα. Τα ζώα (ΟΛΑ τα ζώα και όχι μόνον τα λεγόμενα "pets", όχι μόνον αυτά που χαϊδεύουμε) είναι πηγή βιοπορισμού αλλά και πλουτισμού, είτε σαν πρώτη ύλη για τροφή, ένδυση και διασκέδαση (κτηνοτροφία, γουνοποιία, θέαμα, συντροφιά), είτε σαν πεδίο ανάδειξης πολιτικών ή άλλων σκοπιμοτήτων, γιατί το κυρίαρχο οικονομικό σύστημα ξέρει να εκμεταλλεύται τους ΑΘΩΟΥΣ.

Έχει όμως ή όχι σχέση η φιλοζωία με την πολιτική; Εύκολα θα μπορούσε να απαντήσει κανείς πως η φιλοζωία (η "αγάπη" για τα ζώα δηλαδή) έχει να κάνει με μια μεγάλη γκάμα από συναισθήματα, είναι δηλαδή κάτι υποκειμενικό. Ο καθένας, σε ατομικό επίπεδο, μπορεί να αγαπάει τα ζώα, αν όχι όλα, τουλάχιστον κάποια από αυτά, πράγμα που κανένας δεν έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει ούτε να μετρήσει, καθώς "αγαπόμετρο" δεν υπάρχει. Η αγάπη έχει να κάνει με την δυνατότητα εμβέλειας του κάθε "εγώ" και τις ανάγκες του καθενός, αναμφίβολα όμως η πολιτική έχει να κάνει (για όλους) με το "εμείς". Η εμβέλεια του "εμείς", το ΠΟΙΟΥΣ δηλαδή, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού του, περιλαμβάνει ο καθένας όταν λέει "εμείς", είναι ζήτημα ευρύτερης πολιτικής ιδεολογίας. Και η διάθεση του κάθε "εγώ" να παραμερίσει τον εαυτό του για χάρη του κάθε "εμείς" σχετίζεται άμεσα με την επιλογή και την προτίμηση διαφορετικού πολιτικού συστήματος από τον καθένα μας. Η πολιτική είναι μέγεθος αναμφίβολα "μετρήσιμο" και αντικειμενικό, γιατί έχει να κάνει με την ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, και η οικονομία έχει να κάνει με τα ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ. Γι' αυτό και η αγάπη μπορεί να μην έχει τιμή, έχει όμως κόστος. Και οι πολιτικές επιλογές έχουν πολιτικό κόστος, επίσης. 

Η ερώτηση στην περίπτωσή μας θα έπρεπε να είναι λοιπόν: ποια συγκεκριμένα συμφέροντα τολμούν να θίξουν, και ποιο ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ είναι διατεθειμένα τα πολιτικά κόμματα να πληρώσουν, ούτως ώστε ένας (πολιτικοποιημένος) φιλόζωος να εγκρίνει ή να απορρίψει την πολιτική τους; Ας μην πάμε, αυτή τη στιγμή, στα πολύ "δύσπεπτα", για πολλούς "ακατανόητα" και για άλλους (εκ δεξιών και εξ... ευωνύμων αδιακρίτως) "εξεζητημένα", ας μη μιλήσουμε για την διατροφική κουλτούρα των ανθρώπων και τα Δικαιώματα των Ζώων, και ας αρκεστούμε σε ένα παράδειγμα που είναι (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ σήμερα) για τους περισσότερους προσιτό και αποκρουστικό: την παραγωγή και εμπορία της γούνας κατά τον 21ο αιώνα. 

Στην Δανία, που ήταν μέχρι σήμερα η μεγαλύτερη εξαγωγός χώρα γούνας μινκ, οι μεταλλάξεις του SARS-CoV-2 που θα μπορούσε να θέσουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα του εμβολίου και την αντιμετώπιση της πανδημίας γενικότερα, οδήγησαν στην απαγόρευση της εκτροφής. Παρόμοιες απoφάσεις έχουν ήδη ληφθεί στην Αυστρία, Τσεχία, Ισραήλ, Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ πλέον, στις μέρες μας, οι περισσότερες πολιτισμένες χώρες εγκαταλείπουν σταδικά την παραγωγή φυσικής γούνας, όχι μόνον για λόγους δημόσιας υγείας, προστασίας του περιβάλλοντος και ηθικής αλλά και οικονομικούς, γιατί η γούνα φαίνεται ότι είναι ένα προϊόν που η αγορά δεν το θέλει πια. Η Σουηδία αποφάσισε να απαγορεύσει την εκτροφή βιζόν κατά το 2021, προκειμένου να αποτρέψει τον κίνδυνο εξάπλωσης στους ανθρώπους μεταλλαγμένων στελεχών του κορωνοϊού, ανακοίνωσε η κυβέρνηση της χώρας. "Αυτή η βιομηχανία παραμένει ένας περαιτέρω παράγοντας κινδύνου που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη στη μάχη κατά της πανδημίας", δήλωσε ο αρμόδιος υπουργός, Περ Μπόλουντ, σε συνέντευξη Τύπου (reuters, businessinsider, fashionnetwork, kathimerini). Οι Δανοί εκτροφείς όμως φαίνεται ότι σχεδιάζουν την επανέναρξη της επαγγελματικής τους δραστηριότητας εδώ, ευπρόσδεκτοι μάλιστα από την ελληνική κυβέρνηση, ίσως γιατί η μετεγκατάσταση "σκουπιδιών" κάθε είδους από τις αναπτυγμένες χώρες προς τις χώρες δορυφόρους είναι κάτι που συνηθίζεται. Στην Βόρεια Ελλάδα, εκατοντάδες χιλιάδες ζώα εξακολουθούν να ζούν φυλακισμένα, κάτω από απάνθρωπες και στρεσσικές συνθήκες, αποτελώντας παράλληλα σοβαρή απειλή για την δημόσια υγεία*.  

"Οι φίλοι δεν αγοράζονται...", όμως φαίνεται ότι οι φίλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν είναι τα ζώα. Οι φίλοι του Έλληνα πρωθυπουργού είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι στους οποίους η κυβέρνηση μοιράζει δημόσιο χρήμα για να κακοποιούν εκατοντάδες χιλιάδες ζώα κάθε χρόνο, προκειμένου να διατηρήσουν μη βιώσιμες επιχειρήσεις και να παράγουν ένα εντελώς άχρηστο προϊόν που ο κόσμος πλέον δεν αγοράζει. Είναι αυτοί που καταδικάζουν τα ζώα σε ισόβιο εγκλεισμό, αυτοί που τα οδηγούν στην τρέλα και τον κανιβαλισμό. Είναι αυτοί που θανατώνουν με ηλεκτροπληξία τις αλεπούδες, αυτοί που πετάνε στους θαλάμους αερίων τα μινκς, αυτοί που πνίγουν, στραγγαλίζουν, χτυπούν και γδέρνουν. Αν δούμε λοιπόν, πώς αντιμετωπίστηκε η ΕΚΤΡΟΦΗ "ΓΟΥΝΟΦΟΡΩΝ" από τις διάφορες κυβερνήσεις και ιδίως από την τωρινή, η απάντηση μάλλον πρέπει να είναι ότι η φιλοζωία, τελικά ναι, έχει σχέση με την πολιτική και ότι οι "φίλοι" τελικά, δυστυχώς ναι, αγοράζονται.   

Φωτογραφία πρώτη, εδώ και εδώ

Φωτογραφία δεύτερη, εδώ (via Κίνηση για την Κατάργηση του Εμπορίου Γούνας - Fur Abolition Greece)

Φωτογραφία τρίτη, εδώ

Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις στάθηκαν κάποιες αναρτήσεις και σχόλια στο Facebook  (AdX, ΣτΣτ1, VOr, KM, ZEH, ΠΦΟ, ΠΦΟlifo, ΣτΣτ2, AB, GAWF).

 

  

*Παραπομπή

Από την αρχή σχεδόν της πανδημίας, επιστήμονες από όλο τον κόσμο, καθώς επίσης και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, έχουν εκφράσει ανησυχίες ότι τα μινκς των εκτροφείων μπορεί να αποτελούν υπόστρωμα ανάπτυξης, μετάλλαξης και μετάδοσης του κοροναϊού. Στις 14 Ιανουαρίου 2021, στην ΕΕ και την Επιτροπή Γεωργίας και Ανάπτυξης Υπαίθρου (European Parliament Committee on Agriculture and Rural Development), συζητήθηκε η κρίση της εκτροφής αυτής σε σχέση με την πανδημία COVID-19. Το σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ευρωπαϊκή εφημερίδα Politico, συντάχθηκε από τις οργανώσεις FOUR PAWS Europe, Fur Free Alliance και Eurogroup for Animals. Μέχρι εκείνη τη στιγμή στην Ελλάδα, η μετάλλαξη Υ453F είχε εντοπιστεί σε 21 εκτροφές και τουλάχιστον 6 δείγματα ανθρώπων που σχετίζονται με τα συγκεκριμένα ζώα (εργαζόμενοι και εκτροφείς), ενώ οι οργανώσεις VeGaia και Ippothesis, με κοινή επιστολή τους προς το ΥΠΑΑΤ, ζήτησαν από τον νέο υπουργό να στηρίξει την λήψη μέτρων έκτακτης ανάγκης σε επίπεδο ΕΕ. 

Ένα μήνα αργότερα, η Fur Free Alliance και το Eurogroup for Animals δημοσίευσαν δήλωση (google Scientific statement on public health risks from SARS-CoV-2 and the intensive rearing of mink) υπογεγραμμένη από επιστήμονες Ιολογίας και Λοιμωδών Νοσημάτων, Κλινικής Μικροβιολογίας, Κτηνιατρικής και Περιβαλλοντικής Υγείας, οι οποίοι επισημαίνουν τους κινδύνους που εγείρονται από την συνέχιση της εκτροφής. Η VeGaia έχει ήδη ζητήσει και την παρέμβαση του Υπουργείου Υγείας. Παρ' όλα αυτά, οι γενναίες επιδοτήσεις προς τους "φίλους" συνεχίζονται. Τις επιδοτήσεις προς τις επιχειρήσεις για τη γούνα (αναλυτικοί πίνακες) μπορείτε να δείτε (και να κατεβάσετε) εδώ: https://app.box.com/s/jgvytqo2o8i58sszyl1b (και επίσης εδώ: photo album Fb)

(Το άρθρο του Politico μπορείτε να διαβάσετε εδώ: COVID-19: Why the EU must end mink farming)

 

Σύνδεσμοι για περιήγηση

#TheySufferWeSuffer 

End the cruel and deadly fur trade, before it causes the next pandemic 

furabolition.blogspot.com/, vegaia.gr

 

facebook.com/furabolition/ 

 

Petition: Kyriakos Mitsotakis: Ban Fur Farming in Greece

 

Το σπίτι των Αγγέλων

Ένα ντοκιμαντέρ διαρκείας 48 λεπτών, από τον Γιώργο Μαυρίδη, που έκανε πρεμιέρα στο YouTube, στις 4 Απριλίου 2021, Παγκόσμια Ημέρα των Αδέσποτων. 

 

 Into Your Heart: Το Σπίτι των Αγγέλων | George Mavridis

https://youtu.be/aElWNAkPd58

 

Σχετικοί σύνδεσμοι

• Trailer, Zoosos.gr

• Adespotoulia Xanthis, XanthiDaily (Κοινωνικά), Παρατηρητής της Θράκης (ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΑ), George Mavridis
  

• ethnos.gr/ekpliktiko-ntokimanter, ygeiamou.gr, cityportal.gr, sdna.gr, msn.com/el-gr, corfutvnews.gr, thesslife.gr 

 

Ένα κουταβάκι με το όνομα "Τσίχλα", μια αληθινή ιστορία 

• Κτηνιατρείο Ζώων Συντροφιάς Κοράι Κ. Ιμπίσογλου (1, 2)

• Άννα Μαρία Ζαφειριάδου (πρόεδρος του συλλόγου "Αδεσποτούλια Ξάνθης")
  

Για την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (η άλλη όψη)

Σε περίμενα πολύ καιρό αγαπημένε, από τότε που το κορμί μου, αλλάζοντας το πρώτο του σχήμα, ετοιμαζόταν να σε δεχτεί.

Σε περίμενα πολύ καιρό. Την άνοιξη με τα χελιδόνια, το καλοκαίρι με γεμάτα  τα χέρια μου ώριμα φρούτα, το φθινόπωρο ανοίγοντας πάνω στο νοτισμένο χώμα τ’ αυλάκια της σποράς, το χειμώνα πίνοντας παλιό κόκκινο κρασί.

Μέσα στο μυαλό μου η ανάσα σου η πρώτη, και το πρώτο καλωσόρισμα στον ερχομό σου. "Έρχεται", έλεγε "έρχεται ο νικητής της μοναξιάς, της οδύνης και του θανάτου μου".

Κι όταν ήρθες όλες μου οι αγάπες γλίστρησαν από πάνω μου, όπως γλιστράει το νερό πάνω στο γυαλί και δεν αφήνει χνάρι, κι απόμεινε μόνο η δική σου η πιο μεγάλη. Κείνη πούναι ανείπωτη ακόμα, γιατί δεν βρέθηκαν λέξεις ποτέ να την ιστορήσουν κι ούτε στόμα ανθρώπου ευλογήθηκε ποτέ να ομολογήσει.

 

Ήρθες κι έθρεψες τη μοναξιά μου με τη σιωπή, κι ούτε που μου άπλωσες το χέρι. Το δρόμο το δικό μου δεν τον καταδέχτηκες, μήτε τη γλώσσα την προγονική. Παρά απλώνοντας τα χέρια σου, άλλοτε με κινήσεις ανάλαφρες σαν των φτερών της πεταλούδας, κι άλλοτε κωπηλατώντας στον αέρα, ιχνογραφείς τα δικά σου μονοπάτια.

Έχω ένα παράπονο ακριβέ μου και θα σου το πω. Δεν μου γύρεψες ποτέ καθαρή αλλαξιά για να γυαλιστείς μεσ’ τον καθρέφτη, κι όμως εισ’ ωραίος κι η ομορφιά σου δεν έχει μέτρο γιατί περιφρονεί την αποδοχή μας.

Μας χώρισε ένα ποτάμι απελπισίας. Εσύ στην μίαν όχθη κι εγώ στην άλλη.
Μα χτίζω ένα γεφύρι να σε φτάσω. Θάναι γερό γεφύρι γιατί θα το στοιχειώσω με το κορμί μου. Κι εσύ στέκεις εκεί και με κοιτάς ανέκφραστος, απίστευτα γνώριμος και παράλογα ξένος.

Σώμα από μάρμαρο κι από βελούδο, μάτια από νερό και νιόκοπη φλούδα πεύκου, κι απάνω από το μέτωπο, ν’ αφρίζει βουβά μια θάλασσα τρικυμισμένη. Ο γιός μου, εννιάμιση μόλις χρονών.

 

Βούλα Τσατσαρούνου (autismthessaly, autismgreece, slideplayer)

 

Για την Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού (η άλλη όψη) και μια αγωνία: τι θα γίνουν τα αυτιστικά παιδιά όταν φύγουν οι γονείς τους; (ηχητικό)

 

Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού

Μετάφραση του κειμένου που έγραψε σήμερα (2-03-21) στο Facebook η Γκρέτα Τούνμπεργκ, το κορίτσι από τη Σουηδία που εμπνέει, εδώ και δύο χρόνια, εκατομμύρια ανθρώπους σ' όλον τον κόσμο, πρωτοστατώντας στον αγώνα για την κλιματική αλλαγή 

 

Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού σήμερα. Στα δώδεκά μου χρόνια, διαγνώστηκα με Άσπεργκερ, που είναι μια μορφή αυτισμού. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχα ιδέα τι σήμαινε αυτό. Όταν οι γονείς μου κι' εγώ λέγαμε ότι ήμουν αυτιστική, οι άνθρωποι έμεναν κατάπληκτοι, γιατί δεν ταίριαζα με το στερεότυπο που εκείνοι είχαν για τους αυτιστικούς, μέσα στο μυαλό τους. Σήμερα, πάρα πολλά ξεχωριστά παιδιά (ιδίως κορίτσια) παραμένουν αδιάγνωστα. Αυτό οφείλεται στην έλλειψη ενημέρωσης, στις προκαταλήψεις και στο γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι αντιμετωπίζουν ακόμα τον αυτισμό ως ασθένεια ή ως κάτι που σε εμποδίζει να πας μπροστά. 

Το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι άνθρωποι διαγιγνώσκονται με αυτισμό δεν οφείλεται σε υπερδιάγνωση, αλλά στο ότι πάρα πολλά άτομα με ιδιαίτερες ευαισθησίες βιώνουν στη σύγχρονη κοινωνία μας ένα στρες που οφείλεται στην "γειτνίαση" της προσωπικότητάς τους με το λεγόμενο "φάσμα". Και σχεδόν πουθενά στον κόσμο, αυτά τα άτομα δεν λαμβάνουν την απαραίτητη υποστήριξη, μια υποστήριξη χωρίς την οποία ο αυτισμός μπορεί να εξελιχθεί σε αναπηρία. Κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες όμως, μια τέτοια ιδιαιτερότητα μπορεί να αναδειχθεί ως ένα πραγματικό δώρο και να εξελιχθεί σε κάτι ωφέλιμο, τόσο για το άτομο όσο και για την κοινωνία. 

Κρίμα που το επίπεδο της ενημέρωσης είναι ακόμη και σήμερα τόσο χαμηλό, που τόσοι άνθρωποι μένουν αδιάγνωστοι, χωρίς να δέχονται την βοήθεια που έχουν ανάγκη, και περνούν ολόκληρη τη ζωή τους πιστεύοντας ότι είναι ελαττωματικοί. Ας προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε λοιπόν όλοι μαζί στη διάδοση της ενημέρωσης, γιατί αυτή η ενημέρωση μπορεί να σώσει ζωές. Ο αυτισμός δεν είναι ασθένεια. Δεν είναι κουσούρι. Και οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε κάτι που έπαθες, εξ αιτίας του εμβολιασμού ή της διατροφής σου. Αυτισμός σημαίνει απλώς ότι είσαι σε κάποιον βαθμό διαφορετικός από τον οποιονδήποτε άλλον. Και σ' έναν κόσμο όπου όλοι προσπαθούν να πράττουν, να σκέφτονται και φαίνονται σαν να είναι όμοιοι, η διαφορετικότητα είναι κάτι που αξίζει να σε κάνει στ' αλήθεια περήφανο. -Γκρέτα Τούνμπεργκ (Fb)

Απόδοση στα ελληνικά, Κάκη Πριμηκύρη

 

Ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο: 

Today is #AutismAwarenessDay. At the age of 12 I was diagnosed with Asperger, a form of autism. At that time I had no idea what it meant. When I and my parents told people I was autistic, they always reacted with shock since I didn’t fit into the stereotype of autistic people. Today, so many (especially girls) remain undiagnosed. The reasons for that are often lack of awareness, prejudices and the fact that many still see autism as a "disease" or something that has to hold you back. That more people are diagnosed with autism etc isn’t because there is an “inflation” in diagnoses but since awareness is increasing and many highly sensitive people experience stress related problems in modern society which gives them reason to suspect they’re on the spectrum.

Almost everywhere there are very limited resources to give autistic people the necessary support. Without these adjustments autism can turn into a disability. But under the right circumstances it can truly be a gift and turn into something you - and society - can benefit from. Sadly, today the level of awareness is so low. So many go undiagnosed and will therefore not receive the help they need and may go their whole life believing something is wrong with them.

So let’s all join in spreading awareness. It could literally save lives. Autism is not a disease. It’s not something you "have". It’s definitely not "caused" by anything like vaccine or diet. It simply means that you are a bit different from everyone else. And in a world where everyone strives to act, think and look the same - being different is truly something to be proud of. Thats why I’m very proud to be autistic.

#AutisticAndProud #AspiePower #ActuallyAutistic

Greta Thunberg

 

 

Σχόλια

• Ξαναδιαβάζω σήμερα στο tvxs.gr μια φράση που μου άρεσε πάντα (είτε την είπε ο Αϊνστάιν είτε όχι): "Ο καθένας είναι μια διάνοια. Αλλά αν κρίνεις ένα ψάρι από την ικανότητά του να σκαρφαλώνει στα δέντρα, θα περάσει την υπόλοιπη ζωή του πιστεύοντας ότι είναι χαζό".
  

• Σε όσους μη ειδικούς επιθυμούν μια πρώτη προσέγγιση και γνωριμία με το φάσμα του αυτισμού, προτείνω να αναζητήσουν πληροφορίες σχετικές με τη ζωή και τα βιβλία της Τεμπλ Γκράντιν (Temple Grandin), το κορίτσι που σκεφτόταν με εικόνες (Thinking in Pictures). Τα παιδιά με Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές (ΔΑΔ), ιδιαίτερα εκείνα με αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας (high functioning autism), παρά τις δυσκολίες παρουσιάζουν ξεχωριστές ικανότητες. Η Τεμπλ Γκράντιν κατάφερε να σπουδάσει και να αποκτήσει διδακτορικό στη ζωολογία. Σήμερα κατασκευάζει εξοπλισμό για τη διαχείριση των ζώων και διδάσκει στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο (ΗΠΑ). Έχει γράψει πολλά βιβλία για την επιστήμη της, τον αυτισμό και τη ζωή της. Χάρη στην επιμονή και υποστήριξη της μητέρας της, κατάφερε όχι μόνον να αποφύγει το περιθώριο, αλλά να προσφέρει τεράστια βοήθεια, τόσο στους αυτιστικούς όλου του κόσμου όσο και στα ζώα (των οποίων, σημειωτέον, ο εγκέφαλος προσομοιάζει ανατομικά και λειτουργεί με τρόπο σχετικά ανάλογο εκείνου των αυτιστικών ανθρώπων). Τα βιβλία της Animals in Translation (Τα ζώα σε μετάφραση) και Animals Make Us Human (Τα ζώα μάς κάνουν ανθρώπους) έχουν εκδοθεί και στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Polaris. 
  

Σε (ανα)γνωρίζω από την όψη...

 

 

Δεν ανήκω σε κείνους που ψάχνουν να βρουν μόνο αρνητικά στις επίσημες εκδηλώσεις, ούτε σ' αυτούς που μένουν ασυγκίνητοι κατά τις εθνικές επαιτείους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μάλιστα βρήκα στις εκδηλώσεις για τα 200 Χρόνια από την Έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης (Greece 2021) πολλά θετικά, αν εξαιρέσουμε, μεταξύ άλλων, το μενού στο προεδρικό μέγαρο (photos) με τις... "γεύσεις ταπεινές" (!) που περιελάμβαναν "μπισκότο ζυμωμένο με μελάνι σουπιάς" (ήμαρτον!), "κρέμα λευκού ταραμά" (γιατί όχι παραδοσιακή ταραμοσαλάτα;) και "κιμά γαρίδας" (έλεος!). Αν και κατά βάθος καταλαβαίνω ότι είμαι αμετανόητα καλοπροαίρετη, πιθανότατα μάλιστα αφελής και ανόητη, παρακολούθησα με συγκίνηση την παρέλαση, όπως μεταδόθηκε από την ΕΡΤ και ανέβηκε στο κανάλι του πρωθυπουργού. 

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μουσικός για να ενοχληθεί... Ο οιοσδήποτε έχει πάει, αν όχι στο ωδείο, τουλάχιστον στις πρώτες τάξεις του δημοτικού σχολείου, διαθέτει στοιχειώδη ευαισθησία, αν όχι σε όλα τα ακούσματα, τουλάχιστον στις δύο πρώτες στροφές του εθνικού μας ύμνου εις την ελευθερίαν. Και είμαι απολύτως βέβαιη ότι οποιαδήποτε σχολική χορωδία, διαλεγμένη στην τύχη, θα ηχούσε πολύ καλύτερα φτάνοντας στ' αυτιά εκατομμυρίων ακροατών της υφηλίου. Προσωπικά, δεν με ενοχλεί τόσο που η Ελλάδα, στην επέτειο των 200 χρόνων από την ανεξαρτησία της, "πρόδωσε την καλλιτεχνική της υπόσταση σε παγκόσμια κλίμακα", όπως επισημαίνει και η Ελένη Καραϊνδρου (i). Ούτε που "ντροπιάζει αυτούς που υπηρετούν την τέχνη", όπως σχολιάζει ο τενόρος Νικόλας Σπανός (ii). Εκείνο που με ενοχλεί και με εξοργίζει αφάνταστα όμως είναι η συστηματική και κατ' εξακολούθηση προβολή της απόλυτης μετριότητας (ή ακόμη και του απολύτως τίποτα), ο άκριτος μιμητισμός και η επιμονή στην υποστήριξη και αναπαραγωγή αυτού του τίποτα, σε βαθμό που προκαλεί τον κοινό νου και το όποιο υγιές αισθητήριο έχει απομείνει στον κοινό άνθρωπο, τον οποίο απροσχημάτιστα απαξιώνει και υποβιβάζει, για λόγους απροκάλυπτα ευτελείς. Με ενοχλεί η συστηματική και κατ' εξακολούθηση (αντι)εκπαίδευση του κοινού μυαλού, έτσι ώστε να μάθει να μην αναγνωρίζει και να μην κρίνει πια, αλλά να δέχεται και να ανέχεται το μέτριο ως κάτι το εξαιρετικό, και το τίποτα ως αξία. Πόσο μάλλον όταν η μετριότητα υποστηρίζεται και αναδεικνύεται με τις ευλογίες μιας κυβέρνησης που (είτε το πουλάει λόγω θράσους, είτε το πιστεύει λόγω βλακείας) επαγγέλεται ότι υποστηρίζει την αριστεία. 

Και βεβαίως, πολύ μικρή σημασία για τους πολλούς έχει αυτό που μπορεί να ενοχλεί εμένα ή τον οποιονδήποτε άλλον προσωπικά. Γιατί δεν πρόκειται για την ατομική δυσανεξία του καθενός. Δεν πρόκειται για ζήτημα δυσανεξίας στην υποτίμηση και τον υποβιβασμό της μέσης νοημοσύνης, ή δυσανεξίας στα "δήθεν", ούτε καν μόνον για ζήτημα καλαισθησίας ή αισθητικής. Και γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνον αισθητικό, ούτε μόνον ηθικό, είναι πρόβλημα επιλογών. Το πρόβλημα έχει να κάνει με τα κριτήρια των επιλογών που κάνει, ή που επιλέγει να αναθέσει σε κάποιους άλλους να κάνουν, ένας ολόκληρος κυβερνητικός μηχανισμός. Επιλογές που μπορεί να αφορούν στον πολιτισμό, την οικονομία, το περιβάλλον, την παιδεία, την υγεία. Το πρόβλημα έχει να κάνει με τις πολιτικές επιλογές που καθορίζουν την ποιότητα της ζωής μας. Έχει να κάνει επίσης με τις υπαρκτές ή ανύπαρκτες πιθανότητες επιλογής των κατάλληλων ανθρώπων στην κατάλληλη θέση, και των πραγματικά άριστων που ενδεχομένως παραμερίζονται για να περάσει ένα πλήθος από επιλεγμένες μετριότητες και μηδενικά. Μετριότητες που, αφ' ότου επιλεγούν, "καβαλάνε το καλάμι", και "μετριάζονται" ακόμη περισσότερο, χάνοντας ακόμα και την όποια συναίσθηση μεγέθους μπορεί να είχαν κάποτε για τον εαυτό τους. 

Ποια είναι η "σοπράνο" (και μάλιστα "διεθνούς φήμης") που τόλμησε να πει "a capella" τον εθνικό ύμνο στην Ακρόπολη; Με ένα πολύ μικρό ψάξιμο, μπορεί πολύ εύκολα να διαπιστώσει κανείς  ότι, για μια ακόμα φορά, έχουμε να κάνουμε με ένα βιογραφικό κατασκευασμένο δια στρεβλώσεων, που κάνει το γύρο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ και αναπαράγεται με αντιγραφή και επικόλληση. Αν μάλιστα κάποιος ακούσει εκ των υστέρων την ίδια να περιγράφει την εμπειρία της, καθώς οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα επιμένουν να αναπαράγουν και να προβάλλουν την υποτιθέμενη επιτυχία της (σε μια τελευταία προσπάθεια να μας τρελάνουν), μπορεί και να την βρει μάλλον συμπαθή.  

Ποιος όμως, πως και με ποια κριτήρια την επέλεξε; Την απάντηση δίνει ο διεθυντής της εφημερίδας "ΕΣΤΙΑ", Μανώλης Κοττάκης, που ομολογεί (χωρίς καμία απολύτως συναίσθηση) ότι η επιλογή έγινε από τον Αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας Ελλάδας (ΓΕΕΘΑ), στρατηγό Κωνσταντίνο Φλώρο, ο οποίος την επέβαλε στην επιτροπή λόγω "γνωριμίας". Σε ένα κείμενο απίστευτης μπουρδολογίας, αρλούμπας και ασυναρτησίας, ο αρθρογράφος, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι "η Αναστασία αγαπά πολύ τον εθνικό ύμνο... Τέκνο μεσοαστικής ελληνικής οικογένειας (ο πατέρας της φίλος με τον Μίνωα Κυριακού)... Την ενθάρρυνα να καταθέσει την ιδέα της στην Εθνική Επιτροπή 'Ελλάδα 2021', η Γιάννα Αγγελοπούλου ενδιαφέρθηκε αμέσως, ένας γραφειοκράτης που παρέλαβε την πρότασή της χάθηκε μέσα στα 'γιατί' και τα 'διότι', ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κωνσταντίνος Φλώρος όμως κατάλαβε αμέσως και έτσι η Αναστασία έφθασε μέσω κάποιου γνωστού της έξω από την πόρτα του αρχηγού... Ο κύριος Φλώρος αποφάσισε... Και είμαι βέβαιος ότι και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ένοιωσε πως κάθε λέξη πού βγήκε από τα χείλη της Αναστασίας, η οποία φορούσε Zeus&Dion, ήταν μία λέξη που μας έστελναν οι πρόγονοί μας από εκεί πού βρίσκονται. Δεν μπορεί να μην σκέφτηκε ο Πρωθυπουργός τον Καζαντζάκη... "!! Διαβάστε περισσότερα εδώ: estianews.gr, e-tetradio.gr, facebook.com/EfimeridaEstia/photos, newsbreak.gr, Ευγενία Λουπάκη 

Τα social media, και ειδικότερα το Facebook που (ακόμα δυστυχώς) παρακολουθώ, γενικώς "ξεφώνισαν". Πάμπολλοι όμως ήταν και αυτοί που συναίνεσαν σε μια ακόμα αθλιότητα, είτε αναπαράγοντας τυφλά, είτε πατώντας το κουμπάκι του "like" χωρίς καν να ακούσουν. Πολύ συχνά, βρίσκω την ψυχολογία της μάζας, ιδίως έτσι όπως άγεται και φέρεται στον κόσμο της ψηφιακής τεχνολογίας, τρομακτική. Ένα πράγμα φροντίζεις να μάθεις πώς έγινε, και καταλαβαίνεις με ποιον τρόπο μπορεί να γίνονται και τα υπόλοιπα. Έτσι λοιπόν, σε αυτήν την μεγάλη εθνική μας επαίτειο, μετά από το εντυπωσιακό τσαντάκι φουστανέλα που κοστίζει 380 ευρώ και... "αποδεικνύει ότι η μόδα λατρεύει την επανάσταση" (!), αξιωθήκαμε να το ζήσουμε κι' αυτό. Ήταν μια δοκιμασία, όχι όμως ιδιαίτερα σημαντική. Όταν ο πολιτισμός έχει σχέση με σκάνδαλα, αυτό κρίνεται μάλλον δευτερεύον, καθώς προέχουν άλλα σκάνδαλα, οικονομικά. 

Για αυτούς που είχαν την τύχη να ΜΗ δουν και κυρίως να ΜΗΝ ακούσουν, παραπέμπω στο... εκτελεσθέν απόσπασμα του εθνικού ύμνου. Η εκτέλεση διαρκεί μόλις ένα λεπτό. Δείτε τη με τα ίδια σας τα μάτια και ακούστε τη με τα ίδια σας τ' αυτιά, εδώ: https://youtu.be/RrdEPRzW548 ή στο κανάλι της ΕΡΤ: https://youtu.be/pGAs-vEOVMI 

 

Σχετικά

• youtube, wikipedia, news247.gr, avgi.gr, enimerotiko.gr, huffingtonpost.gr 

• ΕΡΤ Α.Ε. Fb (σχόλια)

• eretikos.gr 

• facebook.com/search, Efi Nicoloudi, Alexandros Tsatsarounos, Όμορφος Κόσμος, Σόνια Θεοδωρίδου (facebook.com/story, youtube, wikipedia), anastasia

• "Διεθνούς φήμης σοπράνο" και άλλες ιστορίες α(χ)ριστείας, Δέσποινα Κουτσούμπα (3pointmagazine.gr, tvxs.gr)

• Μήπως η Ελένη Καραϊνδρου ζηλεύει την Αναστασία Ζαννή; Απολαυστικό κείμενο της Έλενας Ακρίτα στο news247.gr

Μη παρακαλώ σας, μη λησμονάτε τη χώρα μου... (Ξένες μπάντες τιμούν την Ελλάδα)

• Με το μήνυμα "πάντα μαζί" και για να τιμήσει την επαίτειο των 200 χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης (200 years from 1821), το μουσικό σύνολο "Alexandrov Ensemble", ερμήνευσε το απόσπασμα "Της Δικαιοσύνης Ήλιες νοητέ"* από το Τρίτο Ανάγνωσμα της ποιητικής σύνθεσης του Οδυσσέα Ελύτη, "Άξιον Εστί", που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης και πρωτοτραγούδησε ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Αναδημοσιεύω το βίντεο γιατί βρήκα την εκτέλεση συγκλονιστική. 
  

 

 Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ | Alexandrov - Χορωδία Κόκκινου Στρατού

https://youtu.be/pQPDfA7iTEQ

 

Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ
και μυρσίνη εσύ δοξαστική
μη παρακαλώ σας μη
λησμονάτε τη χώρα μου.

Αετόμορφα έχει τα ψηλά βουνά
στα ηφαίστεια κλήματα σειρά
και τα σπίτια πιο λευκά
στου γλαυκού το γειτόνεμα.

Τα πικρά μου χέρια με τον κεραυνό
τα γυρίζω πίσω απ' τον καιρό
τους παλιούς μου φίλους καλώ
με φοβέρες και μ’ αίματα. 

  

Πηγή: http://www.amfionia.gr/ 

(ethnos.gr ,Δημήτρης Παπαδημούλης, We are all Greeks, thelook.gr, Στρατιωτική Μουσική Φρουράς Αθηνών/Military Band of Athens, Russian Embassy in Greece)

 

Το μουσικό σύνολο "Alexandrov Ensemble", γνωστό και ως "Χορωδία του Κόκκινου Στρατού" (The Red Army Choir) ή Χορωδία Αλεξάντροφ, είναι η επίσημη στρατιωτική χορωδία των ρωσικών ένοπλων δυνάμεων. Πήρε το όνομά της από τον ιδρυτή της, Αλεξάντερ Βασίλιεβιτς Αλεξαντρόφ, το 1926. Έχει εμφανιστεί σε διάφορα μέρη του κόσμου, με ρεπερτόριο ρωσικών δημοτικών τραγουδιών, ύμνων, αριών της όπερας και ελαφρών τραγουδιών και διακρίνεται παγκοσμίως γιατί συνυφαίνει την πειθαρχία του ακαδημαϊκού τραγουδιού με την καλλιτεχνική ποιότητα της παραδοσιακής λαϊκής μουσικής.  

*από το Άξιον Εστί (σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη, Δίσκος 1964, Σύνθεση 1960 - 1961)

 

• Εντυπωσιακή ήταν επίσης και η πρωτοβουλία της Αμερικανικής Στρατιωτικής Χορωδίας στην Ευρώπη και την Αφρική (The U.S. Army Europe and Africa Band & Chorus), η οποία ερμήνευσε, σε άπταιστα ελληνικά, τον περίφημο "Χορό του Ζαλόγγου". Το σχετικό βίντεο αναρτήθηκε στον λογαριασμό της χορωδίας στο YouTube. (via Στρατιωτική Μουσική Φρουράς Αθηνών/Military Band of Athens, newsit.gr)
  

 

(Κοινοποιήθηκε εδώ και εδώ)

Ένας "λιποτάκτης" υποψήφιος για βραβείο σε διαγωνισμό φωτογραφίας

 

Το τρυφερό φωτογραφικό στιγμιότυπο που συγκεντρώνει πολλά χαμόγελα, "like"  και "share", στο διαδίκτυο, απεικονίζει το απρόσμενα καλό τέλος μιας μεγάλης περιπέτειας. Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη περίπτωση, ούτε θα μπορούσε να συμπεριφερθεί έτσι ποτέ ένα άγριο ζώο, αν δεν είχε περάσει από εκπαίδευση στην αιχμαλωσία. 

Η φωτογραφία αποθανατίζει την ιστορία ενός κήτους με το όνομα Hvaldimir και ενός πρώην φαλαινοθήρα από την Νορβηγία, που το βοήθησε να κρατηθεί στη ζωή. Ο Hvaldimir, "ο λιποτάκτης που ζητούσε άσυλο", φαίνεται ότι ήταν μια μπελούγκα εκπαιδευμένη για στρατιωτικούς σκοπούς από το ρώσσικο ναυτικό, από όπου κατάφερε, άγνωστο πως, να δραπετεύσει. Εμφανίστηκε ξαφνικά ως ένα μυστηριώδες άσπρο ζώο στα νερά της Νορβηγίας, τον Απρίλιο του 2019, φορώντας στην πλάτη μια συσκευή που οι ντόπιοι ψαράδες κατάφεραν μετά από μεγάλη επιμονή να αφαιρέσουν, καθώς ήταν πλέον επικίνδυνη. Από τότε κολυμπάει ελεύθερος στα νορβηγικά φιορδ και, παρά τα όσα έχει υποστεί, παραμένει ανεξίκακος και φιλικός με τους ανθρώπους, κερδίζοντας επάξια την συμπάθεια όλου του κόσμου. Η λήψη ανήκει στον Aleksander Nordahl, και έχει επιλεγεί να συμμετέχει στον φωτογραφικό διαγωνισμό "Sony World Photography Awards" για το 2021, μεταξύ των φιναλίστ.

 

Με πληροφορίες από Shortlist, Hvaldimir, the White Whale by Aleksander Nordahl και filikakiblogspot

via Orca Rescues Foundation και Manos Vorrisis